I SA/Wa 1570/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich Sędziowie: Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Protokolant specjalista Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2012 r. sprawy ze skargi L. S. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany decyzji administracyjnej oddala skargę. Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] po rozpatrzeniu wniosku L. S. o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją Ministra infrastruktury z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] umarzającą postępowanie z wniosku L. S. w sprawie zmiany decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r., nr [...] odmawiającej stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Gminę [...] własności nieruchomości, obręb [...], oznaczonej jako działki nr [...] o pow. [...]ha, nr [...]o pow. [...]ha oraz nr [...] o pow. [...] ha utrzymanej w mocy decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2008 r. nr [...]- utrzymał w mocy powyższą decyzję. W uzasadnieniu organ przedstawił następująco stan faktyczny: Wojewoda [...] działając na podstawie art. 73 ust. 1 i 3 ustawy z 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.), decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] odmówił stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Gminę [...] własności nieruchomości położonej w obrębie [...], oznaczonej jako działki nr [...]o pow. [...]ha, nr [...]o pow. [...]ha oraz nr [...]o pow. [...]ha. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła L. S. Jednocześnie z wniesionym odwołaniem L. S. wystąpiła do Ministra Infrastruktury o zmianę w trybie art. 154 § 1 kpa decyzji Wojewody [...] z dnia 13 czerwca 2005 r., nr [...]. Po rozpatrzeniu odwołania L. S. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r., Minister Infrastruktury z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 24 września 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 603/08 oddalił skargę L. S. na decyzję Ministra Infrastruktury z [...] marca 2008 r. Następnie po rozpatrzeniu wniosku L. S. o zmianę decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r., Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. odmówił zmiany ostatecznej decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2008 r. utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. utrzymał w mocy decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z 14 października 2010 r. sygn akt I SA/Wa 336/10 oddalił skargę L. S. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2009 r. Pismem z dnia [...] listopada 2010 r. L. S. ponownie wystąpiła do Ministra Infrastruktury z wnioskiem o zmianę w trybie art. 154 § 1 kpa decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. umorzył powyższe postępowanie wszczęte na wniosek L. S. L. S. wystąpiła do Ministra Infrastruktury z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] wskazując, że nie składała wniosku o umorzenie postępowania i nie wyraża zgody na umorzenie przedmiotowego postępowania. Ponownie rozpoznając sprawę organ podniósł, iż wniosek L. S. z dnia [...] listopada 2010 r. jest jej kolejnym wnioskiem o weryfikację w trybie art. 154 § 1 kpa decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r., bowiem pismem z dnia [...] grudnia 2006 r. L. S. wniosła odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. i jednocześnie w piśmie tym zawarła wniosek o zmianę decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. w trybie art. 154 § 1 kpa. W związku z powyższym Minister Infrastruktury najpierw rozpatrzył odwołanie L. S. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. i decyzją z dnia [...] marca 2008 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] czerwca 2005 r., a następnie decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. utrzymaną w mocy decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. odmówił zmiany decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. Zdaniem organu, niedopuszczalnym jest ponowne rozpoznanie sprawy i wydanie decyzji merytorycznej, jeśli wcześniej sprawa tożsama pod względem podmiotowym i przedmiotowym dotycząca tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym została rozstrzygnięta decyzją ostateczną i decyzja ta nie została następnie uchylona, czy też zmieniona w sposób prawem przewidziany. Zgodnie bowiem z treścią art. 156 § 1 pkt 3 kpa organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 listopada 2009 r. sygn. akt V SA/Wa 932/2009, LexPolonica nr 2147063). Dlatego też zdaniem organu w niniejszej sprawie nie może nastąpić merytoryczne rozpatrzenie kolejnego wniosku L. S. o zmianę, w trybie art. 154 § 1 kpa, decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r., gdyż ponowne prowadzenie postępowania i wydanie decyzji w sprawie byłoby dotknięte wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 3 kpa. Natomiast w sytuacji, gdy brak jest formalnoprawnych podstaw do prowadzenia postępowania, to podlega ono umorzeniu na podstawie art. 105 kpa. Na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2011 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła L. S. wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] lutego 2011 r. tego samego organu. W bardzo obszernym uzasadnieniu skarżąca podniosła między innymi, że: uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest jej zdaniem "jedną wielką manipulacją" oraz zawiera wiele nieprawdziwych informacji. Zdaniem skarżącej, organ pisze o faktach, które nie miały miejsca, a pomija fakty mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia jej sprawy. Zdaniem skarżącej nie jest prawdą, że jednocześnie z odwołaniem wniesionym w dniu [...] grudnia 2006 r. wystąpiła ona do Ministra Budownictwa o zmianę w trybie art. 154 § 1 kpa decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r., lecz wniosek ten skarżąca złożyła w odwołaniu z dnia [...] sierpnia 2006 r. do Wojewody [...] od decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2006 r. Skarżąca przyznaje, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 września 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 603/08 i wyrokiem z dnia 14 października 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 336/10 oddalił jej skargi, ponieważ wprowadzona w błąd przez Wojewodę [...] i Ministra Infrastruktury w skargach tych nie uwzględniła wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 sierpnia 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 690/07. Zdaniem skarżącej, Minister Infrastruktury z decyzjach z dnia [...] czerwca 2011 r. i z dnia [...] lutego 2011 r. konsekwentnie nie uznaje wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 sierpnia 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 690/07. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] czerwca 2011 r. organ przywołując art. 154 kpa nawet jego treść dostosowuje do błędnego, zdaniem skarżącej, stanowiska pomijając niewygodny fragment art. 154 kpa "lub przez organ wyższego stopnia". Skarżąca podkreśla, że nie składała żadnego wniosku o umorzenie postępowania i nie wyraża na to zgody, natomiast domagała się merytorycznego rozpatrzenia jej wniosku z dnia [...] listopada 2010 r. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Oznacza to, że kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się do zbadania, czy organ wydając zaskarżony akt nie naruszył przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria należy stwierdzić, ze skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] lutego 2011 r. umarzającą postępowanie z wniosku skarżącej w sprawie zmiany decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. odmawiającej stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Gminę [...] własności nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...]o pow. [...]ha, nr [...]o pow. [...]ha oraz nr [...]o pow. [...] ha utrzymanej w mocy decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2008 r. Należy zaznaczyć, że WSA w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 24 września 2008 r. oddalił skargę L. S. na powyższą decyzję. Następnie skarżąca wystąpiła do Ministra Infrastruktury o zmianę w trybie art. 154 § 1 kpa decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. odmówił zmiany swojej ostatecznej decyzji z dnia [...] marca 2008 r. utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. Ponownie rozpoznając sprawę (na wniosek skarżącej) Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...].12.2009 r. utrzymał decyzję z dnia [...] czerwca 2009 r. w mocy. Decyzja ta była również przedmiotem skargi L. S. do WSA w Warszawie, który prawomocnym wyrokiem z dnia 14 października 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 336/10 oddalił skargę. Przedmiotem niniejszego postępowania było złożenie przez skarżącą w dniu [...] listopada 2010 r. kolejnego wniosku o zmianę w trybie art. 154 § 1 kpa decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. Zgodnie z treścią art. 154 § 1 decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Ponieważ przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Ministra Infrastruktury utrzymująca w mocy własną decyzję umarzającą postępowanie administracyjne, kontrola Sądu sprowadza się do oceny legalności zastosowania przez organ art. 105 § 1 kpa. Zgodnie z treścią art. 105 § 1 kpa, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 105 § 1 kpa oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez jej rozstrzygnięcie co do jej istoty (por. Adamiak, Borkowski, komentarz do ustawy kodeks postępowania administracyjnego, Wydanie 3, Warszawa 2000 r., s. 428). W razie stwierdzenia bezprzedmiotowości postępowania organ zobligowany jest do umorzenia postępowania, na co wskazuje użyty w dyspozycji przepisu zwrot "wydaje". Tożsamość sprawy zachodzi w sytuacji wystąpienia tych samych podmiotów w sprawie, których interesów prawnych lub obowiązków dotyczy wynik postępowania, tego samego przedmiotu oraz tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym sprawy. Zdaniem Sądu, organ administracji prawidłowo uznał, że w niniejszej sprawie zachodzi tożsamość sprawy administracyjnej w stosunku do tej zakończonej decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r., bowiem dotyczy tej samej skarżącej, ponadto występuje tożsamość przedmiotu, którym jest sprawa zmiany na podstawie art. 154 § 1 kpa decyzji ostatecznej w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Gminę [...] własność nieruchomości opisanej w tej decyzji, nie uległ również zmianie stan prawny, ani stan faktyczny sprawy. Skarżący nie wskazał też żadnych innych nowych okoliczności sprawy. Zatem wydanie przez organ nowej decyzji w sprawie, bez wzruszenia poprzedniej stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności drugiej decyzji (por. wyrok NSA z dnia 27 lipca 1981 r., SA/Po 15/81, publ. OSPiKA z 1982 r. nr 3-4, poz. 25). Zauważyć należy, że przedmiotem postępowania przewidzianego w art. 154 jest sprawa uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej, na mocy której strona nie nabyła prawa (Komentarz do art. 154 kodeksu postępowania administracyjnego, w: M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze, 2005, wyd. II). Jest to nowa sprawa administracyjna. W najnowszym orzecznictwie sądowoadministracyjnym zasadnie wskazuje się, że "procedura rozpoznania wniosku o zmianę lub uchylenie decyzji w trybie art. 154 kpa nie przewiduje wydania rozstrzygnięcia w postaci odmowy wydania decyzji z tego powodu, iż sprawa została już rozstrzygnięta inną ostateczną decyzją. Nie jest również możliwe wydanie ponownie rozstrzygnięcia o odmowie zmiany decyzji z uzasadnieniem, że sprawa była już przedmiotem rozpoznania. Byłoby to bowiem w istocie wydanie drugiej decyzji w tej samej sprawie" (wyrok WSA w Warszawie z dnia 31 marca 2005 r., VII SA/Wa 278/04, publ.: LEX nr 189150). W tej sytuacji, w ocenie Sądu, organ administracji prawidłowo kwalifikując pismo strony jako kolejny wniosek o wydanie decyzji w trybie art. 154 § 1 kpa słusznie orzekł o umorzeniu jako bezprzedmiotowego postępowania administracyjnego w sprawie. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.