I SA/Kr 1599/11

Sygn. akt I SA/Kr 1599/11 | | POSTANOWIENIE Dnia 15 listopada 2011 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek, Sędzia: WSA Maja Chodacka, Sędzia: WSA Paweł Dąbek (spr.), Protokolant: Aleksandra Osipowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2011 r., sprawy ze skargi "P" sp. z o.o. w K., o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy W., za niewykonanie wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 1118/08 z dnia 3 lutego 2009r. postanawia: I. odrzucić skargę, II. zarządzić zwrot na rzecz strony skarżącej z kasy tutejszego Sądu uiszczony wpis w kwocie 200 zł (dwieście złotych). "P" Sp. z o.o. w K. wniosła skargę na niewykonanie prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 lutego 2009r. (sygn. akt I SA/Kr 1118/08) stwierdzającego nieważność zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej dnia 19 maja 2005r. nr [...] oraz poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego. Wniosła przy tym o wymierzenie Wójtowi Gminy W. grzywny w wysokości 30.000 zł. W uzasadnieniu skargi zostało podniesione, że Wójt Gminy W. wystawił tytuły wykonawcze obejmujące zaległości pieniężne z tytułu podatku od nieruchomości za lata 2003-2005. Zobowiązanym na podstawie tych tytułów była Skarżąca. W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego poborca skarbowy dokonał zajęcia wierzytelności Skarżącej z rachunków bankowych na łączną kwotę 1.768.604 zł. Skarżąca złożył zarzuty oraz skargę na czynności egzekucyjne. Naczelnik Urzędu Skarbowego nie podzielił zarzutów, w związku z powyższym Skarżąca złożyła zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej, który jednak postanowieniem z dnia 19 maja 2005r. nr [...], utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Rozpatrując skargę na to postanowienie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 3 lutego 2009r. (sygn. akt I SA/Kr 1118/08), stwierdził nieważność zarówno postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, jak również organu I instancji. Pomimo jednak takiego rozstrzygnięcia, Wójt Gminy W., nie wykonał tego wyroku. Pismem z dnia 29 czerwca 2009r. Skarżąca wezwała Wójta Gminy W. do przekazania kwoty pobranych na podstawie uchylonego postanowienia podatków, co nie wywołało żadnych skutków. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy W. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu swojego stanowiska podniósł, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o wykonanie którego Skarżąca wnosi, nie podlega wykonaniu. W szczególności z przedmiotowego wyroku nie wynika, aby Wójt był zobowiązany do zwrotu wyegzekwowanych należności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotem rozpoznawanej skargi jest zarzut niewykonania przez Wójta Gminy Wieliszew prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 lutego 2009r. (sygn. akt I SA/Kr 1118/08) stwierdzającego nieważność zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 19 maja 2005r. nr [...] oraz poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego. Z treści skargi wynika, że Skarżąca odczytuje ten wyrok w ten sposób, że na jego podstawie Wójt Gminy W. powinien jej zwrócić wyegzekwowane w postępowaniu egzekucyjnym środki pieniężne. Podstawę takiej skargi stanowi art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - dalej p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Wszczęcie postępowania sądowego o zastosowanie środków określonych we wskazanym przepisie ma na celu ukaranie organu za niewykonanie wyroków sądowych oraz jego dyscyplinowanie. Jak wynika z treści przytoczonego przepisu warunkami jego zastosowania w rozpatrywanej sprawie jest po pierwsze bezczynność organu po wyroku eliminującym z obrotu prawnego zaskarżony akt oraz po drugie wezwanie przez skarżącego właściwego organu do wykonania wyroku. Przez niewykonanie wyroku należy natomiast rozumieć pozostawanie organu w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyr. NSA z dnia 30 maja 2001 r., II SA 2015/00 – dostępny na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Bezczynność zaś organu zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (por. T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004). Innymi słowy, z bezczynnością organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności mamy do czynienia w sytuacji, gdy będący adresatem rozstrzygnięcia sądowego właściwy w sprawie organ administracji publicznej nie wykonuje orzeczenia sądowego, które to orzeczenie dotyczyło aktu administracyjnego tegoż organu. Należy jednak zauważyć, że w przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona na Wójta Gminy W., co do którego nie odnosił się wyrok, którego niewykonanie było przedmiotem skargi. Okoliczność, że nie był on stroną postępowania sądowoadministracyjnego w którym zapadł przedmiotowy wyrok, uniemożliwia skuteczne zarzucanie temu organowi niewykonanie orzeczenia zapadłego w sprawie. Organ ten nie prowadził bowiem postępowania, które było przedmiotem skargi, jak również nie był zobowiązany do jego prowadzenia, dlatego też nie miał on kompetencji do wydania nowego rozstrzygnięcia w sprawie, zgodnie z wskazaniami zawartymi w orzeczeniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skoro zatem Wójt Gminy W. nie podejmował w sprawie zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie żadnego rozstrzygnięcia, nie można zarzucić mu, że był on zobowiązany w przedmiotowej sprawie, do wydania ponownego rozstrzygnięcia, uwzględniającego stanowisko Sądu zawarte w wyroku. Powyższe stanowisko znajduje uzasadnienie w treści cytowanego powyżej art. 154 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym, skargę w przedmiocie niewykonania wyroku można wnieść po uprzednim wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Ustawodawca wyraźnie zatem wskazuje, że warunkiem koniecznym wniesienia skargi w trybie art. 154 p.p.s.a. jest wezwanie do wykonania wyroku organu będącego właściwym w świetle orzeczenia Sądu. Stąd też, w rozpoznawanej sprawie właściwym organem był zarówno Dyrektor Izby Skarbowej, jak również Naczelnik Urzędu Skarbowego. Wezwanie tych organów do wykonania wyroku z dnia 3 lutego 2009 r., sygn. akt I SA/Kr 1118/08 stanowiło przesłankę skutecznego wniesienia skargi na niewykonanie tego wyroku w rozumieniu art. 154 § 1 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, iż skarżąca o wykonanie wyroku wzywała organ niewłaściwy w sprawie w rozumieniu powołanego przepisu tj. Wójta Gminy W. – co skutkuje niespełnieniem przez nią przesłanki skutecznego wniesienia skargi. Wezwanie Wójta Gminy W., zamiast właściwych organów wprost wynika z pisma datowanego na dzień 20 kwietnia 2011r., którym wzywa do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W wezwaniu tym zostało nawet wskazane, że w przypadku niezastosowania się do wezwania, Skarżąca skieruje skargę w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. podobnie, jak uczyniła to w sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2008r. (sygn. akt III SA/Wa 741/08). Nie może zatem budzić wątpliwości, że Wójt Gminy W. został wezwany do wykonania wyroku zapadłego w postępowaniu, w którym nie brał udziału. Stanowisko przedstawione powyżej, zostało między innymi potwierdzone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2010 r. (sygn. akt I FSK 531/10 – LEX nr 658293). W postanowieniu tym NSA stwierdził, że przepis art. 154 § 1 p.p.s.a. nie odnosi się do kwestii związania wyrokiem sądu, lecz statuuje uprawnienie do wniesienia skargi w danej konkretnej sprawie, która była przedmiotem rozstrzygania przez sąd w związku z niewykonaniem wyroku przez organ, który był stroną postępowania sądowoadministracyjnego. Podkreślenia przy tym wymaga, iż stan faktyczny w sprawie rozpatrywanej przez NSA był analogiczny do stanu faktycznego, będącego przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu tego wyroku zostało między innymi wskazane, że skoro zostały uchylone decyzje dwóch konkretnie określonych organów, to tym samym nie sposób uznać, że do wykonania tego wyroku zobowiązany był organ, do którego treść rozstrzygnięcia Sądu się nie odnosiła. Analogiczne stanowisko wyrażone zostało również w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w postanowieniu z dnia 25 maja 2005r. (sygn. akt I FSK 576/10 – dostępne na: orzeczenia.nsa.gov.pl). Z przedstawionych powyżej przyczyn skargę należało uznać za niedopuszczalną, co skutkowało jej odrzuceniem, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.