II SA/Kr 8/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Małgorzata Brachel – Ziaja Sędzia WSA Ewa Rynczak Protokolant : Ewelina Knapczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi [....] A.B. , P.B. Sp. Jawna w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 30 września 2011 r. nr [....] w przedmiocie środowiskowego uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia; I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. na rzecz [....] A.B. , P.B. Sp. Jawna w W. kwotę 440 zł (czterysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia 3.02.2011 r. C.B. działający w imieniu A. sp. j. w W. wniósł do Wójta Gminy C. o "uzupełnienie decyzji z dnia z dnia 20.05.2010 r.; znak [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia". Podał, iż celem uzupełnienia tej decyzji jest "doprowadzenie do całkowitej jej zgodności z treścią uchwały dot. zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]" Gminy C., w kwestii odwodnienia terenu i odprowadzenia wód opadowych". Wymieniona decyzja z dnia 20.05.2010 r. stwierdzała brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko powyższego przedsięwzięcia. Decyzja ta jest ostateczna od dnia 13.06.2010 r. W dniu 28.02.2011 r. Wójt Gminy C. wydał postanowienie w którym stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia o nazwie: "Zakład Obróbki Drewna [...] zlokalizowanego w M. na działkach n [...] ,[...] [...] ". Odnośnie wód opadowych w postanowieniu tym stwierdzono, że będą one odprowadzane zgodnie z wytycznymi wynikającymi z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - do projektowanego systemu z dopuszczeniem możliwości budowy przepompowni wód z urządzeniami podczyszczającymi przed doprowadzeniem do odbiornika. W dniu 15.04.2011 r. Wójt Gminy C. , działając na podstawie art. 104, 107 kpa, art. 71 ust. l i ust. 2, art. 75 ust. l pkt 3, art. 84, art. 85 ust. l i ust. 2 pkt 2, art. 87 ustawy z dnia 3.10.2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, par. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9.11.2004 r. w sprawie określenia przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko - wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, w której w pkt I orzekł o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia pod nazwą "Zakład Obróbki Drewna [...] zlokalizowanego w M. na działkach nr [...] ,[...] [...] ". W pkt II stwierdził, że załączniki do tej decyzji stanowią: charakterystyka przedsięwzięcia oraz karta informacyjna przedsięwzięcia. Odnośnie wód opadowych z połaci dachowych wskazano, że będą wody te odprowadzane zgodnie z wytycznymi wynikającymi z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego do projektowanego systemu, z dopuszczeniem budowy przepompowni z urządzeniami podczyszczającymi przed odprowadzeniem do odbiornika. Teren inwestycji, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego opatrzony jest indeksem "/?" co oznacza obszary podmokłe (o wysokim poziomie wód gruntowych) i zagrożeniu stagnacji wód opadowych. Dlatego też organ I instancji podkreślił, że na etapie wykonywania projektu budowlanego oraz operatu wodno-prawnego należy szczególnie starannie zaprojektować system odwodnienia. Odwołanie od tej decyzji złożył R.B. zarzucając nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy oraz niezapewnienie udziału wszystkim stronom postępowania. Odwołujący się wskazał, że jest właścicielem działki nr [...], która w jego ocenie narażona jest na podtopienia jakie mogą nastąpić na skutek realizacji przedsięwzięcia. Swój interes prawny wywodził z art. 29 Prawa wodnego. Odwołujący się wskazał, że w toku prowadzonego postępowania organ I instancji nie uwzględnił wymogów wynikających z art. 63 ust. l pkt l lit b ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, a dotyczących powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań. Nadto wskazał, że realizacja kolejnych inwestycji połączona ze sztucznym wynoszeniem terenu, poprzez wynoszenie mocno zagęszczonymi utworami gliniastymi stwarza barierę dla naturalnego przepływu wód powierzchniowych i podziemnych, co prowadzi do zmiany stosunków wodnych na gruntach przyległych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. decyzją z dnia [...].09.2011 r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ odwoławczy uzupełnił materiał dowodowy o mapę ewidencyjną obejmującą obszar na którym ma być zrealizowane przedsięwzięcie spółki A. oraz dane z ewidencji gruntów. Z materiałów tych wynika, zdaniem organu odwoławczego, że działka której właścicielem jest odwołujący (nr [...] jest działką niezabudowaną, graniczącą z działką nr [...] której właścicielem jest osoba uznana za stronę postępowania. Działka odwołującego się jest położona w drugiej linii działek od terenu na którym prowadzona ma być inwestycja. Kolegium podkreśliło, że warunkiem wydania przez organ II instancji decyzji merytorycznej, jest w pierwszym rzędzie rozstrzygnięcie w przedmiocie uznania odwołującego za stronę toczącego się postępowania. Wskazano w powyższym zakresie, że w postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, stosuje się normy zawarte w k.p.a., w tym uregulowania odnoszące się do pojęcia strony postępowania. Po myśli art 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Kolegium odwoławcze podkreśliło, iż przymioty strony w sprawach wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach będą posiadać podmioty mające tytuł prawny do nieruchomości położonych w bezpośrednim sąsiedztwie zamierzonego przedsięwzięcia, ponieważ zostaną narażone na jego oddziaływanie. Organ odwoławczy wskazał, że w orzecznictwie administracyjnym przyjmuje się, że "pojęcie działka sąsiednia jest rozumiane jako działka położona w pobliskim, okolicznym sąsiedztwie działki, na której ma być realizowane zamierzenie inwestycyjne i obejmuje ono zarówno działki bezpośrednio przylegające do działki podlegającej zainwestowaniu, jak działki ościenne" (decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] września 2004 r.,[...] , ). Określając zasięg oddziaływania na środowisko należy, zdaniem Kolegium, nie traktować występujących uciążliwości jako przekroczeń obowiązujących standardów emisyjnych lub jakości środowiska. O występowaniu uciążliwości świadczą bowiem nie tylko przypadki przekroczenia wymagań wynikających z przepisów prawa lub wydanych na ich podstawie decyzji administracyjnych. Gdyby intencją ustawodawcy było ograniczenie oddziaływania tylko do tego przekraczającego określone normy, to mówiłby o terenach, na których zachodzi konieczność ustanowienia na podstawie art. 135 i 136 prawa ochrony środowiska obszaru ograniczonego użytkowania [Por: Krzysztof Gruszecki, Komentarz do art. 3 63 ustawy - Prawo ochrony środowiska, LEX 2008]. W podobny sposób wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 12 lutego 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 1729/09, gdzie stwierdzono, że oprócz posiadaczy nieruchomości położonych w bezpośrednim sąsiedztwie, stronami w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych będą również inne osoby, których nieruchomości mieszczą się w zasięgu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia. Ustalenia w tym zakresie powinny być możliwe na podstawie dołączonej do wniosku mapy ewidencyjnej z zaznaczonym przebiegiem granic terenu, którego dotyczy podanie oraz obejmować obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Mówiąc o oddziaływaniu należy mieć na uwadze również te miejsca, gdzie uciążliwości związane z przedsięwzięciem mieszczą się w granicach norm określonych przez przepisy prawa lub decyzjach na ich podstawie wydanych. Kolegium przyjęło, iż działka odwołującego się jest położona w zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia, zaś wskazywana przez odwołującego możliwość zmiany stosunków wodnych na gruncie oraz skutków kumulacji oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na tym obszarze, winna być rozpoznana w toku toczącego się postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, powołując twierdzenia R.B. wskazywało, iż przekształcenie terenu na którym planowana jest inwestycja stwarza barierę dla naturalnego przepływu wód powierzchniowych jak i podziemnych, co prowadzi do zmiany stosunków wodnych na gruntach przyległych. Odwołujący wskazywał również, iż planowana inwestycja może spowodować zmianę stosunków wodnych zagrażającą nieruchomości której jest współwłaścicielem. Zmiana taka jest niedopuszczalna stosownie do art. 29 ust. l pkt l Prawa wodnego. Zgodnie z tym przepisem właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej ani kierunku odpływu ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich, jak również odprowadzać wód oraz ścieków na grunty sąsiednie. Zdaniem Kolegium, istnieje wiec przepis prawa materialnego, który wskazuje na interes prawny po stronie odwołującego, zaś w żądaniu rozpoznania odwołania wskazano na czym polega ten interes prawny. Ponadto SKO stwierdziło, że odwołujący jako współwłaściciel działki [...] wskazał, iż rozstrzygnięcie dotyczy jego osobiście. Organ odwoławczy podkreślił, iż skoro postępowania administracyjne mają w szczególności zapewnić ochronę interesów prawnych stron, więc wątpliwości na temat legitymacji do udziału w postępowaniu w charakterze strony należy rozstrzygać na korzyść domagającej się uznania jej za stronę postępowania (por: Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego \v Warszawie z dnia 29 września 2010 r. II OSK 1481/09). Stąd - w ocenie składu orzekającego organu II instancji, odwołujący jest stroną toczącego się postępowania. Wobec uznania odwołującego za stronę niniejszego postępowania, organ II instancji wydał rozstrzygnięcie kasatoryjne, z uwagi na brak udziału odwołującego w czynnościach postępowania rozpoznawczego. Kolegium wskazało, iż okoliczność, że R.B. miał dostęp do akt postępowania w oparciu o prawo do informacji publicznej i jednocześnie nie wnosił o uznanie go za stronę postępowania nie może stanowić argumentu dla odmowy traktowania go za stronę przez organ II instancji, zwłaszcza wobec faktu, iż w chwili gdy zapoznał się z aktami sprawy, ostateczna była decyzja środowiskowa wydana w dniu 20 maja 2010 r. Brak uznania odwołującego za stronę powoduje, że w przedmiotowym postępowaniu naruszono zasadę wyrażoną w art. 10 k.p.a. Zasada czynnego udziału stron w postępowaniu (zasada wysłuchania stron) winna przejawiać się w czynnym udziale we wszystkich czynnościach postępowania, jak również w prawie strony do zapoznania się z końcowymi ustaleniami dotyczącymi stanu faktycznego i prawnego sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. podkreśliło, że w postępowaniu, które toczyło się na skutek wniosku pełnomocnika inwestora, a które dotyczyło zmiany decyzji z dnia 20 maja 2010 roku, miały miejsce uchybienia. W tym zakresie wskazano, iż osoba reprezentująca inwestora nie przedłożyła stosownego dokumentu pełnomocnictwa. Z uwagi na fakt, iż inwestorem jest spółka prawa handlowego, wraz z pełnomocnictwem konieczne było przedłożenie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, wskazującego na osoby uprawnione do reprezentacji spółki. Odpisu takiego nie przedłożono, co więcej, z treści przedłożonego pełnomocnictwa wynika, iż mocodawcą pełnomocnika nie była spółka będąca inwestorem lecz jeden z jej wspólników osobiście. Mocodawca który udzielił pełnomocnictwa w sprawie – P.B. , nie jest stroną tego postępowania, albowiem stroną w przedmiotowej sprawie jest spółka jawna, której jest on wspólnikiem. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że przedłożony dokument pełnomocnictwa stanowił jedynie odpis, który uwierzytelnił sam pełnomocnik. Pełnomocnik – C.B. - nie występuje w przedmiotowej sprawie jako radca prawny, adwokat, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy, a tylko tym - profesjonalnym - pełnomocnikom, k.p.a. zezwala na uwierzytelnianie własnych pełnomocnictw (art. 33 § 3 k.p.a.). Pozostałe osoby winny przedkładać oryginał pełnomocnictwa lub jego uwierzytelniony odpis. Uwierzytelnienia dokumentów może dokonać notariusz (z art. 79 ustawy prawo o notariacie). W konsekwencji powyższego organ II instancji wskazał, że Wójt Gminy C. nie badał, czy umocowanie C.B. do reprezentacji inwestora rzeczywiście istnieje, a zatem nie ustalił czy w postępowaniu w przedmiocie zmiany decyzji środowiskowej, spółka będąca inwestorem była należycie reprezentowana, i czy spółka ta wyraża zgodę na zmianę ostatecznej decyzji administracyjnej. Wskazano nadto, iż samo złożenie wniosku o wszczęcie postępowania w przedmiocie zmiany decyzji ostatecznej, w orzecznictwie nie jest uznawane za wyrażenie zgody przez stronę. Podkreślono, iż zgoda strony musi zostać wyrażona przez złożenie oświadczenia woli w sposób niebudzący wątpliwości [Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 maja 2009 r. IOSK 896/08] Nadto Kolegium wskazało, iż zaskarżona decyzja narusza art. 72 ust. 5 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie (...). Przepis ten przewiduje, iż dla danego przedsięwzięcia wydaje się jedną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. Jedną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje się także w przypadku, gdy dla danego przedsięwzięcia jest wymagane uzyskanie więcej niż jednej z decyzji, o których mowa w art. 72 ust. l tej ustawy lub gdy wnioskodawca uzyskuje odrębnie decyzje dla poszczególnych etapów realizacji przedsięwzięcia. W powyższym przepisie ustanowiono generalną regułę, zgodnie z którą w trakcie obowiązywania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, ocena wpływu przedsięwzięcia na środowisko dokonywana jest tylko raz. Obecnie w obrocie prawnym istnieją dwie decyzje organu I instancji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia, albowiem z sentencji zaskarżonej decyzji nie wynika, aby była to decyzja w przedmiocie zmiany decyzji z dnia 20 maja 2010 r. Organ I instancji wskazał jako podstawę prawną zaskarżonej decyzji art. 87 ustawy, jednakże, nie wymienił w podstawie prawnej decyzji art. 155 w zw. z art. 154 § 2 k.p.a. i nie zastosował tych przepisów poprzez wydanie decyzji w sprawie uchylenia lub zmiany dotychczasowej decyzji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano na tryb zmiany decyzji środowiskowej, jednakże z sentencji tejże decyzji w żaden sposób nie wynika, iż jest to decyzja zmieniająca dotychczasową decyzję. Ponadto, biorąc pod uwagę okoliczność, iż rozstrzygnięcie, jakie wydaje organ orzekając na podstawie art. 154 k.p.a. bądź art. 155 k.p.a., oparte jest na uznaniu administracyjnym, organ zobowiązany jest badać celowość wzruszenia lub zmiany decyzji pod kątem zgodności z interesem społecznym i interesem strony i w treści decyzji dać temu wyraz (wyrok NSA z dnia 3 lipca 2008 r. II OSK 771/07). Należy także wskazać, iż odpowiednie stosowanie art. 155 k.p.a. w przedmiotowej sprawie sprowadza się do zbadania, czy przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i czy przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Uchylenie lub zmiana decyzji może nastąpić wyłącznie w takim zakresie, w jakim wyraziła na to zgodę strona, która złożyła wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, lub podmiot, na którego została przeniesiona decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach (por: decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 10 listopada 2010 r. SKO 4136/30/10, LEXnr 726310). Skargę do sądu administracyjnego na opisaną wyżej decyzję wniosła A., sp. j. w W. Skarżący podniosła, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze niezasadnie poszerzyło krąg stron postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach albowiem działka R.B. nie znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie zamierzonego przedsięwzięcia. Skarżąca podkreśliła, że R.B. l wprowadził w błąd Samorządowe Kolegium Odwoławcze poprzez wskazanie, iż właściciel działki [...] został uznany za stronę postępowania. Właściciel działki [...] – R.S, - został uznany za stronę postępowania przez organ wydający decyzję, gdyż jest współwłaścicielem działki [...] która to działka przylega bezpośrednio do zamierzonego przedsięwzięcia. Wobec powyższych faktów skarżący podnieśli, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze błędnie ustaliło stan faktyczny w zakresie położenia nieruchomości R.B. względem zamierzonego przedsięwzięcia, tym samym błędnie przyznając R.B. status strony w postępowaniu. Skarżąca podkreśliła, iż R.B. jest współwłaścicielem działki nr [...], która leży w trzecim rzędzie od działek na których realizowane jest przedsięwzięcie (nr [...] ,[...] [...].). Spółka wskazała, że tylko jeden ze współwłaścicieli działki [...]- R.B. - złożył odwołanie i domaga się uznania go za stronę postępowania, gdy tymczasem pozostali współwłaściciele tej nieruchomości nie występowali z wnioskiem o uznanie ich za strony tego postępowania, a także nie udzielili odwołującemu się żadnego pełnomocnictwa do reprezentacji ich przed organem wydającym decyzję środowiskową. Skoro Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało za stronę R.B. winno także uznać za strony postępowania wszystkich pozostałych współwłaścicieli działki nr [...] w stosunku do których SKO posiadało stosowna dokumentację. Zauważyła także skarżąca, iż żaden z właścicieli lub współwłaścicieli działek bezpośrednio przylegających do zamierzonego przedsięwzięcia nie wniósł zastrzeżeń co do sposobu prowadzonego postępowania i wydanej decyzji, w tym zastrzeżeń nie zgłosiło Starostwo Powiatowe w N. , a uczynił to R.B. który jest jego pracownikiem zatrudnionym w Wydziale Ochrony Środowiska. W ocenie skarżącej spółki SKO błędnie nadało R.B. status strony. W ocenie skarżącej, działka nr [...], której współwłaścicielem jest R.B. nie leży w obszarze narażonym na bezpośrednie oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia w zakresie niebezpieczeństwa podtopienia tej działki i zmiany naturalnego spływu wód opadowych. Z mapy sytuacyjno - wysokościowej załączanej do skargi wynika bowiem, iż działka [...] leży powyżej 2,5 metra od działek na których ma być realizowane zamierzone przedsięwzięcie. Skarżąca zwróciła uwagę, że to działki na których ma być realizowane przedsięwzięcie są narażone na spływ wód opadowych i podtopienia z działki nr [...] stanowiącej współwłasność R.B. . Nadto skarżąca spółka podkreśliła, że decyzja z dnia [....] kwietnia 2011 roku została wydana w oparciu o opinię z dnia 21.02.2011 roku wydaną przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska Oddział w S., , który stwierdził, że " analizując planowane przedsięwzięcie na podstawie zagadnień przedstawionych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, uwzględniając uwarunkowania o których mowa w art. 63 ust. l z dnia 3 października 2008r o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie udziale społeczeństwa , ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ( Dz. U Nr 199, póz. 1227) należy zauważyć, że realizacja zamierzenia nie pogorszy istniejącego stanu środowiska z uwagi net charakter, zakres i położenie planowanego przedsięwzięcia". Również Powiatowy Inspektor Sanitarny w N. pismem z dnia 24 lutego 2011 roku, (znak [...]) nie wniósł zastrzeżeń do planowanego przedsięwzięcia. Zatem organy współdziałające przy wydaniu decyzji środowiskowej nie wniosły zastrzeżeń co do realizacji planowanego przedsięwzięcia i sposobu prowadzonego postępowania przez Wójta Gminy C A., sp. j. wskazała, że R.B. wprowadził w błąd Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie przedstawiając tego, że w bezpośrednim sąsiedztwie działki [...] której jest współwłaścicielem - na działkach [...] i[...] powstały w latach 2009 - 2011 hale magazynowo - składowe wraz z utwardzonymi placami i ogrodzeniami. Na etapie ubiegania się przez inwestorów o uzyskanie pozwolenia na budowę na wskazanych działkach [...] ,[...] oraz w trakcie budowy i ich użytkowania R.B. nie wnosił żadnych zastrzeżeń jak również skarg na żadnym etapie realizacji tych inwestycji. Ponadto nieuzasadnione jest zdaniem skarżącej powoływanie w zaskarżonej decyzji rozważań dotyczących ustalenia, czy stronami postępowania nie powinny być inne osoby, których nieruchomości mieszczą się w zasięgu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia. Zbadanie tych uciążliwości na obecnym etapie postępowania jest niemożliwe, gdyż działka nr [...] i [...] są działkami niezabudowanymi i na obszarze tych działek oraz ich okolic nie było prowadzone żadne postępowanie administracyjne w sprawie naruszenia stosunków wodnych na gruncie. Ponadto takie szczegółowe uzgodnienia są czynione na etapie uzyskiwania pozwolenia wodnoprawnego i pozwolenia na budowę. Odnosząc się do zarzutu organu odwoławczego w zakresie dotyczącym udzielonego pełnomocnictwa przez P.B. i ustalenie, czy posiadał on legitymację do udzielenia takiego pełnomocnictwa, podnieść należy, iż w toku postępowania okazano pracownikowi prowadzącemu to postępowanie wypis z Krajowego Rejestru Sądowego nr [...] spółki jawnej A. z którego wynikało, iż każdy ze wspólników posiada prawo do reprezentowania spółki. W ocenie skarżącego te zarzuty, które dotyczą pełnomocnictwa nie są istotne dla sprawy albowiem spółka A,. czynnie uczestniczyła w postępowaniu i była powiadamiana o wszelkich czynnościach podejmowanych przez organ prowadzący postępowanie. Udział pełnomocnika spółki A. – C.B. ograniczył się jedynie do złożenia wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o wszelkich dalszych czynnościach następujących w toku postępowania była informowana spółka A . W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. wniosło o jej oddalenie. Podkreśliło, iż R.B. zasadnie został uznany za stronę postępowania albowiem ustalając zakres oddziaływania planowanej inwestycji (tartak) winno brać się również pod uwagę hałas, jaki generowany będzie w przyszłości z zakładu. Nadto Kolegium wskazało, że niezasadny jest argument skarżącej dotyczący konieczności posiadania przez R.B. pełnomocnictwa od pozostałych współwłaścicieli działki nr [...]. Odnosząc się do załączonej do skargi mapy sytuacyjno-wysokościowej Kolegium podkreśliło, że południowe granice działek skarżącej leżą na poziomie 270,3 m.n.p.m. i 269,9 m.n.p.m., różnica zatem w wysokości jest znikoma i nie wyklucza zaistnienia zmiany stosunków wodnych na gruncie. Dodatkowo Kolegium wskazało, że kwestia budowy przez inwestorów na sąsiednich działkach hal magazynowo-składowych wskazuje na konieczność rozważenia zjawiska kumulowania się oddziaływań i ich wpływu na stosunki wodne. Niezasadne są także, zdaniem Kolegium argumenty skarżącej dotyczące wskazanych w zaskarżonej decyzji kwestii braku dokumentów dotyczących reprezentacji inwestora. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotem mniejszego postępowania sądowego jest kontrola decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. (dalej organ ten powoływany jest jako "SKO") z dnia 30.09.2011 r. uchylająca decyzję Wójta Gminy C. z dnia 15.04.2011 r. Ostatnia z wymienionych decyzji dotyczyła środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia pod nazwą "Zakład obróbki drewna A. zlokalizowany w M. na działkach nr [...] ,[...] [...] " i zapadła w wyniku wniosku złożonego przez C.B. dotyczącego zmiany ostatecznej decyzji Wójta Gminy C. z dnia 20.05.2010 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację opisanego wyżej przedsięwzięcia. Uchylona przez SKO decyzja Wójta Gminy C. z dnia [...]04.2011 r. wydana została zatem w nadzwyczajnym trybie weryfikacji decyzji administracyjnych, określonym w art. 155 kpa. Przepis ten może mieć zastosowanie w sprawie o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia, z mocy odesłania zawartego w art. 87 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, póz. 1227 ze zm. dalej ustawa powoływana jako "u. i. ś"). * W stanie sprawy podkreślenia także wymaga, iż odwołanie od decyzji Wójta Gminy C. z dnia [...] 04.2011 r. złożył R.B. , który nie brał udziału (nie był stroną) w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją Wójta Gminy C. z dnia 20.05.2010 r. w której orzeczono o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji wskazanego wyżej przedsięwzięcia. Podstawową zatem kwestią w niniejszej sprawie jest ocena, czy R.B. przysługiwał przymiot strony - uprawniający do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy C. z dnia [...].05.2011 r. wydanej w nadzwyczajnym trybie weryfikacji ostatecznej decyzji. W kontrolowanym przypadku SKO uznało, iż R.B. przymiot strony przysługuje. W tym zakresie, w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przytoczono powołane przez odwołującego się argumenty przemawiające za posiadaniem przez niego interesu prawnego w tej sprawie. Powtórzono za R.B. , iż planowana inwestycja może spowodować taką zmianę stosunków wodnych, która zagrozi jego nieruchomości (działce nr [...]w M. Z przepisu zatem art. 29 ust. l pkt l Prawa wodnego - mówiącego, iż właściciel nie może zmieniać stanu wody na gruncie -wywodzono jego interes prawny w tej sprawie. Stanowisko to uznać należy za przedwczesne. W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga, iż ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...) oraz ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 25, póz. 150 ze zm.) nie zawierają definicji strony w postępowaniu w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Powołane ustawy nie wskazują też kto będzie stroną w postępowaniu nadzwyczajnym dotyczącym zmiany ostatecznej decyzji wydanej w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań danego przedsięwzięcia. Z art. 87 u.i.ś. wynika natomiast, że w przypadku zmiany decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, art. 155 kpa stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem, że zgodę wyraża wyłącznie strona, która złożyła wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, lub podmiot, na którego została przeniesiona decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach. Wskazać więc należy, że w przypadku wniosku o zmianę decyzji, rozpatrywanego na podstawie powołanego przepisu art. 87 u.i.ś oraz art. 155 kpa wszczęte jest nowe postępowanie administracyjne, wobec czego obowiązkiem organu administracji jest ponowne ustalenie kręgu stron tego postępowania. Nie zawsze bowiem występuje tożsamość stron postępowania zakończonego ostateczną decyzją, z kręgiem stron postępowania prowadzonym w nadzwyczajnym trybie weryfikacji decyzji (jej zmiany). W zależności więc od ustalonego przez organ stanu faktycznego i prawnego sprawy, konieczne jest ponowne ustalenie kręgu osób, którym przysługiwać będzie status strony w postępowaniu (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 18.06.2007 r. sygn. akt II SA/Kr 1023/05, wyrok NSA z dnia 27.11.2000 r.; sygn. akt IV SA 816/99). Przyznanie więc określonej osobie statusu strony postępowania odbywać się więc będzie w oparciu o ogólne zasady kpa. Zgodnie z art. 28 kpa stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Stroną postępowania może być więc podmiot dla którego z przepisów prawa materialnego można wyprowadzić interes prawny (por. W. Chróścielewski w: W. Chróścielewski, J.P. Tarno: Postępowanie administracyjne i Postępowanie przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2009 r. s. 84). Wyprowadzony z normy prawa materialnego interes prawny musi jednocześnie pozostawać z przedmiotem postępowania w indywidualnym, bezpośrednim, konkretnym i aktualnym związku. Tymczasem w niniejszej sprawie, wskazywanym źródłem interesu prawnego R.B. było przysługujące mu prawo współwłasności działki nr [...] w M. oraz potencjalna możliwość zalewania tej nieruchomości przez wody powierzchniowe i podziemne, które w wyniku realizacji inwestycji objętej decyzją Wójta Gminy C. z dnia [...].04.2011 r. nie będą mogły naturalnie spływać. Podkreślić należy, iż SKO w sposób dowolny i bez dostatecznych podstaw zaaprobowało wskazane przez składającego odwołanie argumenty przemawiające za jego interesem prawnym w tej sprawie. Po pierwsze należy wskazać, że z akt sprawy oraz z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, aby SKO przeprowadziło jakiekolwiek czynności i ustalenia mające na celu zweryfikowanie twierdzeń R.B. dotyczących zalewania jego nieruchomości w wyniku realizacji inwestycji spółki A . SKO w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji powtórzyło jedynie część odwołania R.B. odnoszącą się do jego zapatrywania na sprawę i do przysługiwania mu statusu strony, nie przeprowadzając szczegółowej analizy stanu sprawy i odniesienia jej do sytuacji właścicieli działki nr [...] w M. W szczególności nie wzięło SKO pod uwagę treści mapy o którą uzupełniono akta sprawy. Z dokumentu tego (załączonego do k. [...]) wynika, że odległość działki R.B. od terenu inwestycji wynosi ok. 70 m i są te działki przedzielone zarówno działką nr [...], jak i zabudowaną działką nr [...]. Działka zatem R.B. leży w trzecim rzędzie działek, od terenu na którym planowana jest inwestycja spółki A. . Informacji powyższych nie analizowano w kontekście oddziaływania planowanej inwestycji na działkę R.B. Po drugie, treść odwołania R.B. wskazuje na jedynie potencjalną możliwość zalewania jego działki w wyniku inwestycji strony skarżącej. Zatem, niezależnie od wskazanego wyżej uchybienia SKO dotyczącego niezweryfikowania powyższych twierdzeń wskazać należy, iż organ II instancji nie rozważył także, czy w sprawie tej R.B. nie posiada wyłącznie interesu faktycznego, nie zaś prawnego. Aby bowiem można było mówić o interesie prawnym w danej sprawie konieczne jest, co wskazano już wyżej, by interes ten był m.in. konkretny i aktualny, nie zaś, jak wynika z odwołania - potencjalny. Po trzecie, z załączonej przez skarżącą spółkę do skargi mapy sytuacyjno-wysokościowej terenu obejmującego działki objęte inwestycją i działkę należącą do R.B. wynika, że działka składającego odwołanie leży powyżej 2,5 m nad działkami należącymi do spółki A. (poziomica o wysokości 272,5 m. - przechodzi przez działkę R. B. nr [...], zaś druga o wysokości 270 m. przechodzi w okolicach działki inwestorów nr [...]). To faktyczne ukształtowanie terenu planowanej inwestycji i terenów do niej przylegających, nie było przedmiotem oceny Kolegium, w kontekście legitymacji R.B. do złożenia odwołania od decyzji Wójta Gminy C. z dnia [...] .04.2011 r. Po czwarte, podkreślić należy, że SKO nie zbadało i nie wyjaśniło charakteru i zakresu wnioskowanej zmiany ostatecznej decyzji Wójta Gminy C. z dnia 20.05.2010 r. i wpływu tej proponowanej zmiany na interesy prawne innych osób, w tym osób nie biorących dotychczas udziału w postępowaniu zakończonym wskazaną wyżej ostateczną decyzją. Podkreślić przy tym należy, że w nadzwyczajnym postępowaniu prowadzonym w trybie art. 155 kpa nie bada się prawidłowości wydanej wcześniej, a podlegającej zmianie ostatecznej decyzji. Ustala się jedynie istnienie przesłanek wymienionych w powołanym przepisie. Skoro zatem składający odwołanie R.B. wskazywał swój interes prawny w sprawie, to winien go powiązać z przedmiotem postępowania prowadzonego w trybie zmiany ostatecznej decyzji i wykazać, że ta właśnie wnioskowana zmiana ostatecznej decyzji Wójta Gminy C. rzutuje na jego interes, prawny lub obowiązek prawny. Przystąpienie natomiast, tak jak miało to miejsce w rozpatrywanym przypadku, do oceny interesu prawnego R.B. , w oderwaniu od przedmiotu kontrolowanego postępowania - było niezasadne. Przedmiot bowiem postępowania dotyczącego zmiany decyzji jest inny, niż przedmiot zwykłego postępowania jurysdykcyjnego. Inaczej też, w każdym z tych postępowań, oceniany być winien status stron. Okoliczność zaś, że określone osoby, w tym składający odwołanie R.B. - nie brały udziału w sprawie zakończonej ostateczna decyzją, może być podstawą do wszczęcia określonego postępowania nadzwyczajnego, a nie do naprawiania tego (ewentualnego) uchybienia w postępowaniu dotyczącym zmiany ostatecznej decyzji. Wskazane powyżej uchybienia winny zostać usunięte w toku postępowania ponownie prowadzonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. . Obowiązkiem organu będzie zatem dokładne wyjaśnienie kwestii legitymacji R.B. do złożenia odwołania od decyzji Wójta Gminy C. z dnia [...].04.2011 r. Z uwagi na fakt, że kontrola zaskarżonej decyzji wykazała istotne uchybienia, sąd działając na podstawie art. 145 §1 pkt l lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., póz. 270; dalej powoływana jako p.p.s.a.) decyzję tę uchylił. O kosztach sąd orzekł na zasadzie art. 200 p.p.s.a. (pkt II sentencji).