IV SA/Wr 702/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, Sędziowie Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków (spr.), Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski, Protokolant Jolanta Pociejowska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 8 listopada 2011 r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta Świdnicy na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Dolnośląskiego z dnia 10 sierpnia 2011 r. nr NK-N.4131.352.2011.AS2-3 w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia nr 0050- 136/2011 Prezydenta Miasta Świdnicy z dnia 31 maja 2011 r. w sprawie zapewnienia obsługi administracyjnej, finansowej i organizacyjnej w jednostkach oświatowych prowadzonych przez Gminę Miasto Świdnica oddala skargę. Prezydent Miasta Świdnicy zarządzeniem nr 0050-136/2011 w sprawie zapewnienia obsługi administracyjnej, finansowej i organizacyjnej w jednostkach oświatowych prowadzonych przez Gminę Miasto Świdnica na podstawie art. 5 ust. 7 pkt 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004, Nr 256, poz. 2572 ze zm.) zarządził co następuje: § 1 zapewnia się obsługę administracyjną, finansową i organizacyjną poprzez pracowników ekonomiczno-administracyjnych zatrudnionych w przedszkolach, szkołach i placówkach prowadzonych przez Gminę Miasto Świdnica. W dalszej części zarządzenie wymienia przedszkola, szkoły podstawowe, gimnazja oraz młodzieżowy dom kultury i ilość etatów dla każdego z nich. W § 2 stwierdzono, że wykonanie zarządzenia powierza się dyrektorom jednostek, o których mowa w § 1, każdemu w zakresie jego działania. § 3 zarządzenia wchodzi w życie z dniem podpisania. Dnia 10 sierpnia 2011 r. Wojewoda Dolnośląski na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) stwierdził nieważność zarządzenia Nr 0050-136/2011 Prezydenta Miasta Świdnicy z dnia 21 maja 2011 r. w sprawie zapewnienia obsługi administracyjnej, finansowej i organizacyjnej w jednostkach prowadzonych przez Gminę Miasto Świdnica. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia nadzorczego podano, że zarządzenie wpłynęło do organu 19 lipca 2011 r. W toku postępowania nadzorczego wystąpiono do Prezydenta Miasta Świdnica o udzielenie informacji, czy przed podjęciem zarządzenia zachowany został tryb konsultacyjny wynikający z art. 19 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych. W piśmie z dnia 14 lipca 2011 r. Prezydent wyjaśnił, że zarządzenie nie było opiniowane przez związki zawodowe, dodatkowo w piśmie z dnia 28 lipca 2011 r. podał, że wykonanie zarządzenia może wiązać się z redukcją zatrudnienia. Organ nadzoru wskazał, że zgodnie z art. 19 ustawy o związkach zawodowych, organizacja związkowa, reprezentatywna w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz.U. Nr 100, poz. 1080) ma prawo opiniowania założeń i projektów aktów prawnych w zakresie objętym zadaniami związków zawodowych. Organy władzy i administracji państwowej przez organy samorządu terytorialnego kierują założenia albo projekty aktów prawnych do odpowiednich władz statutowych związku określając termin przedstawienia opinii, nie krótszy jednak niż 30 dni. Organ stwierdził, że w celu ustalenia, które akty prawne dotyczą zagadnień objętych zadaniami związków zawodowych należy ustalić, jakie zadania stawia ustawodawca organizacjom związkowym. Z ustawy o związkach zawodowych wynika, iż organizacje tego rodzaju powołane są do reprezentowania i obrony praw, interesów zawodowych i socjalnych ludzi pracy (art. 1). Związki zawodowe reprezentują pracowników i inne osoby, a także bronią ich godności, praw oraz interesów materialnych i moralnych, zarówno zbiorowych, jak i indywidualnych (art. 4). Związki zawodowe współuczestniczą w tworzeniu korzystnych warunków pracy, bytu i wypoczynku (art. 6). Zatem ilekroć projekt aktu prawnego zawierać będzie regulacje dotyczące wskazanej wyżej materii, odpowiednie organizacje związkowe uprawnione będą do zaopiniowania projektu takiego aktu, a organ prawodawczy zobowiązany będzie do przedłożenia projektu aktu do zaopiniowania zgodnie z art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych. Zauważyć też należy, że uprawnienie związków zawodowych wynikające z art. 19 ustawy o związkach zawodowych jest niezależne od faktu przynależności do związków osób, na które rozciągną się skutki projektowanego aktu prawnego. Prezydent Miasta Świdnica wydając omawiane zarządzenie, powinien przeprowadzić procedurę konsultacyjną według art. 19 ustawy o związkach zawodowych. Jest to bowiem akt prawny podejmowany w sprawie objętej opiniowaniem przez odpowiednie władze statutowe związku zawodowego, mający charakter "aktów prawnych" w szerokim, ale powszechnie przyjmowanym, znaczeniu tego pojęcia, a brak uzasadnienia dla nadawania im - na gruncie obecnego brzmienia art. 19 ustawy o związkach zawodowych - innego, węższego znaczenia. Zarządzenie ma charakter generalny, to znaczy odnosi się do niedookreślonego kręgu osób. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 29 listopada 2010 r. (I OPS 2/10), orzekł że uchwała o zamiarze likwidacji szkoły i uchwała o likwidacji szkoły, podjęte na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), są aktami prawnymi podejmowanymi w sprawie objętej opiniowaniem przez odpowiednie władze statutowe związku zawodowego. W ocenie Organu Nadzoru przedmiotowe zarządzenie ma podobny charakter. Skutkiem jego wejścia w życie jest również zmniejszenie zatrudnienia, czyli zostało wydane w zakresie objętym zadaniami związków zawodowych. Uchylenie się związku zawodowego od wydania opinii nie może pociągać za sobą ujemnych konsekwencji dla związku zawodowego. Natomiast w innej sytuacji jest organ samorządu terytorialnego albowiem uchylając się od przedłożenia związkowi zawodowemu założeń projektu lub projektu aktu wykonawczego – w zakresie jego uprawnień opiniodawczych – narusza ciążący na nim obowiązek ustawowy zapewnienia temu związkowi współuczestnictwa w procesie legislacyjnym. Wskazano, że prawidłowe pod względem prawnym zarządzenie musi spełniać niezbędne wymagania zarówno w aspekcie materialnym jak i formalnym. To zaś oznacza, że jego treść musi być zgodna z przepisami prawa a ponadto tryb jego podjęcia musi odpowiadać określonym procedurom. W ramach tego ostatniego powinien być przedstawiony do zaopiniowania związkom zawodowym, o ile taki obowiązek istnieje. Nie wykonanie takiego obowiązku równoznaczne jest z istotnym naruszeniem prawa. Skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Dolnośląskiego z dnia 10 sierpnia 2011 r. złożył Prezydent Miasta Świdnica. Skarżący ww. rozstrzygnięciu nadzorczemu zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego: - art. 19 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych ( Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854 ze zm.) polegające na błędnym uznaniu, że Prezydent Miasta Świdnicy wydając zarządzenie miał obowiązek przeprowadzić procedurę konsultacyjną (zasięgnąć opinii związków zawodowych), a nadto, że zarządzenie ma charakter " aktu prawnego", mającego charakter generalny; - art. 91 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) przez przyjęcie, że przedmiotowe zarządzenie Prezydenta Miasta jest sprzeczna z prawem – w związku z powyższym wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Dolnośląskiego oraz o obciążenie Wojewody kosztami postępowania w sprawie. Uzasadniając wniosek, podał, że w jego ocenie stanowisko organu nadzoru jest błędne, a przedmiotowa zarządzenie Prezydenta Miasta nie narusza prawa. Zostało ono wydane na podstawie art. 5 ust. 7 pkt 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty ( Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz.2572 ze zm.) Prezydent Miasta Świdnicy jako organ wykonawczy gminy, jest zobowiązany do zapewnienia obsługi administracyjnej, finansowej i organizacyjnej szkół, przedszkoli i placówek oświatowych prowadzonych przez Gminę Miasto Świdnica. Oznacza, że organ prowadzący ma obowiązek zapewnić wykonywanie wszelkich czynności prawnych oraz faktycznych, w wyniku, których podległa jednostka będzie posiadać organy lub pracowników zdolnych do zarządzania sprawami szkoły lub placówki. Przepis ten należy, zatem rozumieć jako zobowiązanie organu prowadzącego do zorganizowania własnego aparatu pomocniczego w taki sposób, aby szkoła lub placówka oświatowa była w odpowiedni sposób obsługiwana. Odnosząc się do tej zasadniczej kwestii, czy powinien podjąć procedurę konsultacyjną według art. 19 ustawy o związkach zawodowych stwierdził, że podstawową okolicznością jest charakter prawny zarządzenia. Zdaniem skarżącego zakwestionowane zarządzenie Prezydenta Miasta Świdnicy, jest w istocie aktem kierownictwa wewnętrznego, nie zawiera norm powszechnie obowiązujących i jest skierowane jedynie do podległych Prezydentowi Miasta kierowników jednostek organizacyjnych gminy (dyrektorów jednostek). Dodał, że za akt normatywny stanowiący akt prawa miejscowego można uznać tylko taki akt, który rozstrzyga w bezwzględny sposób o prawach i obowiązkach podmiotów wchodzących w skład wspólnoty samorządowej, natomiast akt kierownictwa wewnętrznego określa jedynie zadania i obowiązki jednostek organizacyjnych podległych organom gminy. Akt kierownictwa wewnętrznego może wiązać jedynie adresatów, którzy są organizacyjnie lub służbowo podporządkowani organowi wydającemu dany akt. W ocenie skarżącego w świetle art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych kwestionowane przez organ nadzoru zarządzenie Prezydenta Miasta nie należy do kategorii aktów prawnych wymagających wcześniejszego zaopiniowania przez reprezentatywną organizację związkową. Rozstrzygające znaczenie dla wykładni omawianego przepisu, ma zrozumienie zawartego w ust. 2 pojęcia "akt prawny". Ustawodawca na gruncie obowiązujących przepisów nie określa bezpośrednio, co należy rozumieć poprzez "akt prawny". Jednakże w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntował się pogląd (wyrok WSA we Wrocławiu z dn. 30 listopada 2003 r., sygn. akt 3 II SA/Wr 1100/03, niepubl.), że za akt prawny można uznać akt o charakterze generalnym, nie indywidualnym. O tym czy zarządzenie ma charakter generalny, czy też indywidualny powinien decydować krąg podmiotów zainteresowanych jej funkcjonowaniem. Jeżeli jest to krąg bliżej nieokreślony to takie zarządzenie ma charakter generalny, powszechnie obowiązujący na danym terenie i posiadać będzie status przepisu prawa miejscowego. Natomiast, jeżeli krąg podmiotów zainteresowanych nie będzie wykraczał poza ramy struktur organizacyjnych danej gminy, będzie dotyczył tylko określonej grupy mieszkańców gminy, to taki akt będzie mógł być zakwalifikowany do grupy aktów organizacyjnych, nie posiadających waloru przepisu powszechnie obowiązującego, generalnego. Według skarżącego zarządzenie Prezydenta Miasta Świdnicy zakreśla krąg osób zainteresowanych jej funkcjonowaniem wyłącznie do dyrektora szkoły i pozostałych pracowników jednostek oświatowych. Ma on zatem charakter aktu indywidualnego, bowiem rodzi skutki wyłącznie dla określonych pracowników tych jednostek, a nie dla osób korzystających ze szkoły czy przedszkola. Tym samym należy uznać twierdzenie, iż kwestionowane przez organ nadzoru zarządzenie Prezydenta Miasta jako wewnętrzny akt organizacyjny, którego adresatami są wyłącznie placówki, jako jednostki organizacyjne podległe organowi wydającemu akt, nie jest aktem o charakterze generalnym. Zatem skoro jest aktem indywidualnym, to nie podlega konsultacji związkowej, bowiem nie jest aktem prawnym w rozumieniu przepisu art. 19 ustawy o związkach zawodowych. Taki też pogląd w uzasadnieniu wyroku z dnia 9 grudnia 2005 r., sygn. akt II OSK 333/05 (publik. LEX nr 228249) wyraził Naczelny Sąd Administracyjny. Wskazał ponadto, iż ratio legis przepisu art. 19 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych sprowadza się do tego, aby stosowne organizacje związkowe mogły bronić zbiorowych interesów pracowniczych. Te, bowiem ustawodawca wyraźnie różnicuje w stosunku do interesów indywidualnych, dla obrony, których przewiduje inne szczególne formy obrony, np. art. 28 - 29 ustawy o związkach zawodowych. Podsumowując stwierdził, że skoro kwestionowane zarządzenie Prezydenta Miasta zawiera normy rodzące skutki wyłącznie dla kierownika i określonych pracowników jednostek oświatowych gminy - wewnętrzny akt organizacyjny - oznacza to, że jest aktem prawnym indywidualnym, nieposiadającym charakteru aktu prawa miejscowego (generalnego). Wobec powyższego Wojewoda dokonał błędnej wykładni prawa przyjmując, że Prezydent Miasta był zobowiązany dokonać konsultacji związkowej w oparciu o przepis art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych. W odpowiedzi na skargę Organ Nadzoru wniósł o jej oddalenie a odnosząc się do zarzutów skargi podał, że w pełni podtrzymuje zajęte w rozstrzygnięciu nadzorczym stanowisko. Wskazał, że w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych, ukształtowanego w oparciu o uchwałę NSA z dnia 29 listopada 2010 r. I OPS 2/10, w tym wyroku OSK 2027/10 z dnia 23 lutego 2011 r. NSA opinii związków zawodowych zgodnie z art. 19 ust. 1 i ust. 2 podlegały tylko akty generalne o charakterze powszechnie obowiązującym. Nie zgodził się również z oceną zaskarżonego aktu, jako aktu indywidualnego dotyczącego ograniczonej liczby osób – pracowników zatrudnionych we wskazanych w zarządzeniu jednostkach oświatowych. W ocenie Wojewody nie jest możliwe na etapie wydania zarządzenia określenie osób objętych jego wykonaniem. W ocenie Wojewody dokonując wykładni art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych nie można pominąć wykładni celowościowej. W celu ustalenia, które akty prawne dotyczą zarządzeń objętych zadaniami związków zawodowych należy ustalić jakie zadania stawia ustawodawca związkom zawodowym. Z analizy tych przepisów wynika, że do ich zadań należy między innymi kontrola przestrzegania przepisów dotyczących interesów pracowników i innych wskazanych w art. 8 podmiotów. Takie rozumienie zadania związków zawodowych nakazują przedstawienia zakwestionowanego zarządzenia do zaopiniowania w trybie art. 19 ustawy o związkach zawodowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Podstawą do wydania przez Wojewodę Dolnośląskiego rozstrzygnięcia nadzorczego stwierdzającego nieważność zarządzenia Nr 0050-136/2011 Prezydenta Miasta Świdnicy z dnia 31 maja 2011 r. w sprawie zapewnienia obsługi administracyjnej, finansowej i organizacyjnej w jednostkach oświatowych prowadzonych przez Gminę Miasta Świdnica było uznanie, że omawiany akt prawny nie został przedstawiony do zaopiniowania związkom zawodowym, a tym samym nie poddany odpowiednim procedurom wynikającym z przepisów prawa. Nie wykonanie takiego obowiązku jest równoznaczne z istotnym naruszeniem prawa. Według skarżącego zakwestionowane zarządzenie jest aktem kierownictwa wewnętrznego, nie zawiera norm powszechnie obowiązujących i jest skierowane jedynie do podległych Prezydentowi Miasta kierowników jednostek organizacyjnych – zatem nie należy do aktów prawnych wymagających zaopiniowania związków zawodowych. Jak wynika z powyższego, przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest czy, omawiane zarządzenie jest aktem, który podlega opinii związków zawodowych. Zgodnie z art. 19 ustawy o związkach zawodowych organizacja związkowa reprezentatywna w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. Nr 100, poz. 1080) ma prawo opiniowania założeń i projektów aktów prawnych w zakresie objętym zadaniem związków zawodowych. Organy władzy i administracji państwowej oraz organy samorządu terytorialnego kierują założenia albo projekty aktów prawnych od odpowiednich władz statutowych związku, określając termin przedstawienia opinii, nie krótszy niż 30 dni. Nieprzedstawienie opinii, w wyznaczonym terminie uważa się za rezygnację z prawa jej wyrażenia (ust. 2). Z powyższego przepisu wynika zatem, że przedmiotem opinii związków zawodowych są założenia lub projekty aktów prawnych – ale nie wszystkie, tylko te, które dotyczą zadań związków zawodowych. Powstaje zatem w pierwszej kolejności pytanie, czy zaskarżona uchwała jest aktem prawnym. Nie jest to pojęcie zdefiniowane ani na płaszczyźnie prawnej ani w doktrynie, choć jest pojęciem prawnym występującym w ustawie z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłoszeniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2005 r., Nr 190, poz. 1606 ze zm.). Niewątpliwie wszystkie uchwały samorządu terytorialnego są aktami prawnymi, wydawane są przez właściwe organy, wskazane ustawowo, na podstawie określonych przepisów materialnych i w trybie określonym ustawowo. Organy samorządu terytorialnego działają na podstawie i w granicach prawa. Sporne zarządzenie jest również aktem prawnym. Jak wynika z jego treści zostało wydane na podstawie art. 5 ust. 7 pkt 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572 ze zm.). Jednakże dla rozstrzygnięcia powstałego w niniejszej sprawie sporu istotne jest jaki charakter ma omawiany akt prawny. O charakterze określonego aktu prawnego przesądza podstawa prawa tego aktu oraz przedmiot, który reguluje. Najczęściej stosowany podział to akty generalne i indywidualne, o charakterze indywidualno-organizacyjnym, akty o charakterze prawa wewnętrznego, akty intencyjne, o charakterze personalnym. Zadania jakie powierzono związkom zawodowym określa ustawa z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz.U. z 2001 r., Nr 79, poz. 854 ze zm.) – dalej u.o.zw.z. Stanowi ona w art. 1, że jest to organizacja ludzi pracy powołana do reprezentowania ludzi pracy, ochrony ich praw, interesów zawodowych i socjalnych; reprezentują pracowników i inne osoby, o których mowa w art. 2 ustawy, a także bronią ich godności, praw oraz interesów materialnych i moralnych, zarówno zbiorowych jak i indywidualnych (art. 4). Mają prawo reprezentowania interesów pracowniczych na forum międzynarodowym (art. 5) oraz współuczestniczą w tworzeniu korzystnych warunków pracy, bytu i wypoczynku (art. 6). Rozważając powołaną wyżej kwestię należy przytoczyć fragment uzasadnienia uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2010 r. I OPS 2/10 w którym stwierdzono "Mając na względzie szeroki zakres pojęcia aktów prawnych przy ocenie, czy istnieje obowiązek przekazywania określonej uchwały do zaopiniowania organizacji związkowej w pierwszej kolejności należy zatem badać, czy jej przedmiot dotyczy spraw publicznych o istotnym znaczeniu społecznym i mieści się w zakresie działania związków zawodowych. Jeśli przedmiotem uchwały jest określone rozwiązanie organizacyjne o charakterze wewnętrznym, nie mające związku z zadaniami związków zawodowych, to nie ma obowiązku poddawania go opiniowania, jeśli natomiast zamierzone zmiany organizacyjne miałyby związek z zadaniami związków zawodowych i wywoływały skutki zewnętrzne to należy je poddać opiniowaniu". Sąd podziela przedstawiony powyżej pogląd. Należy zwrócić również uwagę na tezę zawartą w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 1993, I PZP 2/93. Mówi ona między innymi, że "obowiązek zasięgnięcia przez organy samorządu terytorialnego opinii odpowiednich władz statutowych (...) dotyczy założeń lub projektów aktów wykonawczych do ustaw podejmowanych przez organy samorządu terytorialnego w wykonaniu szczegółowej delegacji ustawowej, jeżeli treść tych aktów odnosi się wprost do przedmiotu działalności związków zawodowych u.o.zw.z., określonego w art. 1 ust. 1, 4, 6 tej ustawy. (...) K.W. Baran, Zbiorcze Prawo Pracy Komentarz, Oficyna 2010 r. komentując art. 19 ust. 2 u.o.zw.z. mówi o opiniowaniu uchwał podejmowanych przez Radę Gminy "... Rady winny konsultować z właściwymi organami związkowymi wszelkie kwestie dotyczące praw i interesów ludzi pracy. Nie cała jednak działalność jest objęta obowiązkiem opiniowania założeń i projektów aktów prawnych. Nie obejmuje ona spraw załatwianych w drodze indywidualnych aktów organizacyjnych chyba, że dotyczą one bezpośrednio praw i obowiązków pracowników i są podejmowane w wykonaniu delegacji ustawowej". Mając na uwadze powyższe wskazówki, treść art. 19 u.o.zw.z. i dokonując oceny przedmiotowego zarządzenia należy powtórzyć, że zostało wydane w wykonaniu delegacji ustawowej, dotyczy bezpośrednio praw i obowiązków pracowniczych gdyż jak wynika z pisma skarżących z dnia 28 lipca 2011 r. nastąpi ograniczenie zatrudnienia a co zatem idzie zwolnienia pracowników. W ocenie Sądu podjęte zarządzenie nie wywołuje również tylko skutków wewnętrznych. Wprawdzie odczytywane wprost wprowadza – zmienia stan liczbowy osób zatrudnionych, ale w konsekwencji prowadzi do zmiany w funkcjonowaniu placówek oświaty. Zmiany te zatem mają charakter zewnętrzny. Przedstawione wywody dają w ocenie Sądu podstawę do uznania, że omawiany akt jest aktem, który po myśli art. 19 u.o.zw.z. powinien podlegać opiniowaniu. Niesporne jest, że takiej procedury wobec omawianego zarządzenia nie zastosowano. Tym samym należy uznać, że skarżący nie wypełnił obowiązku wynikającego z ustawy, nie zapewnił udziału związku zawodowego w procesie legislacji. Zatem rażąco naruszył prawo. We wskazanych okolicznościach wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego – będącego przedmiotem oceny Sądu, znajduje uzasadnienie w przepisach prawa. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak wyżej.