IV SA/Wa 1345/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędzia WSA Anna Szymańska (spr.), Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2011 r. sprawy ze skargi D. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania - oddala skargę - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] maja 2011r. po rozpatrzeniu wniosku D. B. o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Burmistrza L. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie salonu sprzedaży samochodów wraz z serwisem technicznym samochodów osobowych i dostawczych, autokomisem, myjnią samochodową wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na działkach o nr ew. [...] z obr. [...] położonych w L. przy ul. [...] – w pkt I. odmówiło przywrócenia terminu do złożenia odwołania i w pkt II. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia wymienionego odwołania. W uzasadnieniu wskazano, że wnioskiem z dnia [...] lutego 2011r. D. B. wystąpiła w trybie dostępu do informacji publicznej o udostępnienie jej kopii wymienionej wyżej decyzji. Kopia taka została jej doręczona w dniu 21 lutego 2011r. Wnioskiem z dnia [...] lutego 2011r. D. B. wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od powyższej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, podnosząc, że nie została powiadomiona o wszczęciu przedmiotowego postępowania oraz o wydaniu decyzji. Rozpoznając sprawę Kolegium wskazało, że w przypadku wniesienia odwołania po upływie czternastodniowego terminu organ II. instancji obowiązany jest na podstawie art. 134 kpa stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Wymieniona decyzja Burmistrza L. została doręczona wymienionym w niej stronom najpóźniej w dniu 17 maja 2010r. Oznacza to, że stronom przysługiwało prawo do złożenia odwołania najpóźniej do dnia 31 maja 2010r. Żadna z wymienionych stron nie złożyła środka zaskarżenia zatem osobom twierdzącym, że zostały pozbawione możliwości udziału w sprawie przysługiwał wniosek o wznowienie postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Wnioskodawczyni z racji, że nie została do niej skierowana decyzja, przysługiwało prawo do złożenia odwołania, nie później jednak niż do dnia 31 maja 2010r. Dalej organ stwierdził, że instytucja przywrócenia terminu przeznaczona jest dla stron do których skierowano decyzję i która została im w odpowiednim trybie doręczona. Jak wskazano przedmiotowa decyzja nie została skierowana do D. B. wobec tego nie jest możliwe przywrócenie jej terminu do wniesienia odwołania. Uzyskanie informacji o decyzji może stanowić podstawę do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania. Ponadto okoliczności podniesione przez wnioskodawczynię są właściwe dla wznowienia postępowania. Skargę na powyższe postanowienie do sądu administracyjnego wniosła D. B. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika i zażądała uchylenia zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji, a także zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. Zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 7 kpa, art. 58 § 2 kpa, art. 65 § 1 kpa, art. 149 § 1 kpa poprzez nie wydanie postanowienia o wznowieniu oraz art. 149 § 3 kpa poprzez wydanie decyzji odmawiającej wszczęcia postępowania w sytuacji uznania, ze brak przesłanek do jego wszczęcia. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że skarżąca nie została powiadomiona o wszczęciu przedmiotowego postępowania oraz o wydaniu decyzji. W dniu [...] lutego złożyła odwołanie od decyzji ustalającej warunki zabudowy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia, alternatywnie formułując wniosek o wznowienie. W ocenie skarżącej wniosek o przywrócenie terminu został złożony przez nią w terminie. W jej ocenie możliwym jest przywrócenie terminu od decyzji uznanej przez organ za ostateczną. Decyzja jest ostateczna jeśli nie służy od niej w toku postępowania administracyjnego odwołanie. Decyzja nie doręczona osobie, która powinna być stroną, nie wywołuje dla niej skutków prawnych, a tym samym nie biegną dla niej terminy. Nie doręczenie decyzji podmiotowi, który winien być stroną powoduje, że postępowanie nie tylko nie zostało zakończone, ale obarczone jest istotnym naruszeniem prawa. Dalej podniesiono, że skarżąca we wniosku z dnia [...] lutego 2011r. sformułowała żądanie alternatywne wznowienia postępowania. Kolegium wydając zaskarżone postanowienie w żaden sposób nie odniosło się do tego wniosku. Zaniedbany został przez SKO obowiązek zbadania charakteru wniesionego pisma tj. czy powinno ono zostać rozpoznane jako odwołanie czy jako wniosek o wznowienie postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, zajmując stanowisko jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wchodzi więc tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Z art. 134 § 1 p.p.s.a., wynika, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w skardze podstawą prawną. Oznacza to, że sąd dokonuje oceny zaskarżonego aktu mając na uwadze wszelkie aspekty sprawy, nie zaś jedynie argumentację podniesioną przez stronę skarżącą. W pierwszej kolejności Sąd stwierdza, że uprawnionym do wniesienia skargi, zgodnie z treścią art. 50 § 1 p.p.s.a. jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Interes prawny w zaskarżeniu postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania będzie miał jedynie podmiot, któremu odmówiono przywrócenia tego terminu. W zaskarżonym postanowieniu organ w pierwszej kolejności rozstrzygnął w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza L. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010r. ustalającej warunki zabudowy. W oparciu o akta postępowania przed organem pierwszej instancji Kolegium prawidłowo ustaliło, że D. B. nie była stroną tego postępowania tzn. nie została jej doręczona decyzja. Nota bene na tę okoliczność powołała się sama skarżąca we wniosku z dnia [...] lutego 2011r. zawierającym prośbę o przywrócenie terminu do niesienia odwołania. Następnie SKO wywiodło, że skoro nie została jej doręczona decyzja nie istnieje możliwość przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Stanowisko takie należy uznać za trafne, bowiem obecnie w zasadzie jednolicie przyjmuje się w orzecznictwie, że możliwość skorzystania z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania służy jedynie stronie, której organ doręczył decyzję (vide wyrok NSA z dnia 14 grudnia 2007 r., sygn. akt II OSK 1759/06 oraz z dnia 24 listopada 2010r, sygn. akt II OSK 1762/09). Z tego względu zasadnie wykluczono w zaskarżonym postanowieniu możliwość ubiegania się skarżącej o przywrócenie terminu. Jednocześnie jednolicie przyjmuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, że strona postępowania administracyjnego, niebędąca jedyną stroną tego postępowania, która została w tym postępowaniu pominięta przez niedoręczenie jej decyzji organu pierwszej instancji, może wnieść odwołanie w terminie, który biegnie dla stron postępowania, którym decyzję doręczono, zaś po tym terminie nie służy jej prawo wniesienia odwołania, lecz podanie o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 7 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OSK 505/08). Tak też wypowiedziało się Kolegium wskazując, że w tej sytuacji procesowej nie jest możliwe przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, natomiast otwiera się dla D. B. droga do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania zamyka postępowanie. Od takiego postanowienia służy jedynie skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego (postanowienia ostateczne). Z tego powodu Kolegium orzekało w ten sposób, że wydało postanowienie w tym przedmiocie, które podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Niezrozumiały jest zatem wniosek zawarty w skardze o uchylenie nie tylko orzeczenia SKO, ale też "poprzedzającego postanowienia Burmistrza L.". Burmistrz nie jest uprawniony do orzekania w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i takowego orzeczenia brak w aktach postępowania administracyjnego. Skoro postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania jest ostateczne, procesową konsekwencją jego wydania było rozstrzygnięcie zawarte w pkt II. zaskarżonego postanowienia tj. stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skargi, że Kolegium powinno zbadać charakter wniesionego pisma i rozstrzygnąć czy powinno zostać rozpoznane jako odwołanie od decyzji po rozpatrzeniu wniosku o przywrócenie terminu, czy jako wniosek o wznowienie postępowania. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że sporne pismo (wniosek z dnia [...] lutego 2011r.) zostało złożone przez profesjonalnego pełnomocnika, od którego oczekuje się znajomości przepisów postępowania administracyjnego, nie zaś przez osobę prywatną, nie mającą stosownej wiedzy prawniczej. Następnie w innym piśmie tzn. w odwołaniu został sformułowany wniosek wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Takiego żądania nie zawiera wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Z tego względu organ nie miał obowiązku rozważać czy pismo tj. wniosek o przywrócenie terminu należy zakwalifikować jako podanie o wznowienie, skoro w innym piśmie procesowym - środku zaskarżenia tj. odwołaniu taki wniosek został wskazany. W takim wypadku zakres orzekania Kolegium wyznaczył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Bez wątpienia natomiast SKO nie jest organem właściwym do wznowienia postępowania. Stanowi o tym art. 150 § 1 kpa, który przewiduje właściwość organu, który wydał decyzję w ostatniej instancji. Skoro decyzja wydana przez Burmistrza L. nie została zaskarżona, ten organ jest właściwy do procedowania w przedmiocie wznowienia. Wniosek o wznowienie zatem złożony przez D. B. powinien zostać przekazany do rozpatrzenia Burmistrzowi L. jako organowi właściwemu miejscowo i rzeczowo, bowiem Kolegium nie jest władne aby orzekać w tym przedmiocie, wbrew twierdzeniom skargi. Uznając zatem, że zaskarżone orzeczenie nie narusza prawa, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.