II SA/Kr 1389/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Sędziowie: WSA Jacek Bursa NSA Andrzej Niecikowski Protokolant: Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2011 r. sprawy ze skargi Karpackiej Spółki Gazowniczej Sp. z o.o w T. - Oddziału Zakładu Gazowniczego w J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 28 czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. decyzją z 4 października 2010 r., na podstawie art. 105 § 1 kpa umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w przedmiocie wybudowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego z infrastrukturą techniczną, zlokalizowanego na działce ewidencyjnej numer "1", położonej w miejscowości L., gmina [...]. W uzasadnieniu organ l instancji podał, że postępowanie w sprawie było prowadzone w związku z pismem Karpackiej Spółki Gazownictwa sp. z o.o. Oddział Zakład Gazowniczy w J. z [...] marca 2010 r., w którym poinformowano o zbliżeniu budynku mieszkalnego do gazociągu wysokiego ciśnienia DN80 w miejscowości L.. W wyniku przeprowadzonej 30 marca 2010r. kontroli na działce nr "1" ustalono, że inwestorzy – M. i J. G. - na podstawie zatwierdzonego projektu budowlanego i udzielonego pozwolenia na budowę decyzją Starosty [...] z [...] kwietnia 2007 r., znak: [...], zmienioną decyzją z 30 stycznia 2008 r., znak: [...] wybudowali budynek mieszkalny jednorodzinny na w/w działce. Budynek wybudowany został w odległości ok. 10 metrów od istniejącego gazociągu wysokiego ciśnienia. Stwierdzono również kolizję wybudowanych zbiorników na ścieki z w/w gazociągiem. Lokalizacja przedmiotowego budynku mieszkalnego jest zgodna z zatwierdzonym projektem zagospodarowania terenu, natomiast zgodnie z informacjami przekazanymi przez administratora sieci gazowej lokalizacja ww. budynku jest niezgodna z przepisami obowiązującymi w latach budowy gazociągu, tj. Normą Branżową [...] odległości bezpieczne gazociągów wysokiego ciśnienia ułożonych w ziemi, w której wskazano, że podstawowa odległość bezpieczna budynku mieszkalnego od gazociągu wysokiego ciśnienia DN80 MOP=5,OMpa wynosi 15 m od obrysu obiektu terenowego do osi gazociągu. Nadto organ I instancji wskazał, że [...] lutego 2010 r. inwestorzy zawiadomili organ o zakończeniu budowy ww. obiektu budowlanego, załączając wymagane przepisami prawa dokumenty. Organ nie znalazł podstaw do wniesienia sprzeciwu. Dalej organ wskazał, że zwrócił się do [...] Urzędu Wojewódzkiego w K. - Delegatura w N. o weryfikację decyzji Starosty [...] z [...] kwietnia 2007 r. W odpowiedzi Wojewoda [...] w K. - Delegatura w N. podał, że brak uzgodnień wskazanych przez PINB w L. nie skutkuje naruszeniem przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki z 30 lipca 2001 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe obowiązującego w dacie wydania decyzji Starosty [...] z [...] kwietnia 2007r. Zakazy ustanowione w § 9 ust 4 tego rozporządzenia nie zostały naruszone w przyjętych rozwiązaniach projektowych. Zgodnie z § 9 ust 6 tego rozporządzenia szerokość strefy kontrolowanej dla gazociągu wysokiego ciśnienia o średnicy nominalnej do DN 150 wynosi 4 m. Zatem projektowana lokalizacja budynku mieszkalnego jednorodzinnego w odległości 10 m od gazociągu wysokiego ciśnienia istniejącego na działce nr ewid. "2", nie stanowi naruszenia zacytowanego przepisu. Ponadto, w przedmiotowym wystąpieniu Wojewoda [...] wskazał, iż w jego ocenie w rozpatrywanej kwestii nie doszło do rażącego naruszenia prawa i odwołał się do stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażonego w wyroku z 19 października 2005r., sygn. akt VII SA/Wa 1288/04, w którym stwierdzono, że funkcją przepisów przejściowych rozporządzenia Ministra Gospodarki z 30 lipca 2001 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe (Dz. U. Nr 97, poz. 1055) jest umożliwienie pozostawienia dotychczas wybudowanych sieci w sferze wcześniej ustalonych wymagań technologicznych wobec tych sieci i urządzeń, a także umożliwienie zastosowania wcześniej obowiązujących przepisów w przypadku remontu czy przebudowy gazociągów wybudowanych pod rządami tych przepisów, lecz nie ma żadnej podstawy, aby dla obiektów obecnie lokalizowanych w pobliżu tych sieci stosować normatywy odległościowe wynikające z nieobowiązujących już przepisów, przerzucając niejako konsekwencje obowiązku dbałości o właściwą eksploatację tych sieci i urządzeń z operatora sieci na właścicieli gruntów sąsiednich, gdyż to ich prawo własności podlegałoby w istocie wywłaszczeniu przez zakaz zabudowy wykraczający poza rzeczywistą potrzebę. Organ l instancji stwierdził zatem, że organ administracji architektoniczne -budowlanej, wydając decyzję w postępowaniu zwykłym zastosował właściwe przepisy prawa materialnego, tj. przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki z 30 lipca 2001 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe, bowiem zgodnie z ogólną regułą, decyzję administracyjną wydaje się w oparciu o ustalenia faktyczne i stan prawny obowiązujący w dacie rozstrzygania sprawy. A zatem zastosowanie znajdują przepisy rozporządzenia obowiązujące w dacie wydania pozwolenia, a nie przepisy wcześniej obowiązujące. Podkreślił, że wszelkie odstępstwa od tej zasady stanowią wyjątek i winny być interpretowane zawężające. W kontekście powyższego oraz z uwagi na fakt zakończenia budowy przedmiotowego budynku mieszkalnego - w ocenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. - brak jest przesłanek uzasadniających wydanie decyzji w trybie art. 51 ust 1 pkt. 2 ustawy prawo budowlane, a zatem postępowanie jest bezprzedmiotowe. Odwołanie od ww. decyzji złożyła Karpacka Spółka Gazownictwa sp. z o. o. Oddział Zakład Gazowniczy w J., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazała, że wydając przedmiotową decyzję organ l instancji oparł się na przepisach rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać sieci gazowe z 2001 r. (Dz. U. Nr 97 poz. 1055), co jest jednak nieuzasadnione, gdyż z racji, że ww. gazociąg wysokiego ciśnienia DN80 MOP= 5,0 MPa został oddany do eksploatacji na podstawie zarządzenia w sprawie odbioru końcowego znak: [...] z [...] czerwca 1978 r. zastosowanie znajdą obowiązujące w tym czasie akty, a to: ustawa z 24 października 1974 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38 poz. 229) i Norma branżowa [...] ("odległości bezpieczne gazociągów wysokiego ciśnienia ułożonych w ziemi"), które to akty stanowią, iż podstawowa odległość bezpieczna budynku mieszkalnego od gazociągu wysokiego ciśnienia DN80 wynosi 15 m licząc od obrysu obiektu terenowego do osi gazociągu. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z [...] czerwca 2011 r. znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 105 § 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że zaskarżona decyzja została wydana prawidłowo. Bezspornym w sprawie pozostaje, że budynek mieszkalny na działce ewid. nr "1" został zrealizowany na podstawie i zgodnie z decyzją nr [...] z [...] kwietnia 2007 r., zmienioną decyzją nr [...] z [...] stycznia 2008 r., Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że budynek mieszkalny został zlokalizowany w odległości 10 m od przebiegającego przez działkę inwestorów nr "1" w m. L. gazociągu wysokiego ciśnienia DN80 MOP=5,OMPa PN63 (relacji – [...]). Z wyjaśnień Karpackiej Spółki Gazownictwa sp. z o. o. wynika, że przedmiotowy gazociąg został oddany do użytkowania w 1978 roku. Organ odwoławczy podzielił stanowisko wyrażone przez PINB w [...] oraz Urząd Wojewódzki, że przy projektowaniu przedmiotowego budynku mieszkalnego zastosowanie miały przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki z 30 lipca 2001 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe (Dz. U. Nr 97, poz. 1055), a nie przepisy obowiązujące w czasie budowy przedmiotowego gazociągu. Zgodnie bowiem z § 89 ww. rozporządzenia Ministra Gospodarki z 30 lipca 2001 r. przepisów rozporządzenia nie stosuje się do gazociągów, stacji gazowych, punktów redukcyjnych, tłoczni i magazynów gazu wybudowanych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia i dla których przed tym dniem wydano pozwolenie na budowę. Przepis ten wyklucza możliwość zastosowania wymagań określonych w nowych przepisach jedynie wobec gazociągów i urządzeń z nimi związanych, jeżeli gazociągi te wykonane zostały na podstawie wcześniej obowiązujących przepisów, a nie wobec zabudowy sąsiadującej. Dla poparcia przedstawionego stanowiska odwołał się do orzecznictwa sądów administracyjnych zwłaszcza wyroku WSA w Warszawie z 19 października 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 1288/04 oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 marca 2009 r., sygn. akt II OSK 337/08, w których stwierdzono, że funkcją przepisów przejściowych rozporządzenia z 2001 r. jest umożliwienie pozostawienia dotychczas wybudowanych sieci w sferze wcześniej ustalonych wymagań technologicznych wobec tych sieci i urządzeń, a także umożliwienie zastosowania wcześniej obowiązujących przepisów w przypadku remontu czy przebudowy gazociągów wybudowanych pod rządami tych przepisów, lecz nie ma żadnej podstawy, aby dla obiektów obecnie lokalizowanych w pobliżu tych sieci stosować normatywy odległościowe wynikające z nieobowiązujących już przepisów, przerzucając niejako konsekwencje obowiązku dbałości o właściwą eksploatację tych sieci i urządzeń z operatora sieci na właścicieli gruntów sąsiednich, gdyż to ich prawo własności podlegałoby w istocie wywłaszczeniu przez zakaz zabudowy wykraczający poza rzeczywistą potrzebę, jak również wskazano, że przepis § 89 (przepis przejściowy) ma znaczenie wyłącznie do budowy sieci gazowej i nie ogranicza realizacji obiektów obecnie lokalizowanych w pobliżu gazociągów przez odniesienie do postanowień dawnych rozporządzeń. Zagwarantowanie bezpieczeństwa sieci należy dla właściwego zarządcy sieci gazowej i jedynie konkretne zagrożenie dla otoczenia mogłoby spowodować wstrzymanie budowy opartej na właściwym pozwoleniu i zgodnej z zatwierdzonym projektem budowlanym. Zgodnie z § 9 ust 6 cyt. rozporządzenia z 30 lipca 2001 r. szerokość stref kontrolowanych, których linia środkowa pokrywa się z osią gazociągu, powinna wynosić dla gazociągów podwyższonego średniego ciśnienia i gazociągów wysokiego ciśnienia, o średnicy nominalnej oznaczonej symbolem "DN":a) do DN 150 włącznie - 4 m, b) powyżej DN 150 do DN 300 włącznie - 6m,c) powyżej DN 300 do DN 500 włącznie - 8m. W świetle powyższego, organ odwoławczy stwierdził, że lokalizacja budynku mieszkalnego w odległości 10 m od istniejącego gazociągu wysokiego ciśnienia DN80 jest zgodna z przepisem § 9 ust. 6 pkt 1 lit. a cyt. rozporządzenia, znajdującym zastosowanie w sprawie. Podkreślił przy tym, że Karpacka Spółka Gazownictwa sp. z o. o. w piśmie z [...] czerwca 2010 r., podniosła, że przebudowa odcinka gazociągu wysokiego ciśnienia DN80 zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem Ministra Gospodarki w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe (Dz. U. nr 97 poz. 1055) pozwoli zmniejszyć 15-sto metrową podstawową odległość bezpieczną na strefą kontrolowaną wynoszącą 4 m (po 2 m od osi gazociągu). Organ odwoławczy podzielił zatem stanowisko organu l instancji w zakresie bezprzedmiotowości postępowania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. złożyła Karpacka Spółka Gazownictwa Sp. z o.o. w T. Oddział-Zakład w J. zarzucając decyzji naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię § 89 rozporządzenia Ministra Gospodarki z 30.07.2001 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe oraz nie zastosowanie wymogów Normy Branżowej [...] jako właściwych do sprawy oraz prawa procesowego poprzez nieuwzględnienie występowania w sprawie jeszcze jednej strony, a to Wójta Gmin [...]. Strona skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu l instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że błędne jest stanowisko, że do oceny położenia budynku inwestorów względem istniejącego gazociągu wysokiego ciśnienia relacji [...] należy przyjmować strefę kontrolowaną o szerokości po 2 m od osi gazociągu (czyli strefę 4-metrową). Organy orzekające w sprawie nieprawidłowo uznały, iż szerokość takiej strefy ma charakter zmienny tj.to zależny od kolejno wprowadzanych przepisów techniczno-budowlanych. Strefa ochronna - kontrolna służy m.in. wzajemnemu zabezpieczeniu instalacji gazowej i innych elementów środowiska przed negatywnym oddziaływaniem na siebie. Nie oznacza to, że przedsiębiorstwo gazownicze zobowiązane jest do dbania o swoją instalację i o jej sprawność dlatego - celem poniekąd "zdyscyplinowania" przedsiębiorstwa - strefa ta może być zwężana w uregulowaniach następujących po sobie. Organy pominęły, że gazociąg wybudowany jest w określonej, a postęp technologiczny wpływa na zawężanie strefy ochronnej. Przyjęcie zmienności strefy ochronnej wprowadza nieuzasadnione zróżnicowanie właścicieli działek w sposobie wykonania przysługującej im własności w zakresie możliwości zabudowy. Przyjęcie tezy o zmienności strefy rujnuje proces planowania. Wynika to z faktu wprowadzenia nieprzewidywalnej zmiennej przy sprawach o uregulowanie tytułu prawnego do gruntu zajętego pod instalację. Bez względu bowiem na to czy regulacja ta następuje w drodze umowy, czy przez orzeczenie sądowe, zasadą jest ustalenie prawa do korzystania z gruntu nie tylko bezpośrednio zajętego instalacją, ale również objętego strefą. Służebność przesyłu jest ograniczonym prawem rzeczowym. Treść tego prawa winna być ukształtowana w sposób czytelny i stały. Strona skarżąca zarzucił, że ponieważ instalacja gazowa została wykonana wcześniej niż budynek inwestorów, sprawa powinna być rozstrzygnięta według przepisów obowiązujących w czasie posadowienia gazociągu. W odpowiedzi na skargę, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 p.p.s.a). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja ani poprzedzająca ja decyzja organu l instancji nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym ich wyeliminowanie z obrotu. W sprawie poza sporem jest, że jednorodzinny budynek mieszkalny, posadowiony na działce nr ewid. "1" w m. L. gmina [...] w odległości ok. 10 m od gazociągu wysokiego ciśnienia DN80 MOP= 5,0 MPa PN63 (relacji [...]) został zrealizowany w oparciu o decyzję Starosty [...] z 30 kwietnia 2007 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenie na budowę, zmienionej decyzją z [...] stycznia 2008 r. Również poza sporem jest, że budynek został zrealizowany zgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę i prawidłowo zgłoszony do użytkowania. Nie budzi wątpliwości, że ww. gazociąg został oddany do eksploatacji na podstawie zarządzenia w sprawie odbioru końcowego znak: [...] w dniu 28 czerwca 1978 r. Nadto trzeba wskazać, że przedmiotowy budynek został zrealizowany nie tylko zgodnie z warunkami pozwolenia na budowę i zatwierdzonego projektu budowlanego, ale także jego zbliżenie względem przedmiotowego gazociągu nie narusza przepisów rozporządzenie Ministra Gospodarki z 30. 07. 2001 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe (Dz. U. Nr 97, poz. 1055), które nie wymaga, tak dużych odległości pomiędzy siecią, gazociągu a innymi budynkami jakie były wymagane w czasie budowy przedmiotowego gazociągu. Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest natomiast prawidłowość zastosowania w ww. decyzjach o pozwoleniu na budowę uregulowań prawnych dotyczących odległości sytuowania przedmiotowego budynku mieszkalnego w stosunku do już istniejącego gazociągu. W ocenie strony skarżącej Starosta [...] obowiązany był zastosować prawo obowiązujące w czasie budowy przedmiotowego gazociągu tj. : ustawę z 24. 10. 1974 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38 poz. 229) oraz Normę branżową [...] dotycząca "odległości bezpiecznych gazociągów wysokiego ciśnienia ułożonych w ziemi", stanowiącą, że podstawowa odległość bezpieczna budynku mieszkalnego od gazociągu wysokiego ciśnienia DN80 wynosi 15 m - licząc od obrysu obiektu terenowego do osi gazociągu. Stosownie do stanowiska organów l i II instancji przy wyznaczaniu odległości sytuowania przedmiotowego budynku względem osi gazociągu wybudowanego w 1978 r. zastosowanie miały przepisy obowiązujące w czasie wydania ww. decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę tj. rozporządzenie Ministra Gospodarki z 30. 07. 2001 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe (Dz. U. Nr 97, poz. 1055), w tym § 9 ust 6 rozporządzenia stanowiący, że szerokość stref kontrolowanych, których linia środkowa pokrywa się z osią gazociągu, powinna wynosić dla gazociągów podwyższonego średniego ciśnienia i gazociągów wysokiego ciśnienia, o średnicy nominalnej oznaczonej symbolem "DN":a) do DN 150 włącznie - 4 m, a nie przepisy obowiązujące w czasie budowy przedmiotowego gazociągu. W związku z powyższym już na wstępie należy wskazać, że w świetle art. 8 kpa - statuującego zasadę zaufania, inwestorzy przedmiotowego budynku mieszkalnego wzniesionego na dz. nr "1" – M. G. i J. G. -wznosząc ww. budynek działali w zaufaniu do organów administracji architektoniczne- budowlanej oraz wydanej przez nie decyzji o pozwoleniu na budowę i sytuowali budynek zgodnie z zatwierdzonym ww. decyzjami projektem zagospodarowania działki tj. w odległości 10 m. od gazociągu. Nadto należy podkreślić, że w ocenie Sądu każda ingerencja w prawo własności, w tym polegająca na wydawaniu zakazów lub nakazów dotyczących lokowania legalnie wybudowanych obiektów musi wynikać z przepisów, co których nie ma wątpliwości, że powinny zostać zastosowane. Nadto trzeba wskazać, że zgodnie z ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego decyzje administracyjne wydawane są w oparciu o ustalenia faktyczne i stan prawny obowiązujący w dacie rozstrzygania sprawy, natomiast ewentualne odstępstwa od tej zasady stanowią wyjątek i w związku z tym podlegają zwężającej interpretacji. Ustosunkowując się do zarzutu strony skarżącej wskazującej na błędną wy kład nie § 89 (przepis przejściowy) rozporządzenia Ministra Gospodarki z 30.07.2001 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe (Dz. U. Nr 97, poz. 1055) tj. § 89 należy zauważyć, że zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodzić się trzeba ze stanowiskiem organów l i II instancji, że w przedmiotowej sprawie mają zastosowanie normy ww. rozporządzenia z 2001 r. wprowadzające pojęcie "strefy kontrolowanej" w której m. in. nie należy wznosić budynków, rezygnując ze sztywnego określenia odległości w metrach jaka ma dzielić budynek od osi gazociągu. Przepis § 89 stanowiąc wprost, że przepisów rozporządzenia nie stosuje się do gazociągów, stacji gazowych, punktów redukcyjnych, tłoczni i magazynów wybudowanych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia i dla których przed tym dniem wydano pozwolenie na budowę -odnosi się bowiem wyłącznie do budowy sieci gazowych i nie ogranicza w żaden sposób realizacji obiektów lokalizowanych - po wejściu w życie cyt. rozporządzenia z 2001 r. - w pobliżu gazociągów poprzez odniesienie do postanowień poprzednich rozporządzeń. Analogiczny pogląd, który w całości podziela Sąd} został zaprezentowany w wyrokach NSA z 12.03.2009 r. sygn. akt II OSK 337/ 2008 r., WSA w Warszawie z 19. 05. 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 1288/04). Tym bardziej wątpliwości budzi powoływanie się przez stronę skarżąca na konieczność zachowania odległości wskazanych w Normie Branżowej [...], w której wskazano, że podstawowa odległość bezpieczna gazociągów wysokiego ciśnienia DN80 MOP=5, OMpa ułożonych w ziemi od budynku mieszkalnego wynosi 15 m od obrysu obiektu terenowego do osi gazociągu. Należy podkreślić, że normy branżowe w przeszłości były opracowane na potrzeby poszczególnych resortów i miały moc wiążącą wobec branżowych jednostek organizacyjnych. W odniesieniu do sytuowania gazociągów do przestrzegania norm branżowych zobowiązany był inwestor gazociągu. A zatem wadliwe jest uznanie, że posadowienie innego obiektu przez osoby trzecie w odległości, która narusza normę branżową automatycznie skutkować będzie stwierdzeniem, że wzniesienie takiego obiektu zagraża bezpieczeństwu ludzi lub mienia. Należy podkreślić, że obowiązująca Konstytucja RP z 1997 r. w art. 87 wśród źródeł prawa powszechnie obwiązującego w Polsce nie wymienia norm branżowych. A zatem treści uregulowania zawarte w normach branżowych nie mogą przesądzać np. o rozbiórce obiektów budowlanych zrealizowanych legalnie, ponieważ wiązałoby się to z naruszeniem zasady państwa prawnego wyrażonej w art. 2 Konstytucji (por. wyrok WSA w Rzeszowie z 9.06. 2011, sygn. akt 136/11). Skoro zatem odległość między jednorodzinnym budynkiem mieszkalnym na działce nr "1" w m. L., a przedmiotowym gazociągiem nie narusza odległości wymaganej przepisami obowiązującego rozporządzenia z 30.07.2001 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać sieci gazowe, to postępowanie w przedmiocie ww. budynku jako bezprzedmiotowe należało umorzyć na podstawie art. 105 § 1 kpa. Na koniec należy wskazać, że zaprezentowane stanowisko Sądu nie odnosi się do zasadności oceny rzeczywistego stanu bezpieczeństwa jednorodzinnego budynku na działce nr "1" w m. L., w związku z eksploatacją gazociągu wybudowanego według technologii obowiązujących w okresie jego budowy. Powyższe może uzasadniać podjęcie odpowiednich działań prawnych mających na celu wykonanie warunków zawartych w porozumieniu z [...].10.2007 r. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy inwestorzy tj. J. i M. G. zawarli w dniu [...] października 2007 r. porozumienie z Karpackim Operatorem Systemu Dystrybucji [...] Sp. z o. o. W T. - Oddział Gazownictwa w J. (przy udziale Starosty [...]) zobowiązując się m.in. do przebudowy przedmiotowego gazociągu w celu zmniejszenia strefy wokół gazociągu - zgodnie z rozporządzeniem Ministra gospodarki z 30.07.2001 r. - na odcinku o długości 14 mb, w sposób pozwalający na lokalizację budynku zgodnie z obowiązującymi przepisami. Nadto zobowiązali się, że przebudowa zostanie wykonana do dnia [...].05.2008 r., koszt przebudowy nie przekroczy 13000 zł i zostanie pokryty przez inwestora. W związku z powyższym trzeba zauważyć, że gdyby przemawiały za tym względy bezpieczeństwa, to w sytuacji gdy M. i J. G. nie wykonali postanowień porozumienia - operator sieci gazowej będący stroną porozumienia może dochodzić jego realizacji na drodze sądowej. Z przyczyn wyżej podniesionych, Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie w oparciu o art. 151 p.p.s.a orzekł jak sentencji.