II SA/Gd 128/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. i R. B. na uchwałę Rady Gminy z dnia 28 grudnia 2007 r., nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obrębu geodezyjnego N. K. na terenie gminy K. postanawia: odrzucić skargę. Skarżący K. i R. B. wnieśli do sądu skargę na dwie uchwały Rady Gminy. Pierwsza uchwała z 22 grudnia 2011 r. nr [...] wydana została w sprawie rozpatrzenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa K. i R. B., natomiast druga uchwała z 3 kwietnia 2009 r. nr [...] wydana została w sprawie upoważnienia Przewodniczącego Rady Gminy do informowania o stanowisku Rady Gminy. W związku z analizą uzasadnienia skargi, z którego wynikało, że intencją skarżących było wniesienia skargi na uchwałę Rady Gminy z 28 grudnia 2007 r., nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obrębu geodezyjnego N. K. na terenie gminy K., zarządzeniem Przewodniczącej wydziału II z 16 kutego 2012 r. wezwano skarżących do wskazania zaskarżonego aktu. W odpowiedzi skarżący wskazali opisaną powyżej uchwałę Rady Gminy z 28 grudnia 2007 r. W związku z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącej wydziału II rozdzielono skargę na uchwałę zarejestrowaną pod sygn. II SA/Gd 108/12 na uchwałę Rady Gminy z 3 z kwietnia 2009 r. nr [...] przez odrębne zarejestrowanie skargi na uchwałę Rady Gminy z 28 grudnia 2007 r. nr [...] (sygn. akt II SA/Gd 128/12). W niniejszej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych, skarżący pismem z 28 października 2011 r. wezwali Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa dokonanego uchwałą Rady Gminy z 28 grudnia 2007 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obrębu geodezyjnego N. K. na terenie gminy K. Rada Gminy uchwałą z 22 grudnia 2011 r. uznała wezwanie za niezasadne i odmówiła zmiany uchwały. Przedmiotową uchwałę doręczono skarżącym w dniu 2 stycznia 2012 r. Skarżący wnieśli do Sądu skargę w dniu 16 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zgodnie z przepisem art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Z kolei, w myśl art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie przyjmuje się, że jeżeli w okresie biegu sześćdziesięciodniowego terminu do wniesienia skargi organ udzieli odpowiedzi na wezwanie i doręczy ją stronie, wówczas dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, a bieg swój rozpoczyna termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia stronie odpowiedzi. Natomiast jeżeli w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi, termin sześćdziesięciu dni liczony jest od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia. Termin ten (sześćdziesięciodniowy) ma zastosowanie także i wówczas gdy organ wprawdzie udzielił odpowiedzi, lecz jej doręczenie nastąpiło już po jego upływie (zob. wyrok NSA z 6 kwietnia 2011 r., w sprawie II OSK 515/11, opublikowany w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach na stronie www.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie skarżący wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa w dniu 28 października 2011 r. Odpowiedź na wezwanie doręczono skarżącym w dniu 2 stycznia 2012 r., czyli z przekroczeniem sześćdziesięciodniowego terminu, który upłynął w dniu 27 grudnia 2011 r. Z tego powodu uznać należy, iż skarżący złożyli skargę z przekroczeniem ustawowego terminu i dlatego sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.