IV SO/Wa 31/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. D. o wymierzenie grzywny Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi z powodu nieprzekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w sprawie ze skargi D. D. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa postanawia: oddalić wniosek. Pismem z dnia 9 listopada 2011 r. (data stempla pocztowego) D. D. wniosła o wymierzenie grzywny Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi z powodu nieprzekazanie Sądowi skargi do dnia 5 października 2011 r. W uzasadnieniu wniosku Skarżąca wskazała, iż dnia 5 września 2011 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia 20 maja 2011 r. wniesionego w związku z bezczynnością Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w rozpatrzenia wniosku z dnia 15 stycznia 2011 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. Termin przesłania skargi do Sądu minął zatem w dniu 5 października 2011 r. Natomiast organ przesłał skargę do Sądu w dniu 25 października 2011 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wskazano, iż skargę przekazano do Sądu dnia 30 września 2011 r. Zarządzeniem z dnia 6 października 2011 r. (sygn. akt IV KO 255/11) Sąd wezwał organ do udzielenia odrębnej odpowiedzi na skargę z dnia 5 września 2011 r. Następnie, w dniu 25 października 2011 r. organ przesłał odpowiedź na skargę. Minister wyjaśnił, iż skargę z dnia 5 września 2011 r. początkowo potraktował jako uzupełnieni skargi wniesionej dnia 19 lipca 2011 r. i zarejestrowanej pod sygn. akt IV SAB/Wa 118/11. Natomiast fakt, że Sąd zobowiązał organ do odrębnego szczegółowego ustosunkowania się do skargi z dnia 5 września 2011 r., nie może prowadzić do wniosku, że Minister uchybił terminowi przekazania skargi do Sądu. Skarga z dnia 5 września 2011 r. została zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Wa 152/11, a postanowieniem z dnia 31 stycznia 2012 r. Sąd ją odrzucił jako wniesioną w sprawie nie podlegającej kognicji sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie zaś do art. 55 § 1 ppsa w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ppsa, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa. Wskazać należy, iż regulacja zawarta w art. 55 § 1 ppsa zmierza do dyscyplinowania organów administracji publicznej co oznacza, iż wymierzenie grzywny jest środkiem służącym realizacji tego celu. Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków. Po pierwsze stwierdzenia uchybienia przez organ terminu do przekazania Sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę, bez względu na jego przyczyny, a po wtóre od złożenia stosownego wniosku przez stronę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OZ 594/11, ogólnodostępne w CBOSA na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności, o jakich mowa w art. 54 § 2 i art. 55 § 1 ppsa, dlatego też wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie zasługuje na uwzględnienie. Stwierdzić należy, że skarga D. D. wpłynęła do organu w dniu 5 września 2011 r. (data prezentaty – k. 2 akt sprawy o sygn. IV SAB/Wa 152/11). Natomiast do Sądu została przekazana w dniu 30 września 2011 r. wraz z pismem z którego wynika, iż organ potraktował skargę jako uzupełnienie skargi z dnia 19 lipca 2011 r., zarejestrowanej pod sygn. akt IV SAB/Wa 118/11. Zestawienie powyższych dat jednoznacznie wskazuje, że przekazanie Sądowi skargi (akt sprawy zostały przekazane przy sprawie o sygn. akt IV SAB/Wa 118/11) nastąpiło w ustawowym trzydziestodniowym terminie o którym mowa w art. 54 § 2 ppsa. Zauważyć należy, iż skoro Minister potraktował skargę z dnia 5 września 2011 r. jako uzupełnienie skargi z dnia 19 lipca 2011 r., dlatego też nie udzielił na nią odrębnej odpowiedzi (przesłał ją wyłącznie z pismem przewodnim). W takim przypadku, zwrot skargi z dnia 5 września 2011 r. (zarządzeniem z dnia 6 października 2011 r. - sygn. akt IV KO 255/11) organowi, celem udzielenia na nią odpowiedzi nie może stanowić podstawy do przyjęcia, że Minister nie wypełnił ustawowego obowiązku z art. 54 § 2 ppsa. Organ bowiem w terminie przekazał skargę, pismo informujące, że traktuje skargę jako uzupełnienie skargi z dnia 19 lipca 2011 r. oraz wskazał, że akta już zostały przekazane do Sądu wraz ze skargą z dnia 19 lipca 2011 r. Decydujące znaczenie ma bowiem fakt, że organ przekazał skargę do Sądu i pośrednio wskazał, dlaczego nie udziela odpowiedzi na skargę z dnia 5 września 2011 r. - gdyż traktuje ją jako uzupełnienie skargi z dnia 19 lipca 2011 r. Zwrot skargi celem udzielenie odrębnej odpowiedzi na nią, a następnie odrzucenie skargi z uwagi na niepodleganie sprawy kognicji sądu administracyjnego wskazują, że Sąd potraktował skargę z dnia 5 września 2011 r. inaczej niż Minister, jednakże w całokształcie okoliczności sprawy nie można przyjąć, iż uznanie przez organ skargi z dnia 5 września 2011 r. jako uzupełnienie skargi z dnia 19 lipca 2011 r. było oczywiście nieuprawnione, równoznaczne z brakiem udzielania na nią odpowiedzi – a więc z naruszeniem wymogu z art. 54 § 2 ppsa. Dlatego też, przekazanie przez organ skargi wraz z pismem przewodnim w dniu 30 września 2011 r. należało uznać za czyniące zadość ustawowemu obowiązkowi przekazania skargi do Sądu. Zatem skoro Minister wypełnił ustawowy obowiązek, dlatego też brak jest podstaw do wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Z powyższego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.