II SA/Wa 1416/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędziowie WSA Anna Mierzejewska (spr.), Ewa Pisula – Dąbrowska, Protokolant spec. Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2012 r. sprawy ze skargi J. D. na zarządzenie Burmistrza Miasta G. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie odwołania z funkcji dyrektora szkoły 1) stwierdza nieważność zaskarżonego zarządzenia; 2) stwierdza, że zaskarżone zarządzenie nie podlega wykonaniu w całości; 3) zasądza od Burmistrza Miasta G. na rzecz skarżącego J. D kwotę 557 zł (słownie: pięćset pięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zarządzeniem z dnia [...] maja 2010 r. Burmistrz Miasta G., na podstawie art. 5c pkt 2 i art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), zarządził: W § 1 odwołanie po zaopiniowaniu przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dniem [...] maja 2010 r. J. D. ze stanowiska Dyrektora Miejskiej Szkoły Muzycznej I stopnia w G. ze względu na wystąpienie szczególnych okoliczności w postaci: a) braku elementarnej współpracy z organem prowadzącym, b) złożenia nieprawdziwego oświadczenia majątkowego za rok 2009 i 2010, c) prowadzenie placówki z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa w zakresie spraw administracyjnych i finansowych. W § 2 zarządził, że niniejsze zarządzenie wchodzi w życie z dniem podpisania. W uzasadnieniu zarządzenia organ podał, że ocenie pracy dyrektora Miejskiej Szkoły Muzycznej I stopnia – J. D. przez organ prowadzący szkołę, zostały poddane zadania określone w art. 39 ust. 1 pkt 5 i ust. 3 ustawy o systemie oświaty oraz art. 7 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674 ze zm.). W wyniku kontroli przeprowadzonej pod kątem oceny pracy Dyrektora w dniach od [...] listopada 2009 r. do [...] grudnia 2009 r. w Miejskiej Szkole Muzycznej I stopnia w G. stwierdzono: - w zakresie dysponowania środkami określonymi w planie finansowym zaopiniowanym przez Radę Pedagogiczną i ich prawidłowego wykonania –postępowanie niezgodne z ustawą o finansach publicznych, stanowiące naruszenie dyscypliny budżetowej (pobieranie opłat za wypożyczenie instrumentów szkolnych, niedokonanie wpłaty środków pochodzących z darowizny na rachunek bankowy Miejskiej Szkoły Muzycznej I stopnia), - nieprawidłowości w prowadzeniu księgi inwentarzowej szkoły, nieprawidłowo prowadzona ewidencja wypożyczania instrumentów muzycznych, - nieprawidłowo zawierane umowy o pracę z pracownikami obsługi w Miejskiej Szkole Muzycznej I stopnia, naruszenie art. 251 Kodeksu pracy, - akta osobowe pracowników prowadzone niezgodnie z obowiązującymi przepisami, powierzenie obowiązków niezgodnie z posiadanymi kwalifikacjami, - niezgodności tygodniowych rozkładów zajęć z arkuszem organizacji pracy szkoły i składanymi aneksami do arkusza, brak kart ewidencji czasu pracy pracowników administracji, - nieprawidłowe ewidencjonowanie dzieci chodzących do szkoły, niegospodarne zarządzanie mieniem szkoły, nienależne pobieranie opłat od dzieci, - nieprawidłowości w zakresie zapewnienia odpowiednich warunków organizacyjnych do realizacji zadań dydaktycznych i wychowawczych w ramach otrzymywanych środków finansowych, - nieprawidłowości w zakresie kierowania działalnością szkoły i reprezentowania jej na zewnątrz, - dokumenty szkoły prowadzone niezgodnie z obowiązującymi przepisami, - w zakresie realizacji uchwał rady pedagogicznej oraz zarządzeń organów nadzorujących szkołę. Dalej organ podał, że współpraca pomiędzy Dyrektorem szkoły, a organem kontrolującym układała się bardzo źle. Dyrektor nie przestrzegał obowiązujących terminów dostarczania dokumentów, co skutkowało opóźnieniem w wypłaceniu trzynastki. W wyniku niedostarczenia dokumentów nauczycielowi zwolnionemu z pracy wypłacono nienależne wynagrodzenie. Dyrektor prowadził również nieprawidłowo postępowanie o nadanie kolejnego stopnia awansu zawodowego. Organizacja pracy w szkole jest chaotyczna. W dniu [...] kwietnia 2010 r. J. D. złożył wymagane ustawą oświadczenie majątkowe, wskazując że pełni funkcję prezesa G., podał nieprawdziwe dane, że stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej. Następnie pismem z dnia [...] maja 2010 r. Burmistrz Miasta G. wystąpił do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego o wydanie opinii w sprawie odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Odpowiedź nie została wydana. Opinię wydaje Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego w terminie 5 dni od daty otrzymania wystąpienia, zaś zgodnie z art. 38 ust. 2 ustawy o systemie oświaty, niewydajnie opinii w tym terminie jest równoznaczne z wydaniem opinii pozytywnej. Pismem z dnia [...] marca 2011 r. J. D. wezwał Burmistrza Miasta G. do usunięcia naruszenia prawa, na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), przez uchylenie zarządzenia Burmistrza Miasta G. nr [...] z dnia [...] maja 2010 r. w sprawie jego odwołania z funkcji Dyrektora Miejskiej Szkoły Muzycznej I stopnia w G. Wskazanemu zarządzeniu zarzucił: 1. rażące naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty, polegające na odwołaniu dyrektora Miejskiej Szkoły Muzycznej I stopnia w G. w sytuacji braku podstaw do uznania, iż zaistniał szczególnie uzasadniony wypadek w rozumieniu ww. przepisu, 2. rażące naruszenie przepisów postępowania - art. 10 kpa i art. 7 kpa polegający na niezapewnieniu stronie możliwości czynnego udziału w postępowaniu oraz na niedostatecznym uzasadnieniu decyzji o odwołaniu. W uzasadnieniu J. D. podał, że Zarządzeniem nr [...] z dnia [...] maja 2010 r. Burmistrz Miasta G. odwołał go z funkcji dyrektora Miejskiej Szkoły Muzycznej I stopnia w G. Postawą odwołania był art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty. Z uzasadnienia zarządzenia wynika, że organ prowadzący szkołę uznał, iż zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek w rozumieniu ww. przepisu powalający na zwolnienie dyrektora bez wypowiedzenia. Powody zwolnienia zgodnie z tezami uzasadnienia, można podzielić na następujące grupy: 1. brak elementarnej współpracy z organem prowadzącym, 2. złożenie nieprawdziwego oświadczenia majątkowego za rok 2009 i 2010, 3. prowadzenie placówki z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa w zakresie spraw administracyjnych i finansowych. W zakresie grupy pierwszej uzasadnienie ogranicza się do zdania "podczas pracy komisji przeprowadzającej kontrolę oraz po jej zakończeniu współpraca pomiędzy dyrektorem (...) a organem prowadzącym układała się bardzo źle. Nadal dyrektor nie przestrzegał obowiązujących terminów dostarczania dokumentów, co skutkowało opóźnieniem wypłat "13" nauczycieli szkoły (wielokrotne pisma o dostarczenie dokumentów). (....) Działania dyrektora charakteryzuje pełna dowolność zachowań, nieprzestrzeganie terminów, przepisów brak reakcji na uwagi, prośby i pisma, lekceważenie organu prowadzącego". W zakresie grupy drugiej organ prowadzący podniósł, iż w złożonych przez niego oświadczeniach majątkowych w roku 2009 i 2010 J. D. podał nieprawdziwe dane, stwierdzając, iż nie zarządza działalnością gospodarczą ani nie jest przedstawicielem takiej działalności, w sytuacji gdy pełnił jednocześnie funkcję prezesa Stowarzyszenia G. W zakresie grupy trzeciej można wyróżnić następujące podgrupy: 3a) nieprawidłowe dysponowanie środkami określonymi w planie finansowym - postępowanie niezgodne z ustawą o finansach publicznych, stanowiące naruszenie dyscypliny finansowej polegające na pobieraniu opłat za wypożyczanie instrumentów szkolnych, niedokonanie wpłaty środków pochodzących z darowizny na rachunek szkoły, przekroczenie plany finansowego szkoły, 3b) nieprawidłowości w prowadzeniu księgi inwentarzowej oraz nieprawidłowo prowadzona ewidencja wypożyczanie instrumentów muzycznych, 3c) nieprawidłowo zawarte umowy o pracę z pracownikami obsługi w szkole z naruszeniem art. 251 kodeku pracy, 3d) prowadzenie akt osobowych pracowników niezgodnie z przepisami i powierzenie obowiązków prowadzenia biblioteki osobie nieposiadającej kwalifikacji, 3e) niezgodności tygodniowych rozkładów zajęć z arkuszem organizacji pracy szkoły aneksami do arkusza, brak kart ewidencji czasu pracy pracowników administracji i obsługi, brak określenie godzin przyjmowania interesantów przez dyrektora, 3f) nieprawidłowe ewidencjonowanie uczniów, nienależne pobieranie przez nauczycieli opłat za możliwość nauki w szkole, brak dowolności uiszczania składek na Radę Rodziców, 3g) wyposażenie szkoły w przedmioty niezwiązane z działalnością statutową szkoły, brak zgody organu prowadzącego na nocowanie nauczycieli w szkole, brak zgody na korzystanie przez uczniów z szatni na portierni, brak kart oceny ryzyka zawodowego dla pracowników, 3h) prowadzenie dokumentów szkoły niezgodnie z przepisami, brak archiwizacji dokumentów, nieprawidłowości w wyliczaniu i odprowadzaniu podatku dochodowego za wypłaconą pomoc z funduszu świadczeń socjalnych, braki w dokumentacji szkolnej, 3i) nierealizowanie zaleceń wizytatora z Centrum Edukacji Artystycznej, nierealizowanie postanowień wynikających z aktów prawa miejscowego (brak zmiany tablicy z nazwą szkoły). Przedmiotowe zarządzenie, zdaniem skarżącego, jest sprzeczne z prawem i narusza ono zarówno przepisy prawa materialnego jak i procesowego. Podkreślił brak jest podstaw do przyjęcia, iż nastąpił szczególnie uzasadniony przypadek w rozumieniu art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty pozwalający na odwołanie dyrektora szkoły w trybie natychmiastowym, w trakcie roku szkolnego. Wskazał, że orzecznictwo sądów administracyjnych jednoznacznie stoi na stanowisku, iż w pojęciu "szczególnie uzasadniony przypadek" stanowiący podstawę odwołania dyrektora na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty nie mieści się każcie naruszenie prawa. Pojęcie to powinno być rozumiane wąsko i oznaczać takie sytuacje, gdy zachodzi konieczność natychmiastowego przerwania jego czynności z uwagi na zagrożenie dla interesu publicznego. Powołane w zarządzeniu Burmistrza Miasta G. okoliczności w żadnym wypadku nie mogą być uznane za spełniające te kryteria. Są to twierdzenia o bardzo wysokim stopniu ogólności, bez jakiegokolwiek bliższego sprecyzowania, o jakie konkretne zachowania chodzi, co uniemożliwia odniesienie się do nich przez odwołanego z funkcji dyrektora. Nie wskazano na żaden konkretny przypadek takiego braku, zdarzenie opisano w sposób umożliwiający jego identyfikację - data, miejsce, okoliczności, skutki, zastrzeżenia itd. Takie sformułowanie zarzutu nie tylko uniemożliwia skuteczną przed nim obronę, ale jest sprzeczne w cytowanymi wyżej orzeczeniami sądów administracyjnych. Dalej podkreślił, że w latach 2006-2009 nie otrzymał żadnych uwag ani zastrzeżeń do swojej pracy. W roku 2008 r. otrzymał nagrodę Burmistrza Miasta G. za osiągnięcia w pracy dydaktycznej i wychowawczej. Odnośnie zarzutu drugiego wskazał, że kontrola prowadzona przez organy prokuratury i skarbowe nie potwierdziła stawianych mu zarzutów. Również nie został potwierdzony zarzut naruszenia dyscypliny finansów publicznych oraz przekroczenia planu finansowego szkoły. Faktury za instrumenty zakupione ze środków Starostwa Powiatowego w G. i Gminy G., zgodnie z prawem przekazane zostały do ww. instytucji. Brak tych dokumentów nie stanowił naruszenia prawa przez dyrektora, instrumenty zakupiły te instytucje, dlatego tam też znajdowały się ww. rachunki. Faktury za zakup instrumentów i pomocy dydaktycznych zakupionych ze środków Rady Rodziców przechowywane były w dokumentacji Rady Rodziców. Decyzją Rady Rodziców dokumenty te nie zostały udostępnione komisji kontrolnej podczas kontroli szkoły w dniach [...] XI - [...] XII 2009 r. Czynienie w tej sytuacji zarzutu dyrektorowi szkoły jest całkowicie bezzasadne. Również pozostałe zarzuty, mu stawiane są bezzasadne co szczegółowo uzasadnił. Podkreślił, że nie brał udziału w postępowaniu i nie miał możliwości odnieść się do stawianych mu zarzutów w czasie jego trwania. W konkluzji wskazał, iż biorąc pod uwagę powyższe fakty nie sposób uznać zarządzenia za słuszne i zgodne z prawem i dlatego winno zostać wyeliminowane z obrotu prawnego. Pismem z dnia 11 maja 2011 r. J. D. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na zarządzenie Burmistrza Miasta G. nr [...] z dnia [...] maja 2010 r. w sprawie odwołania go z funkcji Dyrektora Miejskiej Szkoły Muzycznej I stopnia w G. Powyższemu zarządzeniu zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty, polegające na odwołaniu dyrektora Miejskiej Szkoły Muzycznej I stopnia w G. w sytuacji braku podstaw do uznania, iż zaistniał szczególnie uzasadniony wypadek w rozumieniu ww. przepisu oraz rażące naruszenie przepisów postępowania - art. 10 kpa i art. 7 kpa polegający na niezapewnieniu stronie możliwości czynnego udziału w postępowaniu oraz na niedostatecznym uzasadnieniu decyzji o odwołaniu. Wskazując na powyższe uchybienia, na podstawie art. 147 § 1 ppsa wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego zarządzenia. W uzasadnieniu skargi powołał argumenty jak w uzasadnieniu wzywającym do usunięcia naruszenia prawa. Ponadto podkreślił, że otrzymał nagrodę dyrektora Centrum Edukacji Artystycznej dr Z. B., Nagrodę Burmistrza Miasta G. za osiągnięcia w pracy dydaktyczno-wychowawczej, otrzymałam bardzo dobrą opinię Rady Rodziców, Rady Pedagogicznej, N., Z. Został wysoko oceniony podczas wizytacji CEA oraz przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego w W. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że w sprawie niniejszej w dniu 24 września 2010 r. sąd już odrzucił skargę, a w razie nieuwzględnienia tego wniosku o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do rozpoznawania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. –Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie przypomnieć należy, że zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, odwołanie nauczyciela ze stanowiska dyrektora szkoły, chociaż wywołuje skutki w sferze stosunku pracy, to jednak generalnie nie jest czynnością prawa pracy. Powoduje bowiem tylko pozbawienie nauczyciela stanowiska dyrektora szkoły, nie zaś zatrudnienia na stanowisku nauczyciela. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z dnia 16 grudnia 19996 r. sygn. OPS 6/96, akt odwołania podobnie jak powierzenie stanowiska dyrektora traktować należy jako władczą wypowiedź organu administracji w sprawie należącej do jego zadań publicznych. Akty te więc winny być postrzegane jako akty administracyjne, które dodatkowo wywołują skutki w sferze regulowanej prawem pracy. W związku z tym odwołaniem dyrektorowi służą również roszczenia odszkodowawcze, jako następstwa odwołania ze stanowiska, których może dochodzić przed właściwym sądem pracy. Jednakże sam fakt, że akt administracyjny wywiera skutki w sferze prawa pracy, z tego powodu nie przestaje być aktem administracyjnym, podlegającym zatem kontroli pod względem zgodności z prawem. W myśl art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej sądy administracyjne sprawują w zakresie ustawowo określonym, kontrolę działalności administracyjnej publicznej, a kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów jednostek samorządu terytorialnego. Wobec powyższego sprawa odwołania nauczyciela ze stanowiska dyrektora szkoły jest sprawą z zakresu administracji publicznej wykonywaną przez organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego, zaś uchwała podjęta w tym przedmiocie niewątpliwie dotyka interesu prawnego odwołanego dyrektora szkoły rozumianego jako zobiektywizowana, realnie istniejąca potrzeba ochrony prawnej. Podjęcie zarządzenia o odwołaniu nauczyciela ze stanowiska dyrektora szkoły stanowi akt stosowania przez właściwy organ normy materialnoprawnej, w trym przypadku przepisu art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), a akt ten ma wpływ na sytuację prawną odwołanego ze stanowiska kierowniczego w szkole nauczyciela. Wskazać należy, że zarządzenie Burmistrza Miasta G. w sprawie odwołania z funkcji Dyrektora Miejskiej Szkoły Muzycznej I stopnia w G. zostało wydane w oparciu o art. 38 ust. 2 cytowanej ustawy, a wobec tego podstawą odwołania nie może być negatywna ocena pracy lub negatywna ocenia wykonywania zadań wymienionych w art. 34a ust. 2, bowiem aby powołać się na te okoliczności, musi być zastosowany tryb określony przepisami w sprawie oceny pracy nauczycieli. W przedmiotowej sprawie organ prowadzący placówkę procedury w powołanym wyżej przepisie nie przeprowadził, stąd też powoływanie się na zastrzeżenia do pracy dyrektora nie mogą być kwalifikowane jako najcięższa przyczyna odwołania ze stanowiska. Zgodnie z art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty, organ którzy powierzył nauczycielowi stanowisko w szkole lub placówce w przypadkach szczególnie uzasadnionych, po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, a w przypadku szkoły i placówki artystycznej oraz placówki o której mowa w art. 2 pkt 7, dla uczniów szkół artystycznych prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego – ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, może odwołać nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie trwania roku szkolnego bez wypowiedzenia. Odwołanie nauczyciela ze stanowiska kierowniczego ma charakter kompetencji władczej, związanej z wykonywaniem przez organ gminy publicznoprawnych zadań w zakresie oświaty. Skoro zatem art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy daje organowi możliwość odwołania dyrektora z funkcji kierowniczej w czasie trwania roku szkolnego w sytuacji zaistnienia "szczególnie uzasadnionych przypadków", to zaniedbania prawem ustanowionych obowiązków dyrektora szkoły, które muszą być na tyle istotne, iż nie pozwala na to dalsze wykonywanie przez niego powierzonej funkcji, winny być dowiedzione w stosownym postępowaniu poprzedzającym podjęcie zarządzenia i muszą znaleźć się w uzasadnieniu tego aktu. Z aktu odwołania winno bowiem jasno wynikać na czym owe "szczególnie uzasadnione przypadki" polegają. Z przepisu art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy wynika wprost, że przewidziana tym przepisem możliwość odwołania dyrektora szkoły z pełnionej funkcji w trakcie trwania roku szkolnego jest instytucją wyjątkową, nadzwyczajną, a możliwość jej stosowania winna wynikać z zaistnienia szczególnie uzasadnionych okoliczności. Ten tryb natychmiastowy zbliżony jest swoją konstrukcją do art. 52 § 1 kp, i nie mieści się w nim każde naruszenie prawa, lecz tylko takie które uniemożliwia dalsze sprawowanie funkcji kierowniczej, a pozostawienie dyrektora na dotychczasowym stanowisku pozbawi placówkę realnego kierownictwa i uniemożliwi jej funkcjonowanie. W kategorii "przypadków szczególnie uzasadnionych" z art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy niekoniecznie muszą mieścić się zdarzenia dotyczące niewłaściwego gospodarowania środkami finansowymi, czy też uchybienia w zakresie organizacji pracy, a nawet "wotum nieufności" uchwalone przez Radę Pedagogiczną. Sporządzone w przedmiotowej sprawie przez organ uzasadnienie, zawiera jedynie ogólnikowe stwierdzenia, a stawiane zarzuty nie znalazły potwierdzenia w prowadzonych postępowaniach, a sama negatywna ocena działalności dyrektora, nie stanowi szczególnie uzasadnionego przypadku. Ponadto podkreślić należy, że J. D. jako Dyrektor szkoły otrzymywał, pochwały i nagrody, a ta sprzeczność nie została przez organ wyjaśniona i nie znalazła odzwierciedlenia w uzasadnieniu. Ponadto skarżącemu, nie umożliwiono brania czynnego udziału w toczącym się postępowaniu, przez co został naruszony art. 10 i art. 7 kpa. Skarga również nie podlega odrzuceniu z przyczyn podanych przez organ, bowiem odrzucenie skargi w dniu 24 września 2010 r. dotyczyło innego postępowania. W dniu [...] czerwca 2010 r. J. D. wniósł do Wojewody [...] skargę na zarządzenie nr [...] Burmistrza Miasta G. wnosząc o stwierdzenie jego nieważności. Wojewoda [...] pismem z dnia [...] lipca 2010 r. poinformował, skarżącego, że organ nie znalazł powodu do wszczęcia w tej sprawie postępowania nadzorczego. Postanowieniem z dnia 24 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na pismo Wojewody [...], wskazując że skarga jest niedopuszczalna, bowiem zmierza do weryfikacji pisma informacyjnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 147 § 1 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji.