II GSK 1142/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marzenna Zielińska Sędzia NSA Zofia Przegalińska (spr.) Sędzia del. WSA Zbigniew Czarnik Protokolant Anna Ważbińska po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2013 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 8 marca 2012 r. sygn. akt III SA/Wr 712/11 w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora D. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji oraz przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości oddala skargę kasacyjną. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 8 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Wr 712/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. oddalił skargę J. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] października 2011 r. w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej. W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd I instancji przedstawił następujący stan faktyczny sprawy. W dniu [...] maja 2009 r. wpłynął wniosek kontynuacyjny skarżącego o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2009, obejmujący działki rolne, na których zadeklarowano realizację pakietu "Rolnictwo ekologiczne", w ramach także wariantu SO2d02 "Uprawy sadownicze, w tym jagodowe z certyfikatem zgodności" skarżący zgłosił jedną działkę rolną A o powierzchni 55,17 ha, na której zadeklarował porzeczkę czarną. W dniu [...].10.2009 r. skarżący przedłożył protokół z lustracji plantacji porzeczki, stwierdzającej liczne uschnięcia spowodowane chorobami grzybowymi, w związku z czym oświadczył, że zgodnie z zaleceniami doradcy przystępuje do likwidacji plantacji w celu przygotowania pola pod nowe uprawy. W dniu 19.02.2010 r. w kolejnym oświadczeniu zadeklarował, że na działce A o powierzchni 53,52 ha obsada krzewów porzeczki czarnej była utrzymana w sezonie wegetacyjnym w ilości 2000 szt./ha, zgodnie jednak z informacją przekazaną Agencji w dniu 12.10.2009 r. przystąpiono do jej likwidacji. W dniu [...].03.2010 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR we W. wydał producentowi decyzję o przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej kwocie ze względu na nieutrzymanie minimalnej wymaganej obsady dla porzeczki. Po przeprowadzeniu uzupełniającego postępowania dowodowego oraz rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR we W. decyzją z dnia [...].05.2010 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W., po rozpoznaniu wniesionej przez skarżącego skargi, wyrokiem z dnia 5.11.2010 r. (sygn. akt III SA/Wr 475/10) uchylił zaskarżoną decyzję organu II instancji. Po uprawomocnieniu wyroku Dyrektor uchylił na mocy art. 138 § 2 k.p.a. decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia w celu dokonania analizy i oceny materiału dowodowego zgromadzonego przez organ odwoławczy przed wydaniem uchylonej decyzji z dnia [...].05.2010 r., ewentualnego zebrania dodatkowych dowodów w sprawie dla wyjaśnienia kwestii istnienia plantacji porzeczki czarnej zadeklarowanej we wniosku z dnia [...].05.2009 r. oraz posiadanej przez rolnika obsady krzewów na 1 ha. Po przeprowadzeniu czynności procesowych, decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. organ I instancji zastosował jednak do przedmiotowego wariantu zmniejszenie w wysokości 100% płatności w ramach działki A, ponieważ rolnik nie dochował warunku utrzymania minimalnej obsady drzew i krzewów, likwidując plantację porzeczki. Rozpoznając wniesione przez skarżącego odwołanie, Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR we W. uchylił zaskarżoną decyzję i jednocześnie przyznał stronie płatność rolnośrodowiskową za rok 2009 także w wariancie S02d02. Rozważając kwestię związaną z płatnością do tego wariantu, organ odwoławczy zajął odmienne niż organ I instancji stanowisko, przyjmując ostatecznie, że faktycznie do likwidacji porzeczki doszło, lecz tylko na części działki A, to jest na areale 19,09 ha. Pozostała powierzchnia 34,43 ha powinna być uwzględniona jako obszar kwalifikujący się do płatności za rok 2009, gdyż spełnia ona wymóg minimalnej ilości krzewów czarnej porzeczki na hektar. Zdaniem organu, jakkolwiek stwierdzona różnica w stosunku do powierzchni deklarowanej przekracza 50%, co byłoby podstawą do pozbawienia strony wsparcia finansowego, jednakże z uwagi na brzmienie art. 68 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 płatność w ramach pakietu S02d02 należy przyznać do areału stwierdzonego, tj. 34,43 ha, gdyż skarżący jeszcze przed poinformowaniem go przez organy Agencji o jakichkolwiek nieprawidłowościach powiadomił na piśmie Kierownika BP ARiMR we Wrocławiu, iż przystępuje do likwidacji plantacji porzeczki czarnej, a zatem spełnił warunek określony w art. 68 ust. 2 rozporządzenia Komisji. Organ odwoławczy w pozostałym zakresie, tj. w odniesieniu do powierzchni 19,09 ha, na której plantacja została zlikwidowana, w całości podzielił stanowisko Kierownika BP ARiMR we Wrocławiu. Na poparcie przywołał treść normatywną § 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 16 lutego 2010 r., zmieniającego rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, zgodnie z którym płatność rolnośrodowiskowa nie podlega zmniejszeniu z tytułu nieutrzymania w 2009 r. minimalnej obsady drzew i krzewów lub niezłożenia w terminie do 15 listopada 2009 r. oświadczenia o utrzymaniu minimalnej obsady drzew i krzewów, gdy zaistnieją łącznie dwie przesłanki: rolnik uzupełni materiałem ekologicznym spełniającym wymagania dotyczące wysokości i grubości elitarnego i kwalifikowanego materiału szkółkarskiego, określone dla drzewek owocowych i krzewów owocowych w przepisach w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących wytwarzania oraz jakości materiału siewnego, obsadę drzew i krzewów do wysokości minimalnej obsady drzew i krzewów (pkt 1) oraz złoży do kierownika biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oświadczenie o utrzymywaniu minimalnej obsady drzew i krzewów określonej w części II w ust. 2 pkt 4 załącznika nr 1 do rozporządzenia wymienionego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem. Z ustalonego stanu faktycznego wynikało zaś, że skarżący nie był w stanie wypełnić obowiązków określonych w powołanym § 2 ust. 1, bowiem zlikwidował w części plantację porzeczki jesienią 2009 r. Zastosowanie w sprawie miał zatem § 2 ust. 4 rozporządzenia z dnia 16 lutego 2010 r. – to znaczy zmniejszenie pomocy z tytułu nieutrzymania w 2009 r. minimalnej obsady drzew i krzewów. W świetle obowiązujących regulacji bez znaczenia jest fakt, że producent rolny utrzymywał obsadę na powierzchni 53,52 ha w wymaganej wysokości w sezonie wegetacyjnym 2009, ponieważ możliwość uzyskania płatności za rok 2009 ustawodawca uzależnił od faktu złożenia oświadczenia i uzupełnienia obsady do dnia 15 maja 2010 r. Organ wskazał też, że ustawodawca w rozporządzeniu nie posługuje się terminologią "okresu wegetacyjnego", na co powoływał się skarżący. W § 1 ust. 3 wskazuje się, że zadania wyodrębnione w pakietach lub wariantach "są realizowane w cyklu rocznym". Zadania, o jakich mowa w tym przepisie zostały ustanowione w załączniku nr 1 do rozporządzenia, a w odniesieniu do upraw sadowniczych w rolnictwie ekologicznym polegają na utrzymywaniu odpowiedniej minimalnej obsady drzew i krzewów. Oznacza to, że zarówno prowadzenie produkcji rolnej zgodnie z zasadami określonymi w przepisach o rolnictwie ekologicznym, jak i utrzymywanie minimalnej obsady drzew i krzewów musi występować właśnie "w cyklu rocznym", nie zaś jak sugeruje strona, w okresie wegetacji uprawy zadeklarowanej przez producenta. Jeżeli zatem strona zlikwidowała deklarowaną uprawę w cyklu obejmującym rok 2009, to chcąc zachować uprawnienia do płatności za rok 2009 powinna była dokonać stosownych nasadzeń w terminie do 15 maja 2010 r., czego w stosunku do części zlikwidowanej plantacji nie uczyniła. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. oddalił skargę skarżącego na powyższą decyzję, wskazując, że "sezon wegetacyjny" nie jest przesłanką ustanowioną przez normodawcę. W § 1 ust. 3 rozporządzenia z 20 lipca 2004 r. wyrażono bowiem jednoznacznie, że zadania wyodrębnione w pakietach lub wariantach "są realizowane w cyklu rocznym", z czego wywieść należało, że zarówno prowadzenie produkcji rolnej zgodnie z zasadami określonymi w przepisach o rolnictwie ekologicznym, jak i utrzymywanie minimalnej obsady drzew i krzewów musi odbywać się "w cyklu rocznym", nie zaś w okresie wegetacji uprawy zadeklarowanej przez producenta. Jeżeli więc strona zlikwidowała deklarowaną uprawę w cyklu obejmującym rok 2009 (bez znaczenia prawnego, czy w trakcie czy też po okresie wegetacyjnym), to – chcąc zachować uprawnienia do płatności za rok 2009 względem całości deklarowanego pierwotnie obszaru – powinna była dokonać stosownych nasadzeń uzupełniających na tej powierzchni, na której zlikwidowała część plantacji, w terminie do 15 maja 2010 r., czego nie uczyniła. Przy czym, jak trafnie zauważył organ "cykl roczny", po myśli ustępu 2 § 13 rozporządzenia z 20 lipca z 2004 r. - oznacza nie rok kalendarzowy, lecz kolejne 12 miesięcy licząc od dnia 1 marca. Jeżeli natomiast zostanie stwierdzone uchybienie w realizacji poszczególnych zadań w zakresie pakietów wymienionych w § 1 ust. 2 rozporządzenia z dnia 20 lipca 2004 (w tym również w pakiecie "rolnictwo ekologiczne"), płatność rolnośrodowiskowa podlega w danym roku zmniejszeniu o wysokości określone w załączniku nr 5 do rozporządzenia z dnia 20 lipca 2004 – i następuje to "w części przyznanej producentowi rolnemu do działek rolnych, w stosunku do których stwierdzono takie uchybienie" (§ 16 ust. 1 pkt 1). Niewykonanie obowiązku utrzymywania minimalnej obsady drzew i krzewów w zadeklarowanym okresie obwarowano sankcją w postaci zmniejszenia płatności o 100% (załącznik Nr 5). Skarżący zaś bezsprzecznie nie utrzymał w cyklu rocznym deklarowanej we wniosku do wariantu S02d02 plantacji czarnej porzeczki na całym deklarowanym obszarze i nie dokonał jej uzupełnienia w wymaganym terminie do dnia 15 maja 2010 r. Sąd I instancji za niesłuszny uznał zarzut skargi, że przesłanek z § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia z 16 lutego 2010 r. nie należy spełniać łącznie a producent rolny ma obowiązek złożenia jedynie oświadczenia. Podzielił w tej mierze pogląd wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 11 maja 2011 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 724/10, iż z konstrukcji § 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 16 lutego 2010 r. wynika, że między przesłankami ujętymi w punktach 1 i 2 zachodzi koniunkcja (nie zaś alternatywa), co oznacza, że skorzystanie z przewidzianych w § 2 ust. 1 uprawnień wymaga łącznego spełnienia tych przesłanek. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł J. K., który wyrok zaskarżył w całości, zarzucając mu naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: a) § 2 ust. 1 nowelizacji rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16.02.2010 r. (Dz. U. Z 2010 r. Nr 31, poz.158) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji przyjęcie, iż skarżący nie spełnił wymagań określonych tym przepisem, podczas gdy przepis ten nie ma zastosowania do skarżącego, bowiem tak na dzień złożenia wniosku, jak i przez cały sezon wegetacyjny 2009, posiadał obsadę w wysokości 2000 szt./ha, co potwierdził złożonym oświadczeniem, w związku z czym nie miał obowiązku uzupełnienia obsady plantacji do dnia 15.05.2010 r., gdyż zgodnie z powołaną normą wymagana obsada to 1.600 szt./ha; b) §1 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20.07.2004 r. poprzez błędną wykładnię przez uznanie, iż skoro zadania są realizowane rocznie, to producent rolny - w tym przypadku skarżący - winien utrzymywać plantację przez cały rok liczony jako kolejne 12 miesięcy począwszy od 1 marca danego roku, podczas gdy cykl roczny odnosi się do zobowiązania do realizacji na danej działce pakietu "rolnictwo ekologiczne" wyrażające się obowiązkiem prowadzenia gospodarstwa ekologicznego zgodnie z dobrą praktyką rolniczą, a nie do uprawy (czy to w cyklu rocznym, czy pięcioletnim) określonej rośliny, tym bardziej że deklaracja producenta rolnego co do uprawy konkretnej rośliny i traktowania jej jako plonu głównego, za który chce otrzymać dopłatę, następuje do dnia 15 maja a nawet 9 czerwca danego roku, stąd też obsianie bądź posadzenie określonej rośliny (nawet wieloletniej) może nastąpić zarówno przed, jak i po złożeniu składanego corocznie wniosku; c) art. 68 ust.1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 poprzez jego pominięcie skutkujące uznaniem, iż organ orzekający w niniejszej sprawie nie dopuścił się uchybienia obowiązków wynikających z przedmiotowego rozporządzenia i wydał decyzję zgodną z prawem, podczas gdy zastosowanie przedmiotowego przepisu doprowadziłoby do uznania, iż skarżącemu należy się dopłata w całości, bowiem składając wniosek o dopłatę za rok 2009 złożył go w sposób poprawny pod względem faktycznym, oraz że skarżący nie jest winny nieprawidłowościom, tj. błędnym nakazem utrzymania stanu 5.000 szt. krzaków porzeczki na 1 ha w roku 2009 (załącznik nr 1 w części i! ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20.07.2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielenia pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich), skutkiem czego przy zastosowaniu tego wymogu było zbyt nadmierne zagęszczenie roślin, a tym samym zwiększenie ryzyka przenoszenia się chorób roślin przy istniejącym jednocześnie zakazie stosowania pestycydów; nakaz ten określony w powołanym powyżej załączniku nr 1 został zmieniony rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16.02.2010 r., które weszło w życie z dniem 03.03.2010 r.; doszło tym samym do uznania przez Radę Ministrów, iż nakaz utrzymania obsady 5.000 szt. na 1 ha był nieprawidłowy, a prawidłową uznać ilość 1.600 szt. na 1 ha i ingerencji wstecz w stan faktyczny. Przyjąć należy, iż skarżący nie jest winny nieprawidłowości w postaci likwidacji części uprawy oraz nieuzupełnienia (dosadzenia) porzeczki z uwagi na zasianie na tej działce innej już rośliny. W oparciu o powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez przyznanie pełnej płatności za uprawy sadownicze w tym jagodowe za rok 2009. Powyższe zarzuty autor skargi kasacyjnej szczegółowo uargumentował w jej uzasadnieniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Autor skargi kasacyjnej zarzuca zaskarżonemu wyrokowi naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię § 2 ust. 1 rozporządzenia zmieniającego z 2010 r. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzut ten jest chybiony. Na wstępie rozważań niezbędne jest przypomnienie treści zakwestionowanej regulacji prawnej. Zgodnie z § 2 ust. 1 omawianego rozporządzenia, pomoc finansowa na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objęta planem rozwoju obszarów wiejskich nie podlega zmniejszeniu z tytułu nieutrzymywania w 2009 r. minimalnej obsady drzew i krzewów pomimo nieuzupełnienia obsady drzew i krzewów zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 lutego 2009 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (w wariancie S02b01 i S02d02 minimalna obsada porzeczki lub agrestu – 5.000 szt.) lub niezłożenia w terminie oświadczenia, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2 tego rozporządzenia, jeżeli producent rolny, w terminie do dnia 15 maja 2010 r.: 1) uzupełni materiałem ekologicznym, spełniającym wymagania określone w odpowiednich przepisach, obsadę drzew i krzewów do wysokości minimalnej obsady drzew i krzewów określonej w części II w ust. 2 pkt 4 załącznika nr 1 do rozporządzenia wymienionego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem (w wariancie S02d01 i S02d02 minimalna obsada porzeczki lub agrestu – 1.600 szt./ha); 2) złoży do kierownika biura powiatowego ARiMR właściwego ze względu na miejsce złożenia wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej oświadczenie o utrzymaniu minimalnej obsady drzew i krzewów określonej w części II w ust. 2 pkt 4 załącznika nr 1 do rozporządzenia wymienionego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem. W § 2 ust. 2 rozporządzenia zmieniającego z 2010 r. postanowiono, że w przypadku uzupełnienia obsady drzew i krzewów zgodnie z ust. 1 pkt 1 pomoc, o której mowa w ust. 1, nie podlega również zawieszeniu z tytułu nieutrzymywania w 2010 r. minimalnej obsady drzew i krzewów. W § 2 ust. 3 omawianego rozporządzenia przewidziano, że w przypadku niezłożenia w terminie oświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, kierownik biura powiatowego ARiMR wzywa producenta rolnego do złożenia tego oświadczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast w myśl § 2 ust. 4 w przypadku nieuzupełnienia obsady drzew i krzewów zgodnie z ust. 1 pkt 1 lub w przypadku niezłożenia w terminie określonym w ust. 3 oświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, kierownik biura powiatowego ARiMR dokonuje zmniejszenia pomocy, o której mowa w ust. 1, z tytułu nieutrzymywania w 2009 r. minimalnej obsady drzew i krzewów. Błędna wykładnia oznacza niewłaściwe odczytanie przez sąd treści przepisu. W rozpoznawanej sprawie nie można skutecznie postawić tego zarzutu Sądowi I instancji. Nowelizacja rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 lutego 2010 r. wprowadziła zmianę zasad uzupełniania minimalnej obsady drzew i krzewów uprawianych w ramach wariantów S02d01 i S02d02 oraz składania kierownikowi biura powiatowego ARiMR informacji na ten temat. Z treści § 2 ust. 2 rozporządzenia zmieniającego z 2010 r. jednoznacznie wynika, że pomoc finansowa na omawiane przedsięwzięcie nie podlega zmniejszeniu z tytułu nieutrzymywania w 2009 r. minimalnej obsady drzew i krzewów pomimo nieuzupełnienia obsady drzew i krzewów zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 24 lutego 2009 r., tj. 5.000 szt./ha lub niezłożenia oświadczenia w terminie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2 tego rozporządzenia, tj. do 15 listopada 2009 r., jeżeli producent rolny w terminie do dnia 15 maja 2010 r. spełni łącznie dwa warunki wymienione w pkt 1 i 2 ww. § 2 ust. 1. Zakresem § 2 ust. 1 rozporządzenia z 2010 r. normodawca objął rok 2009, odnosząc do tego okresu skutki prawne związane z nieutrzymywaniem w tymże roku minimalnej obsady drzew i krzewów. Możliwość uzyskania płatności za rok 2009 uzależniona została od faktu uzupełnienia obsady i złożenia oświadczenia do dnia 15 maja 2010 r. Z niekwestionowanych w skardze kasacyjnej ustaleń faktycznych dokonanych w sprawie wynika, że skarżący zlikwidował w części plantację porzeczki jesienią 2009 r. Jeśli zatem skarżący zlikwidował deklarowaną uprawę w cyklu obejmującym 2009 r., to jak słusznie zauważył Sąd I instancji, chcąc zachować uprawnienie do płatności za rok 2009 względem całości deklarowanego pierwotnie obszaru powinien dokonać stosownych nasadzeń uzupełniających na tej powierzchni, na której zlikwidował plantację w terminie do 15 maja 2010 r. Odnośnie zarzutu drugiego skargi kasacyjnej wyjaśnić należy, że z treści § 1 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich wynika, że zadania wyodrębnione w ramach pakietów lub wariantów realizowane są w cyklu rocznym, nie zaś – jak wskazuje strona skarżąca - w okresie wegetacji uprawy zadeklarowanej przez producenta. Obowiązek prowadzenia produkcji rolnej zgodnie z zasadami określonymi w przepisach o rolnictwie ekologicznym oraz utrzymywanie minimalnej obsady drzew i krzewów odnosi się do cyklu rocznego a ponadto nie jest możliwe uzyskanie pomocy do uprawy sadowniczej, której na dzień wydania decyzji nie można stwierdzić na gruncie. Fakt nieutrzymywania wymaganej obsady krzewów porzeczki w cyklu rocznym 2009 i nieuzupełnienie jej do 15 maja 2010 r. stanowi podstawę do zastosowania § 4 rozporządzenia zmieniającego z 2010 r. Wobec uznania zarzutów skargi kasacyjnej za niemające uzasadnionej podstawy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.