II SO/Kr 16/11

Kraków, dnia 17 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. N. o wymierzenia grzywny Burmistrzowi Miasta R. postanawia I. wymierzyć Burmistrzowi Miasta R. grzywnę w wysokości 5 000 tysięcy złotych (słownie: pięć tysięcy), II. zasądzić od Burmistrza Miasta R. na rzecz skarżącej Z. N. kwotę 100 złotych (słownie: sto) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 10 sierpnia 2011 r. Z. N. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta R. za nieprzekazanie sądowi skargi, jaką złożyła w dniu 1 lipca 2011 r. na bezczynność Burmistrza Miasta R. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie określonym w art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. We wniosku wskazała, że nie przekazując jego skargi na bezczynność, Burmistrz Miasta R. rażąco przekroczył wyznaczony przepisem szczególnym tj. art. 21 pkt 1 ustawy o dostępnie do informacji publicznej 15 - dniowy termin dla przekazania akt sprawy i odpowiedzi na skargę. Skarżąca podała, że w wyniku osobistej interwencji w Urzędzie Miasta R. uzyskała informację, że jej skarga trafiła do radcy prawnego, natomiast odmówiono jej udzielenia informacji dlaczego skarga nie została doręczona do sądu administracyjnego. Skarżąca wskazała, że niniejszy przypadek nieprzekazania skargi do sądu administracyjnego w ustawowym terminie jest już kolejnym przypadkiem, w którym Burmistrz Miasta R. nie wywiązuje się z obowiązku udostępnienia posiadanej informacji publicznej i celowo blokuje poddanie takiej bezczynności ocenie sądu administracyjnego. Skarżąca podała, że prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 września 2009 r. sygn. akt II SO/Kr 22/09 sąd potwierdził okoliczność nieprzekazania do sądu w ustawowym terminie skargi z dnia 19 czerwca 2009 r. na bezczynność Burmistrza Miasta R.. Z kolei postanowieniem z dnia 28 września 2010 r. sąd wymierzył organowi grzywnę w wysokości 100 zł, natomiast postanowieniem z dnia 30 listopada 2010 r. sygn. akt II SO/Kr 18/10 sąd, stwierdzając, że Burmistrz Miasta R. po raz kolejny nie dochował terminu przekazania skargi wymierzył organowi grzywnę w wysokości 500 złotych. W kolejnej sprawie sąd wymierzył Burmistrzowi Miasta R. grzywnę w wysokości 2 000 zł. Powyższe zdaniem skarżącej wskazuje, że pomimo wzrastającego wymiaru grzywny nakładanej na Burmistrza Miasta R. organ ten w dalszym ciągu przetrzymuje składane skargi w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżąca wskazała również na uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. sygn. akt II FPS 1/08 oraz z dnia 3 listopada 2009 r. sygn. akt II GPS 3/09. Do wniosku dołączył ksero skargi z dnia 1 lipca 2011 r. na bezczynność Burmistrza Miasta R.. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 sierpnia 2011 r. Burmistrzowi Miasta R. przesłano odpis wniosku skarżącej z dnia 10 sierpnia 2011 r. i równocześnie wezwano do złożenia odpowiedzi na ten wniosek. Powyższe wezwanie zostało doręczone organowi w dniu 19 sierpnia 2011 r. Ponownie sąd wezwał organ o złożenie odpowiedzi na wniosek skarżącej w dniu 27 września 2011 r. Wezwanie zostało odebrane przez organ w dniu 29 września 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje. Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 55 § 1 powołanej ustawy w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W przypadku zatem złożenia do sądu administracyjnego skargi, organ, za pośrednictwem którego jest ona wnoszona, ma obowiązek oprócz przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy również odpowiedzieć na nią w terminie 30 dni, co wynika z art. 54 § 2 p.p.s.a. Natomiast, mając na uwadze przepis art. 21 pkt 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, czas ten jest skrócony do 15 dni. Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany: dyscyplinująco - restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 ustawy, jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie przez organ obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06). W rozpatrywanej sprawie Z. N. w dniu 1 lipca 2011 r. (co wynika z daty prezentaty Urzędu Miejskiego w R. widniejącej na kserokopii skargi dołączonej przez skarżącą do wniosku o wymierzenie grzywny) złożyła skargę na bezczynność Burmistrza Miasta R. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Stosownie do cytowanych wyżej przepisów złożenie skargi wiąże się z obowiązkiem przekazania jej wraz z aktami sprawy do sądu w terminie wynikającym z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej tj. 15 dni, a zatem w rozpoznawanej sprawie najpóźniej do dnia 16 lipca 2010 r. Burmistrz Miasta R. w przewidzianym terminie nie przekazał do sądu przedmiotowej skargi wraz z aktami. Nie udzielił również odpowiedzi na złożony przez skarżącą wniosek, o co był dodatkowo wzywany przez sąd w wezwaniach z dnia 19 stycznia 2011 r. i z dnia 27 września 2011 r. W związku z powyższym stwierdzić należy, że zachowanie Burmistrza Miasta R., polegające na niezastosowaniu się do obowiązku przekazania do sądu skargi wraz z aktami sprawy w przewidzianym do tego ustawowym terminie, wypełniło przesłanki wynikające z art. 55 § 1 p.p.s.a. Nie przekazanie sądowi skargi, odpowiedzi na nią i akt sprawy, uznać należy za rażące naruszenie przez ten organ przepisu art. 54 § 2 p.p.s.a., co upoważnia sąd do uwzględnienia wniosku skarżącej i wymierzenia temu organowi grzywny na podstawie wskazanych wyżej przepisów. Zaznaczyć należy, że orzeczenie sądu w przedmiocie wymierzenia grzywny ma charakter uznaniowy, a zatem sąd zobligowany jest do rozważenia wszystkich okoliczności sprawy w szczególności zaś czy grzywna spełni swoje funkcje, jak duże było przekroczenie terminy i jakie były przyczyny nieprzekazania skargi w terminie. W tym miejscu wskazać należy, że Burmistrz Miasta R. do chwili obecnej nie przekazał do sądu złożonej skargi wraz z aktami sprawy, jak również nie złożył jakichkolwiek wyjaśnień odnośnie nieprzekazania sprawy do sądu. Ponadto zaznaczyć należy, że także w innych sprawach rozpoznawanych przez tut. sąd, Burmistrz Miasta R. przekazywał akta spraw z opóźnieniem. Jak ustalił sąd na podstawie akt sądowych znajdujących się w jego dyspozycji, opóźnienie takie miało miejsce w sprawie o sygn. akt II SO/Kr 22/09, a także II SO/Kr 19/10. Postanowieniem z 28 września 2010 r. wymierzono grzywnę w wysokości 100 zł za jednodniowe opóźnienie w przekazaniu akt. Natomiast postanowieniem z dnia 30 listopada 2010 r. sygn. akt II SO/Kr 19/10 wymierzono organowi grzywnę w wysokości 500 złotych. Zgodne z przepisem art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2011 r. (M.P. Nr 11, poz. 120), wydanym na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2010r. wyniosło 3.224,98 zł. Oznacza to, że górna granica grzywny, jaką sąd może wymierzyć w niniejszej sprawie, wynosi obecnie 32.249,80 zł. Zdaniem sądu za odpowiednią do naruszenia przepisów prawa popełnionego przez Burmistrza Miasta R., stopnia zawinienia organu oraz całokształtu okoliczności sprawy, w szczególności w sytuacji, gdy skarga oraz odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy nie zostały w ogóle przekazane do sądu należy uznać grzywnę w wysokości 5.000 zł. Grzywna we wskazanej wysokości w ocenie sądu, spełnia zarówno funkcję represyjną, jak i prewencyjną. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.