V SA/Wa 761/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2011 r. sprawy ze skargi P. Z. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... lutego 2011 r. nr ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej; oddala skargę. W dniu ... marca 2008 r. P. K. Z. (zwany dalej: skarżącym) złożył w Oddziale Regionalnym ARiMR w T. wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" Program Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013. Po weryfikacji powyższego wniosku, pod kątem kompletności oraz terminowości złożenia dokumentów sporządzenia wniosku na obowiązującym formularzu jak również spełnienia kryteriów odnoszących się do wieku wnioskodawcy oraz do daty wejścia w posiadanie gospodarstwa rolnego do rozpoczęcia prowadzenia działalności rolniczej stwierdzono, że skarżący rozpoczął prowadzenie działalności wcześniej niż 14 miesięcy przed dniem złożenia wniosku. Wobec powyższego decyzją z dnia ... lipca 2008 r. Dyrektor K. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. odmówił skarżącemu pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom", uzasadniając to niespełnieniem przez stronę warunku określonego w § 26 a ust 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2007 r., Nr 200, poz. 1443 ze zm.) - dalej zwanego również rozporządzeniem. W dniu ... lipca 2008 r. (data wpływu do Oddziału Regionalnego ARiMR) skarżący złożył odwołanie od przedmiotowej decyzji, w którym kwestionując ustalenia organu wskazał, że dopiero w dniu ... grudnia 2006 r. Agencja Nieruchomości Rolnych zrezygnowała z przysługującego jej prawa pierwokupu (pismo nr ...) warunkowo nabytych przez niego działek, nie mógł on zatem wcześniej, tj. jeszcze przed uzyskaniem stanowiska Agencji prowadzić działalności rolniczej na nabytej nieruchomości. W związku z powyższym podkreślił, iż wniosek z dnia ... marca 2008 r. o przyznanie pomocy w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" złożony został przed upływem 14 miesięcy od daty rozpoczęcia prowadzenia działalności rolniczej. Decyzją Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia ... stycznia 2009 r., nr ..., utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W jej uzasadnieniu organ odwoławczy powołując się na § 26a ust 1 w/w rozporządzenia wskazał, że z dokumentów będących w posiadaniu ARiMR (akt notarialny Rep. A nr ... z ... grudnia 2006 r. – warunkowa umowa sprzedaży) wynika, że przedmiot warunkowej umowy sprzedaży – działki rolne – wydany został skarżącemu w dniu zawarcia tej umowy, tj. ... grudnia 2006 r. Jednocześnie wskazując na treść § 7 ust 3 pkt 1 cytowanego rozporządzenia organ wyjaśnił, iż za dzień rozpoczęcia prowadzenia działalności rolniczej uznaje się dzień wejścia po raz pierwszy w posiadanie nieruchomości. W związku z powyższym wniosek z ... marca 2008 r., wobec objęcia w posiadanie nieruchomości rolnej w dniu ... grudnia 2006 r., należało uznać za złożony po terminie, bowiem wnioskodawca prowadził gospodarstwo rolne przez dłuższy okres niż wskazany w § 26a ust 2 w/w rozporządzenia. Orzekając w sprawie na skutek złożenia przez skarżącego skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 lipca 2009 r. sygn. akt V SA/Wa 340/09 uchylił decyzję Prezesa ARiMR z dnia ... stycznia 2009 r. podnosząc, iż organ administracji rozpatrując sprawę nie wypełnił ciążącego na nim obowiązku wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Podkreślił, że zawarta przez skarżącego umowa sprzedaży z dnia ... grudnia 2006r. miała charakter umowy warunkowej, a nadto organ nie wziął pod uwagę, że w okresie pomiędzy zawarciem warunkowej umowy sprzedaży ze zobowiązanym, a upływem terminu do wykonania prawa pierwokupu, osoba trzecia pozostaje w niepewności co do tego, czy uprawniony ze swojego prawa skorzysta. W ocenie Sądu dopiero w wyniku nie wykonania prawa pierwokupu w oznaczonym terminie, zawarta umowa stała się w pełni skuteczna. Tym samym twierdzenie organu, że skarżący objął w posiadanie nabyte działki rolne już w dniu ... grudnia 2006r. (w dniu zawarcia umowy warunkowej sprzedaży) nie jest należycie uzasadnione, a przyjęcie powyższego poglądu jedynie na podstawie treści aktu notarialnego jest nieprawidłowe. Orzekając w sprawie w następstwie złożonej w sprawie skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 października 2010 r. sygn. akt II GSK 859/09 oddalił skargę kasacyjną podzielając w tym zakresie, argumentację wyrażoną w uzasadnieniu wyroku Sądu I instancji. Mając tym samym powyższe wytyczne na uwadze oraz ponownie orzekając w sprawie Prezes ARiMR decyzja z dnia ... lutego 2011 r. nr ... utrzymał w mocy decyzję Dyrektora K. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia ... lipca 2008 r. W uzasadnieniu decyzji, po opisaniu dotychczasowego przebiegu sprawy, Prezes ARiMR na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego ustalił, że do rzeczywistego przekazania własności nieruchomości rolnych opisanych w akcie notarialnym z dnia ... grudnia 2006 r., doszło pomiędzy ... grudnia 2006 r. a ... stycznia 2007 r. W związku z brakiem możliwości poczynienia odmiennych ustaleń faktycznych, organ odwoławczy przyjął twierdzenie skarżącego i za datę rozpoczęcia przez niego działalności rolniczej uznał dzień ... stycznia 2007 r. Przytaczając nadto treść § 26a ust 1 rozporządzenia, mającego zastosowanie do wniosków złożonych do dnia 30 czerwca 2008 r., Prezes ARiMR wyjaśnił, iż skarżący otrzyma pomoc finansową, jeżeli od dnia rozpoczęcia przez niego działalności rolniczej do dnia złożenia wniosku o przyznanie pomocy nie upłynęło więcej niż 14 miesięcy, a zgodnie z § 7 ust 2 rozporządzenia od dnia rozpoczęcia prowadzenia działalności rolniczej do dnia wydania decyzji przyznającej pomoc nie upłynęło więcej niż 18 miesięcy. W ocenie organu przyjmując, że skarżący rozpoczął prowadzenie działalności rolniczej w dniu ... stycznia 2007 r. to dopuszczalny 18 miesięczny termin prowadzenia działalności rolniczej, określony w § 7 ust 2 rozporządzenia, upłynął w dniu 10 lipca 2008 r., co w oparciu o przytoczone przepisy prawa uzasadnia odmowę przyznania skarżącemu wnioskowanej pomocy. W skardze z dnia ... marca 2011 r., skarżący wniósł o uchylenie decyzji Prezesa ARiMR z dnia ... lutego 2011 r. wraz z poprzedzającą ją decyzją Dyrektora Oddziału ARiMR z dnia ... lipca 2008 r. oraz o zasądzenie zwrotu kosztów procesu. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie § 7 ust 2 powyższego rozporządzenia poprzez uznanie, że w przedmiotowej sprawie upłynął termin do wydania decyzji o przyznaniu pomocy. W ocenie skarżącego przepis ten należy interpretować w ten sposób, iż przed upływem 18 miesięcy organ I instancji winien wydać decyzję w której ustosunkowałby się do przyznania wnioskodawcy pomocy w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom". Z momentem wydania bowiem tej decyzji dochodzi do spełnienia wymogu wydania decyzji w terminie 18 miesięcy od rozpoczęcia prowadzenia działalności rolniczej przez osobę fizyczną. Dalej skarżący wyjaśnił, iż w wyniku przeprowadzenia długiej procedury odwoławczej niezaprzeczalnie ustalono, że pierwotne rozstrzygnięcie było wadliwe, co oznacza, że Dyrektor Oddziału ARiMR decyzją z dnia ... lipca 2008 r. powinien przyznać wnioskowaną pomoc bowiem wymóg wydania decyzji przyznającej płatność w terminie 18 miesięcy od rozpoczęcia działalności rolniczej został w przedmiotowej sprawie spełniony. Przyjęcie natomiast za prawidłową wykładnie z § 7 ust 2 rozporządzenia dokonana przez Prezesa ARiMR prowadziłoby do absurdalnej sytuacji, w której w wyniku wadliwego działania pracowników organu oraz celowego przedłużania procedur odwoławczych można by odmówić każdemu przyznania wnioskowanej pomocy bez żadnych podstaw faktycznych. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie w pełni podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji z dnia ... lutego 2011 r. Pismem procesowym z dnia ... maja 2011 r. skarżący odniósł się do odpowiedzi na skargę oraz uzupełnił własną skargę o zarzuty naruszenia przez organ art. 7 i 8 k.p.a. Wskazał, że wyrok tutejszego Sądu zapadły w tej sprawie o sygn. V SA/Wa 340/09 jednoznacznie ustalał termin rozpoczęcia przez niego działalności rolniczej na ... stycznia 2007 r. Wyrok ten jest prawomocny i mocą swoją nie nakazuje wydania nowej decyzji. Wyrok ten jedynie koryguje błąd organu zawarty w decyzji z dnia ... lipca 2008 r., co oznacza, że zgodnie z art. 154 § 1 i § 2 k.p.a. i słusznym interesem strony powinna być wydana decyzja w sprawie zmiany naprawienia błędu. Brak takiego działania organu oznacza brak dobrej woli. Podkreślił, że należy mu się pomoc finansowa. Zwrócił uwagę, że zgodnie z art. 26 ust 1 akapit trzeci rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. L 277.1 z 21 października 2005 r.) otrzymuje on 36 miesięczny termin na zagospodarowanie pomocy, co powinno być uwzględnione przez organ, a czego nie dokonano w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1269 ) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej – p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i to na dzień wydania decyzji. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. Przede wszystkim podnieść należy, że skarżący wystąpił o pomoc finansową w ramach działania "Ułatwienie startu młodym rolnikom" regulowaną przepisami szczególnymi rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. wydanego na podstawie ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem Środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich będącej regulacją krajową opartą na przepisach unijnych tj. rozporządzeniu Rady (WE) nr 1698/2005. Wymienione regulacje prawne stanowią o zasadach przyznawania przedmiotowej pomocy. Wynika z nich, że pomoc ta jest przyznawana na wniosek rolnika po spełnieniu przez niego prawem określonych wymagań. Samo przyznanie pomocy odbywa się w drodze decyzji (art. 20 ust 1 ustawy) po przeprowadzeniu postępowania wg przepisów szczególnych ustawy z 7 marca 2007 r. (art. 21) i kodeksu postępowania administracyjnego. Regulacja proceduralna zawarta w ustawie z 7 marca 2007 r. w art. 21 ust 3 ustala tzw., ciężar dowodowy czyli określa, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. W ramach tego ciężaru dowodowego skarżący przedstawił dokumenty mające świadczyć o jego początkowej dacie działalności rolniczej. Była to umowa warunkowa sprzedaży nieruchomości z dnia ... grudnia 2006 r. zawierająca w § 3 zobowiązanie sprzedających wydania nieruchomości w posiadanie skarżącego tego samego dnia z poddaniem się rygorowi egzekucji z art. 777 k.p.c. Umowa zawierała ponadto w § 2 pełnomocnictwo dla skarżącego udzielone przez sprzedających do przeniesienia własności działek na rzecz siebie i żony w przypadku, gdy Agencja Nieruchomości Rolniczych nie wykona prawa pierwokupu. Pełnomocnictwo było nie gasnące przez śmierć i nieodwołalne. Drugą złożoną umową była umowa przeniesienia własności nieruchomości rolniczych na rzecz skarżącego i jego żony z dnia ... stycznia 2007 r. stwierdzając w § 4, iż wydanie przedmiotu sprzedaży nastąpiło. Umowa ta zawierana była przez skarżącego jako podmiot występujący po obu stronach umowy cywilnoprawnej. Występował jako nabywca i jako pełnomocnik sprzedających. Organ do ustaleń własnych przyjął treść § 3 umowy warunkowej i ustalił wejścia skarżącego w posiadanie nieruchomości na datę 11 grudnia 2006 r. – oddalając wniosek o pomoc finansową decyzją Dyrektora K. Oddziału Regionalnego ARiMR w T. z dnia ... sierpnia 2008 r. z uwagi na przekroczenie terminu 14 miesięcy prowadzenia działalności rolniczej przed dniem złożenia wniosku na mocy z § 26a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 października 2007 r. W uzasadnieniu decyzji przywołano jedynie treść § 3 umowy warunkowej z 11 grudnia 2006 r. Decyzją drugoinstancyjną wydaną ... stycznia 2009 r. przez Prezesa ARiMR utrzymano w mocy decyzję z ... sierpnia 2008 r. Wymieniona decyzja zaś została wyeliminowana z obrotu wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 7 lipca 2009 r. sygn. akt V SA/Wa 340/09. W ramach zaleceń wyroku uchylającego tę decyzję wskazano, że organ nie dokonał wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego, a twierdzenie organu o dacie początkowej prowadzenia działalności rolniczej na 11 grudnia 2006 r. nie było należycie uzasadnione. Organ został zobowiązany rozpatrzyć całokształt sprawy a nie działać tylko w oparciu o akt notarialny z ... grudnia 2006 r. Wskazany wyrok stał się prawomocny wobec oddalenia skargi kasacyjnej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2010 r. II GSK 859/09. Zatem zobowiązanie Sądu do analizy całokształtu materiału dowodowego a także do poprowadzenia postępowania dowodowego w przypadku wystąpienia wątpliwości co do okoliczności mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy (to ostatnie twierdzenie zawarte zostało w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego) wiązało organ przy ponownym rozpoznawaniu odwołania skarżącego z dnia 17 lipca 2008 r. w myśl art. 153 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Wydając zaskarżoną decyzję organ dokonał ustalenia spornej daty na ... stycznia 2007 r. zgodnie z oświadczeniem skarżącego zawartym we wniosku o przyznanie dofinansowania. Jednocześnie organ dokonał analizy treści warunkowej umowy sprzedaży z ... grudnia 2006 r. i umowy sprzedaży z dnia ... stycznia 2007 r. i stwierdził, że do wydania nieruchomości doszło między w/w datami. Stwierdził ponadto, że brak jest możliwości poczynienia odmiennych ustaleń faktycznych i dlatego przyjął twierdzenie skarżącego co do daty rozpoczęcia działalności rolniczej na ... styczeń 2007 r. Tym samym zostały wykonane zalecenia Sądów. Dało to podstawę do uznania, że skarżący złożył wniosek przed upływem terminu 14 miesięcy prowadzenia działalności rolniczej z § 26a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 października 2007 r. Wymieniony termin jest jednak jednym z dwóch terminów materialnych koniecznych do zaistnienia aby zgodnie z § 7 ust 2 w/w rozporządzenia możliwe było dopuszczenie przyznania pomocy osobie fizycznej. Drugi termin określony jest w ten sposób, że od dnia rozpoczęcia prowadzenia działalności rolniczej do dnia wydania decyzji o przyznaniu pomocy nie może upłynąć więcej niż 18 miesięcy. Powyższy termin 18 miesięcy został przekroczony. Rozpoczęcie działalności skarżącego ustalono na ... stycznia 2007 r. zatem terminu ten miał ... lipca 2008 r. Do tej ostatniej daty nie została wydana decyzja o przyznaniu pomocy skarżącemu. Decyzja pierwszoinstancyjna odmawiająca przyznawania pomocy z dnia ... lipca 2007 r. nie ma charakteru decyzji pozytywnej. Zatem ustalenie organu jest prawidłowe. Zapis § 7 ust 2 rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi odnoszący się do określenia "do dnia wydania decyzji o przyznaniu pomocy" nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. Jest tu mowa, "o przyznaniu pomocy", czyli pozytywnym rozstrzygnięciu, a nie o rozstrzygnięciu w "przedmiocie pomocy" jak usiłuje interpretować skarżący. Nie budzi też wątpliwości Sądu, iż wskazany 18 miesięczny termin ma charakter terminu prawa materialnego. Zatem jest on nieprzekraczalny i niemożliwy do przywrócenia. Termin ten jest przesłanką przyznania pomocy w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom". Jego przekroczenie sprowadza się do wydania przez organ decyzji odmownej w przedmiocie przyznania wnioskodawcy wsparcia. Przedmiotowy termin jest niezależny od poczynań zarówno organu jak i wnioskodawcy. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że dla określenia charakteru danego przepisu nie jest istotne w jakim akcie normatywnym przepis ten zamieszczono, ale decyduje jego treść i cel. Przepisami prawnomaterialnymi są przepisy regulujące bezpośrednio stosunki administracyjnoprawne (określające zachowanie podmiotów) oraz roszczenia wynikające z tych stosunków (nakładają obowiązki i przyznają prawa lub uprawnienia). Przepisami procesowymi są zaś normy instrumentalne, które określają drogę i sposób dochodzenia uprawnień wynikających z norm materialnoprawnych. Oznacza to, że o charakterze przepisu i terminu nie przesądza tylko okoliczność w jakiej ustawie przepis statuujący dany termin się znajduje. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy ustawa taka oprócz przepisów prawa materialnego zawiera również przepisy proceduralne. Dla oznaczenia charakteru danego przepisu miarodajny jest zawsze przedmiot i treść tego przepisu prawnego (por. wyrok NSA z dnia 24 listopada 1994 r. w sprawie sygn. akt SA/Ka 1230/94). Z reguły przepisami procesowymi są przepisy o właściwości organów administracji publicznej i o postępowaniu przed takimi organami. Natomiast przepisy dotyczące przesłanek, treści, powstania, zmiany lub wygaśnięcia prawa należą do przepisów materialnoprawnych. O charakterze terminu nie decyduje także długość terminu; decydujące znaczenie ma rodzaj uprawnienia realizowanego w terminie wskazanym przez ustawodawcę. Do dochodzenia uprawnień składających się na określone prawo podmiotowe przewidziane są terminy materialnoprawne, natomiast dla uprawnień (obowiązków) procesowych – terminy procesowe (uchwała SN z dnia 7 października 2009 r. sygn. akt III CZP 71/09). Terminów prawa materialnego, co nie jest kwestionowane, ani w orzecznictwie, ani w doktrynie nie można przywrócić. Jedynie terminy dotyczące czynności procesowych są przywracane. Do terminów materialnoprawnych nie mają więc zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 58-60) dotyczące możliwości przywrócenia terminu przewidzianego przez prawo dla dopełnienia określonej czynności procesowej. W świetle powyższego brak więc podstaw do zakwestionowania prawidłowości wydanego w sprawie rozstrzygnięcia. W tym miejscu wskazać należy, że z art. 13 ust 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1977/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) wynika, że indywidualną decyzję o przyznaniu wsparcia na podjęcie działalności przez młodych rolników podejmuje się nie później niż 18 miesięcy po podjęciu działalności, zgodnie z przepisami obowiązującymi w państwach członkowskich. Z treści rozporządzenia nr 1974/2006 wynika zatem, że ARiMR nie mogła wydać decyzji przyznającej pomoc po upływie 18 miesięcy od podjęcia działalności przez młodego rolnika. Sąd podziela pogląd skarżącego, że w przedmiotowej sprawie nastąpiła przewlekłość postępowania administracyjnego. Biorąc jednak pod uwagę fakt, że termin określony w § 7 ust 2 rozporządzenia nie może być przywrócony – nie ma znaczenia, z jakich powodów termin ten nie został dochowany. Na marginesie zważyć warto, że niezachowanie terminu może ewentualnie uzasadniać odpowiedzialność organu z powodu szkody wyrządzonej stronie. Kwestia ta jednak pozostaje poza sferą uprawnień orzeczniczych Sądu rozpoznającego skargę na decyzję administracyjną w przedmiocie przyznania pomocy finansowej. W kontekście powyższych ustaleń Sądu nieuzasadnione są zarzuty naruszenia pozostałych wskazanych w skardze i w piśmie procesowym przepisów prawa. Przede wszystkim Sąd podnosi, iż zaskarżone rozstrzygniecie jest rozpoznaniem odwołania skarżącego od decyzji pierwszoinstancyjnej z dnia ... lipca 2008 r. po uprzednim uchyleniu decyzji z ... stycznia 2009 r. wyrokiem tutejszego Sądu i nie ma nic wspólnego z postępowaniami nadzwyczajnymi dotyczącymi wznowienie postępowania oraz prowadzenia postępowania o zmianię decyzji, w trybie art. 154 k.p.a. czego skarżący oczekuje w piśmie procesowym z dnia ... maja 2011 r. Niezasadne jest również przytaczanie przez skarżącego innych terminów dotyczących innych płatności np. modernizacji gospodarstw rolnych (art. 26 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005, czy terminów dotyczących wypłacenia przyznanej pomocy (§ 16 i § 17 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r.). Są to terminy dotyczące innych stanów faktycznych nie mających odniesienia do przedmiotowej sprawy. Z tych wszystkich przyczyn skargę należało uznać za niezasadną, a zaskarżoną decyzję za opowiadającą prawu, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.