I SA/Po 675/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karol Pawlicki (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Małecki Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 08 grudnia 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi AL na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług I. uchyla zaskarżoną interpretację , II. zasądza od Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz AL kwotę [...],-zł (słownie: [...]) tytułem zwrotu wpisu sądowego od skargi. Wnioskiem z dnia [...] marca 2011r. A. L. zwrócił się o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług. Opisując zaistniały stan faktyczny wnioskodawca wskazał, że prowadzona przez niego firma świadczy usługi polegające na wyposażaniu domów (mieszkań) w rolety, żaluzje, moskitiery przymocowane na stałe do okien. Wnioskodawca składa elementy wykonane przez innych producentów i montuje je na miejscu. Przedmiotem umowy pomiędzy klientem a firmą jest wykonanie usługi polegającej na wyposażeniu lokalu (budynku) w rolety, żaluzje, moskitiery. W chwili obecnej wnioskodawca wykonywane czynności w całości opodatkowuje stawką podstawową 23%. Strona zadała pytanie: czy w opisanym stanie faktycznym do wykonywanych robót stanowiących budowę, remont lub modernizację budynku lub lokalu mieszkalnego wnioskodawca ma prawo zastosować stawkę 8% - zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, z zastrzeżeniem limitów wynikających z ust. 12b. Zdaniem wnioskodawcy dopuszczalne jest stosowanie stawki 8% ponieważ przedmiotem umowy nie jest odrębny towar (usługa), lecz kompleksowe usługi (roboty budowlano – montażowe) wykonywane w ramach budowy, remontu, modernizacji lokalu lub budynku mieszkalnego. W interpretacji z dnia [...] czerwca 2011r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu uznał stanowisko zawarte we wniosku za nieprawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji organ przywołał treść przepisów art. 2 pkt 6, art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 1 i 2 i 12 oraz art. 146a ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), a także treść § 37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.) i § 7 ust. 1 pkt 2 i 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010r. w sprawie wykonania ... (Dz. U. Nr 246, poz. 1649 ze zm.) Organ zwrócił uwagę, że w w/w rozporządzenia wykonawczych Minister Finansów obniżył w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 2010r., a następnie od 1 stycznia 2011r. stawki podatku wymienione w art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W § 37 rozporządzenia z 24 grudnia 2009r. użyto pojęć: roboty budowlano – montażowe, remonty oraz roboty konserwacyjne, nie dokonując ich zdefiniowania. W tym zakresie organ odwołał się do treści art. 3 pkt 7 – 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.). Z kolei § 7 rozporządzenia z 22 grudnia 2010r. obniżoną stawkę przewiduje dla robót konserwacyjnych. Natomiast od 6 kwietnia 2011r. obowiązuje kolejne rozporządzenie wykonawcze Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. (Dz. U. Nr 73, poz. 392). które reguluje w sposób tożsamy powyższe kwestie. Reasumując organ uznał, że świadczone przez wnioskodawcę usługi budowlano – montażowe do 31 grudnia 2010r. opodatkowane były według stawki 7%, natomiast od 1 stycznia 2011r. według stawki 23%. Pismem z dnia [...] czerwca 2011r. A. L. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, polegającego na błędnej interpretacji art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług. Organ w piśmie z [...] lipca 2011r. stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji. W skardze z [...] sierpnia 2011r. skarżący zarzucił interpretacji zawężającą wykładnię art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług. Zdaniem strony organ w ogóle nie odniósł się do możliwości uznania opisanych we wniosku spraw za modernizację (lub remont) lokalu lub budynku mieszkalnego. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Z kolei według art. 134 § 1 w/w ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W niniejszej sprawie skarga okazała się zasadna. We wniosku z [...] marca 2011r. strona, przedstawiając zaistniały stan faktyczny, opisała zakres usług jakie świadczy na rzecz swoich klientów. W zadanym pytaniu wyraźnie nawiązano do art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług i w związku z tym zadano pytanie, czy do wykonywanych usług należy stosować 8% stawkę podatku. Art. 41 ust. 12 (a także ust. 12a – 12c) ustawy o podatku od towarów i usług, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 19 września 2007r., obowiązuje od 1 stycznia 2008r. Powyższy przepis stanowi, że stawkę podatku, o którym mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Według zaś ust. 2 – dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Powyższe oznacza, iż z mocy ustawy do m. in. modernizacji obiektów budowlanych lub ich części stosuje się stawkę podatku w wysokości 7% (na mocy art. 146a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług w okresie od 1 stycznia 2011r. do 31 grudnia 2013r. – 8%). Tak więc istota problemu w niniejszej sprawie zależy od oceny, czy usługi świadczone przez wnioskodawcę można określić mianem modernizacji. Ustawa o podatku o towarów i usług nie zawiera definicji modernizacji. O modernizacji środka trwałego wspomina m. in. ustawa z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) w art. 22g ust. 17. W orzecznictwie przy analizowaniu pojęcia "modernizacja" zwraca się uwagę, iż jest to unowocześnienie środka trwałego (por. wyrok WSA w Krakowie, z 2 grudnia 2010r., sygn. I SA/Kr 1656/10 i tam dalsze orzeczenia – System Informacji Prawnej "LEX" nr 749221). Powyższe rozważania w ocenie Sądu są również przydatne w przedmiotowej sprawie. Słownikowo "modernizacja" to unowocześnienie, uwspółcześnienie czegoś; "modernizować" to czynić nowoczesnym, dostosowywać do wymogów współczesności (por. "Uniwersalny Słownik Języka Polskiego" pod. red. S. Dubisza, Wyd. Naukowe PWN Warszawa 2006r.). Wobec powyższego prawidłowy jest pogląd, iż przez ulepszenie należy rozumieć unowocześnienie środka trwałego, które podnosi jego wartość techniczną, użytkową, jak i przystosowanie składnika majątkowego do wykorzystywania go w innym celu niż pierwotne jego przeznaczenie, albo nadanie temu składnikowi nowych cech użytkowych (por. wyrok NSA z 14 stycznia 1998r. sygn. SA/Sz 119/97, opubl. "Przegląd Orzecznictwa Podatkowego" 2000r., nr 6, poz. 177). Reasumując w realiach niniejszej sprawy – jeżeli na skutek usług świadczonych przez skarżącego budynek (mieszkanie) uzyska np. nową funkcję użytkową – ochronę przed światłem okiennym czy przed owadami albo uzyska funkcję ochronną przed włamaniem, to niewątpliwie będzie to efektem modernizacji w podanym wyżej znaczeniu. W dalszym postępowaniu organ ponownie winien rozpatrzyć wniosek strony o wydanie interpretacji indywidualnej i uwzględnić ocenę prawną wyrażoną w powyższych rozważaniach. W tych okolicznościach Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 146 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.