II SAB/Bd 34/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędziowie: sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant Kamila Wesołowska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 lipca 2011 r. sprawy ze skargi R. K. na bezczynność Wójta Gminy S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić od Wójta Gminy S. na rzecz skarżącego kwotę 100 ( sto ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia [...] marca 2011 r., skierowanym do Wójta Gminy S, R K zwrócił się "o kserokopie wniosku GKS [...] wraz z załącznikami złożony przez klub na konkurs ofert na wykonanie w 2010 i 2011 roku zadań publicznych w zakresie wspierania i upowszechniania kultury fizycznej". W odpowiedzi na powyższy wniosek Wójt Gminy S. pismem z dnia [...] marca 2011 r. zwrócił się do R. K. o przedstawienie informacji, do jakiej pracy radnego są one niezbędne, bowiem wniosek z [...] marca 2011 r. nie zawiera żadnej informacji na temat, z jakimi obowiązkami czy praca radnego łączy się konieczność pozyskania wnioskowanych dokumentów. Tymczasem w dniu [...] kwietnia 2011 r. R. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. skargę na bezczynność ww. Wójta, wnosząc o stwierdzenie, iż Wójt gminy S. pozostaje w bezczynności nie udostępniając żądanej ww. pismem z [...] marca 2011 r. informacji publicznej oraz zobligowanie Wójta do udostępnienia informacji publicznej bez zbędnej zwłoki wskazując, że do dnia wniesienia skargi nie otrzymał żądanej informacji, jak również nie został zawiadomiony o przyczynach braku możliwości udzielenia informacji. Zdaniem skarżącego stanowi to naruszenie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, a w szczególności, jej art. 13 ust. 1. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy S. wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o jej oddalenie z uwagi na brak bezczynności skoro wysyłając ww. pismo z [...] grudnia 2010r. wypełniała obowiązek wynikający z ustawy. Uzasadniając swoje stanowisko Wójt podkreślił, że skarżący przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego nie wyczerpał trybu warunkującego dopuszczalność wniesienia skargi do sądu administracyjnego, bowiem zarówno nie złożył zażalenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 kpa, jak również nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 p.p.s.a. Ponadto w odczuciu organu nie pozostaje on w bezczynności, ponieważ jego zdaniem z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji mamy doczynienia w sytuacji, gdy organ "milczy" wobec wniosku o udzielenie takiej informacji. Na rozprawie w dniu [...] lipca 2011 r. skarżący wniósł o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na to, że otrzymał od organu wszystkie żądane dokumenty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje: Na wstępie tej części uzasadnienia, należy stwierdzić, że stosownie do przepisów art. 1 § 1 oraz § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanową inaczej. Po myśli przepisów art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) kontrola ta obejmuje również bezczynność organów. Zgodnie z treścią art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) rozpatrzenie i uwzględnienie skargi na bezczynność organu może doprowadzić jedynie do zobowiązania organu do załatwienia sprawy w określonym terminie. Rozpoznanie skargi na bezczynność w żadnym razie nie może wkraczać w kwestie merytoryczne dotyczące przyszłego rozstrzygnięcia. W sprawach skarg na bezczynność organu sąd orzeka, biorąc za podstawę stan faktyczny sprawy w czasie wydania orzeczenia sądowego. Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał akt lub dokonał czynności, chociażby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ nie pozostaje w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi na tzw. milczenie władzy. Nie może, bowiem zobowiązać organu do określonego działania, które przed dniem orzekania zostało już podjęte. W takich przypadkach, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, które z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym i doktrynie powszechnie przyjmuje się bowiem, że bezprzedmiotowość postępowania sądowego zachodzi w przypadku wydania aktu lub podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności (por. uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08 oraz wyrok NSA z dnia 25 października 2005 r. sygn. akt II OSK 85/05, LEX nr 188791; postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 1987 r. sygn. akt IV SAB 14/86, ONSA 1987/1/7; postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 21 czerwca 2004 r. sygn. akt II SAB/Gd 153/02; postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 31 sierpnia 2006 r. sygn. akt I SAB/Ol 3/06). W tych okolicznościach Sąd orzekł, jak w pierwszym punkcie sentencji wyroku. Orzekając o kosztach Sąd działał na podstawie art. 201 §1 w zw. z art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.