II GSK 1154/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Robotowska (spr.) Sędzia NSA Maria Jagielska Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska Protokolant Karol Sienkiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2013 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Transportu Drogowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2012 r. sygn. akt VIII SA/Wa 1073/11 w sprawie ze skargi P. K. – [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 marca 2012 r., po rozpoznaniu sprawy ze skargi [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2011 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. I Z uzasadnienia wyroku wynika, że Sąd pierwszej instancji przyjął za podstawę rozstrzygnięcia następujące ustalenia. Decyzją z dnia [...] września Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję wydaną w dniu [...] sierpnia 2011 r. przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 1 300 zł na przedsiębiorcę [...]. Podstawę faktycznę rozstrzygnięcia stanowiły ustalenia poczynione podczas kontroli autobusu marki [...] w dniu [...] maja 2011 r. w Lublinie w punkcie kontrolnym. Kontrolowanym pojazdem kierował pracownik przewoźnika [...], który wykonywał przewóz drogowy osób. Przeprowadzający kontrolę inspektorzy Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego w [...] stwierdzili następujące naruszenia przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.; dalej: ustawa o transporcie): 1) wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem obowiązku wyposażenia kierowcy w odpowiednie dokumenty; 2) wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem warunków dotyczących dokumentacji pracy kierowcy w zakresie prowadzenia wymaganej dokumentacji dotyczącej pracy kierowcy; 3) nieuzasadnione użycie kilku wykresówek w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu; 4) skrócenie dziennego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego Główny Inspektor Transportu Drogowego uzasadniając decyzję zaznaczył, iż podczas kontroli kierowca pomimo obowiązku udokumentowania swojej aktywności w dniu kontroli i poprzednich 28 dniach w postaci wykresówek, wszelkich odręcznych zapisów, wydruków lub zaświadczeń potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu, nie okazał żadnych dokumentów za dzień [...] kwietnia i [...] maja 2011 r. Organ wskazał również, że kierowca w dacie kontroli nie posiadał potwierdzenia odbycia szkolenia okresowego i nie uzyskał stosownego wpisu w prawie jazdy (stosowne szkolenie zawodowe kierowca, ze względu na datę uzyskania prawa jazdy powinien odbyć do dn. 10 września 2010 r.) Organ administracyjny podniósł również, że analiza okazanych do kontroli wykresówek doprowadziła do ustalenia, że w dniu [...] kwietnia 2011 r. kierowca używał dwóch wykresówek w ciągu tego samego dnia. W ocenie organu jedna wykresówka jest przeznaczona na okres 24 godz. i zabronione jest korzystanie z dwóch wykresówek w tym okresie. Organ stwierdził ponadto, że w dniu [...] kwietnia 2011 r. kontrolowany kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 16 minut. W skardze do WSA w Warszawie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego oraz o umorzenie postępowania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyniku rozpoznania skargi wyrokiem z dnia 28 marca 2012 r., sygn. akt VIII SA/Wa 1073/11, uchylił zaskarżoną decyzję. Sąd pierwszej instancji rozpatrując skargę uznał, iż jest ona w części zasadna, gdyż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o podstępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, iż uznanie odpowiedzialności przewoźnika za naruszenia ustawy o transporcie drogowym w punkcie 1, 2 ,4 decyzji obu instancji tj. za naruszenia z lp. 1.7, 1.8 ust. 2 oraz 10.2 lit. a załącznika do ustawy o transporcie drogowym jest zasadne, wykazane zebranymi w toku kontroli dokumentami, oświadczeniami, ustaleniami. Sąd uznał, że skarga jest zasadna jedynie w odniesieniu do zarzutu naruszenia dotyczącego uznania odpowiedzialności i wymierzenia kary za wykroczenie polegające na nieuzasadnionym użyciu kilku wykresówek w ciągu tego samego 24 godzinnego okresu. Sąd pierwszej instancji zaznaczył, że organ administracyjny nie zauważył, że wykresówki dokumentują fakt wykonania transportu drogowego na dwóch różnych pojazdach. Sąd pierwszej instancji zaznaczył, iż organy powinny uwzględnić okoliczność prowadzenia przez kierowcę w dniu [...] kwietnia 2011 r. dwóch różnych pojazdów i w związku z tym użyciu odrębnych wykresówek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyjął, iż w świetle obowiązujących przepisów organy nie miały podstaw do uznania naruszenia ustawy o transporcie drogowym w postaci nieuzasadnionego użycia kilku wykresówek w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu. II Skargę kasacyjną złożył Główny Inspektor Transportu Drogowego, reprezentowany przez pełnomocnika, zaskarżając wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i oddalenie skargi ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego tj: - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a w związku z art. 92 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym oraz lp. 11.2 ust. 1 załącznika do ustawy o transporcie drogowym oraz art. 15 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. Wspólnot Europejskich nr L 370 z 31 grudnia 1985 roku str. 8-21 ze zm.) poprzez błędne uznanie, iż kierowca ma prawo do użycia kolejnej wykresówki w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu z uwagi na zmianę pojazdu, co doprowadziło do uchylenia zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej Kasator zaznaczył, iż zgodnie z przepisami wspólnotowymi wykresówki z urządzeń nie wyjmuje się przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Organ uzasadniając swoje zarzuty powołał się również na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2010 r., wydany w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 2194/09. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania, która – co należy podkreślić – w niniejszej sprawie nie zachodzi. Wobec takiej regulacji postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, a uzasadnione jest odniesienie się do poszczególnych zarzutów przedstawionych w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych. Zarzut skargi kasacyjnej, sformułowany przez Organ, sprowadza się do tego, że Sąd pierwszej instancji błędnie przyjął, iż kierowca ma prawo do użycia kolejnej wykresówki w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu z uwagi na zmianę pojazdu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzut skargi kasacyjnej we wskazanym wyżej zakresie nie jest zasadny. Zgodnie z art. 15 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dn. 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE nr L 370 z 31 grudnia 1985 r.) kierowcy stosują wykresówki w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od momentu, w którym go przejmują, nie wyjmuje się wykresówki z urządzenia przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów, wykresówka nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona, natomiast zgodnie z art. 92 ust. 1 pkt 8 ustawy o transporcie drogowym kto wykonuje przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, naruszając obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy lub przepisów wspólnotowych dotyczących przewozów drogowych podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 15.000 złotych. Zgodnie z Załącznikiem do ustawy o transporcie drogowym – Wyszczególnienie naruszeń – Lp. 11.2 ust. 1 wykonywanie przewozu drogowego z naruszeniem przepisów dotyczących stosowania urządzeń rejestrujących samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i postoju, nieuzasadnione użycie kilku wykresówek w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu zagrożone jest karą do 200 złotych do 2000 złotych. Nie ulega wątpliwości, iż tylko – co należy podkreślić – nieuzasadnione użycie kilku wykresówek powoduje możliwość wymierzenia przez organ kary pieniężnej. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela pogląd iż, Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, iż w tym kontekście organy powinny uwzględnić okoliczności które spowodowały prowadzenie przez [...] w dniu [...] kwietnia 2011 r. dwóch różnych pojazdów i czy użycie dwóch wykresówek było uzasadnione. Organ administracyjny wydając decyzję nakładając określoną karę pieniężną na [...] prowadzącego działalność gospodarczą [...] nie wykazał (str. 5 decyzji z dnia 28 września 2011 r. – k. 15 akt administracyjnych), iż użycie dwóch wykresówek przez kierowcę [...] było nieuzasadnione a tylko takie użycie powyższych wykresówek daje podstawę prawną do nałożenia kary pieniężnej. Mając powyższe względy na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.