II FZ 761/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Grzęda po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 października 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 1455/11 w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi M. B. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 10 czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 10 października 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 1455/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zawiesił postępowanie sądowe ze skargi M. B. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 10 czerwca 2011 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że podstawą zawieszenia postępowania jest skierowanie postanowieniem z dnia 7 marca 2011 r.., sygn. akt II FSK 2025/09, do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów przez Naczelny Sąd Administracyjny zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości tj.: "Czy w stanie prawnym obowiązującym w 2008 r. przychód (dochód) spółki kapitałowej posiadającej status akcjonariusza spółki komandytowo - akcyjnej podlega opodatkowaniu w dniu otrzymania dywidendy wypłaconej akcjonariuszom na podstawie uchwały walnego zgromadzenia o podziale zysku, tj. na podstawie art. 5 ust 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r., Nr 21, poz.86 ze zm.), czy też zgodnie z zasadami określonymi w art. 5 ust.1 i 2 u.p.d.o.p. tj. obliczony przez akcjonariuszy w miesięcznych zaliczkach, o których mowa w art. 25 ust. 1 u.p.d.o.p.?" Sąd wskazał, że wprawdzie w zadanym pytaniu prawnym Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt II FSK 2025/09 stan prawny odnosi się do podatku dochodowego od osób prawnych, niemniej jednak te same wątpliwości, co do rozliczenia podatku dochodowego od dochodu z dywidend pochodzących z akcji spółki komandytowo – akcyjnej rodzą się w sytuacji, gdy akcjonariuszami są osoby fizyczne. W zażaleniu na powyższe postanowienie wniesiono o jego uchylenie wskazując na naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że w rozpoznawanej sprawie zachodzą przesłanki zawieszenia postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega uwzględnieniu. Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Związek pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej - co nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, przepis ten ma zastosowanie wówczas, gdy sąd orzekający nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Rozstrzygnięcie przez Naczelny Sąd Administracyjny zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości, ma bezpośredni wpływ jedynie na wynik tego postępowania, w którym zagadnienie to zostało sformułowane. Natomiast w odniesieniu do innych spraw wiąże tylko pośrednio, gdyż jakikolwiek skład orzekający sądu administracyjnego, który nie podziela poglądu w niej wyrażonego, przedstawić musi odpowiedniemu składowi Naczelnego Sądu Administracyjnego powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia. Dopiero ponowna uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego będzie dla tego sądu (i tylko dla niego) bezpośrednio wiążąca (art. 187 § 2 w zw. z art. 269 § 1 zdanie drugie p.p.s.a.). Zawieszenie postępowania powinno być również uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Powyższe okoliczności, Sąd podejmujący rozstrzygnięcie oparte o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., powinien jednak oceniać w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, co ma niebagatelne znaczenie w świetle konstytucyjnego nakazu rozpoznawania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) oraz zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 p.p.s.a.). Równocześnie stwierdzić należy, że zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. byłoby w przedmiotowej sprawie zasadne, gdyby w obrocie prawnym istniała uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego, a Sąd pierwszej instancji kwestionowałby pogląd w niej zawarty. Wtedy, czyniąc zadość dyspozycji art. 269 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., miałby obowiązek zawiesić postępowanie do czasu podjęcia ponownej uchwały przez Sąd kasacyjny (postanowienie NSA z 18 grudnia 2006r. sygn. akt II FZ 746/06). W związku z powyższym brak jest także uzasadnienia prawnego dla zawieszenia postępowania przez wojewódzki sąd administracyjny w oczekiwaniu na rozstrzygnięcie przez Sąd drugiej instancji. Z tych względów na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.