II SAB/Kr 16/11

WyrokWSA w Krakowie2011-09-20

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Rynczak, Sędzia WSA Mariusz Kotulski, Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr.)

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, w szczególności poprzez złożenie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeżeli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych prawem. W przypadku bezczynności organu, takim środkiem jest zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, składane do organu wyższego stopnia. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego przed złożeniem takiego zażalenia lub po jego wniesieniu, ale przed rozpatrzeniem przez organ wyższego stopnia, skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej.
Stan faktyczny
Skarżąca M. C. wniosła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zarzucając brak merytorycznej odpowiedzi na wniosek z dnia 26.10.2010 r. dotyczący wyjaśnienia nieprawidłowości w użytkowaniu nieruchomości. Organ wniósł o oddalenie skargi, przedstawiając skomplikowaną historię postępowań administracyjnych i sądowych dotyczących przedmiotowej nieruchomości. Skarżąca przesłała również decyzję PINB z dnia 15.06.2011 r. odmawiającą uchylenia wcześniejszej decyzji o pozwoleniu na częściowe użytkowanie budynku. Sąd odrzucił skargę z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącą środków zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rynczak Sędziowie: WSA Mariusz Kotulski NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2011 r. sprawy ze skargi M. C. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] Ziemskiego w K. postanawia skargę odrzucić. M. C., pismem z dnia 10.12.2010 . wniosła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] - ziemskiego, podnosząc w uzasadnieniu, że w dniu 26.10.2010 r. złożyła wniosek dotyczący wyjaśnienia nieprawidłowości jakie powstały w czasie użytkowania ruchomości położonej w S. przy ul. [...]. Do chwili obecnej nie uzyskała żadnej merytorycznej odpowiedzi mimo upływu ustawowego terminu. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podniósł, że: - wyrok WSA w Krakowie sygn. akt II SA/Kr 321/08 nie jest prawomocny z uwagi na złożenie skargi kasacyjnej do NSA w Warszawie przez B. M., wyrokiem z dn. 9.10.2009 r., NSA uchylił zaskarżony wyrok WSA i w dniu 07.07.2010 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy S. z dn.11.07.2002 r. nr [...]. w związku z decyzją GINB z dn. 26.04.2007 r. (znak:[...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję nr [...] z dnia 27.01.2009 r. (znak; [...]). W związku ze złożeniem odwołania w dn. 18.02.2009 r. do WINB akta tej sprawy nie zostały zwrócone do dnia dzisiejszego. niezależnie od powyższego PINB zawiadomieniem z dnia 22.02.2011 r., zawiadomił strony na podstawie art. 61 § 4 kpa o wszczęciu postępowania w sprawie budynku mieszkalno- handlowego na dz. nr [...] w S., własności B. M., które wobec treści przesłanych w dn. 25.01.2011 r. kopii wyroków sądów administracyjnych przez M. C. będzie miało na celu doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem. Przy piśmie z dnia 21.06.2011 r., skarżąca przesłała kserokopię decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...]-ziemskiego nr [...] z dnia 15.06.2011 r. (znak: PINB –[...]) odmawiającej uchylenia decyzji własnej PINB z dnia 06.06.2005 r. (znak: [...]) udzielającej pozwolenia na częściowe użytkowanie w zakresie parteru budynku mieszkalno-handlowego w S. ul. [...] uzasadniając to iż uchylenie decyzji nie może nastąpić jeżeli od dnia doręczenia tej decyzji upłynęło 5 lat. W ocenie skarżącej jest to istotny dokument świadczący o bezczynności urzędu który wznowił postępowanie w sprawie częściowego odbioru przedmiotowej inwestycji w dn.28.01.2008 r., a zakończył je decyzją nr [...] z dnia 15.06.2011r.(znak: PINB –[...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 póz. 1270 z późn.zm. - w skrócie p.o.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżania jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Do skargi na bezczynność organu mają zastosowanie wszelkie unormowania dotyczące w ogóle warunków wnoszenia skarg do sądu administracyjnego. Jednym z warunków wniesienia skargi do sądu, w myśl wyżej powołanego przepisu, jest "wyczerpanie środków zaskarżania". Takim środkiem odwoławczym jest, zażalenie na nie załatwienie sprawy w terminie ( art. 37 § 1 kpa ), które składa się do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Skarżąca mimo prawidłowego zawiadomienia nie stawiła się na rozprawie w dniu 20.09.2011 r., więc musiał się Sąd opierać tylko wyłącznie na tym co zostało przedstawione przez strony i co wiadome mu było z urzędu. Z akt sprawy tut. Sądu sygn.akt II SAB/Kr 68/11 wynika, że identyczną skargę wniosła skarżąca, tyle, że w tamtej sprawie działała przez pełnomocnika swego męża. Skarga ta została odrzucona z uwagi na nie wyczerpanie trybu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 kpa). W sprawie niniejszej - tak jak i w sprawie oznaczonej sygn.akt II SAB/Kr 68/11 -stwierdzono, że skarżąca przed złożeniem skargi nie skorzystała z zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Wprawdzie w aktach sprawy znajdują się takie zażalenia z dnia 17.04.2011 r. i z dnia 28.04.2011 r., - ale nie mogą one przesądzać o wyczerpaniu środków zaskarżenia o których mowa w art. 52 § 1 p.o.p.s.a - bowiem pochodzą z daty późniejszej niż data skargi (10.12.2010 r.). Skoro więc skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, o którym wyżej była mowa, należy uznać, że skarga jest niedopuszczalna, co na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.o.p.s.a. musi prowadzić do jej odrzucenia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło