III SA/Kr 693/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia Mieszkańców Gminy A na uchwałę Rady Miejskiej w A z dnia 23 lutego 2011r. Nr [...] w przedmiocie ustanowienia na terenie gminy A specjalnej strefy ekonomicznej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 20 maja 2011r. Stowarzyszenie Mieszkańców Gminy A, reprezentowane przez wiceprezesa S. C., wniosło skargę na uchwałę Rady Miejskiej w A z dnia 23 lutego 2011r. Nr [...] w sprawie wyrażenia zgody na ustanowienie na terenie Gminy A specjalnej strefy ekonomicznej. W pierwszym zdaniu tej skargi S. C. wyraźnie zaznaczył, że wnosi ją w imieniu własnym oraz w imieniu mieszkańców osiedla B i w imieniu Stowarzyszenia Mieszkańców Gminy A. Pod niniejszą sygnaturą jest prowadzona sprawa ze skargi Stowarzyszenia Mieszkańców Gminy A, natomiast sprawie ze skargi S. C. nadano sygnaturę III SA/Kr 838/11, a sprawie ze skargi mieszkańców osiedla B sygnaturę III SA/Kr 839/11. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w A wniosła o odrzucenie skargi, względnie o jej oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi Rada wskazała, iż wniesienia skargi nie było poprzedzone bezskutecznym wezwaniem, o którym mowa w art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rada stwierdziła, iż wprawdzie w piśmie z dnia 19 maja 2011r. strona skarżąca wyjaśniła, iż wezwanie z dnia 22 marca 2011r. było złożone w imieniu własnym S. C. oraz grupy mieszkańców "B", ale, jej zdaniem, pismo to stworzone zostało na użytek niniejszego postępowania i stanowi próbę zniwelowania ex post skutków braku wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Podstawą do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na przedmiotową uchwałę będącą aktem prawa miejscowego, jest art. 3 § 2 pkt 5 cytowanej ustawy w związku z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.). Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego". Warunkiem zatem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na uchwałę organu gminy jest jej poprzedzenie wezwaniem organu gminy, który wydał kwestionowaną uchwałę, do usunięcia naruszenia. Dopiero bezskuteczność takiego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia umożliwia zaskarżenie uchwały do sądu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia nie został spełniony. W aktach sprawy znajduje się wprawdzie pismo z dnia 22 marca 2011r. będące wezwaniem Rady Miejskiej w A do usunięcia naruszenia prawa przez zaskarżoną uchwałę, ale zostało ono wniesione przez Zarząd Osiedla Nr [...] "B". Potwierdza to pieczątka Zarządu Osiedla "B" umieszczona na pierwszej stronie pisma oraz podpis i pieczątka Przewodniczącego Zarządu Osiedla S. C. Również z treści tego pisma w sposób jednoznaczny wynika, że wezwanie to zostało wniesione w imieniu mieszkańców osiedla "B", a nie Stowarzyszenia Mieszkańców Gminy A. Oceny tej nie zmienia późniejsze pismo z dnia 19 maja 2011r., w którym strona skarżąca wyjaśnia, iż wezwanie z dnia 22 marca 2011r. zostało wniesione także w jego imieniu. Tym samym należy uznać, iż strona skarżąca nie poprzedziła swojej skargi wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wobec zatem brzmienia powołanych powyżej przepisów, tj. art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy stwierdzić, że strona skarżąca nie spełniła przesłanki warunkującej skuteczne skierowanie skargi do sądu administracyjnego. Wniesienie bowiem do sądu administracyjnego skargi bez uprzedniego wyczerpania przysługującego środka zaskarżenia, tj. wymaganego przez ustawę wezwania do usunięcia naruszenia jest niedopuszczalne i skutkuje odrzuceniem skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z którego wynika, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.