I OSK 2091/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rajewska Sędziowie: Sędzia NSA Małgorzata Borowiec (spr.) Sędzia NSA Anna Lech Protokolant st. inspektor sądowy Tomasz Zieliński po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2012 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej A.L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lipca 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 1008/11 w sprawie ze skargi A.L. na decyzję Szefa Służby Celnej z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie mianowania w Służbie Celnej oddala skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 lipca 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 1008/11 oddalił skargę A.L. na decyzję Szefa Służby Celnej z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie mianowania w Służbie Celnej. Wyrok zapadł w następujących okolicznościach prawnych i faktycznych sprawy. Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. wydaną na podstawie art. 223 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323), mianował A.L. z dniem 30 listopada 2009 r. na stopień służbowy młodszego aspiranta celnego w korpusie aspirantów Służby Celnej. Na skutek złożonego przez wyżej wymienionego odwołania sprawę rozpoznawał Szef Służby Celnej, który decyzją z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu decyzji podał, że w myśl art. 223 ust. 3 pkt 2 cyt. ustawy o Służbie Celnej, przy przemianowywaniu funkcjonariuszy celnych należy brać pod uwagę stan faktyczny istniejący bezpośrednio przed wejściem w życie nowej ustawy. W tej dacie, skarżący zajmował stanowisko inspektora celnego i posiadał stopień służbowy starszego dyspozytora celnego. W związku z powyższym nie mógł zostać mianowany w korpusie oficerów młodszych. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi A.L. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzucił naruszenie: -art. 223 ust. 3 pkt 2 cyt. ustawy o Służbie Celnej przez błędną interpretację zwrotu "przed dniem wejścia w życie" -art.2 i 7 Konstytucji RP przez nieuwzględnienie powszechnie obowiązującego przepisu prawa tj. art.223 ust.3 pkt 2 cyt. o Służbie Celnej, także art. 7 i 77 K.p.a. oraz art.138 § 1 K.p.a. Wskazując na powyższe zarzuty, wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji. W uzasadnieniu skargi podał, że w jego ocenie użyty art. 223 ust. 3 pkt. 2 cyt. Służbie Celnej zwrot "przed dniem wejścia w życie ustawy powinien być interpretowany w ten sposób, że odnosi się do całego okresu służby pełnionej przez funkcjonariusza przed dniem wejścia w życie nowej ustawy o Służbie Celnej. Szef Służby Celnej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W uzasadnieniu wyroku podał, że istota rozpoznawanej sprawy dotyczy wykładni art. 223 ust. 3 pkt 2 cyt. ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, który to przepis stanowi, że funkcjonariuszowi celnemu - który przed dniem wejścia w życie ustawy zajmował stanowisko, które wiązało się z podporządkowaniem służbowym funkcjonariuszy celnych lub pracowników, bądź pełnił obowiązki na tym stanowisku oraz pełnił służbę w służbie stałej w stopniu innym, niż wymieniony w pkt 1 i w ust. 2 - określa się stopień w korpusie oficerów młodszych Służby Celnej. Sąd pierwszej instancji uznał, że w pierwszej kolejności należało określić, jakiego rodzaju wykładnię należy zastosować, aby ustalić rzeczywisty sens omawianego przepisu, w tym sformułowania– "przed dniem wejścia w życie ustawy". Z reguły pierwszeństwo przysługuje wykładni gramatycznej. Można ją jednak zastosować wyłącznie w sytuacji, gdy umożliwia ona ustalenie jednoznacznego rozumienia danego przepisu. A zatem w przypadku, gdy omawiana wykładnia może doprowadzić do różnych, sprzecznych ze sobą interpretacji, niezbędnym jest odniesienie się do wykładni celowościowej i systemowej. Taka sytuacja wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. Skarżący sporny przepis interpretował w ten sposób, iż odsyła on do dowolnego przedziału czasowego obejmującego okres służby, poprzedzający wejście w życie nowej ustawy o Służbie Celnej. W ocenie organu, omawiana norma prawna odsyłała jedynie do stanu faktycznego, istniejącego bezpośrednio przed dniem wejścia w życie znowelizowanej ustawy. Sąd pierwszej instancji dokonując wykładni systemowej art. 223 ust. 3 pkt 2 nowej ustawy o Służbie Celnej, wskazał na systematykę omawianej ustawy. Ustawodawca umiejscowił ten przepis w Rozdziale 14. zatytułowanym "Przepisy przejściowe". Odnoszą się one do unormowań na styku dwóch norm prawnych – dotychczasowej i nowej regulacji. Mają zapewnić możliwość jasnego i czytelnego przejścia od starych przepisów do nowych. Cel ustawodawcy wprowadzającego przepisy przejściowe, ograniczony jest do transparentnego powiązania tych dwóch regulacji prawnych. Dla osiągnięcia tego celu zbędnym jest odnoszenie się do stanu prawnego czy faktycznego istniejącego w okresie wcześniejszym. Powyższa kwestia nie podlega bowiem regulacji w ramach przepisów przejściowych. Ponadto zauważył, że w art. 223 ust. 2-6 tej ustawy zostały szczegółowo określone zasady przyporządkowania funkcjonariuszy celnych, z uwzględnieniem posiadanych przez nich "przed dniem wejścia w życie ustawy" stopni służbowych, do określonych korpusów, bez pozostawienia tych kwestii uznaniu administracyjnemu. Dotychczasowe stopnie służbowe funkcjonariuszy celnych określone w art. 8 ust. 1 poprzedniej ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2004 r. Nr 156, poz. 1641) zostały w tych przepisach przyporządkowane do określonych korpusów. Zgodnie z zasadami wykładni systemowej przepisów prawa nie można interpretować w sposób prowadzący do ich sprzeczności z innymi przepisami, a przy wykładni przepisów należy brać pod uwagę ich miejsce w systematyce wewnętrznej aktu normatywnego. Zawarty w przepisach przejściowych art. 223 ust. 2-6 zwrot "przed dniem wejścia w życie ustawy" musi być zatem interpretowany w taki sam sposób w odniesieniu do wszystkich przepisów, w których został użyty w tym artykule. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, skoro celem regulacji zawartej w przepisach przejściowych ustawy o Służbie Celnej z dnia 27 sierpnia 2009 r. było zapewnienie płynnej i transparentnej zmiany dotychczasowych stosunków służbowych funkcjonariuszy celnych w stosunki kreowane tą ustawą, to zwrot "przed dniem wejścia w życie ustawy" nie może być odczytywany inaczej, niż jako odnoszący się do momentu bezpośrednio poprzedzającego wejście w życie ustawy. Inna interpretacja tego zwrotu, sprowadzająca się do twierdzenia, że chodzi w nim o dowolny okres przed wejściem w życie tej ustawy, prowadziłaby bowiem w efekcie do uznaniowości w zakresie przyporządkowania funkcjonariuszy do określonych korpusów, w zależności od tego jaki okres służby danego funkcjonariusza, poprzedzający wejście w życie ustawy, kierownik urzędu wziąłby pod uwagę. Z tego względu Sąd pierwszej instancji uznał, że organy orzekające w sprawie przyjmując, że art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej odnosi się jedynie do funkcjonariuszy celnych, którzy bezpośrednio przed dniem wejścia w życie ustawy zajmowali stanowisko, które wiązało się z podporządkowaniem służbowym funkcjonariuszy celnych lub pracowników, bądź pełnili obowiązki na takim stanowisku, dokonały prawidłowej interpretacji tego przepisu. Skarżący w dacie wejścia w życie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej zajmował stanowisko inspektora celnego i posiadał stopień służbowy starszego dyspozytora celnego, a więc prawidłowo w oparciu o art. 223 ust. 4 tej ustawy został mianowany na stopień służbowy młodszego aspiranta celnego w korpusie aspirantów Służby Celnej. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), skargę oddalił. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł A.L. reprezentowany przez radcę prawnego i zaskarżając go w całości, zarzucił naruszenie prawa materialnego tj. błędną wykładnię art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. 2009 r. Nr 168 poz. 1323) poprzez błędne uznanie, że przepis ten dotyczy jedynie tych funkcjonariuszy, którzy spełniali określone w nim wymogi w dniu poprzedzającym dzień wejścia życie ustawy tj. spełniali wymogi w dniu 31 października 2009 r. W ocenie skarżącego przepis ten, wobec posłużenia się przez ustawodawcę sformułowaniem "przed dniem wejścia w życie ustawy", należy rozumieć w ten sposób, że odnosi się on do wszystkich funkcjonariuszy, którzy spełnili wymogi określone tym przepisem, a nie jedynie tych funkcjonariuszy, którzy warunki te spełniali w dniu 31 października 2009 r. Wskazując na powyższą podstawę skargi kasacyjnej, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania, oraz zasądzenie kosztów postępowania, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podał, że nie kwestionuje, iż regulacja zawarta w art. 223 ust. 3 pkt 2 cyt. ustawy o Służbie Celnej, miała zapewnić płynną i transparentną zmianę dotychczasowych stosunków służbowych funkcjonariuszy celnych w stosunki kreowane nową ustawą. Zakwestionował jednak odwoływanie się do wykładni systemowej tego przepisu, zamiast przyjęcia wyników wykładni językowej odnoszącej się do powszechnie znanych i akceptowanych znaczeń zwrotów użytych przez ustawodawcę. Stwierdził, że prezentowana przez niego wykładnia językowa art. 223 ust. 3 pkt. 2 cyt. ustawy o Służbie Celnej słowu "przed" nadaje znaczenie słownikowe i powszechnie używane. Z kolei wykładnia przyjęta przez organ i zaakceptowana przez Sąd pierwszej instancji interpretuje ten zwrot zawężająco przyjmując, że słowo "przed" nie odnosi się do każdego stanu poprzedzającego określone zdarzenie ,a jedynie do stanu, który określone zdarzenie poprzedza bezpośrednio. Autor skargi kasacyjnej powołując się na art. 222 omawianej ustawy zauważył, że ustawodawca posłużył się w nim zwrotem "w dniu wejścia w życie ustawy". Oznacza to, że w sytuacji, gdy intencją ustawodawcy było odniesienie się do czasu bezpośrednio poprzedzającego wejście w życie ustawy nie używał określenia "przed wejściem w życie ustawy". Skarżący wskazał, że ustawa o Służbie Celnej tworzy nową, strukturę służbową funkcjonariuszy celnych (przyporządkowanie do określonych korpusów, co z kolei staje się wyznacznikiem dla dalszego stosunku służbowego). W jego ocenie oznacza to, że ustawodawca miał na celu takie przyporządkowanie funkcjonariuszy do nowo tworzonych korpusów, aby uwzględniało ono całokształt stosunku służbowego, jaki miał miejsce pod rządami poprzednio obowiązujących przepisów. Użycie w art. 223 ust. 3 pkt. 2 cyt. ustawy o Służbie Celnej sformułowania "przed dniem wejścia w życie ustawy" i to w odniesieniu do stanowisk służbowych, które determinują przynależność do określonego korpusu nie oznacza, że kryterium to ma odnosić się tylko do jednego dnia przypadającego w przeddzień wejścia w życie nowej ustawy. Fakt umieszczenia art. 223 ust. 3 pkt. 2 cyt. ustawy o Służbie Celnej w rozdziale 14. zatytułowanym "Przepisy przejściowe" pozwala jedynie na wyprowadzenie wniosku o tym, jaki jest cel tego przepisu (wskazanie reguł w jaki sposób zmienić poprzedni stan faktyczny i prawny w stan odpowiadający nowym przepisom). W tym zakresie przepis ten odnosi się jedynie do stosunków służbowych istniejących w momencie utraty mocy obowiązującej starych przepisów i wejścia w życie nowych przepisów. Jednak kryteria, według których następuje "przeniesienie" w ramy nowej struktury wcale nie muszą odnosić się do tego samego okresu, tj. dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie nowej ustawy. Zdaniem skarżącego skoro redakcja przepisów prawa leży całkowicie w gestii ustawodawcy, to w demokratycznym państwie nie powinno dochodzić do sytuacji, że wskutek interpretacji przepisów, norma prawna zakodowana w przepisach, jest odczytywana w inny sposób niż wynika to ze zrozumienia tego przepisu dla każdego obywatela, który kierując się poglądami doktryny i orzecznictwa ma prawo przypuszczać, że sformułowania zawarte w stanowionych przepisach będą tak samo interpretowane w kolejnych ustawach. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki określone w §2 art.183 P.p.s.a. w tej sprawie nie występują. Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonego orzeczenia z prawem materialnym i procesowym w granicach skargi kasacyjnej. Dokonując tej kontroli Sąd nie jest uprawniony do badania ewentualnej wadliwości zaskarżonego orzeczenia wykraczającej poza ramy wyznaczone zarzutami skargi kasacyjnej. Oznacza to związanie zarzutami i wnioskami skargi kasacyjnej. Zatem zakres rozpoznania sprawy wyznacza strona wnosząca skargę kasacyjną przez przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Autor skargi kasacyjnej zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego tj. art.223 ust.3 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej przez jego błędną wykładnię. Zgodnie z tym przepisem funkcjonariuszowi celnemu, który przed dniem wejścia w życie ustawy zajmował stanowisko, które wiązało się z podporządkowaniem służbowym funkcjonariuszy celnych lub pracowników, bądź pełnił obowiązki na tym stanowisku oraz pełnił służbę w służbie stałej w stopniu innym niż wymieniony w pkt 1 i w ust. 2- określa się stopień w korpusie oficerów młodszych Służby Celnej. Ocenę zasadności tego zarzutu poprzedzić należy stwierdzeniem, że przepis ten nie stanowił podstawy materialnoprawnej decyzji. Był nim bowiem art. 223 ust. 1 i 4 omawianej ustawy, wedle których w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie ustawy kierownik urzędu dokona mianowań funkcjonariuszy na stopnie służbowe, a funkcjonariuszowi celnemu, który przed dniem wejścia w życie ustawy pełnił służbę w stopniu młodszego aspiranta celnego, starszego dyspozytora celnego albo dyspozytora celnego określa się stopień w korpusie aspirantów Służby Celnej. W niniejszej sprawie skarżący zarzuca, że nie ten przepis, a przepis wskazany jako naruszony, winien znaleźć zastosowanie w sprawie. Istota zarzutu naruszenia powołanego w skardze kasacyjnej przepisu prawa materialnego sprowadza się do wyjaśnienia, czy użyte w powołanym przepisie pojęcie " przed dniem wejścia w życie ustawy‘’ oznacza czas bezpośrednio poprzedzający wejście w życie nowych przepisów prawnych, czy też odnosi się ono do dowolnego okresu poprzedzającego wejście w życie ustawy. Zauważyć należy, iż sformułowanie "przed dniem wejścia w życie ustawy" nie precyzuje konkretnej daty, z jaką wiąże się dalej uregulowany skutek. Może zatem oznaczać czas bezpośrednio (który to zwrot także nie jest pojęciem "ostrym", a więc zarówno dzień wejścia w życie ustawy, jak i dni bardziej odległe w przeszłości) poprzedzający dzień, w którym wchodzi ona w życie, jak też wcześniejszy - dzień, dwa i dalej, przedtem. Wieloznaczność tej konstrukcji gramatycznej prowadzi do wniosku, iż zwrot ten jest na tyle nieprecyzyjny, że wbrew stanowisku skarżącego wykładnia językowa jest niewystarczająca dla ustalenia jego sensu i znaczenia. Z tego względu stwierdzić należy, iż Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że niezbędne jest odwołanie się do innych metod wykładni. Przy dokonywaniu wykładni systemowej omawianego przepisu ustawy o Służbie Celnej trafnie wskazał, że znalazł się on w rozdziale "Przepisy przejściowe". Istota tego rodzaju przepisów polega na tym, że odnoszą się one do stosunków prawnych zastanych w momencie wprowadzenia w życie nowej regulacji prawnej i mają na celu ich uregulowanie w świetle wchodzących w życie nowych przepisów prawa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2007 r., sygn. akt I OSK 544/06, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zawierają one reguły intertemporalne, czyli reguły prawne służące rozgraniczeniu czasowych zakresów zastosowania i normowania reżimów dawnego i nowego prawa oraz określaniu wpływu nowej regulacji na stany faktyczne, stosunki prawne oraz skutki powstałe i trwające pod rządami dotychczasowej regulacji (Marcin Kamiński w: Prawo administracyjne intertemporalne. Warszawa 2011 r., str. 563). Generalnie ich rolą jest uporządkowanie zastanych w dniu wejścia w życie nowej ustawy stosunków prawnych i wprowadzenie ich pod rządy nowego aktu prawnego, w szczególności określenie sposobu i trybu załatwienia spraw dotąd niezakończonych, ewentualne utrzymanie dotychczasowych instytucji prawnych zniesionych przez nowe przepisy, zachowanie uprawnień i obowiązków oraz utrzymanie w mocy dotychczasowych przepisów wykonawczych (§ 30 załącznika do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie zasad techniki prawodawczej (Dz. U. Nr 100, poz. 908). Z uwagi na praktyczne trudności (brak niespornych reguł interpretacyjnych) oraz możliwości wieloznacznej interpretacji, formułuje się do ustawodawcy postulat rozstrzygania tych kwestii (i to w sposób jednoznaczny), bowiem brak uczynienia tego skutkuje rozwiązaniem problemu przez organy i podmioty stosujące prawo, w tym zwłaszcza orzecznictwo sądowe (Sławomira Wronkowska Komentarz do zasad techniki prawodawczej. Warszawa, 2004 r., str.81). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego rozważając sporne zagadnienie, należy mieć na względzie systematykę i przepisy danej ustawy. Interpretacja przepisu zależna jest bowiem od każdorazowej specyfiki konkretnej regulacji prawnej. Z tego względu wskazać należy na pierwszy z przepisów umieszczony w rozdziale "Przepisy przejściowe"- art. 222 ust. 1 ustawy o Służbie Cywilnej. Przypisuje on funkcjonariuszom celnym pełniącym służbę w dniu wejścia w życie ustawy przymiot funkcjonariuszy w rozumieniu nowej ustawy. W tym zakresie jest to przepis nadrzędny w tej części ustawy, zaś dalsze przepisy są jego konsekwencją i mają na celu uszczegółowienie treści nowych stosunków służbowych funkcjonariuszy celnych. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego posłużenie się w art. 222 ust. 1 tej ustawy zwrotem "w dniu wejścia w życie ustawy" nie przesądza o celowym znaczeniowym rozróżnieniu go od zwrotu "przed dniem wejścia w życie ustawy" zastosowanym w dalszych przepisach. Brak było bowiem podstaw do zastosowania w tym przepisie innego sformułowania, skoro tylko funkcjonariusz pełniący służbę w dniu 31 października 2009 r. mógł być nadal funkcjonariuszem pod rządami nowej ustawy. Ponadto użycie zwrotu "w dniu wejścia w życie ustawy" w art. 223 ustawy o Służbie Cywilnej nie miałoby uzasadnienia, albowiem w tej dacie stosunek służbowy o nowej treści został już wykreowany. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że przepis ten mógł obejmować tylko stany sprzed tej daty. Z kolei art. 222 ust. 3 tej ustawy rozwijając tę kwestię, stanowi o przedstawieniu pisemnej propozycji określającej miejsce pełnienia służby, stanowisko i uposażenie, tym funkcjonariuszom, o których mowa w ust.1. Zagadnienia te nie są tożsame ze stopniem i korpusem, toteż nie może być poczytane a priori za wadę użycie innego sformułowania w przepisach dotyczących obu tych materii. Podobnie zresztą jak specyfika regulacji uzasadnia zastosowanie przyjętego zwrotu przykładowo w przepisach art. 226 ust. 1-3, art. 227, art. 228, art. 231 ust. 1. W art. 223 ust. 1 ustawy o Służbie Cywilnej zakreślono miesięczny termin do dokonania mianowania na stopnie służbowe, wedle reguł zawartych w ust. 7 tego przepisu. Przy czym określony stopień generalnie implikuje przydział do danego korpusu. Przy czym pierwszy przydział do korpusu miał być dokonany w oparciu o przepisy przejściowe, a więc na zasadzie szczególnej regulacji, wedle ściśle określonych zasad zawartych w ust. 2, 3, 4, 5 i 6 tego przepisu. Ustalając treść stosunku służbowego w tym przedmiocie, nie można zaakceptować poglądu, że rolą kierowników urzędów było poszukiwanie w karierze funkcjonariuszy okresów służby uprawniających do zaliczenia do określonego korpusu. Nie takie było bowiem ratio legis przywołanych przepisów. Intencją ustawodawcy było wydanie decyzji porządkującej zastany stan faktyczny na dzień wejścia w życie nowej regulacji. Odnosząc się do wywodu skargi kasacyjnej dotyczącego dokonywania przez sądy niejednolitej wykładni przepisów wskazać należy, iż orzecznictwo sądowe i Trybunału Konstytucyjnego potwierdza, że w praktyce przepisy prawa nie zawsze są formułowane poprawnie językowo. W związku z tym wątpliwości, które wystąpiły przy interpretacji przepisu w tej sprawie, nie są odosobnione. Z tego względu rolą sądów jest ustalenie znaczenia normy prawnej stosownie do woli ustawodawcy w świetle przepisów Konstytucji, w zgodzie z regulacjami prawa międzynarodowego i adekwatnie do istniejących w dacie jej dokonywania warunków (wykładnia dynamiczna). Doktryna i orzecznictwo wypracowały stanowiska na wypadek niedających się usunąć wątpliwości co do językowego znaczenia normy prawnej. Wyjaśnić należy, iż na przyjętą w tej sprawie przez Sąd pierwszej instancji interpretację spornych przepisów nie mógł mieć wpływu wcześniejszy, odmiennie wykładający sporne normy wyrok sądu powszechnego. Sądy w Polsce są niezawisłe i mają prawo do odmiennej oceny faktów i prawa. Niewątpliwie stan taki jest niepożądany, to jednak w sytuacji stanowienia prawa wymagającego szczególnych zabiegów interpretacyjnych, taki skutek jest łatwy do przewidzenia. W niniejszej sprawie orzeczenie sądu powszechnego nie ma przesądzającego znaczenia. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w przedmiotowej sprawie z przedstawionych powodów nie podziela stanowiska zajętego przez sąd powszechny. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.