VI SA/Wa 1854/11

WyrokWSA w Warszawie2012-02-27

Skład orzekający: Magdalena Maliszewska, Małgorzata Grzelak, Grażyna Śliwińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy naruszenie zasady równego traktowania świadczeniodawców i uczciwej konkurencji w postępowaniu konkursowym na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia może stanowić podstawę do uwzględnienia odwołania świadczeniodawcy, którego interes prawny doznał uszczerbku?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że Narodowy Fundusz Zdrowia przeprowadził postępowanie konkursowe z poszanowaniem zasady równego traktowania wszystkich oferentów i uczciwej konkurencji. Nawet jeśli wystąpiły drobne odstępstwa od reguł postępowania, nie miały one wpływu na ostateczne rozstrzygnięcie. Kluczowe jest badanie, czy naruszenie zasad postępowania spowodowało uszczerbek w interesie prawnym odwołującego się, co w tej sprawie nie zostało wykazane.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi N. Sp. z o.o. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ) utrzymującą w mocy decyzję o oddaleniu odwołania od rozstrzygnięcia konkursu ofert na świadczenia opieki zdrowotnej. Skarżący zarzucił naruszenie zasady równego traktowania i uczciwej konkurencji. Postępowanie było wielokrotnie przedmiotem kontroli sądowej, w tym uchylenia wcześniejszej decyzji umarzającej postępowanie.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2012 r. sprawy ze skargi N. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu na zawieranie umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę Decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia utrzymał w mocy decyzję dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. oddalającą odwołanie od rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ambulatoryjna opieka specjalistyczna w zakresie: badania elektrokardiograficzne, na terenie powiatu [...], powiatu m. [...], powiatu m. [...], powiatu m. [...], o kodzie postępowania numer [...], wniesione przez A. L. – Prezesa Zarządu NZOZ "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: odwołujący, skarżący). Wydanie decyzji z dnia [...] lipca 2011 r. było następstwem uchylenia decyzji przez WSA w Warszawie (wyrok z dnia 10 marca 2011 r.) Prezesa NFZ z [...] września 2010 r. umarzającej postępowanie odwoławcze dotyczące przedmiotowego konkursu ofert z uwagi na fakt zawarcia w odwołującym umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej – ambulatoryjna opieka specjalistyczna (ambulatoryjne świadczenia diagnostyczne kosztochłonne), w zakresie: badania elektrokardiograficzne (umowa nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r.). W treści uzasadnienia ww. wyroku WSA stwierdził, że nie jest możliwe zaakceptowanie umorzenia postępowania prowadzonego w związku z odwołaniem wniesionym od decyzji oddalającej odwołanie od rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert tylko dlatego, że w efekcie tego konkursu dokonano już wyboru oferty danego świadczeniodawcy (skarżącego). WSA nakazał organowi przy ponownym rozpoznaniu sprawy zbadanie kwestii interesu prawnego po stronie odwołującego się. Wydanie powyższego wyroku poprzedziły następujące fakty. W dniu [...] marca 2010 r. dyrektor |...]OW Narodowego Funduszu Zdrowia ogłosił postępowanie konkursowe w sprawie zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w okresie od [...] lipca 2010 r. do [...] czerwca 2013 r. w rodzaju: ambulatoryjna opieka specjalistyczna w zakresie badania elektrokardiograficzne. Przedmiotowe postępowanie konkursowe odbyło się na zasadach określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. nr 273 poz. 2719). Po sprawdzeniu oferty skarżącego pod względem spełnienia warunków formalno-prawnych oraz analizie oferty w aspekcie spełnienia wymagań określonych w przepisach, oferta została przyjęta do dalszego postępowania, po czym został on wezwany do uzupełnienia braków formalnych. Braki zostały uzupełnione w terminie. W dniu [...] maja 2010 r. skarżący został zaproszony na negocjacje w zakresie badań elektrokardiograficznych. Negocjowano cenę oraz ilość punktów. Po przeprowadzeniu negocjacji ze wszystkimi oferentami, którzy spełniali wymagane warunki, został sporządzony ranking końcowy zawierający wszystkie nieodrzucone oferty, uszeregowane zgodnie z uzyskaną łączną liczbą punktów oceny z części niecenowej i cenowej. Na podstawie powyższego rankingu dokonano wyboru oferentów w kolejności zgodnej z uzyskaną pozycją w rankingu końcowym do wyczerpania wartości postępowania określonym w ogłoszeniu. W wyniku przeprowadzonego postępowania w trybie konkursu ofert, w dniu [...] czerwca 2010 r. oferta skarżącego została wybrana. Od powyższego rozstrzygnięcia skarżący wniósł odwołanie, które decyzją Dyrektora OW Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] zostało oddalone. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że w odwołaniu nic zawarto zarzutów, które dotyczyłyby konkretnych czynności podjętych albo zaniechanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia w trakcie postępowania albo naruszenia obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa. Oferta skarżącego została przyjęta do postępowania konkursowego, a jej ocena została dokonana według jednolitych dla wszystkich świadczeniodawców kryteriów oceny określonych w Zarządzeniu Nr 73/2009/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 13 listopada 2009 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej. Zarządzenia Nr 67/2009/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 3 listopada 2009 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotne oraz Zarządzenia Nr 62/2009/DSOZ Prezesa NFZ z 2 listopada 2009 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna. W wyniku rozpoznania złożonego przez stronę odwołania, Prezes NFZ decyzją z dnia [...] września 2010 r. umorzył postępowanie odwoławcze. Decyzja powyższa została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2011 r. (sygn. akt VI SA/Wa 2494/10), a następnie zapadła decyzja Prezesa NFZ z dnia [...] lipca 2011 r. oddalająca odwołanie skarżącego. Prezes NFZ stanął na stanowisku, iż z przepisów art. 154 ust. 1 i art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach wynika, iż przedmiotem rozstrzygania przez dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu oraz Prezesa Funduszu jest badanie naruszenia interesu prawnego odwołującego się wskutek naruszenia zasad postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Prezes Funduszu badając prawidłowość decyzji wydanej w I instancji powinien mieć na względzie również kontrolę prawidłowości postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Przedmiot badania organów obu instancji jest zatem skonkretyzowany do określonego podmiotu (odwołującego się) i do określonych czynności komisji, podejmowanych w stosunku do tego podmiotu. Oznacza to, iż organy obu instancji nie prowadzą ponownie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, lecz rozpoznają sprawę w odniesieniu do konkretnego podmiotu i konkretnych czynności. Nie powielają zatem czynności zarezerwowanych przez ustawę dla komisji powoływanej przez dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu. Organy obu instancji zobowiązane są zbadać, czy rozstrzygnięcie postępowania dokonane przez komisję zostało podjęte z naruszeniem zasad postępowania, i czy wskutek tego doszło do naruszenia interesu prawnego odwołującego. Przywołane przepisy, zdaniem Prezesa NFZ, zakreślają zakres jego kognicji w sprawach toczących się na skutek odwołań od wyników postępowania konkursowego. Organ odwoławczy, powołując się na orzecznictwo (wyroki WSA w Warszawie z dnia 23 stycznia 2007 r. sygn. akt VII SA/Wa 950/06 oraz z dnia 24 marca 2009 r. (sygn. akt VII SA/Wa 2012/08 Lex nr 533330) wyraził pogląd, iż badaniu podlega przy tym, czy ewentualne zaistniałe uchybienie mogło mieć wpływ na możliwość zawarcia umowy. Zasadami przeprowadzania postępowania, które określa ustawa o świadczeniach są w szczególności: równe traktowanie świadczeniodawców, niezmienność warunków, które podlegają ocenie w toku postępowania, przestrzeganie określonych w ogłoszeniu procedur. Podmiotami uprawnionymi do wnoszenia środków odwoławczych są świadczeniodawcy, których interes doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. W ocenie organu, przedmiotowe postępowanie konkursowe było prowadzone zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o świadczeniach, z warunkami postępowania oraz warunkami zawierania umów. Oferta Odwołującego została przyjęta do dalszego postępowania konkursowego, a jej ocena została dokonana według jednolitych dla wszystkich świadczeniodawców zasad określonych w przepisach prawa. Oferta Odwołującego została wybrana w postępowaniu konkursowym będącym przedmiotem odwołania i w następstwie czego, w dniu [...] lipca 2010 r. została podpisana z Odwołującym umowa nr [...]. Prezes NFZ podkreślił, iż w każdym postępowaniu w sprawie zawarcia umów prowadzonym przez oddziały wojewódzkie Narodowego Funduszu Zdrowia, ogłoszenie o rozpoczęciu postępowania zawiera listę wymagań koniecznych do spełnienia przez podmioty składające oferty oraz informację o sposobie dokonania oceny złożonych ofert. Oferenci przystępujący do konkursu ofert w przedmiotowym postępowaniu, oprócz wymagań wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego w tym rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 sierpnia 2009 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej (Dz. U. nr 139 poz. 1142 z późn. zm.), powinni spełniać wymagania określone przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 1, 2, 3 ustawy o świadczeniach w: 1) zarządzeniu Nr 62/2009/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 2 listopada 2009 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju: ambulatoryjna opieka specjalistyczna zwanym dalej zarządzeniem nr 62/2009/DSOZ; 2) zarządzeniu nr 67/2009/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 3 listopada 2009 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zmienionym zarządzeniem nr 74/2009/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 26 listopada 2009 r., zwanym dalej zarządzeniem nr 67/2009/DSOZ; 3) zarządzeniu nr 73/2009/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 13 listopada 2009 roku w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zmienionym zarządzeniem nr 85/2009/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 11 grudnia 2009 r., zwanym dalej zarządzeniem nr 73/2009/DSOZ. Kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i podmioty mają możliwość zapoznania się z dokumentami dotyczącymi postępowania konkursowego, w tym w sprawie określenia kryteriów oceny ofert. Organ wskazał, iż w przedmiotowym sprawie, Odwołujący w złożonej ofercie dołączył oświadczenie o "zapoznaniu się z przepisami zarządzenia oraz z warunkami zawierania umów, o nie zgłoszeniu do nich zastrzeżeń i przyjęciu ich do stosowania". W świetle powyższego, Odwołujący miał wiedzę dotyczącą kryteriów oceny ofert, którymi będzie kierowała się komisja w momencie wyboru oferty. Odwołujący podnosił w treści odwołania, że dyrektor Pomorskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia nie ustosunkował się w swojej decyzji do okoliczności nieprzekazania w ogłoszeniu konkursu ofert, ani w trakcie negocjacji przez komisję konkursową na piśmie informacji o cenie oczekiwanej. Organ wskazał, iż zgodnie z art. 139 ust. 2 ustawy o świadczeniach w celu przeprowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w trybie konkursu ofert Fundusz zamieszcza ogłoszenie zgodnie z przepisami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Zdrowia określonymi na podstawie art. 139 ust. 5 ustawy o świadczeniach . W § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia wskazane zostały elementy, które zamieszcza się w ogłoszeniu. Zaznaczyć należy, że nie został tam wymieniony obowiązek podawania do publicznej wiadomości informacji o cenie oczekiwanej przez dyrektora oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. W ogłoszeniu o konkursie ofert zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra zamieszcza się określenie wartości i przedmiotu zamówienia. Podana wartość zamówienia stanowi kwotę, którą zamawiający przeznaczył na zamówienie w danym rodzaju na określony zakres świadczeń i obszar, którego dotyczy ogłoszenie oraz okres rozliczeniowy. Wzór ogłoszenia nie przewiduje podawania ceny oczekiwanej ani liczby punktów, na ogłoszone postępowanie. Natomiast odnosząc się do niepoinformowania przez komisję o cenie oczekiwanej Prezes NFZ zauważył, że komisja konkursowa przed rozpoczęciem negocjacji informowała każdego z oferentów o cenie oczekiwanej. W materiale dowodowym sprawy znajdują się protokoły z negocjacji z dnia [...].05.2010 r., w których została zawarta uwaga o poinformowaniu oferenta o cenie oczekiwanej. Powyższe protokoły zostały podpisane przez Odwołującego. Organ podkreślił, iż Komisja konkursowa nie ma obowiązku przekazywania na piśmie informacji o cenie oczekiwanej. Negocjacje mają na celu ostateczne ustalenie ceny oraz liczby świadczeń w ofercie. Parametr ceny stanowi tu istotny element oceny oferty i niejednokrotnie istnieje konieczność przeprowadzania negocjacji kilkukrotne. W związku z powyższym, jeśli oferent nie jest pewien swojego stanowiska w tym zakresie i nie jest gotów do podjęcia ostatecznej decyzji, co do ilości i ceny świadczeń, po zakończeniu danego spotkania negocjacyjnego, podpisywany jest przez strony protokół cząstkowy z negocjacji (protokołu z negocjacji datowany na konkretny dzień), który zawiera informację, że propozycja stron jest propozycją na dany dzień i może ulec zmianie w toku dalszych negocjacji, a więc w odróżnieniu od protokołu końcowego, nie jest ostatecznym zobowiązaniem uwzględnianym w rankingu końcowym. Protokół tej części postępowania jest tylko podsumowaniem spotkania negocjacyjnego. Organ zaznaczył, iż po podpisaniu protokołu cząstkowego (protokołu z negocjacji) Odwołujący miał informację o cenie oczekiwanej Funduszu, co umożliwiało mu złożenie oferty cenowej zgodnej z oczekiwaniami zamawiającego jak i ceny, która byłaby satysfakcjonująca dla niego samego. Oferenci sami decydowali, jaką cenę za świadczenia chcą uzyskać od Funduszu. Ustosunkowując się do podniesionego zarzutu, iż komisja umożliwiła niektórym oferentom na wniosek danego oferenta bądź z własnej inicjatywy dodatkowe negocjacje pomimo podpisania protokołu końcowego, należy wskazać, że komisja konkursowa zapraszała na negocjacje każdego oferenta, który "zakwalifikował się" do części niejawnej. Zaznaczyć należy, że po zakończeniu wszystkich negocjacji i wygenerowaniu rankingu końcowego komisja konkursowa nie zgadzała się na dodatkowe negocjacje z inicjatywy oferenta. Jeżeli strony nie doszły podczas spotkania do ostatecznego porozumienia, to takie spotkanie było dokumentowane protokołem z dnia, w którym podsumowano ten etap negocjacji. Od razu też ustalano termin następnego spotkania. W momencie uzyskania zbieżnych stanowisk negocjacyjnych podpisywano protokół końcowy, który co do zasady nie był zmieniany. W sytuacji, gdy oferent zwracał się o zmianę protokołu końcowego, komisja żądała umotywowania takiego wniosku na piśmie. W praktyce wnioski dotyczyły obniżenia ceny. Należy przy tym zauważyć, że o ile komisja składała swoje propozycje dotyczące liczby (stosownie do swoich szacunków potencjału oferenta), to o cenie decydował głównie oferent. W sytuacji, gdy komisja miała już ustalone wartości i liczby punktów w protokołach końcowych z wszystkimi oferentami, nie przyjmowała jakichkolwiek wniosków o zmianę protokołów końcowych. Natomiast komisja sama występowała z wnioskiem w sytuacji wykorzystania całej wartości zamówienia mając na celu zwiększenie dostępności do świadczeń. W związku z tym oferentom, którzy znajdowali się w rankingu końcowym "pod linią odcięcia" proponowano zmniejszenie liczby jednostek rozliczeniowych. W tym miejscu należy podkreślić, że w przypadku inicjatywy komisji w celu wykorzystania całej kwoty przeznaczonej na dane zamówienie, nie negocjowano już ceny, gdyż oferent miał już określoną pozycję w rankingu końcowym z uwagi na otrzymane punkty za poszczególne kryteria. Wobec tego, za zgodą oferenta ustalano wyłącznie liczbę jednostek rozliczeniowych, co nie miało wpływu na pozycje ofert znajdujących się nad linią jak i pod linią odcięcia w rankingu końcowym. Organ ponownie wskazał, iż zarówno organ I instancji, jak i organ II instancji bada jedynie, czy w związku z naruszeniem zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, nie doznał uszczerbku interes prawny oferenta (art. 152 ustawy o świadczeniach) w wyniku naruszenia art. 134 ustawy o świadczeniach. W związku z powyższym, pozostałe zarzuty zawarte w treści odwołania (dot. pkt III, IV, V, VI) nie są brane pod uwagę do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Prezes NFZ podał, iż w postępowaniu konkursowym porównano oferty zgodnie z kryteriami określonymi w art. 148 ustawy o świadczeniach. Nadto organ wskazał, iż ocena punktowa poszczególnych kryteriów oceny ofert dokonywana jest automatycznie poprzez system komputerowy Funduszu, na podstawie uzyskanych punktów za udzielone odpowiedzi przez oferentów na pytania ankietowe dotyczące danego kryterium. Odnosząc się do podnoszonego w przedmiotowym odwołaniu zarzutu naruszenia art. 134 ustawy o świadczeniach, organ wyjaśnił, iż zgodnie z powyższym przepisem Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej udostępniane są świadczeniodawcom na takich samych zasadach. Zasada równego traktowania świadczeniodawców przejawia się w stosowaniu takich samych kryteriów do wszystkich świadczeniodawców biorących udział w danym postępowaniu, jak i określenie warunków wymaganych od wszystkich świadczeniodawców. Kryteria oceny ofert zgodnie z art. 146 ust. 1 ustawy o świadczeniach określa Prezes Funduszu. Kryteria oceny ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zostały określone w zarządzeniu nr 73/2009/DSOZ, natomiast warunki postępowania w zarządzeniu nr 67/2009/DSOZ. Powyższe zarządzenia Prezesa Funduszu zastosowano w przedmiotowym postępowaniu. Prezes NFZ podkreślił końcowo, iż kryteria oceny kryteria oceny ofert były stosowane w sposób jednolity w postępowaniu konkursowym oraz, że nie został naruszony art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach zobowiązujący Fundusz do zapewnienia równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Podkreślenia wymaga, że Narodowy Fundusz Zdrowia - realizując nałożone przez ustawodawcę obowiązki w omawianym zakresie - udostępnił na takich samych zasadach wszystkim świadczeniodawcom wszystkie wymagania oraz informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Warunki wymagane od świadczeniodawców, a także kryteria oceny ofert były jawne i nie podlegały zmianie w toku postępowania. Odwołujący nie wykazał, że komisja konkursowa oceniła oferty z zastosowaniem różnych zasad czy kryteriów, określonych w ww. przepisach, obowiązujących w przedmiotowym postępowaniu. Organ II instancji nie stwierdził naruszenia prawa materialnego ani istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. Od powyższej decyzji została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucił naruszenie art. 34 ust. 1 ustawy o świadczeniach poprzez błędne przyjęcie, że postępowanie konkursowe odbyło się z poszanowaniem zasad równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz z zachowaniem uczciwej konkurencji. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. W kontrolowanej w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym sprawie wypowiedział swoją ocenę prawną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który w wyroku z dnia 10 marca 2011 r. stwierdził niezasadność umorzenia postępowania odwoławczego z uwagi na zawarcie ze skarżącym umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie, o jakim była mowa w postępowaniu konkursowym. Sąd nakazał organowi odwoławczemu zbadanie interesu prawnego podmiotu odwołującego się od wyniku konkursu pod kątem występowania - bądź nie – uszczerbku jego interesu prawnego, co mogłoby być podstawą uwzględnienia jego odwołania od rozstrzygnięcia postępowania konkursowego stosownie do postanowienia art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Narodowy Fundusz Zdrowia zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154 ustawy o świadczeniach. Zgodnie z art. 154 ustawy o świadczeniach świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może złożyć w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu. Po rozpatrzeniu odwołania, dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu wydaje decyzję. Od decyzji dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu w przedmiocie odwołania od rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przysługuje odwołanie do Prezesa Funduszu. Prezes Funduszu rozpatruje odwołanie w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania i wydaje decyzję administracyjną w sprawie. Decyzja Prezesa Funduszu podlega natychmiastowemu wykonaniu. Tak więc, będąc związanym oceną prawną wyrażoną w powyższym wyroku, Sąd był zobligowany do przeprowadzenia analizy merytorycznej zarzutów skarżącego pod kątem wyżej powołanych przepisów ustawy o świadczeniach. W szczególności podlegał badaniu ewentualny uszczerbek interesu prawnego skarżącego, który był jednym z podmiotów, z którymi - na skutek pozytywnego względem nich rozstrzygnięcia konkursu – zawarte były umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Skarżący w toku prowadzonego postępowania administracyjnego oraz w skardze podnosił zarzuty wskazujące na to, że na skutek sprzecznych z prawem (art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach działań organu, zawarł on niekorzystną dla siebie umowę (w zakresie kryterium cenowego). Sąd stanął na stanowisku, iż rację należy przyznać organowi, który słusznie ocenił, iż brak jest podstaw do przyjęcia uchybienia interesu prawnego skarżącego, prowadzącego do niekorzystnego dla niego rozstrzygnięcia postępowania. NFZ przeprowadził je z poszanowaniem zasad prawa – w szczególności równości wszystkich oferentów, zaś nieznaczne odstępstwa reguł postępowania, o których mowa jest w decyzji, nie miały wpływu na ostateczne rozstrzygnięcie postępowania (ponowne negocjacje – vide str. 8 i 9 zaskarżonej decyzji). Zasady równego traktowania określone są w zarządzeniach wydanych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ustawy o świadczeniach, które ustalają przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert oraz warunki wymagane od świadczeniodawców. Zasada równego traktowania świadczeniodawców przejawia się w stosowaniu takich samych określonych kryteriów oceny ofert do wszystkich świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu, jak i wymagań, jakie muszą być spełnione przez świadczeniodawców celem zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. W trakcie negocjacji komisja konkursowa przed rozpoczęciem negocjacji informowała każdego z oferentów o cenie oczekiwanej. Komisja konkursowa nie miała obowiązku przekazywania na piśmie informacji o cenie oczekiwanej. Skoro Komisja konkursowa w przedmiotowym postępowaniu zastosowała te same kryteria oceny ofert i wymagania do wszystkich przystępujących oferentów, zgodnie z zarządzeniami Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia tj. w: 1) zarządzeniu Nr 62/2009/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 2 listopada 2009 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju: ambulatoryjna opieka specjalistyczna; 2) zarządzeniu nr 67/2009/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 3 listopada 2009 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zmienionym zarządzeniem nr 74/2009/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 26 listopada 2009 r.; 3) zarządzeniu nr 73/2009/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 13 listopada 2009 roku w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zmienionym zarządzeniem nr 85/2009/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 11 grudnia 2009 r., to trudno mówić o ich niejednakowym traktowaniu. Należy podkreślić, że zgodnie z art. 147 ustawy o świadczeniach kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców były jawne, nie podlegały zmianie w toku postępowania. W świetle powyższego nie znajduje potwierdzenia zarzut Skarżącego naruszenia art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach. Wobec nieuwzględnienia zarzutów skargi odnoszących się do prowadzenia postępowania konkursowego, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło