II SA/Wr 527/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus, po rozpoznaniu w dniu 21 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. [...] na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy B. postanawia odrzucić skargę. P. S. B. [...] wniosło w dniu 3 lipca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy B. W dniu 7 października 2011 r. – w odpowiedzi na wezwanie z dnia 27 września 2011 r. – doręczone Sądowi przez Radę Miejską w B. pismo P. S.B. [...] z dnia [...]r. (wniesione do Urzędu Miejskiego w B. w dniu [...]r.), którym wezwano Radę Miejską w B. do usunięcia naruszenia prawa, które nastąpiło podczas sesji Rady Miejskiej w B., przeprowadzoną w dniu [...] r. w L., gminie B. poprzez podjęcie m.in. uchwały Nr [...] w sprawie uchwalenia zmiany studium i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy B. oraz pismo Przewodniczącego Rady Miejskiej w B. z dnia [...] r. skierowane do Zarządu P.S. B. [...] informujące – na podstawie stanowiska Burmistrza B., opinii prawnej i opinii Komisji o braku przesłanek do stwierdzenia naruszenia prawa. W załączonym piśmie przewodnim Przewodniczący Rady Miejskiej w B. wyjaśnił, że w odniesieniu do wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] r. nie była podejmowania przez Radę Miejską w B. uchwała, stanowiąca odpowiedź na to wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Wskazać nadto należy, że akty prawa miejscowego a także inne akty jednostek samorządu terytorialnego (wymienione w pkt 6 art. 3 ustawy), mogą być zaskarżone do wojewódzkiego sądu administracyjnego na podstawie ustaw ustrojowych, stanowiących lex specialis w stosunku do art. 3 § 2 pkt 5 i 6 powyższej ustawy. Zgodnie bowiem z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 z późn. zm), skargę na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone daną uchwałą lub zarządzeniem. Skuteczne wniesienie skargi wymaga nadto dochowania terminu oraz wyczerpania środków zaskarżenia. Zgodnie bowiem z przepisem z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do postanowień z art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadku aktów innych niż decyzja lub postanowienie, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Powyższy przepis wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi. Jego analiza prowadzi do wniosku, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg pierwszy z dwóch terminów, o których mowa powyżej – a mianowicie - termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. Termin ten staje się bezprzedmiotowy, gdy przed jego upływem organ udzieli odpowiedzi na wezwanie. W takim bowiem przypadku bieg rozpoczyna termin trzydziestu dni – liczony od dnia doręczenia odpowiedzi. Jeżeli natomiast we wskazanym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa i przed upływem tego terminu należy wnieść skargę (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/0; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 671/08; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 696/09). W rozpoznawanej sprawie P. S. B. [...] dopełniło wymogu wezwania Rady Miejskiej w B. do usunięcia naruszenia prawa uchwałą z dnia [...] r. Nr [...] Rady Miejskiej w B. w przedmiocie uchwalenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy B. jednakże organ gminy nie udzielił w rozpoznawanej sprawie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, gdyż za taką odpowiedź nie można uznać pisma Przewodniczącego Rady z dnia 21 października 2010 r. Czym innym jest bowiem forma poinformowania wzywających o zajętym stanowisku Rady, a czym innym jest sam fakt podjęcia stosownego rozstrzygnięcia, tj. – uchwały co do usunięcia naruszenia prawa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 696/09). Wskazać należy, że zgodnie z art. 14 ustawy o samorządzie gminnym rada gminy podejmuje rozstrzygnięcia w formie uchwały, które zapadają zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowego składu rady, w głosowaniu jawnym, chyba że ustawa stanowi inaczej. Uchwała organu samorządowego jest więc taką formą działania kolegialnego organu samorządowego, której wynik stanowi akt woli tego organu podjęty w trakcie jego posiedzenia (sesji, zebrania), w drodze głosowania, zmierzający z reguły do rozstrzygnięcia określonej sprawy publicznej o charakterze lokalnym (gminnym, powiatowym lub regionalnym) będącej przedmiotem obrad, najczęściej ze skutkiem wiążącym (por. A. Szewc, T. Szewc: Uchwałodawcza działalność organów jednostek samorządu terytorialnego, s. 48-49). Takiej jednakże uchwały dotyczącej usunięcia naruszenia prawa w niniejszej sprawie nie podjęto. Nie można bowiem uznać, że Rada Miejska w B. wypowiedziała się w przewidzianej prawem formie, co też oznacza, że nie udzieliła odpowiedzi. Pismo Przewodniczącego Rady z dnia 21 października 2010 r. należy więc traktować jedynie jako informację, że w ocenie stałych komisji Rady oraz jej Przewodniczącego brak jest przesłanek do stwierdzenia naruszenia prawa poprzez podjęcie zaskarżonej uchwały. Mając zatem na względzie, że w niniejszej sprawie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i nie podjął stosownej uchwały, to stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie miał zastosowanie 60 - dniowy termin do wniesienia skargi liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika z kolei, że owo wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało złożone w dniu 3 września 2010 r., bezpośrednio przez Zarząd P. S. B. do Rady Miejskiej w B., natomiast skarga została sporządzona w dniu 1 lipca 2011 r. i wniesiona w dniu 3 lipca 2011 r., a zatem z naruszeniem 60 - dniowego terminu zakreślonego w art. 53 § 2 p.p.s.a, który upłynął w dniu 2 listopada 2010 r. W takiej więc sytuacji, skoro skarga P.S.B. [...] r. została wniesiona z uchybieniem terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zobowiązany był ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., który stanowi, że Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jego wniesienia. Mając zatem na względzie opisane powyżej okoliczności stanu faktycznego niniejszej sprawy i kierując się dyspozycją z art. 58 § 1 pkt 2 i 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji postanowienia. H.B. 14.11.2011 r.