II OSK 2223/12

Dnia 14 lutego 2014 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz /spr./ sędzia del. WSA Robert Sawuła Protokolant sekretarz sądowy Agnieszka Chustecka po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2014 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 maja 2012 r. sygn. akt IV SA/Kr 313/12 w sprawie ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w T. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1) uchyla zaskarżony wyrok i zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od Wojewody M. na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w T. kwotę 1090 (jeden tysiąc dziewięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 7 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 313/12 oddalił skargę Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w T. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wyrok został wydany w następujących okolicznościach sprawy: Decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r., znak [...] Prezydent Miasta T., działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm., dalej "Prawo budowlane") oraz art. 104 k.p.a., po ponownym rozpatrzeniu wniosku Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w T. z dnia 4 kwietnia 2011 r., zatwierdził projekt budowlany i udzielił Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w T. pozwolenia na budowę zamierzenia budowlanego obejmującego budowę wolnostojącego czterokondygnacyjnego wielorodzinnego budynku mieszkalnego z miejscami postojowymi (parking podziemny) wraz z instalacjami wewnętrznymi (wodno-kanalizacyjna, c.o., gazowa, elektryczna, telekomunikacyjna), przebudowę istniejącej linii kablowej oświetlenie terenu, istniejącej linii ciepłowniczej, sieci teletechnicznej oraz budowę zjazdu z Al. [...] - działka nr [...], [...] na działkę nr [...] obręb [...], na terenie obejmującym działki nr [...], [...], [...] obręb [...] położonych przy Al. [...] w T. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podano, iż planowana inwestycja obejmuje działki nr [...], [...] i [...] obręb [...], przy czym zjazd z drogi publicznej zlokalizowany jest na działkach nr [...], [...]. Inwestor rozszerzył wniosek o działkę nr [...] oświadczając, że posiada prawo do dysponowania nią na cele budowlane. Zdaniem organu, skoro zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, tj. przepisem szczególnym w stosunku do przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zakresie ustalania warunków zabudowy, uzyskano decyzję zezwalającą na lokalizację zjazdu, stosownie do art. 32 ust. 4 pkt 1 Prawa budowlanego, na to samo zamierzenie inwestycyjne nie trzeba uzyskać decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, ponieważ warunki zabudowy w istocie są ustaleniem lokalizacji. Zdaniem organu, decyzje sygnowane z upoważnienia Prezydenta Miasta T. przez Dyrektora T. Zarządu Dróg Miejskich z dnia [...] października 2010 r. i zmieniona decyzją z dnia [...] października 2011 r. spełniają wymogi prawa w zakresie lokalizacji zjazdu. Decyzja Prezydenta Miasta T. z dnia [...] października 2010 r., zmieniona decyzją tego organu z dnia [...] października 2011 r., w przedmiocie zgody na lokalizację zjazdu publicznego z Al. [...] (działka nr [...] obręb [...] i działka nr [...] obręb [...]) do posesji zlokalizowanej na działce nr [...] obręb [...] w T., nie zobowiązuje inwestora do rozwiązania kwestii zjazdu publicznego do posesji na działce nr [...]. Zdaniem organu "Dla zapewnienia bezpiecznego użytkowania budynku szkoły, projektowany zjazd z drogi publicznej na działkę nr [...], jest obojętny." Wykonanie zjazdu z pasem wyłączenia szerokości 2,75 m, przy 7,5 metrowej szerokości ciągu pieszo-rowerowego, nie zmieni stanu bezpieczeństwa dla pieszych oraz dla uczącej się młodzieży. Nadal wyjście ze szkoły nie będzie prowadziło bezpośrednio na jezdnię, a szerokość pozostałego ciągu pieszego zapewnia zachowanie bezpieczeństwa. W obecnym stanie inwestycja Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" nie narusza uzasadnionych interesów osób trzecich, chronionych art. 5 ustawy Prawo budowlane, jest zgodna z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...] Wojewoda M., po rozpatrzeniu odwołania [...] Liceum Ogólnokształcącego w T., działając na podstawie art. 81 ust. 1, art. 82 ust. 3 Prawa budowlanego i art. 138 § 2 k.p.a., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 z 2003 r., poz. 717 ze zm., dalej "u.p.z.p.") zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. W przedmiotowej sprawie do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę inwestor dołączył ostateczną decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...] sierpnia 2009 r., Nr [...], o ustaleniu warunków zabudowy dla budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego z miejscami postojowymi na działce nr [...] obręb [...] w T. wraz z budową zjazdu z Al. [...] - działka nr [...] na działkę nr [...] obręb [...] w T. Projekt budowlany budowy "budynku mieszkalnego wielorodzinnego z miejscami postojowymi (garaż, parking podziemny) na dz. nr [...], obr. [...] w T. przy Al. [...] wraz z budową zjazdu z Al. [...] - dz. nr [...], [...] na działkę nr [...] obr. [...] w T." jest niezgodny z wiążącą organy i inwestora powyższą decyzją Prezydenta Miasta T. z dnia [...] sierpnia 2009 r., która pomija działkę nr [...], a zarazem nie uwzględnia zjazdu zaprojektowanego w relacjach prawoskrętnych z pasem wyłączenia o szerokości 2,75 m i długości 18 m, jak wskazano w decyzji ostatecznej Wojewody M. z dnia [...] lipca 2011 r. Kwestia właściwego zlokalizowania zjazdu z drogi publicznej, tj. z działek nr [...] i [...] obręb [...] do posesji na działce nr [...] obręb [...], jako prawoskrętu z pasem wyłączenia bezwzględnie uwzględniającym istniejący wjazd na teren szkoły (krawężnik ograniczający pas prawoskrętu na odcinku wjazdu bramowego szkoły zaprojektowano jako obniżony dopiero po piśmie TZDM z dnia 19 września 2011 r.), zostaje rozstrzygnięta po dwóch latach od wydania decyzji o warunkach zabudowy, a w postępowaniu prowadzonym przez zarządcę drogi – T. Zarząd Dróg Miejskich czynny udział bierze tylko Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" i Biuro Architektoniczne [...]. Nie można zatem twierdzić, iż decyzja o ustaleniu warunków zabudowy na budowę m. in. zjazdu jest tożsama z późniejszą decyzją zarządcy drogi o zezwoleniu na jego lokalizację. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożyła Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w T., zarzucając iż organ bezpodstawnie żąda od inwestora przedstawienia decyzji o warunkach zabudowy dla działki nr [...] obr. [...], nie uwzględniając faktu posiadania przez inwestora uzgodnienia lokalizacji tego zjazdu z zarządcą drogi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga jest nieuzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Sąd wskazał, że wydana przez Prezydenta Miasta T. decyzja Nr [...] o warunkach zabudowy z dnia [...] sierpnia 2009 r. znak: [...] dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego wraz z budową zjazdu z Al. [...] - działka nr [...] na działkę nr [...] obręb [...] w T., nie obejmowała w ogóle ustalenia warunków zabudowy dla działki [...] obręb [...]. Warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji zostały określone bliżej w pkt 3b decyzji o warunkach zabudowy, gdzie orzeczono, że na lokalizację wjazdu należy uzyskać decyzję TZDM. T. Zarząd Dróg Miejskich w T. wydał taką decyzję w dniu [...] października 2010 r. znak: [...], zmienioną decyzją z dnia [...] października 2011 r. znak: [...], w której określono zjazd z przedmiotowej inwestycji obejmując również dodatkowo jeszcze działkę nr [...] obręb [...] do tej inwestycji, tj. określono tę budowę zjazdu z Al. [...] - działka nr [...], [...] na działkę nr [...] obręb [...], na terenie obejmującym działki nr [...], [...], [...] obr. [...]. Zdaniem Sądu, organ odwoławczy zasadnie ustalił, że objęcie działki nr [...] obręb [...] w T. w decyzji organu l instancji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę inwestorowi - Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w T., jest niezgodne z decyzją Prezydenta Miasta T. o warunkach zabudowy z dnia [...] sierpnia 2009 r. i narusza art. 34 ust.1, art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Niezależnie od tego narusza też przepisy art. 55 w zw z art. 64 u.p.z.p. Oznacza to, że organ wydający decyzję pozwolenia na budowę nie ma możliwości wydania decyzji pozwolenia na budowę na innych działkach niż określone w decyzji o warunkach zabudowy. Odnosząc się do zarzutów podniesionych przez inwestora w skardze, iż stanowisko organu odwoławczego jest nieuzasadnione, ponieważ inwestor posiada uzgodnienie lokalizacji zjazdu dla przedmiotowej inwestycji wydane przez zarządcę drogi – T. Zarząd Dróg Miejskich z dnia [...] października 2010 r., zmienione decyzją z dnia [...] października 2011 r. i to uzgodnienie jest wiążące dla organu wydającego pozwolenie na budowę, Sąd uznał te zarzuty za nieuprawnione. Sąd wskazał, że organ wydający pozwolenie na budowę jest związany decyzją o warunkach zabudowy wydaną dla zamierzenia inwestycyjnego. Skoro decyzja o warunkach zabudowy nie obejmowała działki nr [...] obręb [...] w T., to zarządca drogi nie był również upoważniony do objęcia tej działki inwestycją w zakresie wjazdu/zjazdu. Decyzja zarządcy drogi nie może zastępować innego uprawnionego organu do określania warunków zabudowy. Zarządca drogi zobowiązany jest do ustalenia wjazdu/zjazdu zgodnie z warunkami, określonymi w decyzji Prezydenta Miasta T. o warunkach zabudowy z dnia [...] sierpnia 2009 r., w związku z tym, brak było podstaw prawnych do udzielenia pozwolenia na budowę dla działki nr [...] obręb [...] i tym samym rozszerzenia inwestycji o działkę dla której nie ustalono warunków zabudowy. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w T., zaskarżając wyrok w całości, wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od Wojewody M. kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu wyrokowi w oparciu o art. 174 pkt 1 p.p.s.a. skarżąca kasacyjnie zarzuciła naruszenie następujących przepisów prawa materialnego: - art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego w zw. z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 z późn. zm.), poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, - art. 34 ust. 1 oraz art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, - art. 55 w zw. z art. 64 u.p.z.p., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że inwestor nie musiał w kontekście art. 29 ust. 1 ustawy o drogach publicznych uzyskiwać decyzji ustalającej warunki zabudowy na działkę nr [...]. Decyzja taka powielałaby bowiem decyzję zarządcy drogi o zezwoleniu na lokalizację zjazdu. Skarżąca kasacyjnie podniosła, że warunki zabudowy są ustaleniem lokalizacji. Zdaniem skarżącej kasacyjnie, przedłożony projekt budowlany jest zgodny z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa, a uzyskując w związku z projektowaną inwestycją decyzję o ustaleniu warunków zabudowy oraz decyzję zarządcy drogi o zezwoleniu na lokalizację zjazdu, inwestor spełnił wszystkie wymogi ustawowe. Skompletowana dokumentacja projektowa uprawniała organ I instancji do wydania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, gdyż wydanie takiej decyzji w sprawie nie narusza ani art. 34 ust. 1 oraz art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, ani art. 55 w zw. z art. 64 u.p.z.p. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zawiera usprawiedliwione podstawy. Stosownie do art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zgodnie zaś z art. 35 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o za-twierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6. Z kolei z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego wynika, że w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Podkreślenia również wymaga, że decyzja o warunkach zabudowy wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę (art. 55 w związku z art. 64 ust. 1 u.p.z.p.). Decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. Nr [...] Prezydent Miasta T. ustalił warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego obejmującego budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z miejscami postojowymi (garaż, parking podziemny) na działce nr [...] obręb [...] w T. przy Al. [...] wraz z budową zjazdu z Al. [...] - działka nr [...] na działkę nr [...] obręb [...] w T. Należy zauważyć, że w pkt 2 ppkt 3b w/w decyzji określono warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, gdzie wskazano, że na lokalizację wjazdu należy uzyskać decyzję TZDM. T. Zarząd Dróg Miejskich w T., działając z upoważnienia Prezydenta Miasta T., decyzją z dnia [...] października 2010 r., zmienioną decyzją z dnia [...] października 2011 r., zezwolił na lokalizację zjazdu publicznego z Al. [...] (działka nr [...], [...] obręb [...]) do posesji (budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem i parkingiem podziemnym oraz usługami) zlokalizowanej na działce nr [...] obr. [...] w T. W niniejszej sprawie Sąd I instancji uznał, że skoro decyzja o warunkach zabudowy nie obejmowała działki nr [...] obręb [...] w T., to zarządca drogi nie był również upoważniony do objęcia tej działki inwestycją w zakresie wjazdu/zjazdu. Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, że projekt budowlany budowy "budynku mieszkalnego wielorodzinnego z miejscami postojowymi (garaż, parking podziemny) na dz. nr [...], obr. [...] w T. przy Al. [...] wraz z budową zjazdu z Al. [...] - dz. nr [...], [...] na działkę nr [...] obr. [...] w T." jest niezgodny z wiążącą organy i inwestora decyzją Prezydenta Miasta T. z dnia [...] sierpnia 2009 r., gdyż nie ustala ona warunków zabudowy dla działki nr [...]. Z takim stanowiskiem nie zgodziła się skarżąca kasacyjnie. Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się zatem do rozstrzygnięcia, czy dopuszczalne jest wydanie pozwolenia na budowę dla inwestycji określonej w przedłożonym przez inwestora projekcie budowlanym w sytuacji, gdy w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy nie uwzględniono działki nr [...], jednakże inwestor uzyskał decyzję zarządcy drogi o zezwoleniu na lokalizację zjazdu z tej działki na działkę nr [...] obr. [...]. Wskazać wobec tego należy, że stosownie do art. 29 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, budowa lub przebudowa zjazdu należy do właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległych do drogi, po uzyskaniu, w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu lub przebudowę zjazdu, z zastrzeżeniem ust. 2. Przepis art. 29 ust. 1 ustawy o drogach publicznych jest przepisem szczególnym w stosunku do przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zakresie ustalania warunków zabudowy. Potwierdza to ust. 3 art. 29 ustawy, który nie pozwala na odmienną lokalizację zjazdu aniżeli przewidziana w powołanym przepisie. NSA w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela pogląd wyrażony w wyroku NSA z dnia 6 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1722/07, że skoro w ustawie o drogach publicznych w art. 29 ust. 1 na budowę zjazdu z drogi publicznej konieczne jest uzyskanie decyzji zezwalającej na jego lokalizację, wydanej przez zarządcę drogi, to na to samo zamierzenie inwestycyjne nie trzeba uzyskać decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, która by de facto dotyczyła tego samego, gdyż warunki zabudowy w istocie są także ustaleniem lokalizacji. Wykładnia i stosowanie prawa nie może prowadzić do pominięcia rozwiązań, które pozwalają na takie wyjaśnienie przepisów, by przyjęte w ustawie rozwiązania wzajemnie się nie wykluczały, ani nie dublowały. Przepisy art. 29 ustawy o drogach publicznych nie precyzują kryteriów udzielenia przez zarządcę drogi zezwolenia na lokalizację zjazdu, a zatem decyzja orzekająca o wydaniu takiego zezwolenia ma charakter uznania administracyjnego. Ewentualna decyzja odmowna w sprawie lokalizacji zjazdu musi być jednak w każdym przypadku uzasadniona potrzebami przestrzegania zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym oraz ograniczeniami wynikającymi z warunków technicznych, zawartych w szczególności w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r., Nr 43, poz. 430 ze zm.). Skoro określenie parametrów technicznych lokalizacji zjazdu jest determinowane potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa w ruchu drogowym oraz warunkami technicznymi, wymóg ustalania dodatkowo w drodze odrębnej decyzji warunków zabudowy tego zjazdu prowadziłby w istocie do konieczności przeniesienia do tej decyzji ustaleń zawartych w zezwoleniu na lokalizację zjazdu. Wskazać ponadto należy, że co do zasady ustalenie warunków zabudowy wymagane jest wówczas, gdy dochodzi do zmiany sposobu zagospodarowania terenu (lub użytkowania obiektu). Budowa zjazdu stanowi jedynie jeden z elementów zmiany zagospodarowania danego terenu wywołanej realizacją planowanego przedsięwzięcia budowlanego. Przesądzenie zatem o warunkach zabudowy tego przedsięwzięcia czyni zbędnym ustalanie warunków zabudowy zjazdu mającego jedynie zapewnić dojazd do działki, na której jest ono realizowane (zob. wyrok NSA z dnia 12 września 2012 r., sygn. akt II OSK 915/11). W realiach rozpoznawanej sprawy należało zatem uwzględnić, że inwestor uzyskał decyzję zezwalającą na lokalizację zjazdu z działki [...], a zatem nie był on obowiązany uzyskać decyzji o warunkach zabudowy dla tej działki. W konsekwencji, okoliczność, że decyzja o warunkach zabudowy nie uwzględniała działki [...] nie powoduje, że przedłożony przez inwestora projekt budowlany, obejmujący również tę działkę jest niezgodny z decyzją o warunkach zabudowy. Rozpatrując ponownie sprawę organ II instancji będzie miał na względzie poczynione wyżej uwagi. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 203 pkt 1 i art. 200 p.p.s.a.