II OSK 1951/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stelmasiak Sędziowie sędzia NSA Jerzy Bujko sędzia del. NSA Janusz Furmanek /spr./ Protokolant Marcin Sikorski po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej K. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 marca 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 1767/09 w sprawie ze skargi K. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę kasacyjną UZASADNENIE WYROKIEM Z DNIA 30 MARCA 2010 R. SYGN. AKT II SA/KR 1767/09 WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W KRAKOWIE ODDALIŁ SKARGĘ K. O. NA DECYZJĘ SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO W TARNOWIE Z DNIA [...] PAŹDZIERNIKA 2009 R. NR [...] ODMAWIAJĄCĄ STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI W SPRAWIE ODMOWY WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA. POWYŻSZY WYROK WYDANY ZOSTAŁ W OPARCIU O NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY: DECYZJĄ Z DNIA [...] STYCZNIA 2008 R. ZNAK: [...], NA WNIOSEK [...] SP. Z O.O. SPÓŁKI KOMANDYTOWO – AKCYJNEJ, BURMISTRZ MIASTA BOCHNIA USTALIŁ WARUNKI ZABUDOWY DLA PRZEDSIĘWZIĘCIA POLEGAJĄCEGO NA BUDOWIE BUDYNKU USŁUGOWO-BIUROWEGO Z LOKALAMI NA PROWADZENIE HANDLU DETALICZNEGO (O POWIERZCHNI SPRZEDAŻY OK. 12 600 M2), DZIAŁALNOŚCI GASTRONOMICZNEJ, DROBNEJ WYTWÓRCZOŚCI I RZEMIOSŁA, USŁUG BANKOWYCH, UBEZPIECZENIOWYCH, TURYSTYCZNYCH ORAZ DZIAŁALNOŚCI WYSTAWIENNICZEJ WRAZ Z PARKINGIEM WIELOPOZIOMOWYM, INFRASTRUKTURĄ TECHNICZNĄ, DROGAMI WEWNĘTRZNYMI I MIEJSCAMI PARKINGOWYMI WRAZ ZE ZJAZDEM NA DZIAŁKACH NR [...] – [...] PRZY UL. [...] I UL. [...] W B. DNIA 23 CZERWCA 2008 R. K. O. ZŁOŻYŁ WNIOSEK O WZNOWIENIE POSTĘPOWANIA ZAKOŃCZONEGO WYŻEJ WYMIENIONĄ DECYZJĄ, JAKO PODSTAWĘ PRAWNĄ WNIOSKU WSKAZUJĄC ART. 145 § 1 PKT 4 K.P.A. ZDANIEM WNIOSKODAWCY REALIZACJA INWESTYCJI SPOWODUJE ZAJĘCIE M. IN. DZIAŁEK [...] I [...] POŁOŻONYCH W B. I STANOWIĄCYCH JEGO WŁASNOŚĆ. MIMO TO NIE BRAŁ ON UDZIAŁU W POSTĘPOWANIU DOTYCZĄCYM USTALENIA WARUNKÓW ZABUDOWY DLA OPISANEJ WYŻEJ INWESTYCJI. DECYZJĄ Z DNIA [...] LIPCA 2008 R. ZNAK [...] BURMISTRZ BOCHNI ODMÓWIŁ WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA W SPRAWIE ZAKOŃCZONEJ WYŻEJ OPISANĄ DECYZJĄ ADMINISTRACYJNĄ. JAKO PODSTAWĘ PRAWNĄ TEGO ROZSTRZYGNIĘCIA ORGAN ADMINISTRACJI WSKAZAŁ ART. 149 § 3 W ZWIĄZKU Z ART. 145 § 1 PKT 4 K.P.A. ORAZ ART. 54 UST. 2, ART. 59 UST. 1, ART. 60 UST. 1 I 4 I ART. 61 UST. 5 USTAWY Z DNIA 27 MARCA 2003 R. O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM (DZ. U. NR 80 POZ. 717 Z PÓŹN. ZM.). ZDANIEM ORGANU POSTANOWIENIE O WZNOWIENIU POSTĘPOWANIA WYDAJE SIĘ WÓWCZAS, GDY ZOSTANIE WSTĘPNIE STWIERDZONE, ŻE WNIOSEK POCHODZI OD STRONY POSTĘPOWANIA, ZOSTAŁ ZŁOŻONY W TERMINIE ORAZ ŻE STRONA POWOŁUJE SIĘ NA PODSTAWY WZNOWIENIA WYMIENIONE W ART. 145 I 145A K.P.A. W POWYŻSZEJ SPRAWIE ORGAN ADMINISTRACYJNY STWIERDZIŁ, ŻE OSOBA, KTÓRA SKŁADA WNIOSEK O WZNOWIENIE POSTĘPOWANIA NIE JEST STRONĄ I NIE MA POTRZEBY CZYNIENIA DODATKOWYCH USTALEŃ W TEJ KWESTII. Z TREŚCI DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY Z DNIA [...] STYCZNIA 2008 R. NIE WYNIKAJĄ KONKRETNE ROZWIĄZANIA PROJEKTOWE, NIE ZOSTAŁY TAKŻE OKREŚLONE TERENY, NA KTÓRYCH POWINNY BYĆ ZREALIZOWANE ROZWIĄZANIA KOMUNIKACYJNE WYMAGANE DLA LOKALIZACJI OBIEKTU USŁUGOWO - BIUROWEGO. NIE MOŻNA ZATEM Z TREŚCI TEJ DECYZJI WYWODZIĆ NARUSZENIA INTERESU PRAWNEGO WNIOSKODAWCY. DNIA [...] CZERWCA 2009 R. K. O. ZŁOŻYŁ WNIOSEK O STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI DECYZJI BURMISTRZA BOCHNI Z DNIA [...] LIPCA 2008 ZNAK [...] O ODMOWIE WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO. JAKO PODSTAWĘ PRAWNĄ ŻĄDANIA WNIOSKODAWCA WSKAZAŁ PRZEPIS ART. 156 § 1 PKT 2 K.P.A. - RAŻĄCE NARUSZENIE PRAWA. NARUSZENIE TO W SZCZEGÓLNOŚCI MIAŁO DOTYCZYĆ ART. 149 § 1 - 3 I ART. 151 § 1 PKT 1, ART. 9, 8, 6 ORAZ ART. 7, 77 I 80 K.P.A., A TAKŻE ART. 10 K.P.A. ZDANIEM WNIOSKODAWCY BADANIE, CZY PRZYSŁUGIWAŁ MU PRZYMIOT STRONY POWINNO ODBYWAĆ SIĘ PO WYDANIU POSTANOWIENIA O WZNOWIENIU POSTĘPOWANIA, A NIE NA ETAPIE BADANIA DOPUSZCZALNOŚCI WNIOSKU. NA POPARCIE SWOJEGO STANOWISKA POWOŁAŁ SIĘ NA ORZECZNICTWO SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH. WNIOSKODAWCA PODTRZYMAŁ RÓWNIEŻ SWOJE WCZEŚNIEJSZE STANOWISKO WYPROWADZAJĄC SWÓJ INTERES PRAWNY W SPRAWIE USTALENIA WARUNKÓW ZABUDOWY Z FAKTU, ŻE JEST WŁAŚCICIELEM DZIAŁEK NR [...] I [...] POŁOŻONYCH W BOCHNI PRZY UL. PROSZOWSKIEJ, KTÓRE ZOSTANĄ ZAJĘTE W ZWIĄZKU Z REALIZACJĄ INWESTYCJI OBJĘTEJ PRZEDMIOTOWĄ DECYZJĄ. DECYZJĄ Z DNIA [...] WRZEŚNIA 2009 SYGN. [...] SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE W TARNOWIE ODMÓWIŁO STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI BURMISTRZA BOCHNI Z DNIA [...] LIPCA 2008 R. W UZASADNIENIU DECYZJI WSKAZANO, ŻE PLANOWANE PRZEDSIĘWZIĘCIE NIE BĘDZIE NEGATYWNIE WPŁYWAĆ NA NALEŻĄCE DO SKARŻĄCEGO DZIAŁKI, NIE SĄSIADUJĄ ONE BOWIEM BEZPOŚREDNIO Z TERENEM PLANOWANEJ INWESTYCJI, LECZ SĄ OD NIEJ ODDZIELONE DZIAŁKĄ NR 1997. TAKŻE Z RAPORTU O ODDZIAŁYWANIU PRZEDSIĘWZIĘCIA NA ŚRODOWISKO SPORZĄDZONEGO NA POTRZEBY POSTĘPOWANIA O USTALENIE WARUNKÓW ZABUDOWY WYNIKA, ŻE INWESTYCJA NIE BĘDZIE ODDZIAŁYWAĆ NA TE NIERUCHOMOŚCI. W OPARCIU O RZECZNICTWO SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH WSKAZANO RÓWNIEŻ, IŻ POGLĄD O KONIECZNOŚCI BADANIA LEGITYMACJI PODMIOTU SKŁADAJĄCEGO WNIOSEK O WZNOWIENIE NA PODSTAWIE ART. 145 § 1 PKT 4 K.P.A. PO WYDANIU POSTANOWIENIA O WZNOWIENIU POSTĘPOWANIA NIE JEST JEDNOLITY. K. O. ZŁOŻYŁ WNIOSEK O PONOWNE ROZPATRZENIE SPRAWY I O UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI W CAŁOŚCI, ZARZUCAJĄC JEJ NARUSZENIE ART. 7, ART. 8, ART. 10, ART. 11, ART. 12, ART. 15, ART. 76, ART. 77 § 1, ART. 78, ART. 80, ART. 107 § 3, ART. 157 § 3 W ZW. Z ART. 28 K.P.A. PONOWNIE PODKREŚLIŁ, ŻE Z DOKUMENTÓW ZGROMADZONYCH W SPRAWIE USTALENIA WARUNKÓW ZABUDOWY WYNIKA, IŻ WARUNKIEM LOKALIZACJI INWESTYCJI JEST WYKONANIE RONDA, CO BĘDZIE WYMAGAŁO ZAJĘCIA DZIAŁEK NALEŻĄCYCH DO SKARŻĄCEGO. PONADTO WSKAZAŁ, ŻE POSTANOWIENIEM Z DNIA [...] CZERWCA 2009 R. ZNAK [...] BURMISTRZ BOCHNI PO ROZPATRZENIU WNIOSKU ŻONY SKARŻĄCEGO WZNOWIŁ POSTĘPOWANIE W TEJ SAMEJ SPRAWIE W OPARCIU O PRZESŁANKĘ 145 § 1 PKT 4 K.P.A. DECYZJĄ Z DNIA [...] PAŹDZIERNIKA 2009 R. ZNAK [...] SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE W TARNOWIE UTRZYMAŁO ZASKARŻONĄ DECYZJĘ W MOCY, PODTRZYMUJĄC SWOJE STANOWISKO ZAWARTE W DECYZJI Z DNIA [...] WRZEŚNIA 2009 R. ODNOSZĄC SIĘ DO ARGUMENTACJI K. O. WSKAZANO, ŻE DECYZJA USTALAJĄCA WARUNKI ZABUDOWY DOTYCZY BUDOWY BUDYNKU USŁUGOWO - HANDLOWEGO BEZ PRZEBUDOWY SKRZYŻOWANIA I BUDOWY RONDA. RÓWNIEŻ W RAPORCIE O ODDZIAŁYWANIU INWESTYCJI NA ŚRODOWISKO STWIERDZONO, ŻE POZA JEGO ZAKRESEM POZOSTAJE PRZEBUDOWA ULIC [...] I [...], KTÓRA - JAKO ODRĘBNA INWESTYCJA - ZOSTANIE W PRZYSZŁOŚCI OBJĘTA OSOBNYM POSTĘPOWANIEM ORAZ OSOBNYM RAPORTEM. NIE JEST WIĘC PRAWDĄ, ŻE WARUNKIEM REALIZACJI INWESTYCJI OBJĘTEJ DECYZJĄ Z [...] STYCZNIA 2008 R. JEST BUDOWA RONDA W MIEJSCU DOTYCHCZASOWEGO SKRZYŻOWANIA ULIC PROSZOWSKIEJ I PARTYZANTÓW. INWESTYCJA TA BĘDZIE REALIZOWANA DOPIERO PO UZYSKANIU DECYZJI O USTALENIU LOKALIZACJI INWESTYCJI CELU PUBLICZNEGO. POWYŻSZĄ DECYZJĘ ZASKARŻYŁ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W KRAKOWIE K. O., DOMAGAJĄC SIĘ JEJ UCHYLENIA WRAZ Z POPRZEDZAJĄCĄ JĄ DECYZJĄ Z DNIA [...] WRZEŚNIA 2009 R. ZASKARŻONEJ DECYZJI ZARZUCIŁ NARUSZENIE ART. 28, ART. 7, ART. 8, ART. 11, ART. 77 K.P.A. POPRZEZ NIEPRZYZNANIE SKARŻĄCEMU PRZYMIOTU STRONY W POSTĘPOWANIU ORAZ NIEROZPATRZENIE CAŁEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO. W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ Z DNIA 11 GRUDNIA 2009 R. SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE W TARNOWIE WNIOSŁO O JEJ ODDALENIE . UCZESTNIK POSTĘPOWANIA - [...] SP. Z O.O. SPÓŁKA KOMANDYTOWO - AKCYJNA ZŁOŻYŁA PISMO PROCESOWE, W KTÓRYM WNIOSŁA O ODDALENIE SKARGI. W UZASADNIENIU WYROKU ODDALAJĄCEGO SKARGĘ Z DNIA 30 MARCA 2010 R. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W KRAKOWIE PODZIELIŁ STANOWISKO SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO W TARNOWIE WYRAŻONE W ZASKARŻONEJ DECYZJI. SĄD NIE ZGODZIŁ SIĘ ZE SKARŻĄCYM, IŻ RAŻĄCYM NARUSZENIEM PRAWA W ROZUMIENIU ART. 156 § 1 PKT 2 K.P.A. BYŁO PRZYJĘCIE W NINIEJSZEJ SPRAWIE, ŻE NIE PRZYSŁUGUJE MU PRZYMIOT STRONY W POSTĘPOWANIU O USTALENIE WARUNKÓW ZABUDOWY. ZARÓWNO BURMISTRZ BOCHNI W DECYZJI Z DNIA [...] LIPCA 2008 R. ZNAK [...], JAK I SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE W TARNOWIE W DECYZJACH Z DNIA [...] WRZEŚNIA 2009 SYGN. [...] ORAZ Z DNIA [...] PAŹDZIERNIKA 2009 R. ZNAK [...] SZCZEGÓŁOWO WYJAŚNILI NA JAKIEJ PODSTAWIE USTALONO, ŻE SKARŻĄCY NIE MA INTERESU PRAWNEGO W ROZSTRZYGNIĘCIU SPRAWY WARUNKÓW ZABUDOWY. ARGUMENTACJA ORGANÓW ADMINISTRACJI JEST PRAWIDŁOWA, NATOMIAST ARGUMENTY SKARŻĄCEGO NIE MOGĄ ODNIEŚĆ SKUTKU. WYWODZI ON SWÓJ INTERES PRAWNY Z FAKTU, ŻE JEST WŁAŚCICIELEM NIERUCHOMOŚCI, KTÓRA ZOSTANIE ZAJĘTA POD DROGĘ W ZWIĄZKU Z PRZEBUDOWĄ SKRZYŻOWANIA, CO JEGO ZDANIEM JEST WARUNKIEM KONIECZNYM DO WYBUDOWANIA CENTRUM HANDLOWEGO. SĄD PODZIELIŁ STANOWISKO SKO, IŻ BRAK JEST U SKARŻĄCEGO PRZYMIOTU STRONY POSTĘPOWANIA O USTALENIE WARUNKÓW ZABUDOWY DLA BUDOWY CENTRUM HANDLOWEGO, BOWIEM OBSŁUGA KOMUNIKACYJNA TEGO OBIEKTU NIE JEST OBJĘTA DECYZJĄ O WARUNKACH ZABUDOWY ANI SPORZĄDZONYM NA POTRZEBY WYDANIA TEJ DECYZJI RAPORTEM O ODDZIAŁYWANIU PRZEDSIĘWZIĘCIA NA ŚRODOWISKO. RAPORT TEN WBREW TWIERDZENIOM SKARŻĄCEGO MOŻE STANOWIĆ DOWÓD WSKAZUJĄCY NA KRĄG STRON POSTĘPOWANIA. OKREŚLONY W RAPORCIE ZAKRES ODDZIAŁYWANIA PLANOWANEGO PRZEDSIĘWZIĘCIA NA ŚRODOWISKO WSKAZUJE NA INTERES PRAWNY WŁAŚCICIELI NIERUCHOMOŚCI OBJĘTYCH TYM ODDZIAŁYWANIEM. JAK WYNIKA Z AKT ADMINISTRACYJNYCH W SPRAWIE PRZEBUDOWY SKRZYŻOWANIA MA BYĆ W PRZYSZŁOŚCI PROWADZONE ODRĘBNE POSTĘPOWANIE ZWIĄZANE M. IN. Z UZYSKANIEM DECYZJI O USTALENIU LOKALIZACJI INWESTYCJI CELU PUBLICZNEGO. JEŻELI WÓWCZAS POTWIERDZI SIĘ, IŻ PRZEBUDOWA CIĄGU KOMUNIKACYJNEGO BĘDZIE ODDZIAŁYWAŁA NA DZIAŁKI STANOWIĄCE WŁASNOŚĆ SKARŻĄCEGO, TO NIEWĄTPLIWIE BĘDZIE ON MIAŁ INTERES PRAWNY W ROZSTRZYGNIĘCIU SPRAWY I WÓWCZAS BĘDZIE MÓGŁ UCZESTNICZYĆ W POSTĘPOWANIU JAKO STRONA. NATOMIAST INWESTYCJA OBJĘTA DECYZJĄ O WARUNKACH ZABUDOWY Z DNIA [...] STYCZNIA 2008 R. ZNAK: [...] NIE DOTYCZY INTERESU PRAWNEGO SKARŻĄCEGO W ROZUMIENIU ART. 28 K.P.A. I DLATEGO NIE MIAŁ ON LEGITYMACJI DO WYSTĘPOWANIA W TEJ SPRAWIE W CHARAKTERZE STRONY. W KONSEKWENCJI NALEŻY STWIERDZIĆ, ŻE DECYZJA O ODMOWIE WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA ZAKOŃCZONEGO DECYZJĄ Z [...] STYCZNIA 2008 R. NIE JEST DOTKNIĘTA WADĄ KWALIFIKOWANĄ POWODUJĄCĄ JEJ NIEWAŻNOŚĆ. OD POWYŻSZEGO WYROKU SKARGĘ KASACYJNĄ WNIÓSŁ K. O. ZASKARŻAJĄC GO W CAŁOŚCI, ZARZUCAJĄC MU NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, A W SZCZEGÓLNOŚCI ART. 145 § 1 PKT 2 P.P.S.A. W ZWIĄZKU Z ART. 28 K.P.A., W ZWIĄZKU Z ART. 54 PKT. 2 LIT. C W ZWIĄZKU Z ART. 64 UST. 1 USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM, POPRZEZ NIEPRZYZNANIE MU PRAWA, DO WYSTĘPOWANIA W SPRAWIE O WZNOWIENIE POSTĘPOWANIA W CHARAKTERZE STRONY, POMIMO ISTNIEJĄCEGO INTERESU PRAWNEGO. ZARZUCIŁ PONADTO NARUSZENIE ART. 145 § 1 PKT 2 P.P.S.A. W ZWIĄZKU Z ART. 28 K.P.A., W ZWIĄZKU Z ART. 61 UST. 6 USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM, W ZWIĄZKU Z § 3 UST. 1 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA INFRASTRUKTURY Z DNIA 26 SIERPNIA 2003, W SPRAWIE SPOSOBU USTALANIA WYMAGAŃ DOTYCZĄCYCH NOWEJ ZABUDOWY I ZAGOSPODAROWANIA TERENU W PRZYPADKU BRAKU MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO (DZ.U. Z 2003, NR 164, POZ. 1588), W ZWIĄZKU Z ART. 54 PKT. 2 LIT. C W ZWIĄZKU Z ART. 64 UST. 1 USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM POPRZEZ NIEPRZYZNANIE MU PRAWA, DO WYSTĘPOWANIA W SPRAWIE O WZNOWIENIE POSTĘPOWANIA W CHARAKTERZE STRONY, POMIMO ISTNIEJĄCEGO INTERESU PRAWNEGO. SKARŻĄCY WNIÓSŁ O UCHYLENIE WYROKU I PRZEKAZANIE SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA. ZDANIEM SKARŻĄCEGO RAŻĄCE NARUSZENIE PRAWA WYNIKA W JEGO SYTUACJI, Z POMINIĘCIA PRZEPISÓW, KTÓRE UPRAWNIAJĄ GO DO WYSTĘPOWANIA W NINIEJSZEJ SPRAWIE JAKO STRONA. JEGO ZDANIEM BURMISTRZ BYŁ ZOBOWIĄZANY DO ZAMIESZCZENIA W DECYZJI ZAPISU O DROGACH DOJAZDOWYCH DO PLANOWANEGO OBIEKTU, GDYŻ WYNIKA TO JASNO Z PRZEPISU ART. 54 USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM. SKARŻĄCY NIE ZAKWESTIONOWAŁ FAKTU, ŻE DO PRZEBUDOWY SKRZYŻOWANIA MOŻE DOJŚĆ DOPIERO PO PRZEPROWADZENIU ODRĘBNEGO POSTĘPOWANIA I WYDANIU DECYZJI O LOKALIZACJI INWESTYCJI CELU PUBLICZNEGO, JEDNAK NIE ZGODZIŁ SIĘ Z WYWODEM WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO, ŻE OBSŁUGA KOMUNIKACYJNA OBIEKTU NIE JEST OBJĘTA DECYZJĄ O WARUNKACH ZABUDOWY, BOWIEM WARUNEK TEN WYNIKA WPROST Z PRZEPISÓW USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM. WSKAZAŁ, IŻ JEGO DZIAŁKA LEŻY W OBSZARZE ANALIZOWANYM, NA PODSTAWIE KTÓREGO BURMISTRZ BOCHNI ZOBOWIĄZANY BYŁ USTALIĆ WYMAGANIA DOTYCZĄCE NOWEJ ZABUDOWY, A KTÓRY MUSIAŁ ZOSTAĆ WYZNACZONY PRZED WYDANIEM DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY. POWOŁAŁ BRZMIENIE § 3 UST. 2 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA INFRASTRUKTURY Z DNIA 26 SIERPNIA 2003, W SPRAWIE SPOSOBU USTALANIA WYMAGAŃ DOTYCZĄCYCH NOWEJ ZABUDOWY I ZAGOSPODAROWANIA TERENU W PRZYPADKU BRAKU MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO. POWOŁAŁ SIĘ NA ORZECZNICTWO SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH, ZGODNIE Z KTÓRYM JAKO DZIAŁKĘ SĄSIEDNIĄ NALEŻY POSTRZEGAĆ NIE TYLKO DZIAŁKĘ GRANICZĄCĄ Z NIERUCHOMOŚCIĄ, KTÓREJ DOTYCZY WNIOSEK O WYDANIE DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY, ALE KAŻDĄ Z DZIAŁEK POŁOŻONYCH W OBSZARZE ANALIZOWANYM. WSKAZAŁ, IŻ CZĘŚĆ ORZECZNICTWA OPOWIADA SIĘ ZA KONIECZNOŚCIĄ WYKAZANIA INTERESU PRAWNEGO, PO STRONIE WŁAŚCICIELA DZIAŁKI POŁOŻONEJ W OBSZARZE ANALIZOWANYM, ABY MOŻNA BYŁO GO UZNAĆ ZA STRONĘ. WSKAZAŁ, IŻ WE WCZEŚNIEJSZYM FRAGMENCIE UZASADNIENIA PRZEDSTAWIONO, ŻE OBLIGATORYJNYM ELEMENTEM DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY I ZAGOSPODAROWANIU TERENU JEST ZAPIS DOTYCZĄCY OBSŁUGI KOMUNIKACYJNEJ ZAMIERZENIA BUDOWLANEGO. ZARÓWNO ORGANY ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ JAK I WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY ZGODNIE WSKAZYWAŁY, ŻE NIERUCHOMOŚĆ SKARŻĄCEGO POŁOŻONA JEST PRZY PLANOWANEJ DRODZE DOJAZDOWEJ DO POWSTAJĄCEGO OBIEKTU. NA PODSTAWIE ART. 54 PKT 2 LIT. C W ZWIĄZKU Z ART. 64 UST. 1 USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM, POSIADA ON INTERES PRAWNY W TEJ SPRAWIE. RÓWNIEŻ PUNKT 6 DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY, KTÓRY NAKAZUJE PRZEBUDOWĘ SKRZYŻOWANIA PRZYLEGAJĄCEGO DO DZIAŁKI SKARŻĄCEGO MOŻE SŁUŻYĆ ZA SAMOISTNĄ PODSTAWĘ PRZYZNANIA SKARŻĄCEMU PRZYMIOTU STRONY W POSTĘPOWANIU O WYDANIE WARUNKÓW ZABUDOWY, CZEGO NIE DOSTRZEGŁO ANI SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE, DWUKROTNIE ZAJMUJĄCE SIĘ TĄ SPRAWĄ I WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY. W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ KASACYJNĄ [...] SPÓŁKA Z O. O. WNIOSŁA O JEJ ODDALENIE. UCZESTNIK POSTĘPOWANIA PODZIELIŁ STANOWISKO ORAZ ARGUMENTACJĘ WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W KRAKOWIE ZAWARTĄ W UZASADNIENIU WYROKU Z DNIA 30 MARCA 2010 ROKU. SĄD L INSTANCJI SŁUSZNIE ZAUWAŻYŁ, ŻE SKARŻĄCY WYWODZI SWÓJ INTERES PRAWNY Z FAKTU, ŻE JEST WŁAŚCICIELEM NIERUCHOMOŚCI, KTÓRA ZOSTANIE ZAJĘTA POD DROGĘ W ZWIĄZKU Z PRZEBUDOWĄ SKRZYŻOWANIA. TYMCZASEM OBSŁUGA KOMUNIKACYJNA OBIEKTU KUBATUROWEGO NIE JEST OBJĘTA DECYZJĄ O WARUNKACH ZABUDOWY ANI SPORZĄDZONYM NA POTRZEBY WYDANIA TEJ DECYZJI RAPORTEM O ODDZIAŁYWANIU PRZEDSIĘWZIĘCIA NA ŚRODOWISKO. STWIERDZIŁ, ŻE ZEBRANY W SPRAWIE MATERIAŁ DOWODOWY WSKAZUJE PONAD WSZELKĄ WĄTPLIWOŚĆ, ŻE K. O. NIE LEGITYMUJE SIĘ INTERESEM PRAWNYM UZASADNIAJĄCYM PRZYZNANIE MU STATUSU STRONY W POSTĘPOWANIU W PRZEDMIOCIE USTALENIA WARUNKÓW ZABUDOWY DLA OPISANEJ NA WSTĘPIE INWESTYCJI. WYNIKA TO Z FAKTU, ŻE NALEŻĄCE DO NIEGO NIERUCHOMOŚCI NIE ZNAJDUJĄ SIĘ W BEZPOŚREDNIM SĄSIEDZTWIE TERENU PLANOWANEJ INWESTYCJI I NIE SĄ NARAŻONE NA JEJ NEGATYWNE ODDZIAŁYWANIE. BRAK LEGITYMOWANIA SIĘ INTERESEM PRAWNYM DO WYSTĘPOWANIA W CHARAKTERZE STRONY W POSTĘPOWANIU ZWYKŁYM POWODUJE, ŻE K. O. NIE JEST RÓWNIEŻ UPRAWNIONY DO INICJOWANIA ORAZ UDZIAŁU W CHARAKTERZE STRONY W POSTĘPOWANIACH NADZWYCZAJNYCH DOTYCZĄCYCH DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY Z DNIA [...] STYCZNIA 2008 ROKU, W TYM POSTĘPOWANIU W PRZEDMIOCIE STWIERDZENIA JEJ NIEWAŻNOŚCI ORAZ W POSTĘPOWANIU WZNOWIENIOWYM. NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: SKARGA KASACYJNA NIE MA UZASADNIONYCH PODSTAW A TYM SAMYM NIE MOGŁA ZOSTAĆ UWZGLĘDNIONA. Przede wszystkim wskazać należy, że stosownie do treści art. 183 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Mając na względzie fakt, że w rozpoznawanej sprawie żadna z przesłanek wymienionych w art. 183 § 2 powołanej ustawy nie wystąpiła, Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany był rozpoznać sprawę wyłącznie w granicach zakreślonych skargą kasacyjną. Istotą w kontrolowanym przez Sąd postępowaniu administracyjnym było stwierdzenie braku legitymacji do występowania w nim przez skarżącego w charakterze strony. Posiadanie interesu prawnego w postępowaniu skarżący wywiódł z faktu bycia właścicielem nieruchomości, które – w jego ocenie – zostaną zajęte pod drogę w związku z przebudową skrzyżowania ul. [...] i ul. [...] w B. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż w niniejszej sprawie nie miało miejsca naruszenie przepisu postępowania - art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. W postępowaniu prowadzonym w niniejszej sprawie przyczyny takie nie zaszły. ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTU NARUSZENIA ART. 28 K.P.A. WSKAZAĆ NALEŻY, ŻE ZGODNIE Z TYM PRZEPISEM STRONĄ POSTĘPOWANIA JEST KAŻDY, CZYJEGO INTERESU PRAWNEGO LUB OBOWIĄZKU DOTYCZY POSTĘPOWANIE ALBO KTO ŻĄDA CZYNNOŚCI ORGANU ZE WZGLĘDU NA SWÓJ INTERES PRAWNY LUB OBOWIĄZEK. POJĘCIE INTERESU PRAWNEGO MOŻE BYĆ ROZUMIANE WYŁĄCZNIE JAKO OBIEKTYWNA, CZYLI RZECZYWIŚCIE ISTNIEJĄCA POTRZEBA OCHRONY PRAWNEJ. INTERES TEN MUSI BYĆ OSOBISTY, WŁASNY, INDYWIDUALNY I KONKRETNY, DAJĄCY SIĘ OBIEKTYWNIE STWIERDZIĆ ORAZ AKTUALNY, A NIE EWENTUALNY. MUSI ZATEM RZECZYWIŚCIE ISTNIEĆ W DACIE STOSOWANIA DANYCH NORM PRAWA ADMINISTRACYJNEGO. NIE MOŻE TO BYĆ INTERES TYLKO PRZEWIDYWANY W PRZYSZŁOŚCI ANI HIPOTETYCZNY (WYROK WSA W ŁODZI Z DNIA 25 SIERPNIA 2010 R. SYGN. AKT II SA/ŁD 401/10, OPUBL. W LEX NR 755792). BIORĄC POD UWAGĘ POWYŻSZE ROZWAŻANIA NALEŻY STWIERDZIĆ, IŻ WNIESIONA W NINIEJSZEJ SPRAWIE SKARGA KASACYJNA NIE PODWAŻYŁA SKUTECZNIE USTALEŃ I OCENY DOKONANEJ PRZEZ SĄD I INSTANCJI. SĄD WYKAZAŁ BOWIEM, ŻE INWESTYCJA, KTÓREJ DOTYCZY POSTĘPOWANIE NIE OBEJMUJE PRZEBUDOWY ULIC PARTYZANTÓW I PROSZOWSKIEJ. W NINIEJSZEJ SPRAWIE BRAK JEST U SKARŻĄCEGO PRZYMIOTU STRONY POSTĘPOWANIA O USTALENIE WARUNKÓW ZABUDOWY DLA BUDOWY CENTRUM HANDLOWEGO, BOWIEM OBSŁUGA KOMUNIKACYJNA TEGO OBIEKTU NIE ZOSTAŁA JESZCZE OBJĘTA DECYZJĄ O WARUNKACH ZABUDOWY ANI SPORZĄDZONYM NA POTRZEBY WYDANIA TEJ DECYZJI RAPORTEM O ODDZIAŁYWANIU PRZEDSIĘWZIĘCIA NA ŚRODOWISKO. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM NIE WIADOMO JESZCZE, CZY EWENTUALNA BUDOWA RONDA BĘDZIE WYMAGAŁA ZAJĘCIA NALEŻĄCYCH DO SKARŻĄCEGO DZIAŁEK. NIE JEST RÓWNIEŻ JEDNOZNACZNE, CZY STANIE SIĘ ONA WARUNKIEM REALIZACJI PLANOWANEJ INWESTYCJI. PONADTO PRZEBUDOWA ULIC [...] I [...] W B. ZNAJDUJE SIĘ POZA ZAKRESEM SPORZĄDZONEGO W NINIEJSZYM POSTĘPOWANIU RAPORTU O ODDZIAŁYWANIU, GDYŻ STANOWI ODRĘBNĄ INWESTYCJĘ, KTÓRĄ W PRZYSZŁOŚCI OBEJMIE ODRĘBNE POSTĘPOWANIE I ODRĘBNY RAPORT. WYMAGA RÓWNIEŻ PODKREŚLENIA, IŻ WBREW TWIERDZENIOM SKARŻĄCEGO RAPORT O ODDZIAŁYWANIU PRZEDSIĘWZIĘCIA NA ŚRODOWISKO MOŻE STANOWIĆ DOWÓD WSKAZUJĄCY NA KRĄG STRON POSTĘPOWANIA. INTERES PRAWNY WŁAŚCICIELI NIERUCHOMOŚCI ZOSTANIE WSKAZANY POPRZEZ ZAKRES ODDZIAŁYWANIA PLANOWANEGO PRZEDSIĘWZIĘCIA NA ŚRODOWISKO. BĘDZIE ON ZALEŻAŁ OD OBJĘCIA NIERUCHOMOŚCI TYM ODDZIAŁYWANIEM. PRZEDWCZESNE SĄ ZATEM OBAWY SKARŻĄCEGO, ŻE W TOKU PRZEBUDOWY SKRZYŻOWANIA ZOSTANIE NARUSZONY ICH INTERES. NIE WIADOMO BOWIEM JESZCZE, JAK BĘDZIE PRZEBIEGAŁA PLANOWANA ROZBUDOWA SKRZYŻOWANIA I JAK BĘDZIE WYGLĄDAŁO PLANOWANE RONDO, KTÓREGO DE FACTO JESZCZE NIE MA. Z TREŚCI DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY Z DNIA [...] STYCZNIA 2008 R. NIE WYNIKAJĄ BOWIEM KONKRETNE ROZWIĄZANIA PROJEKTOWE, NIE ZOSTAŁY TAKŻE OKREŚLONE TERENY, NA KTÓRYCH POWINNY BYĆ ZREALIZOWANE ROZWIĄZANIA KOMUNIKACYJNE WYMAGANE DLA LOKALIZACJI OBIEKTU USŁUGOWO - BIUROWEGO. NIE MOŻNA ZATEM Z TREŚCI TEJ DECYZJI WYWODZIĆ NARUSZENIA INTERESU PRAWNEGO WNIOSKODAWCY. POTWIERDZENIE, ŻE PRZEBUDOWA SKRZYŻOWANIA I BUDOWA RONDA MOŻE NARUSZYĆ INTERES PRAWNY SKARŻĄCEGO BĘDZIE MOŻLIWE W PRZYSZŁOŚCI. ZATEM SKARŻĄCY MOŻE BYĆ STRONĄ POSTĘPOWANIA PO WYKAZANIU W KONKRETNEJ SPRAWIE I W KONKRETNYCH OKOLICZNOŚCIACH TEJ SPRAWY PRZESŁANEK Z ART. 28 K.P.A., A WIĘC WPŁYWU WYNIKU TEGO POSTĘPOWANIA NA WŁASNY INTERES PRAWNY LUB OBOWIĄZEK. UZNANIE GO ZA STRONĘ WYMAGA WYKAZANIA, ŻE WYNIK POSTĘPOWANIA DOTYCZY JEGO INTERESU PRAWNEGO LUB OBOWIĄZKU (WYROK NSA Z 10 SIERPNIA 2011 R., SYGN. AKT II OSK 724/11, OPUBL. W CBOIS). W tym miejscu wskazać należy, że ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) nie określa kręgu podmiotów będących stronami postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Określa je wskazany powyżej przepis art. 28 ust. 2 prawa budowlanego. Przepis ten jest więc normą szczególną zastępującą art. 28 k.p.a. dopiero w sprawach o pozwolenie na budowę. Nie zasługuje więc również na uwzględnienie również zarzut naruszenia art. 54 ust. 2 pkt c w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z powyższych przepisów wynika, że decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, podobnie jak decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wydawana na podstawie przepisów u.p.z.p., określa podstawowe parametry dotyczące zmiany zagospodarowania terenu, w tym odnoszące się do objętej wnioskiem inwestycji, podlegające dalszym szczegółowym ustaleniom w postępowaniu poprzedzającym realizację inwestycji, unormowanym w przepisach Prawa budowlanego oraz w regulacjach dotyczących warunków technicznych planowanych zamierzeń i ich usytuowania. Wbrew zatem twierdzeniu skarżącego, samoistnej podstawy przyznania mu przymiotu strony w postępowaniu o wydanie warunków zabudowy nie mogą stanowić zarówno powyższe przepisy, jak i punkt 6 wydanej w niniejszej sprawie decyzji o warunkach zabudowy. Z uwagi na fakt, że art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi, iż minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, Sąd nie odniósł się do postawionego w skardze kasacyjnej zarzutu jego naruszenia. Co zaś do zarzutu naruszenia § 3 ust. 1 rozporządzenia ministra infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r., w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego mówi on, że w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy. W TYM MIEJSCU WSKAZAĆ NALEŻY, IŻ WYMAGANIA DOTYCZĄCE OCHRONY INTERESÓW OSÓB TRZECICH MUSZĄ WYNIKAĆ Z AKTÓW PRAWA POWSZECHNIE OBOWIĄZUJĄCEGO, OBEJMUJĄCEGO CAŁOŚĆ OBOWIĄZUJĄCEGO USTAWODAWSTWA, W TYM PRZEPISÓW PRAWA BUDOWLANEGO. POSTĘPOWANIE W PRZEDMIOCIE WARUNKÓW ZABUDOWY I ZAGOSPODAROWANIA TERENU JEST TYLKO JEDNYM Z ELEMENTÓW PROCESU INWESTYCYJNEGO, W KTÓRYM OCHRONA INTERESÓW OSÓB TRZECICH JEST REALIZOWANA (JAK JUŻ WCZEŚNIEJ WSKAZANO) PRZEDE WSZYSTKIM NA ETAPIE WYDAWANIA POZWOLENIA NA BUDOWĘ. NA ETAPIE POSTĘPOWANIA W PRZEDMIOCIE WARUNKÓW ZABUDOWY OCHRONA INTERESÓW OSÓB TRZECICH JEST OGRANICZONA I NIE MOŻE BYĆ ROZCIĄGANA NA OKOLICZNOŚCI BĘDĄCE PRZEDMIOTEM BADANIA ORGANÓW ADMINISTRACJI ARCHITEKTONICZNO-BUDOWLANEJ (WYROK WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W ŁODZI Z DNIA 3 PAŹDZIERNIKA 2007 R. SYGN. AKT II SA/ŁD 571/07, OPUBL. W LEX NR 394803). REASUMUJĄC STWIERDZIĆ NALEŻY, ŻE SKARŻĄCY BYŁBY UZNANY ZA STRONĘ POSTĘPOWANIA, GDYBY WYKAZAŁ, ŻE ZGODNIE Z OBOWIĄZUJĄCYMI PRZEPISAMI, JEGO NIERUCHOMOŚĆ ZNAJDUJE SIĘ NA TERENIE WYZNACZONYM W OTOCZENIU PROJEKTOWANEGO OBIEKTU, NA KTÓRYM ISTNIEJĄ OGRANICZENIA W ZAGOSPODAROWANIU TEGO OBIEKTU. SYTUACJA TAKA NIE MIAŁA JEDNAK MIEJSCA W NINIEJSZEJ SPRAWIE. SKARŻĄCY NIE WYKAZAŁ BOWIEM, ŻE W NASTĘPSTWIE REALIZACJI SPORNEJ INWESTYCJI POWSTANĄ OGRANICZENIA W SPOSOBIE ZAGOSPODAROWANIA JEGO NIERUCHOMOŚCI, BĘDĄCE NASTĘPSTWEM OBOWIĄZUJĄCEGO PRAWA. TYM SAMYM NIE WYKAZAŁ, ŻE ODMOWA UZNANIA GO ZA STRONĘ POSTĘPOWANIA NARUSZYŁA PRZEPIS ART. 28 K.P.A. Z TYCH WZGLĘDÓW SKARGA KASACYJNA, JAKO NIEPOSIADAJĄCA UZASADNIONYCH PODSTAW PODLEGA ODDALENIU NA PODSTAWIE ART. 184 P.P.S.A.