II SA/Wa 573/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.), Ewa Marcinkowska, Protokolant Asystent sędziego Bożena Dąbkowska-Mastalerek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi G. M. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby oddala skargę Komendant Wojewódzki Policji w G. rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] marca 2010 r. zwolnił [...] G. M. ze służby w Policji, na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 7 w związku z art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, z dniem 31 marca 2010 r. Komendant Główny Policji po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego, rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] maja 2010 r., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Rozkaz ten stał się przedmiotem skargi G. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który rozpoznając ją, wyrokiem z dnia 3 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 1313/10, uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] i wskazał, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Powyższy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 1313/10, uzyskał przymiot prawomocności z dniem 18 lutego 2011 r. W dniu [...] marca 2011 r. do Komendy Wojewódzkiej Policji w G. wpłynęło pismo G. M., w którym zgłosił on gotowość do służby w Policji, jednocześnie wskazując na zachowanie 7 dniowego terminu, liczonego od dnia uzyskania informacji od swojego pełnomocnika o prawomocności wyroku. Komendant Wojewódzki Policji w G. rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r., wydanym na podstawie art. 41 ust. 3 w zw. z art. 42 ust. 2 i art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.), zwolnił G. M. ze służby w Policji z dniem [...] kwietnia 2011 r. W uzasadnieniu decyzji wskazano między innymi, iż brak zgłoszenia gotowości do podjęcia służby w 7 dniowym terminie uznać należy za wystąpienie funkcjonariusza ze służby. Przewidziany w art. 42 ust. 2 cytowanej ustawy skutek polegający na przywróceniu funkcjonariusza do służby następuje w dacie prawomocności wyroku uchylającego rozkaz personalny o zwolnieniu ze służby, albowiem dopiero prawomocny wyrok wywołuje skutki prawne, wiążąc strony postępowania oraz sąd, który wydał orzeczenie. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2010 r. stał się prawomocny z dniem 18 lutego 2011 r. W wyniku reaktywacji stosunku służbowego obowiązkiem G. M. było zgłoszenie gotowości pełnienia służby w 7 dniowym terminie, który upłynął z dniem [...] lutego 2011 r. Funkcjonariusz swoją gotowość do służby zgłosił natomiast dopiero w dniu [...] marca 2011 r. Od powyższej decyzji pełnomocnik G. M. złożył odwołanie. W odwołaniu pełnomocnik strony podniósł, iż brak jest jakichkolwiek podstaw do wydania przedmiotowego rozkazu. Ponadto wskazał, że organ I instancji nieprawidłowo dokonał interpretacji przepisu art. 42 ust. 2 ustawy o Policji. Z uwagi na powyższe wniósł o uchylenie rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. Komendant Główny Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r., wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., uchylił zaskarżony rozkaz i ustalił datę zwolnienia na dzień [...] lipca 2011 r., w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny. W uzasadnieniu decyzji, tak jak w decyzji organu I instancji wskazano, iż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2010 r. stał się prawomocny w dniu 18 lutego 2011 r., a więc z tym dniem doszło do skonkretyzowania się normy prawnej zawartej w przepisie art. 42 ust. 2 ustawy o Policji, określającej uprawnienia strony do zgłoszenia gotowości do pojęcia służby w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku przywracającego funkcjonariusza do służby w Policji. W tej sytuacji skarżący uchybił terminowi przewidzianemu w art. 42 ust. 2 ustawy o Policji, zgłosił bowiem gotowość do służby dopiero w dniu [...] marca 2011 r., czyli po upływie 7-dniowego terminu przewidzianego do dokonania tej czynności. Organ odwoławczy podniósł, iż brak zgłoszenia gotowości do podjęcia służby w 7 dniowym terminie uznaje się za wystąpienie funkcjonariusza ze służby. Powyższe oznacza, iż w sytuacji, gdy policjant we wskazanym terminie nie zgłosi gotowości niezwłocznego podjęcia służby, stosunek służbowy ulega rozwiązaniu, a zatem obowiązkiem organu jest wydanie decyzji w przedmiocie zwolnienia ze służby takiego funkcjonariusza, nie później jednak niż w terminie 3 miesięcy od dnia, w którym rozpoczął się bieg terminu określony w art. 42 ust. 2 ustawy o Policji. Organ wskazał jednocześnie, iż Komendant Wojewódzki Policji w G. postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. odmówił G. M. przywrócenia terminu do zgłoszenia gotowości do służby w Policji na podstawie art. 42 ust. 2 ustawy o Policji, a Komendant Główny Policji postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r. utrzymał w mocy przedmiotowe postanowienie. Ponadto z uwagi na fakt, iż rozkazowi personalnemu Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z dnia [...] kwietnia 2011 r. nie nadano rygoru natychmiastowej wykonalności, organ odwoławczy określił nową datę zwolnienia skarżącego ze służby na dzień [...] lipca 2011 r. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi G. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniósł o uchylenie zaskarżonego rozkazu personalnego oraz poprzedzającego go rozkazu personalnego organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący zarzucił organom błędną interpretację art. 42 ust. 2 oraz art. 45 ust. 3 ustawy o Policji i niezasadne, tym samym, zwolnienie policjanta ze służby, naruszenie art. 7, art. 8, art. 77 k.p.a. W szczególności skarżący wskazał, iż rozpoczęcie liczenia biegu 7 dniowego terminu do zgłoszenia gotowości do służby od daty uprawomocnienia się wyroku sądu, mocą którego policjant zostaje przywrócony do służby przeczy ratio legi ochrony prawnej udzielonej policjantowi. W tej mierze wskazuje na niejawność posiedzenia sądowego w przedmiocie nadania prawomocności. W ocenie strony 7 dniowy termin należy liczyć od dnia powzięcia przez policjanta informacji o reaktywowaniu jego stosunku służbowego. Strona powołała się na interpretację zawartą w Biuletynie Prawnym z 2006 r. W dalszej części skarga wykazuje, iż opierając się na tej wykładni prawa skarżący zgłosił gotowość podjęcia służby w terminie, tj. niezwłocznie po powzięciu wiadomości o treści wyroku. Skarżący dokonuje zestawienia dat, tj. daty, od której, według organu ukończył bieg termin – [...] lutego 2011 r. z datą wydania postanowienia w przedmiocie stwierdzenia prawomocności – [...] marca 2011 r. Zdaniem autora skargi, zgodnie z treścią art. 9 k.p.a., to organ powinien powiadomić stronę o uprawomocnieniu się wyroku i wezwać ją do złożenia stosownego oświadczenia woli. Tylko w takim zakresie możliwe jest wykonanie ogólnej zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego rozkazu personalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzonego przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz wydanego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. W świetle powyższych kryteriów skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 42 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 z późn. zm.), uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby w Policji z powodu jej wadliwości stanowi podstawę do przywrócenia do służby na stanowisko równorzędne. Jeżeli zwolniony policjant w ciągu 7 dni od przywrócenia do służby nie zgłosi gotowości niezwłocznego jej podjęcia, stosunek służbowy ulega rozwiązaniu na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy o Policji. Podstawowe znaczenie w niniejszej sprawie ma kwestia wykładni art. 42 ust. 2 ustawy o Policji. Zdaniem Sądu zakreślony przez ustawodawcę w art. 42 ust. 2 ustawy o Policji siedmiodniowy termin zgłoszenia przez policjanta gotowości do niezwłocznego podjęcia służby rozpoczyna swój bieg od daty uprawomocnienia się wyroku reaktywującego stosunek służbowy. Przewidziany w tym przepisie skutek, polegający na przywróceniu funkcjonariusza do służby, w wyniku wyroku uchylającego rozkaz personalny o zwolnieniu z niej, następuje w dacie jego prawomocności, albowiem dopiero prawomocny wyrok wywołuje skutki prawne, wiążąc strony postępowania oraz sąd, który wydał orzeczenie, a także inne sądy i inne organy (art. 170 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2003 r., sygn. akt I OSK 510/08, wyrok NSA z dnia 21 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1414/09, wyrok NSA z dnia 16 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 772/11). Wobec powyższego należy stwierdzić, iż organ dokonał prawidłowej wykładni art. 42 ust. 2 ustawy o Policji, bowiem w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka zwolnieniowa określona w tym przepisie. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 1313/10, stał się prawomocny w dniu 18 lutego 2011 r., a zatem od tej daty rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do zgłoszenia przez skarżącego gotowości do niezwłocznego podjęcia służby. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego, czego również nie kwestionuje skarżący, złożył on dopiero w dniu [...] marca 2011 r. pismo, w którym zgłosił gotowość do podjęcia służby w Policji. Prawidłowo więc uznał organ, że G. M. uchybił terminowi przewidzianemu w art. 42 ust. 2 ustawy, a tym samym wystąpiła przesłanka określona w art. 42 ust. 2 ustawy, zgodnie z którą stosunek służbowy funkcjonariusza ulega rozwiązaniu na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy. Dodatkowo wskazać należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 2037/11, oddalił skargę G. M. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do zgłoszenia gotowości do służby w Policji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł jak w sentencji wyroku.