IV SA/Wa 392/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z., P. M., W. K., M. Z., J. K., A. O., E. L., H. Z., O. W., W. S. na uchwałę Rady Miasta Z. z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Z. postanawia: I. odrzucić skargę J. Z.; II. odrzucić skargę P. M.; III. odrzucić skargę W. K.; IV. odrzucić skargę M. Z.; V. odrzucić skargę J. K.; VI. odrzucić skargę A. O.; VII. odrzucić skargę E. L.; VIII. odrzucić skargę H. Z.; IX. odrzucić skargę O. W.; X. odrzucić skargę W. S. Uchwałą z dnia [...] września 2011 r. nr [...] Rada Miasta Z. zmieniła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta Z. Pismem wniesionym w dniu 21 listopada 2011 r. (data prezentaty) P. M., W. K., M. Z., J. Z., J. K., A. O., E. L., H. Z., O. W., W. S. wezwali Radę Miasta w Z. do usunięcia naruszenia interesu prawnego wywołanego w/w uchwałą. Następnie, w dniu 20 stycznia 2012 r. w/w osoby wniosły bezpośrednio do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą uchwałę. Zauważyć należy, że J. Z. oprócz tego że wniósł skargę wraz z dziewięcioma innymi osobami, dodatkowo odrębnym pismem (o identycznej treści co w/w skarga) zaskarżył przedmiotową uchwałę Rady Miasta Z. Skarga wpłynęła do Sądu 24 stycznia 2012 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV, dnia 27 stycznia 2012 r. Sąd przekazał skargi do Rady Miasta Z. (k. 46), celem nadania im biegu. W odpowiedzi na skargi Rada Miasta Z. wniosła o oddalenie skargi dziesięciu osób oraz o odrzucenie skargi J. Z., która w swej treści jest tożsama ze skargą zbiorową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie stwierdzić należy, że J. Z. wniósł jedną skargę na uchwałę Rady Miasta Z. z dnia [...] września 2011 r. nr [...], gdyż zarówno skarga wniesiona odrębnie jak również ta, pod którą podpisał się wraz z dziewięcioma innymi Skarżącymi są identycznej treści, dotyczą tego samego aktu, zostały wniesione w ten sam sposób i w tej samej dacie. Zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 tj. ze zm.), zwanej dalej "usg", każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Problematyka terminowości skarg składanych w oparciu o art. 101 ust. 1 usg budziła wiele wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, w celu ich eliminacji Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiWSA Nr 3, poz. 60) w której stwierdził, że przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa"., ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 usg. Przepis art. 53 § 2 ppsa wprowadza dwa terminy wniesienia skargi. Pierwszy przypadek dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie. Wtedy termin ten wynosi trzydzieści dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie. Z drugim przypadkiem mamy do czynienia w sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, wtedy termin wynosi sześćdziesiąt dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z analizy relacji pomiędzy tymi dwoma terminami wynika, iż z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie pozostaje nadal otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciodniowy, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa i w tym też terminie winna być wniesiona skarga do Sądu. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż w rozpoznawanej sprawie wystąpiła druga sytuacja. Skarżący wezwali organ gminy do usunięcia naruszenia prawa (pismem wniesionym osobiście w dniu 21 listopada 2011 r.). Od tego dnia organ miał sześćdziesiąt dni na wypowiedzenie się odnośnie żądania Skarżących, a Skarżący na wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Termin ten minął dnia 20 stycznia 2012 r. Wskazać należy, iż w tym terminie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie Skarżących – z odpowiedzi na skargę wynika, iż dopiero w dniu 26 stycznia 2012 r. Rada Miasta Z. uchwałą nr [...] uznała wezwanie za niezasadne. Dlatego też, najpóźniej w dniu 20 stycznia 2012 r. powinni wnieść skargę do Sądu. Skarżący tego dnia nadali skargę, lecz skierowali ją bezpośrednio do Sądu. Wskazać należy, iż od dnia 1 stycznia 2006 r. nie obowiązuje już art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zgodnie z którym termin do wniesienia skargi był także zachowany w przypadku złożenia skargi w wojewódzkim sądzie administracyjnym lub nadaniu jej w urzędzie pocztowym na adres sądu – w terminie określonym w art. 53 § 2 ppsa (przy uwzględnieniu reguł opisanych powyżej). W obecnie obowiązującym stanie prawnym, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ppsa). Zgodnie natomiast z art. 83 § 3 ppsa, oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi (w tym określonego w art. 53 § 2 ppsa) nie decyduje data wniesienia skargi bezpośrednio do sądu, lecz data nadania skargi przez sąd do właściwego organu. Termin do wniesienia skargi będzie więc zachowany w przypadku, gdy Sąd (do którego błędnie bezpośrednio wniesiono skargę) przed upływem ustawowego terminu na wniesienie skargi, przekaże ją organowi. Decydująca będzie data nadania przez sąd w urzędzie pocztowym błędnie nadanej skargi (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2009 r. syng. akt I FSK 1416/08, LEX nr 593594). Skoro Skarżący nie wnieśli skargi za pośrednictwem organu lecz skierowali ją bezpośrednio do Sądu, za datę wniesienia skargi należy uznać datę nadania skargi przez Sąd do organu, co miało miejsce w dniu 27 stycznia 2012 r. Wobec powyższego, skargę jako wniesioną z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 2 ppsa należało odrzucić. Zauważyć przy tym należy, że data przekazania skargi przez Sąd do organu nie miała wpływu na sytuację procesową strony, gdyż skarga wpłynęła do Sądu w dniu 24 stycznia 2012 r., a więc już po upływie ustawowego terminu, liczonego od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.