VIII SA/Wa 1060/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Artur Kot, Sędzia WSA Sławomir Fularski, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2012 r. sprawy ze skargi M. P., M. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę. Postanowieniem z [...] października 2011 r. znak: [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. (dalej: "Dyrektor IS" lub "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: "k.p.a.") oraz art. 18 w związku z art. 33 pkt 4, pkt 6, pkt 8 i pkt 10 oraz art. 34 § 4 i § 5 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.; dalej: "u.p.e.a."), po rozpatrzeniu zażalenia M. P. (dalej: "skarżąca") od postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. (dalej: "Naczelnik US" lub "organ I instancji") z [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszonych zarzutów za nieuzasadnione – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Powyższe postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Na podstawie własnego tytułu wykonawczego z [...] lutego 2011 r. nr [...] Naczelnik US prowadzi wobec małżonków M. i M. P. postępowanie egzekucyjne, obejmujące zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. w kwocie należności głównej [...] zł. plus odsetki za zwłokę. Zawiadomieniami z [...] lutego 2011 r. o nr od [...] do [...] organ egzekucyjny dokonał zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego w Banku [...] w K., Banku [...] w S., [...] w S., Banku [...] w J., Banku [...] SA we W.. Powyższe zawiadomienia wraz z odpisami tytułów wykonawczych zostały doręczone M. P. i skarżącej w dniu [...] lutego 2011 r., natomiast ustanowionemu pełnomocnikowi [...] lutego 2011 r. Pismem z [...] lutego 2011 r. [...] Bank [...] w J. poinformował organ egzekucyjny, iż M. P. jest wspólnikiem spółki cywilnej, dla której bank prowadzi rachunek bieżący, natomiast nie prowadzi rachunku bankowego dla skarżącej. Z kolei Bank [...] w K. oraz [...] w S. pismami z [...] lutego 2011 r. i [...] lutego 2011r. poinformowały organ egzekucyjny o braku środków pieniężnych uniemożliwiających zrealizowanie zajęć egzekucyjnych. Zawiadomieniami z [...] lutego 2011 r. organ egzekucyjny dokonał zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność pieniężną z tytułu wzajemnych umów u dłużników zajętych wierzytelności w [...] s.c. M. K., M. P., w Biurze Ochrony B. J., w [...] s.c. M. K., J. K., w [...] s.c. A. K., D. M., w [...] s.c. B. M., E. F., K. M., w [...] Sp. z o.o., w PPHU [...] Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej. Pismem z [...] lutego 2011 r. (nadanym [...] lutego 2011 r.) M. P. na podstawie art. 33 pkt 1, pkt 6, pkt 8 i pkt 10 u.p.e.a. wniósł zarzuty do prowadzonego postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z [...] lutego 2011 r. Wskazał, iż w niniejszej sprawie wystąpiło przedawnienie zobowiązania podatkowego z dniem [...] grudnia 2010 r. Powołał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 7 maja 2003 r. w sprawie I SA/Wr 2282/00. Podniósł, że tytuł wykonawczy z [...] lutego 2011 r. jest wadliwy z uwagi na niewskazanie w nim okresu przerwy w naliczaniu odsetek, co stanowi naruszenie art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a. oraz że tytuł ten powinien być wystawiony na oboje małżonków zgodnie z art. 27 "c" u.p.e.a., a nie na każdego z osobna. Zatem wniósł o stwierdzenie niedopuszczalności egzekucji oraz jej umorzenie. Natomiast [...] marca 2011 r. do Naczelnika US wpłynęło pismo skarżącej z [...] lutego 2011 r. zatytułowane "Zarzuty" o podobnej treści do pisma M. P. z [...] lutego 2011 r. Postanowieniem z [...] marca 2011 r. Naczelnik US orzekł o uznaniu zgłoszonych zarzutów za nieuzasadnione. Wskazał, iż przedmiotowy tytuł wykonawczy został sporządzony według wzoru stanowiącego załącznik nr [...] do rozporządzenia Ministra Finansów z 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. Nr 137, poz. 1541 ze zm.) i zawiera wszystkie obligatoryjne elementy. Informacje w zakresie przerw w naliczaniu odsetek są dodatkowym elementem nie wymaganym obligatoryjnie przez ustawodawcę. Kwota odsetek za zwłokę w wysokości [...] zł. została naliczona od terminu płatności zobowiązania, tj. od [...] maja 2005 r. z uwzględnieniem przerwy w naliczaniu odsetek od [...] lutego 2006 r. do [...] listopada 2010 r. na podstawie art. 54 § 1 pkt 7 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005 Nr 8, poz. 60 ze zm.; dalej: "Op"). Naczelnik US wskazał także, że przedmiotowy tytuł wykonawczy został wydany na oboje małżonków poprzez zamieszczenie na stronie [...] tego tytułu informacji o współmałżonku, co jest zgodne z objaśnieniami nr [...] i [...] do tytułu wykonawczego. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 33 pkt 8 u.p.e.a. Naczelnik US wskazał, że strona nie sprecyzowała, którego środka egzekucyjnego zarzut dotyczy i na czym miałaby polegać jego uciążliwość. Podobnie nie został sprecyzowany zarzut z pkt 6 art. 33, dotyczącego niedopuszczalności egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego. Odrębnym postanowieniem z [...] marca 2011 r. nr [...] Naczelnik US na podstawie art. 33 i art. 34 § 1 "a" u.p.e.a. orzekł o niedopuszczalności zgłoszonych zarzutów w zakresie nieistnienia obowiązku podatkowego z uwagi na przedawnienie. Skarżąca w zażaleniu od postanowienia z [...] marca 2011 r. wniosła o jego uchylenie w całości i uwzględnienie zgłoszonych zarzutów. Podniosła, iż tytuł wykonawczy powinien być wystawiony na oboje małżonków (art. 27 "c" u.p.e.a.). Natomiast egzekucja administracyjna na podstawie błędnie wystawionego tytułu wykonawczego jest niedopuszczalna i zgodnie z art. 29 u.p.e.a. Naczelnik US winien był zwrócić tytuł wykonawczy i nie podejmować egzekucji. Ponadto skarżąca wskazała, iż na dzień rozpoznania zarzutów stosownie do art. 33 pkt 1 u.p.e.a. obowiązek w zakresie podatku dochodowego za 2004 r. już nie istniał z uwagi na przedawnienie. W ocenie skarżącej, skoro nie podjęto skutecznie żadnych zajęć wobec M. P., a zajęcia wobec niej dokonano na podstawie wadliwego tytułu wykonawczego, to zobowiązanie przedawniło się z dniem [...] grudnia 2010 r. Przywołała orzecznictwo sądów administracyjnych, tj. wyrok NSA w Poznaniu z 24 czerwca 1999 r., I SA/Po 2576/98 oraz wyrok NSA w Szczecinie z 6 maja 1998 r. SA/Sz 1477/97, cytując ich fragmenty. Konkludując skarżąca wskazała, iż postępowanie egzekucyjne wszczęte było w sposób nieskuteczny, a zatem nie powinno powodować żadnych skutków, ani w postaci skuteczności dokonywania zajęć, ani zgłaszania zarzutów. Organ egzekucyjny zobowiązany jest zatem do umorzenia postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Rozpoznając sprawę ponownie, Dyrektor IS w uzasadnieniu wskazanego na wstępie postanowienia z [...] października 2011 r., przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania. Za prawidłowe uznał rozstrzygnięcie Naczelnika US. Odnosząc się do zarzutu przedawnienia, uregulowanego w art. 33 pkt 1 u.p.e.a. zauważył, iż Naczelnik US wydał w tej kwestii odrębne postanowienie z dnia [...] marca 2011 r., które zostało doręczone skarżącej, ale niezaskarżone. Jednocześnie wskazał, iż kwestia przedawnienia zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. była przedmiotem rozpatrzenia przez Dyrektora IS, który decyzją z [...] września 2011 r. uchylił decyzję Naczelnika US z [...] listopada 2010 r. w części dotyczącej określenia odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w terminie płatności zaliczek na podatek dochodowy za 2004 r. i w tym zakresie umorzył postępowanie oraz utrzymał w mocy wskazaną decyzję organu I instancji w części dotyczącej określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. Dyrektor IS wskazał, iż treść uzasadnienia kolejnego zarzutu, dotyczącego niedopuszczalności egzekucji z uwagi na wystawienie tytułu wykonawczego jedynie na M. P. (zakwalifikowany jako zarzut z pkt 4 art. 33 u.p.e.a. dotyczący błędu co do osoby zobowiązanej), wskazywałaby na zarzut niedopuszczalności egzekucji administracyjnej (pkt 6). Tym samym za niezasadne uznał twierdzenie Naczelnika US o niesprecyzowaniu przez skarżącą żądania odnośnie pkt 6 art. 33 u.p.e.a. Odnosząc się do powyższego Dyrektor IS wskazał, iż postanowieniem z [...] grudnia 2010 r. został nadany rygor natychmiastowej wykonalności decyzji z 25 listopada 2010 r. określającej dla M. i M. małżonków P. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. W związku z nieuregulowaniem zaległości powyższa decyzja stała się podstawą prawną do wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Jednocześnie organ odwoławczy zauważył, iż w aktach sprawy znajdują się dwa tytuły wykonawcze z [...] lutego 2011 r. o tym samym numerze [...]. W pierwszym z nich jako zobowiązany zostało oznaczone małżeństwo (kwadrat nr 1 w poz. nr 9), natomiast w poz. 10 została wpisana skarżąca. Dane M. P. zostały umieszczone na stronie 5 w części N przedmiotowego tytułu, dotyczącej danych identyfikacyjnych współmałżonka. Z kolei w drugim tytule wykonawczym jako zobowiązany zostało oznaczone małżeństwo (kwadrat nr 1 w poz. nr 9), a w pozycji 10 został wpisany M. P.. Brak jest w tym tytule strony 5 z danymi współmałżonka. Dyrektor IS wskazał, iż w sytuacji wystawienia prawidłowego tytułu wykonawczego na oboje małżonków, wystawienie osobnego tytułu na skarżącą było zbędne. Powyższe działanie Naczelnika US nie skutkuje niedopuszczalnością egzekucji, o co wnosi skarżąca w zarzutach, gdyż oprócz tytułu wykonawczego wystawionego na M. P., w obrocie prawnym funkcjonuje tytuł wykonawczy wystawiony zgodnie z art. 27 "c" u.p.e.a. na oboje małżonków z prawidłowo oznaczonym zobowiązanym, skutecznie doręczony stronie, będący podstawą prowadzonej wobec nich egzekucji. Dyrektor IS za bezzasadny uznał zarzut naruszenia pkt 10 art. 33 u.p.e.a. Wskazał, iż przedmiotowy tytuł wykonawczy spełnia wszystkie wymogi określone w art. 27 § 1 u.p.e.a., gdyż został wystawiony przez uprawniony podmiot, tj. przez Naczelnika US, są w nim wskazane dane identyfikacyjne i adres zobowiązanego, jest podana podstawa prawna należności, tj. decyzja z [...] listopada 2010 r. (nr [...]), rodzaj należności (czyli podatek dochodowy od osób fizycznych za 2004 r.), dzień, od którego nalicza się odsetki za zwłokę (tj. [...] maja 2005 r.), stawka odsetek oraz kwota odsetek naliczona na dzień wystawienia tytułu wykonawczego. Ponadto wskazana jest podstawa prawna prowadzenia egzekucji administracyjnej, data wystawienia tytułu wykonawczego, podpis i pieczęć wierzyciela oraz klauzula o skierowaniu tytułu do egzekucji. Dyrektor IS uznał, że brak wskazania w tytule wykonawczym informacji o przerwie w naliczaniu odsetek za zwłokę nie narusza art. 27 § 1 u.p.e.a., gdyż nie jest elementem obligatoryjnym. Jednocześnie zauważył, iż pomimo braku uzupełnienia tej rubryki, w poz. nr 38 tytułu wykonawczego została wpisana kwota odsetek za zwłokę w wysokości [...] zł., uwzględniająca przerwę w naliczaniu odsetek od [...] lutego 2006 r. do [...] listopada 2010 r. Podniósł, iż Naczelnik US w postanowieniu z [...] marca 2011 r. poinformował stronę zobowiązaną o przerwie w naliczeniu odsetek, która miała miejsce w w/w okresie oraz o tym, że przerwa ta została uwzględniona przy naliczaniu odsetek za zwłokę w niniejszej sprawie. Konkludując Dyrektor IS wskazał, iż brak informacji o przerwie w naliczaniu odsetek nie decyduje o wadliwości tytułu wykonawczego, której skutkiem powinno być obligatoryjne umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 34 § 4 u.p.e.a. Powyższy fakt nie uzasadniał również nieprzystąpienia do egzekucji i zwrócenia tytułu wykonawczego wierzycielowi stosownie do art. 29 § 2 u.p.e.a. Z takim rozstrzygnięciem nie zgodzili się M. i M. P., którzy pismem z [...] listopada 2011 r. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ostateczne w administracyjnym toku instancji postanowienie z [...] października 2011 r. Występując o jego uchylenie w całości, zarzucili mu naruszenie art. 27 § 1 pkt 3 oraz art. 33 pkt 10 u.p.e.a. W uzasadnieniu autorzy skargi podnieśli, iż podstawą prowadzenia egzekucji administracyjnej jest tytuł wykonawczy, który musi być wystawiony w sposób prawidłowy i nie są dopuszczalne jakiekolwiek jego braki. W ocenie skarżących brak wskazania przerwy w naliczaniu odsetek powoduje wadliwość tytułu wykonawczego. Podnieśli, iż skoro w tytule wykonawczym wskazuje się termin naliczania odsetek, to należy również wskazać termin przerw w naliczaniu. Ponadto wskazali, iż z tytułu wykonawczego musi wynikać wysokość odsetek, przez co konieczne jest określenie terminu przerw ich naliczania. Nie jest argumentem twierdzenie, że odsetki policzono prawidłowo, gdyż wynika to z akt organu, bowiem nikt nie ma wglądu do akt organu egzekucyjnego, z których wynikałby sposób naliczania odsetek. Powołali wyrok WSA we Wrocławiu z 21 października 2008 r. wydany w sprawie I SA/Wr 816/08 oraz wyrok NSA z 27 lutego 2007 r. w sprawie II FSK 304/06, cytując ich fragmenty. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IS wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując w całości argumentację wyrażoną w zaskarżonym postanowieniu. Powtórzył, iż brak wskazania w tytule wykonawczym okresu przerwy w naliczaniu odsetek nie spowodował nieprawidłowego określenia kwoty podlegającej egzekucji. Brak ten nie miał również wpływu na wskazanie egzekwowanej kwoty w zawiadomieniach o zajęciu rachunków bankowych, a więc nie miał on wpływu na prawidłowy tok postępowania egzekucyjnego. Odnosząc się do zarzutu, iż nikt nie ma wglądu w akta organu egzekucyjnego, z których wynikałby sposób naliczania odsetek, Dyrektor IS zauważył, że zgodnie z art. 73 § 1 k.p.a., który na mocy art. 18 u.p.e.a. ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu egzekucyjnym, strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się zatem do zbadania, czy organy administracji (podatkowe) w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w sposób przewidziany w art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "u.p.p.s.a."). Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora IS z [...] października 2011 r. utrzymujące w mocy postanowienie organu egzekucyjnego w przedmiocie uznania zgłoszonych zarzutów za nieuzasadnione. Sąd nie znalazł podstaw do wniosku, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Nie dopatrzył się też wystąpienia przesłanek pozwalających na stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia lub naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie prawidłowo ustalonego stanu faktycznego, który następnie został trafnie oceniony przez organy, w wyniku prawidłowej wykładni i zastosowania przepisów art. 34 § 1 i § 4 u.p.e.a. Mając na uwadze zarzuty i uzasadnienie skargi w pierwszej kolejności należy wskazać na charakter i istotę środka prawnego przewidzianego w art. 33 u.p.e.a., jakim są zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, których prawo zgłoszenia przysługiwało zobowiązanemu stosownie do pouczenia zawartego w art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. Krąg przesłanek, na których można oprzeć zarzuty, jest ściśle określony w art. 33 u.p.e.a., zgodnie z którym podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego może być: 1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku; 2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej; 3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4; 4) błąd co do osoby zobowiązanego; 5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym; 6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego; 7) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1; 8) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego; 9) prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny; 10) niespełnienie wymogów określonych w art. 27. Zgodnie z art. 34 § 1 u.p.e.a. zarzuty, zgłoszone na podstawie art. 33 pkt 1-7, 9 i 10, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym – także na podstawie art. 33 pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów z tym, że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 pkt 1-5, wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. W tym miejscu Sąd zauważa, iż w sytuacji, gdy w postępowaniu egzekucyjnym ten sam organ jest wierzycielem i organem egzekucyjnym (a w takiej podwójnej roli działał w rozpoznawanej sprawie Naczelnik US) potrzeba wypowiedzenia się przez organ jako wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów nie zachodzi, gdyż organ egzekucyjny będący jednocześnie wierzycielem egzekwowanej wierzytelności może wypowiedzieć się, co do zgłoszonych zarzutów również z pozycji wierzyciela w postanowieniu wydanym w przedmiocie zgłoszonych zarzutów. W omawianej sytuacji organ egzekucyjny po wniesieniu zarzutów jest w stanie ocenić ich zasadność bez formalnego wyrażania swojego stanowiska, jako wierzyciel w trybie określonym w art. 34 § 1 u.p.e.a. Skarżąca zgłosiła zarzuty wymienione w art. 33 pkt 1, 6, 8 i 10 u.p.e.a., a zatem zarzuty, których podstawą może być: – wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku (pkt 1); – niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego (pkt 6); – zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego (pkt 8); – niespełnienie wymogów określonych w art. 27 (pkt 10). Na etapie postępowania sądowego spór stron koncentrował się na naruszeniu art. 33 pkt 10 w związku z art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a. Z akt sprawy wynika, że Naczelnik US prowadzi egzekucję administracyjną na podstawie tytułu wykonawczego z [...] lutego 2011 r. nr [...], obejmującego zobowiązanie skarżących (M. i M. P.) z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r., wynikającego z decyzji z [...] listopada 2010 r. nr [...]. Decyzji tej zgodnie z postanowieniem z [...] grudnia 2010 r. nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Przedmiotowy tytuł wykonawczy spełnia wszystkie wymogi określone w art. 27 § 1 u.p.e.a., gdyż został wystawiony przez uprawniony podmiot (Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R.), wskazane są w nim dane identyfikacyjne i adres zobowiązanego, podana jest podstawa prawna należności (decyzja z [...] października 2010r. nr [...]), rodzaj należności (podatek dochodowy od osób fizycznych za 2004 r.), wskazany jest dzień, od którego nalicza się odsetki za zwłokę ([...] maja 2005 r.), stawka odsetek oraz kwota odsetek naliczona na dzień wystawienia tytułu wykonawczego. Ponadto wskazana jest podstawa prawna prowadzenia egzekucji administracyjnej, data wystawienia tytułu wykonawczego, podpis i pieczęć wierzyciela oraz klauzula o skierowaniu tytułu do egzekucji. W wystawionym tytule wykonawczym zabrakło jedynie określenia przerw w naliczaniu odsetek. Zdaniem Sądu nieuwzględnienie przerw w naliczaniu odsetek, które nie zostały oznaczone w tytule wykonawczym, nie decyduje o takiej wadliwości tytułu wykonawczego, której skutkiem powinno być obligatoryjne umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 u.p.e.a. Brak wskazania przerw w naliczaniu odsetek nie uzasadniał również nieprzystąpienia do egzekucji i zwrócenia tytułu wykonawczego wierzycielowi zgodnie z art. 29 § 2 u.p.e.a. Tytuł wykonawczy spełniał bowiem wymogi określone w art. 27 § 1 u.p.e.a., a przy tym obowiązek objęty tym tytułem podlegał egzekucji administracyjnej. A zatem zarzut naruszenia art. 33 pkt 10 u.p.e.a., zdaniem Sądu, nie zasługuje na uwzględnienie (por. wyrok WSA w Gdańsku z 19 lutego 2009 r., I SA/Gd 769/08, wyrok NSA z dnia 21 lipca 2010 r., II FSK 803/09). Jednocześnie Sąd zauważa, iż pomimo niewskazania w tytule wykonawczym przerwy w naliczaniu odsetek, w poz. nr 38 tytułu wykonawczego została wpisana kwota odsetek za zwłokę w wysokości [...] zł., uwzględniająca przerwę w naliczaniu odsetek od [...] lutego 2006 r. do [...] listopada 2010 r. Z akt sprawy wynika bowiem, iż Naczelnik US w zaskarżonym postanowieniu z [...] marca 2011 r. (nr [...]) poinformował stronę zobowiązaną o przerwie w naliczeniu odsetek, która miała miejsce we wskazanym wyżej przedziale czasowym oraz o tym, że przerwa ta została uwzględniona przy naliczaniu odsetek za zwłokę w niniejszej sprawie. Niewątpliwie brak wypełnienia rubryk w przedmiotowym tytule wykonawczym, dotyczący okresów przerw w naliczaniu odsetek, stanowi uchybienie formalne, ale nie mające istotnego wpływu na wynik sprawy. Za niezgodne z prawem nie mogą być uznane takie uchybienia przy wypełnianiu tytułu wykonawczego przez wierzyciela, które nie mają żadnego wpływu na prawidłowy tok postępowania egzekucyjnego w administracji (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 9 czerwca 2011 r., I SA/Po 286/11). Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, a które sąd ma obowiązek badać z urzędu, rozpoznawaną skargę należało oddalić. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.