II OSK 2544/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 18 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej T.C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 czerwca 2012 r., sygn. akt II SA/Ol 400/12 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T.C. na niewykonanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Ol 915/11 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, wyrokiem z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Ol 400/12, uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...] października 2011 r., którą organ ten uchylił własną decyzję z dnia [...] czerwca 2011 r. i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy J. z dnia [...] lipca 2009 r. w przedmiocie zmiany decyzji Wójta Gminy J. z dnia [...] marca 2009 r. ustalającej warunki zabudowy. Pismem z dnia 2 maja 2012 r. T.C. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie ze skargą na niewykonanie ww. wyroku i wymierzenie z tego powodu organowi grzywny według norm przepisanych oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania ze skargi wskazując, że akta przedmiotowej sprawy zostały zwrócone organowi przez Sąd w dniu 26 marca 2012 r. a wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy został rozpatrzony na posiedzeniu Kolegium w dniu 24 kwietnia 2012 r. Ponadto wskazano, że decyzję z dnia [...] maja 2012 r. doręczono już skarżącemu wobec czego jego skarga na bezczynność stała się bezprzedmiotowa. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 1 czerwca 2012 r. T.C. został wezwany do nadesłania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku lub też załatwienia sprawy, które złożone zostało przed wniesieniem skargi. Wezwanie to skarżącemu doręczono w dniu 6 czerwca 2012 r. W związku z niewykonaniem przez skarżącego powyższego wezwania w wyznaczonym terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, postanowieniem z dnia 25 czerwca 2012 r., sygn. akt II SA/Ol 400/12, odrzucił skargę T.C. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270, dalej: p.p.s.a.). Skargą kasacyjną T.C. zaskarżył powyższe postanowienie w całości, zarzucając mu naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez jego wadliwe zastosowanie i bezzasadne odrzucenie skargi wobec błędnego uznania, iż skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, gdy tymczasem jego skarga nie zawierała żadnych braków w rozumieniu art. 49 § 1 w zw. z art. 46 i 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. i nie był on zobowiązany przepisami obowiązującej ustawy do dołączenia do skargi dowodów wezwania organu do załatwienia sprawy po wyroku (art. 154 § 1 p.p.s.a.) tym bardziej, że dowodem takim skarżący nie dysponował, a jego dysponentem był wyłącznie organ i to na organie spoczywał obowiązek jego dostarczenia. Zaniechanie przez Sąd wezwania organu do wyjaśnienia czy strona składała przedmiotowe wezwanie, a ograniczenie się li tylko do wezwania strony skarżącej, która nie mogła posiadać takiego wezwania, skutkowało wydaniem orzeczenia w warunkach oczywistej sprzeczności ze stanem faktycznym sprawy. Dowody znajdujące się w aktach sprawy potwierdzają bowiem, że skarżący wyczerpał stosowny środek prawny przed wniesieniem skargi. Przy czym to naruszenie przepisów postępowania miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem doprowadziło do bezzasadnego odrzucenia skargi, która była oczywiście dopuszczalna. Z uwagi na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 154 § 1 p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego niezasadnie Sąd I instancji odrzucił skargę T.C. wniesioną na podstawie powyższego przepisu wskazując, że nie uzupełnił on braków formalnych tej skargi poprzez nadesłanie wezwania poprzedzającego wniesienie skargi. Czym innym są bowiem warunki formalne skargi a czym innym kwestia dopuszczalności jej wniesienia. Za braki formalne skargi podlegające usunięciu można uznać np. niewskazanie zaskarżonego aktu, brak podpisu strony skarżącej albo jego pełnomocnika czy brak odpisów skargi - a więc braki warunków wymaganych dla pism w postępowaniu sądowym określonych w art. 46-47 oraz dodatkowych elementów wymaganych dla pism jakimi są skargi do sądu administracyjnego wskazanych w art. 57 § 1 p.p.s.a. Warunkiem formalnym skargi nie jest natomiast wymóg dołączenia do niej dowodu uprzedniego pisemnego wezwania właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwiania sprawy jest warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. Sąd rozpoznający sprawę w niniejszym składzie podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z dnia 23 kwietnia 2010 r. (sygn. akt I OSK 7/10), gdzie wskazano, że jeżeli okazałoby się, iż w aktach administracyjnych przekazanych do Sądu przez organ administracji w trybie art. 54 § 2 p.p.s.a. brak jest wcześniej złożonego do organu wezwania do wykonania wyroku sądu, za którego niewykonanie wnosi się o ukaranie grzywną, Sąd mógłby zażądać od skarżącego wyjaśnień w kwestii złożenia owego wezwania. W żadnym przypadku nie byłoby to jednak wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi w trybie art. 49 § 1 obwarowane rygorem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Słusznie również wskazano w dalszej części tego postanowienia, że gdyby okazało się, że wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy nie zostało złożone przed wniesieniem skargi, obowiązkiem Sądu byłoby wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Reasumując stwierdzić należy, że niedołączenie przez skarżącego do jego skargi wniesionej na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. wezwania do wykonania wyroku z dnia 19 stycznia 2012 r. skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie nie stanowiło braku formalnego tej skargi. W konsekwencji, przez nienadesłanie przez skarżącego tego wezwania pomimo wezwania go zarządzeniem z dnia 1 czerwca 2012 r., nie ziściła się przesłanka określona w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odrzucenie zaskarżonym postanowieniem skargi T.C. z dnia 2 maja 2012 r. nastąpiło zatem z naruszeniem ww. przepisu. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.