II FZ 167/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Włodzimierz Kubiak po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia I. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 16 stycznia 2012 r., sygn. akt I SA/Go 1256/11 w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi I. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia 6 października 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. postanawia oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 16 stycznia 2012 r., sygn. akt I SA/Go 1256/11, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim wezwał I. S. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia 6 października 2011 r. w kwocie 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Na powyższe zarządzenie zażalenie wniosła skarżąca domagając się jego "zmiany i uchylenia". W treści pisma strona wskazała na swoją trudną sytuację materialną wnioskując o przyznanie prawa pomocy. Ponadto odniosła się do głównego przedmiotu sprawy argumentując, że organ podatkowy pierwszej instancji wydaje sprzeczne ze sobą decyzje. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 26 stycznia 2012 r. pismem z dnia 27 stycznia 2012 r. zwrócono się do I. S. o sprecyzowanie, czy złożone przez nią "zażalenie" jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika czy też jest zażaleniem na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego. W odpowiedzi skarżąca wyjaśniła, że jej pismo stanowi zażalenie na wezwanie z dnia 16 stycznia 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest tzw. decyzja kasacyjna – decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia 6 października 2011 r. uchylająca decyzję Burmistrza S. z dnia 26 kwietnia 2011 r. w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2011 r. i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. W myśl art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, w pozostałych sprawach pobiera się zaś wpis stały (art. 231 powołanej ustawy). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie może ulegać wątpliwości, że w sytuacji, gdy strona składa skargę na decyzję organu odwoławczego uchylającą decyzję organu pierwszej instancji i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia, powinna uiścić wpis stały, którego wysokość precyzuje § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (wpis 500 zł w sprawach z zakresu zobowiązań podatkowych). Decyzja kasacyjna nie nakłada na skarżącą obowiązku opłacenia jakichkolwiek należności pieniężnych. Nie sposób tym samym zasadnie twierdzić, że strona dąży do zakwestionowania określonej przez organ podatkowy kwoty pieniężnej. Kontrola sprawowana przez sąd administracyjny ogranicza się bowiem w takim przypadku do zbadania przesłanek warunkujących wydanie przez organ odwoławczy decyzji w trybie art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Prezentowane stanowisko znajduje oparcie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia NSA: z dnia 22 czerwca 2005 r., sygn. akt II FZ 348/05, z dnia 15 maja 2008 r., sygn. akt II FZ 150/08, z dnia 21 września 2010 r., sygn. akt I FZ 290/10 i z dnia 21 października 2010 r., sygn. akt II FZ 540/10 – treść orzeczeń dostępna w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie www.nsa.gov.pl). W świetle przedstawionych okoliczności zaskarżone zarządzenie należało uznać za odpowiadające prawu. Bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostawały zaś twierdzenia strony dotyczące jej sytuacji majątkowej. Powołane przez skarżącą okoliczności mogą być bowiem brane pod uwagę w postępowaniu dotyczącym przyznania prawa pomocy, które jest inicjowane odpowiednim wnioskiem strony. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.