VII SA/Wa 862/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska ( spr.), Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant St. sekr. sąd. Agnieszka Foks - Skopińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2011 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. znak [...] nr [...], na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., art. 25 ust. 2 i art. 34 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 (Dz. U. Nr 173, poz. 1219 ze zm.) oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 161, poz. 1281), w związku z punktem 88 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 października 2007 r. w sprawie wykazu przedsięwzięć Euro 2012 (Dz. U. Nr 192, poz. 1385, zm. Dz. U. z 2008 r. Nr 127, poz. 818), oraz art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 i stawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) - po rozpatrzeniu wniosku spółki P. S.A. z siedzibą w K. z dnia 10 lutego 2010 r., uzupełnionego w dniu 31 marca 2010 r. - zatwierdził projekt budowlany i udzielił dla spółki P. S.A. z siedzibą w K. pozwolenia na budowę przedsięwzięcia Euro 2012 dla inwestycji obejmującej budowę napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV, w ramach zadania "Budowa napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV + 2 x 110 kV [...]", przewidzianej do realizacji na terenie gminy C. - etap II, na działkach o numerach ewidencyjnych gruntów wymienionych w decyzji, z zachowaniem określonych warunków. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. znak [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. - po rozpatrzeniu odwołania M. W. - utrzymał w mocy powyższą decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że w niniejszej sprawie inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę wraz z prawidłowo wypełnionym oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, czym wypełnił dyspozycję art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U z 2010 r. Nr 243, poz. 1623). Ponadto, inwestor przedstawił kompletny projekt budowlany sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane wraz z wymaganymi opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i sprawdzeniami, informacje dotyczące bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 b ustawy Prawo budowlane, oraz zaświadczenia o których mowa w art. 12 ust. 7 cyt. powyżej ustawy. Organ podał, że projekt budowlany przedmiotowej inwestycji jest zgodny z wymaganiami decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2010 r. znak [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] znak [...], ustalającej lokalizację przedsięwzięcia EURO 2012 dla inwestycji obejmującej budowę napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV +2 x 110 kV [...], przewidzianej do realizacji na terenie pięciu gmin, tj. D., C., S., Z. i K. Projekt przedmiotowej inwestycji spełnia również warunki decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. znak [...], określającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia pod nazwą "Wielotorowa dwunapięciowa linia elektroenergetyczna 400 + 110 kV [...]". Organ zauważył także, iż Marszałek Województwa [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. znak [...] udzielił inwestorowi pozwolenia wodno prawnego na przekroczenie przedmiotową linią elektroenergetyczną m.in. rzeki M. w km [...]. Stwierdził, że wobec spełnienia przez inwestora wymagań określonych w art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, na podstawie art. 35 ust. 4 tej ustawy właściwy organ jest zobligowany do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Odnosząc się do zarzutu wszczęcia przez Wojewodę [...] postępowania w niniejszej sprawie mimo, że inwestor nie posiadał prawa dysponowania na cele budowlane działkami skarżącej organ wskazał, że stosownie do art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego inwestor pod rygorem odpowiedzialności karnej składa oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W związku z powyższym organ administracji architektoniczno - budowlanej nie ocenia co do zasady, czy inwestor posiada faktycznie tytuł prawny do nieruchomości, na których zlokalizowana jest inwestycja. Jednocześnie organ wskazał, że Starosta Powiatu W. decyzją z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] znak [...], opatrzoną rygorem natychmiastowej wykonalności, ograniczył sposób korzystania z działek nr [...] i [...] obr. K., stanowiących własność M. W. poprzez zezwolenie P. S.A. przeprowadzenia przez w/w nieruchomości odcinka linii elektroenergetycznej w ramach zadania inwestycyjnego pn. "Budowa linii 400 + 2 x 110 kV [...] wraz z rozbudową stacji 400/110 kV [...] o pole liniowe 400 kV". Odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku ostateczności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. znak [...], określającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację omawianego przedsięwzięcia organ wskazał, że w dniu 30 marca 2010 r., a więc przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, pełnomocnik inwestora dostarczył pismo [...] Urzędu Wojewódzkiego z dnia 13 marca 2007 r. informujące, że w/w decyzja Wojewody [...] stała się ostateczna w dniu 6 lutego 2007 r. Ponadto organ zauważył, iż w dniu 30 grudnia 2010 r. do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpłynęło pismo pełnomocnika inwestora, do którego załączono zaświadczenie wystawione w dniu 23 grudnia 2010 r. przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska potwierdzające, że przed GDOŚ nie toczy się postępowanie odwoławcze od w/w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. znak [...]. W odniesieniu do zarzutu braku ostateczności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] znak [...] organ podał, że decyzja ta podlegała natychmiastowemu wykonaniu z mocy art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA 2012 (Dz. U. z 2007 r., Nr 173, poz. 1219 ze zm.). Ponadto, decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2010 r. znak [...]. W ocenie organu, bezzasadny jest zarzut nieprzeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko słupa nr 44. Z uwagi na fakt, że przedmiotowa inwestycja należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, po przeprowadzeniu postępowania w sprawie oddziaływania na środowisko, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r. znak [...] określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację omawianego przedsięwzięcia. Organ odwoławczy dodał, iż zarzuty dotyczące naruszenia art. 24 ustawy z dnia 7 września 2007 r., o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA 2012 mogą być podnoszone w postępowaniu w sprawie ustalenia lokalizacji przedsięwzięcia EURO 2012, a nie w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. Organ wyjaśnił również, że działki nr [...] i [...] obr. K. są objęte decyzją Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] znak [...]. Zdaniem organu, bez wpływu na podjęte rozstrzygnięcie pozostaje kwestia wytyczenia słupa nr [...] bez porozumienia ze skarżącą, gdyż stronie przysługują w takiej sytuacji roszczenia na zasadach przewidzianych w Kodeksie cywilnym. Odnosząc się do zarzutu zmiany ilości, numeracji oraz sposobu posadowienia słupów w stosunku do koncepcji przedstawionej przed wydaniem decyzji o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia EURO 2012 organ wskazał, że decyzja o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia EURO 2012 nie określa szczegółowych rozwiązań technicznych planowanej inwestycji. Organ stwierdził również, że podnoszone przez skarżącą zarzuty dotyczące oddziaływania przedmiotowej inwestycji na obszar Natura 2000 mogą być podnoszone w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, a nie w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. Organ wyjaśnił, że konstrukcja słupa nr [...] spełnia warunki zawarte w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. znak [...] - słup ten ma wysokość 50 m, natomiast najniższy punkt podwieszenia linii elektroenergetycznej znajduje się na wysokości 36 m - a tym samym umożliwia on poprowadzenie przedmiotowej linii ponad wierzchołkami drzew. Ustosunkowując się do podniesionych zarzutów odnośnie rozbieżności nazw przedmiotowej inwestycji w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietna 2010 r. znak [...] oraz w decyzji Starosty Powiatu W. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] znak [...] organ wskazał, że nie ulega wątpliwości, że w/w decyzja Starosty Powiatu W. została wydana w związku z inwestycją, na budowę której Wojewoda [...] udzielił pozwolenia decyzją z dnia [...] kwietna 2010 r. znak [...]. W ocenie organu odwoławczego, wydawane przez Wójta Gminy C. decyzje w sprawie usunięcia drzew nie mają wpływu na niniejsze postępowanie. Organ wyjaśnił także, że z części opisowej projektu zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji wynika, że projekt przewiduje wycinkę pojedynczych drzew, co pozostaje w zgodzie z warunkami decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. znak [...]. Wskazał, iż zarzut prowadzenia prac budowlanych w sposób sprzeczny z projektem budowlanym może być podnoszony w postępowaniu przed organami nadzoru budowlanego, a nie administracji architektoniczno-budowlanej. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła M. W., zarzucając wydanie decyzji oraz postanowień w toku postępowania z rażącym naruszeniem prawa. Skarżąca stwierdziła, iż w dniu 12 października 2010 r. odbyła się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie rozprawa, w wyniku której została oddalona skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2009 r. sygn. akt IV SAB/Wa 93/09. Z treści tego wyroku wynika, że organ – Minister Środowiska został zobowiązany do rozpoznania pisma skarżącego z dnia 29 stycznia 2007 r. w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia wraz z aktami sprawy. W ocenie skarżącej, bezsporna jest zatem okoliczność, iż nie jest ostateczna decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach. Skarżąca zarzuciła, iż realizowana inwestycja nie jest inwestycją EURO 2012. Wskazała, że dokonano poszerszenia zakresu inwestycji z linii dwutorowej na trzytorową oraz mimo istnienia możliwości zlokalizowania słupa nr [...] posadowionego na jej działce poza terenem leśnym i zadrzewionym, postąpiono wbrew uwarunkowaniom w tym zakresie. Podniosła, że wbrew nakazowi wynikającemu z decyzji, aby na odcinkach linii przebiegających przez tereny leśne i zadrzewione zastosować tzw. słupy nadleśne, pozwalające na przeprowadzenie przewodów ponad wierzchołkami drzew bez potrzeby ich wycinania, zastosowano słupy zwykłe, niższe o 30 cm i dokonano wycinki drzew. Skarżąca zarzuciła brak przeprowadzenia postępowania w zakresie zmiany parametrów linii, brak udziału społeczeństwa w ochronie środowiska oraz brak właściwej oceny oddziaływania na środowisko. Podała, iż organ nie uwzględnił jej wniosku o dołączenie ostatecznej decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji inwestycji, a także pominął w prowadzonym postępowaniu uwagi [...] Fundacji [...], w szczególności co do skutków wynikających ze zmiany parametrów linii ze 110 kV na 2 x 110 kV. Skarżąca dostrzegła ponadto rozbieżności w ustaleniu przez organy daty złożenia wniosku przez P. S.A. oraz rozbieżności w określeniu inwestycji przez wnioskodawcę. Zarzuciła naruszenie przez organ zasady ograniczenia zakresem wniosku, gdyż wnioskodawca wskazał poz. 78 rozporządzenia wykonawczego do specustawy, a organ nie podał, z jakich powodów wyszedł poza zakres wniosku, wskazując poz. 88 rozporządzenia, jak również nie zawiadomił o tej zmianie stron postępowania. Skarżąca stwierdziła ponadto, że nie została zawiadomiona o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga M. W. nie jest zasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Przedmiotem skargi jest decyzja Głównego Inspektora nadzoru budowlanego z dnia [...] stycznia 2011r. Utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. udzielajacej pozwolenia na budowę przedsięwzięcia Euro 2012 dla inwestycji obejmującej budowę napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV, w ramach zadania "Budowa napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV + 2 x 110 kV [...]", przewidzianej do realizacji na terenie gminy C. - etap II. Zgodnie z art 4 ust 1 ustawy z dnia 7 września 2007r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 ( Dz. U z 2010r. Nr 26 poz 133) Rada Ministrów określiła, w drodze rozporządzenia, wykaz przedsięwzięć Euro 2012 biorąc pod uwagę znaczenie danego przedsięwzięcia dla zapewnienia prawidłowego i terminowego przygotowania i przeprowadzenia finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012. W załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 grudnia 2009r. w sprawie wykazu przedsięwzięć Euro 2010 ( Dz. U z 2010 r. Nr 8 poz.52) pod pozycją 78 wymieniono przedsięwziecie o nazwie “ rozbudowa systemu zasilania elektroenergetycznego aglomeracji wrocławskiej"- województwo dolnośląskie. Prawdą jest co podnosi skarżąca, iż Wojewoda [...] wydając decyzję I instancji mylnie przywołał pozycję 88 załącznika do rozporządzenia z dnia 12 października 2007r ( Dz. U z 2007r. Nr 192, poz. 1385), które utraciło moc z dniem 3 lutego 2010r., jednak ze wzgledu na tożsamość obu zapisów błąd ten należy potraktować jako oczywista omyłkę pozostjącą bez wpływu na ważność decyzji. W ocenie Sądu nie budzi więć watpliowści prawidłowość stosowania przez organy zewzgledów przedmiotowych ustawy z dnia 7 września 2007r.( specustawy). W powołanej ustawie z dnia 7 września 2007 r. zmodyfikowano zasady prowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego obejmującego swym zakresem przedsięwzięcia EURO 2012 w szczególności poprzez wprowadzenie bezwzględnego zakazu uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę po upływie 14 dni od rozpoczęcia budowy. Zgodnie z art. 36 ust. 2 tej ustawy w przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o pozwoleniu na budowę przedsięwzięcia EURO 2012, sąd administracyjny po upływie 14 dni od dnia rozpoczęcia budowy może stwierdzić jedynie, że decyzja narusza prawo z przyczyn wyszczególnionych w art. 145 lub 156 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przedmiotowa inwestycja, posiadająca status przedsięwzięcia EURO 2012 r. została rozpoczęta najpóźniej latem 2010r ( oświadczenie pełnomocnika skarżącej do protokołu rozprawy z dnia 25 maja 2011r.), zatem 14 dniowy termin już upłynął. Zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 (Dz. U. z 2010 r. Nr 26, poz. 133 ze zm.) decyzje administracyjne wydawane w związku z realizacją przedsięwzięć EURO 2012 określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 29 grudnia 2009r.. podlegają natychmiastowemu wykonaniu. Tym samym decyzje takie posiadają rygor natychmiastowej wykonalności z mocy prawa i nie jest możliwe uchylenie tegoż rygoru aktem administracyjnym. Powyższa regulacja wprowadza ograniczenie kontroli Sądu jedynie do stwierdzenia zaistnienia przesłanek nieważnościowych ( art. 156 kpa) oraz skutkujących wznowieniem postępowania ( art. 145 kpa). Odnosząc się do zarzutu, iż decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana w sytuacji gdy decyzja o ustaleniu lokalizacji nie posiadała waloru ostateczności należy wyjaśnić, że Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2009r. ustalił na rzecz spółki P. S.A. z siedzibą w K. lokalizację przedsięwzięcia Euro 2012 dla inwestycji obejmującej budowę napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV + 2 x 110 kV [...]", przewidzianej do realizacji na terenie pięciu gmin tj D., C., S., Z. i K. Na mocy art. 34 ust 1 ustawy z dnia 7 września 2007r. w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji (Dz.U.2007r. Nr 173, poz. 1219) decyzje administracyjne wydawane w związku z realizacją przedsięwzięć Euro 2012, określonych w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 4 ust. 1, podlegają natychmiastowemu wykonaniu. Organ udzielający pozwolenia na budowę opierał się więc na decyzji lokalizacyjnej opatrzonej rygorem natychmiastowej wykonalności a tym samym fakt, iż decyzja organu II instancji- Ministra Infrastruktury zapadła dopiero w dniu [...] października 2010r. nie wpływa na ocenę legalności decyzji o pozwoleniu na budowę. Wojewoda [...] w dniu [...] grudnia 2006r. działając na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 1, art. 46a ust 7 pkt 1 lit a oraz art. 56 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. prawo ochrony środowiska ( Dz.U z 2006r. Nr 129, poz. 902 ze zm.) wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody. W dniu 30 marca 2010 r., a więc przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, inwestor dostarczył pismo [...] Urzędu Wojewódzkiego z dnia 13 marca 2007 r. informujące, że w/w decyzja Wojewody [...] stała się ostateczna w dniu 6 lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 listopada 2009r. w sprawie sygn. akt IV SAB/Wa 93/09 zobowiązał Ministra Środowiska do rozpoznania pisma M. J. z dnia 29 stycznia 2007r. wskazując, iż pismo to może stanowić odwołanie od decyzji z dnia [...] grudnia 2006r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 października 2010r. ( II OSK 418/10) oddalił skargę kasacyjna od powyższego wyroku. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż dopiero uchylenie decyzji Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] grudnia 2007r.na skutek rozpoznania odwołania ukonstytuuje powstanie przesłanki wznowieniowej o której mowa w art. 145 § pkt 8 kpa. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach ma charakter sui generis "rozstrzygnięcia wstępnego" względem ewentualnego przyszłego zezwolenia na realizację konkretnego przedsięwzięcia i nadal pełni wobec niego w istocie funkcję prejudycjalną. Skutki prawne decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla dalszego procesu inwestycyjnego są określone w art. 56 ust. 9 Prawa ochrony środowiska, zgodnie z którym taka decyzja wiąże organ wydający decyzje, o których mowa w art. 46 ust. 4 ustawy - Prawo ochrony środowiska, i zgłoszenie, o którym mowa w art. 46 ust. 4a tej ustawy. W konsekwencji organ udzielający pozwolenia na budowę dokonuje jedynie kontroli projektu budowlanego pod względem jego zgodności z warunkami decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody nie ingerując w rozwiązania przyjęte w tej decyzji. Zasadnie więc podnosi organ odwoławczy, iż wszelkie zarzuty dotyczące nieprawidłowości postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko mogą być podnoszone jedynie w postępowaniu kwestionującym decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006r. i z tych też przyczyn nie podlegają kontroli Sądu w sprawie której przedmiotem jest decyzja o pozwoleniu na budowę. Również zarzuty dotyczące braku uwzględnienia rozwiązań alternatywnych planowanej inwestycji nie może być oceniany niniejszym postępowaniu, gdyż ocena wyboru najlepszego rozwiania pod względem ochrony środowiska następuje na etapie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Pozostałe zarzuty skargi(s 3-7 )odnoszą się w sposób bezpośredni lub pośredni do decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2010r. utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009r. ustalającą lokalizację przedmiotowego przedsięwzięcia, zarówno w części samego rozstrzygnięcia jak i jego uzasadnienia. Tymczasem decyzja ta nie jest przedmiotem kontroli w sprawie niniejszej a stronom przysługiwało prawo zaskarżenia jej odrębną skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W zakresie o jakim mowa w art. 24 ustawy z dnia 7 września 2007r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 28 sierpnia 2009r. o zmianie ustawy o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 oraz niektórych ustaw ( Dz.U Nr 161, poz.1281), decyzja o ustaleniu lokalizacji wiąże organ udzielający pozwolenia na budowę. W odniesieniu do zarzutu, iż skarżąca nie była powiadomiona o wydaniu decyzji lokalizacyjnej, należy wyjaśnić, iż okoliczności tej Sąd również nie bada w niniejszym postępowaniu, a jedynie na marginesie wskazać trzeba, iż skarżąca była jedną z osób odwołujących się od decyzji z dnia [...] sierpnia 2009r., co wynika z decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2009r. Prawidłowo, w ocenie Sądu, organy wskazały, iż projekt budowlany przedmiotowej inwestycji jest zgodny z wymaganiami decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2010 r. znak [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] znak [...], ustalającej lokalizację przedsięwzięcia EURO 2012 dla inwestycji obejmującej budowę napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV +2 x 110 kV [...], przewidzianej do realizacji na terenie pięciu gmin, tj. D., C., S., Z. i K. Projekt przedmiotowej inwestycji spełnia również warunki decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. znak [...], określającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia pod nazwą "Wielotorowa dwunapięciowa linia elektroenergetyczna 400 + 110 kV [...]". Szczegółowy zarzut dotyczący niezgodności projektu budowlanego w zakresie konstrukcji słupów z zapisami decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach pkt 1.1 4 należy uznać za chybiony, bowiem zastosowanie słupów o wysokości 50 m umożliwia poprowadzenie przedmiotowej linii ponad wierzchołkami drzew, minimalizując konieczność ich wycinki. Sama natomiast wycinka drzew nie jest przedmiotem niniejszego postępowania i jak należy domniemywać następowała na podstawie poszczególnych decyzji Wójta Gminy C. Z punktu widzenia ochrony praw skarżącej, istotnym jest także, iż działanie inwestora w stosunku do nieruchomości skarżącej znajduje także oparcie w decyzji Starosty Powiatu W. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] znak [...], opatrzonej rygorem natychmiastowej wykonalności, ograniczajacej sposób korzystania z działek nr [...] i [...] obr. K., poprzez zezwolenie P. S.A. przeprowadzenia przez w/w nieruchomości odcinka linii elektroenergetycznej w ramach zadania inwestycyjnego pn. "Budowa linii 400 + 2 x 110 kV [...] wraz z rozbudową stacji 400/110 kV [...] o pole liniowe 400 kV". Z tych przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd skargę oddalił.