I OZ 747/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 sierpnia 2011 r., sygn. akt III SA/Gd 221/11 w przedmiocie kosztów postępowania sądowego zawarte w punkcie 3. wyroku z dnia 2 sierpnia 2011 r. w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Rektora Uniwersytetu Gdańskiego z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2011 r. wydanym w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 221/11 ze skargi A.W. na decyzję Rektora Uniwersytetu Gdańskiego z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów: uchylił zaskarżoną decyzję (pkt 1 sentencji), stwierdził, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana (pkt 2 sentencji), zasądził od Rektora Uniwersytetu Gdańskiego na rzecz skarżącej A.W. 440 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt 3 sentencji). Jako podstawę orzeczenia dotyczącego kosztów postępowania Sąd wskazał art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z § 14 ust.2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów sądowych zawarte w powołanym wyżej wyroku wniosła A.W., reprezentowana przez radcę prawnego, zarzucając naruszenie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., z uwagi na to, że postanowienie nie obejmuje całości kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w szczególności minimalnych kosztów wynagrodzenia pełnomocnika podlegających zasądzeniu do zwrotu. Z uwagi na powyższe wniesiono o zmianę wskazanego postanowienia przez zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w kwocie 680 zł, przez uwzględnienie także kosztów zastępstwa dwukrotnego przed Sądem I instancji z uwagi na to, że postanowienie bezpodstawnie nie obejmuje całości minimalnych kosztów postępowania podlegających zasądzeniu do zwrotu. Wniesiono również o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa, według norm przepisanych. W uzasadnieniu podkreślono, że w sprawie w oparciu o tę samą skargę, wobec uchylenia wyroku WSA w Gdańsku wydanego w sprawie oznaczonej sygn. akt III SA/Gd 148/10 przez Naczelny Sąd Administracyjny toczyło się dwukrotnie postępowanie przed sądem I instancji. Skarga zawierała żądanie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa, a skoro pełnomocnik dwukrotnie reprezentował stronę przed sądem I instancji należało okoliczność tę uwzględnić przy orzekaniu o wysokości zasądzonego zwrotu kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Natomiast przepis art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zasądzając w pkt 3 sentencji wyroku od Rektora Uniwersytetu Gdańskiego kwotę 440 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w uzasadnieniu wyroku zawarł jedynie podstawę prawną tego orzeczenia w postaci art. 200 p.p.s.a. i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., zgodnie z którym stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie - 240 zł. Sąd, co słusznie podniesiono w zażaleniu, nie określił jakie kwoty i z jakiego tytułu składają się na wskazaną w wyroku kwotę zasądzonych kosztów. Wskazany przez Sąd art. 200 p.p.s.a. jedynie ogólnie określa, że w razie uwzględnienia skargi stronie przysługuje zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, natomiast nie rozstrzyga samodzielnie o sposobie ustalenia wysokości tych kosztów, ani nie stanowi podstawy dla arbitralnej decyzji sądu co do wysokości zasądzonych kosztów. Lakoniczność uzasadnienia wyroku w omawianej części oraz brak jakiejkolwiek argumentacji przemawiającej za zasądzeniem kosztów w przyjętej wysokości uniemożliwia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu dokonanie kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2010 r., sygn. akt II OZ 666/10, publ. www.orzeczeni.nsa.gov.pl). Odnosząc się do zawartego w treści zażalenia wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania wywołanego wniesionym zażaleniem, stwierdzić należy, iż nie może on zostać uwzględniony, albowiem brak jest podstaw prawnych do orzekania przez Naczelny Sąd Administracyjny o zwrocie tego typu kosztów między stronami. Przypomnieć bowiem należy, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadą jest ponoszenie przez strony kosztów postępowania we własnym zakresie (art. 199 p.p.s.a.). W szczególności podstaw tych nie ma w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczących zażalenia, a w orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że nie mogą ich stanowić przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. (porównaj: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. J.P.Tarno, wyd. LexisNexis Warszawa 2010, str. 511, postanowienie NSA z 24.06.2010 r., II OZ 594/10 opubl. w centralnej bazie orzeczeń i informacji o sprawach www.cbois.nsa.gov.pl , czy z dn. 14.09.2004 r. FZ 266/04, niepubl.) Z tych przyczyn, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.