II SA/Go 499/12

WyrokWSA w Gorzowie Wielkopolskim2012-07-18

Skład orzekający: Ireneusz Fornalik, Grażyna Staniszewska, Jacek Jaśkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie Prezydenta Miasta o odwołaniu dyrektora Centrum Kształcenia Ustawicznego i Praktycznego bez wypowiedzenia, wydane na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty, narusza prawo, jeśli nie zawiera uzasadnienia?
Ratio decidendi
Zarządzenie o odwołaniu dyrektora szkoły ze stanowiska kierowniczego, wydane na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty, wymaga szczegółowego uzasadnienia, które powinno zawierać opis stanu faktycznego, jego udokumentowanie oraz wykazanie, w czym przejawia się "szczególnie uzasadniony przypadek" nakazujący odwołanie. Brak takiego uzasadnienia w treści zarządzenia stanowi istotne naruszenie prawa i skutkuje jego nieważnością, uniemożliwiając merytoryczną kontrolę aktu.
Stan faktyczny
Prezydent Miasta odwołał dyrektora Centrum Kształcenia Ustawicznego i Praktycznego bez wypowiedzenia, powołując się na przepisy ustawy o samorządzie powiatowym i ustawy o systemie oświaty. Wojewoda stwierdził nieważność tego zarządzenia, uznając, że narusza ono istotnie prawo, ponieważ zarządzenie nie zawierało uzasadnienia, a podane przyczyny odwołania nie stanowiły "szczególnie uzasadnionego przypadku". Prezydent Miasta zaskarżył rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody do WSA, argumentując, że uzasadnienie odwołania nie musi być zawarte w treści zarządzenia, a dyrektor został poinformowany o przyczynach odwołania.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę Prezydenta Miasta.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Protokolant st. sekr. sąd. Anna Lisowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2012 r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia w sprawie odwołania ze stanowiska dyrektora Centrum Kształcenia [...] oddala skargę. Zarządzeniem z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] Prezydent Miasta powołując się na przepis art. 32 ust. 2 pkt 5 i art.. 48 ust. 2 w zw. z art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1592, ze zm.) oraz art. 38 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, ze zm.), odwołał M.O. – K. ze stanowiska dyrektora Centrum Kształcenia Ustawicznego i Praktycznego z dniem [...] marca 2012 r. bez wypowiedzenia. W § 2 zarządzenia organ wskazał, że z dniem [...] marca 2012 r. utraciło moc zarządzenie nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. Prezydenta Miasta w sprawie powierzenia stanowiska dyrektora Centrum Kształcenia Ustawicznego i Praktycznego wraz z pełnomocnictwem stanowiącym załącznik do tego zarządzenia. Stosownie do § 3 zarządzenia, jego wykonanie powierzono Naczelnikowi Wydziału Oświaty i Spraw Społecznych. Natomiast § 4 aktu wskazywał, że zarządzenie wchodzi w życie z dniem podpisania. Wojewoda zarządzeniem nadzorczym nr [...], z dnia [...] kwietnia 2012 r., powołując się na przepis art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142 poz. 1591, ze zm.) stwierdził nieważność zarządzenia nr [...] Prezydenta Miasta z dnia [...] marca 2012 r. w sprawie odwołania ze stanowiska dyrektora Centrum Kształcenia Ustawicznego i Praktycznego wskazując, po dokonaniu analizy prawnej przedmiotowego aktu, iż narusza on istotnie prawo, tj. art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz.2572, ze zm.). Zgodnie bowiem treścią § 1 ww. zarządzenia M.O.-K. odwołana została ze stanowiska dyrektora Centrum Kształcenia Ustawicznego i Praktycznego z dniem [...] marca 2012 roku, bez wypowiedzenia. Natomiast w podstawie prawnej aktu wskazano art. 32 ust.2 pkt 5 i art. 48 ust. 2 w związku z art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz.1592, ze zm.) w związku z art. 38 ust. 1 pkt 2 i ust.2 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty i po uzyskaniu pozytywnej opinii Kuratora Oświaty. Tymczasem stosownie do postanowień ww. art. 38 ust. 1 ustawy, organ który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze w szkole lub placówce: 1) odwołuje nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w razie: a) złożenia przez nauczyciela rezygnacji, za trzymiesięcznym wypowiedzeniem, b) ustalenia negatywnej oceny pracy lub negatywnej oceny wykonywania zadań wymienionych w art. 34a ust.2 w trybie określonym przepisami w sprawie oceny pracy nauczycieli - bez wypowiedzenia, c) złożenia przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny wniosku, o którym mowa w art. 34 ust. 2a; 2) w przypadkach szczególnie uzasadnionych, po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, a w przypadku szkoły i placówki artystycznej oraz placówki, o której mowa w art. 2 pkt 7, dla uczniów szkół artystycznych prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego - ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, może odwołać nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. W świetle postanowień ust. 2 ustawy, opinię o której mowa w ust. 1 pkt 2, wydaje się w terminie 5 dni roboczych od dnia otrzymania wystąpienia organu, o którym mowa w ust. 1. Niewydajnie opinii w tym terminie jest równoznaczne z wydaniem opinii pozytywnej. Organ wyjaśnił, że odwołanie nauczyciela z funkcji dyrektora ma charakter kompetencji władczej, związanej z wykonywaniem publicznoprawnych zadań w zakresie oświaty, określonych w przepisach mających charakter publicznoprawny. Tym samym -jak podkreśla się w orzecznictwie - akt ten jest aktem administracyjnoprawnym i podlega kontroli wojewody oraz właściwości sądów administracyjnych. Organ nadzoru wskazał także, że pismem z dnia [...] marca 2012 r. wystąpił do Prezydenta Miasta o przekazanie całości dokumentacji w sprawie łącznie z opinią Kuratora Oświaty. W odpowiedzi na powyższe, Zastępca Prezydenta Miasta przesłał uwierzytelnioną kserokopię odwołania ze stanowiska dyrektora CKUiP, kserokopię wystąpienia Prezydenta Miasta do Kuratora Oświaty o wydanie opinii w sprawie odwołania M.O.-K. ze stanowiska dyrektora, stanowiącego uzasadnienie odwołania ze stanowiska dyrektora, uwierzytelnione kserokopie korespondencji pomiędzy W.H. a M.O.-K. oraz wydruki z "Gazety". Jednocześnie Zastępca Prezydenta Miasta wyjaśnił, iż Kurator Oświaty nie wydał w ustawowym terminie opinii w sprawie odwołania M.O.-K. z funkcji dyrektora CKUiP, co jest równoznaczne z wydaniem opinii pozytywnej (art. 38 ust.2 ustawy o systemie oświaty). Organ nadzoru stwierdził, że przedmiotowe zarządzenie faktycznie nie zostało w żaden sposób uzasadnione w momencie jego wydania i doręczenia odwołanemu dyrektorowi. Powyższa okoliczność sprawia, że nie poddaje się ono kontroli z punktu widzenia legalności, bowiem nie sposób z jego treści odczytać, jakimi motywami kierował się organ w momencie jego wydania, a co za tym idzie, zbadanie, czy okoliczności odwołania dyrektora szkoły ze stanowiska mają charakter szczególnie uzasadnionego przypadku i czy wypełniona została przesłanka określona w przepisie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty stanowiącym podstawę prawną wydanego zarządzenia. Jednocześnie Wojewoda podkreślił, że bez znaczenia dla oceny braku uzasadnienia zakwestionowanego przez organ zarządzenia pozostaje fakt, że z treści pisma skierowanego do Kuratora Oświaty z dnia [...] lutego 2012r. ma wynikać wystarczające uzasadnienie kwestionowanego zarządzenia. Wskazana w nim przyczyna odwołania - niewypełnienie polecenia służbowego polegającego na przeniesieniu miejsca wykonywania statutowej działalności Samorządowego Ośrodka Doskonalenia i Doradztwa do budynku Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli - powinna się ona bowiem znajdować się w treści samego zarządzenia w sprawie odwołania z funkcji dyrektora. Podkreślił, że zarządzenie o odwołaniu dyrektora szkoły wydane na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty, zawierające element uznaniowy pozostawiony ocenie organu, wymaga szczególnie precyzyjnego uzasadnienia zawierającego opis stanu faktycznego i jego udokumentowanie, a także wykazanie w czym przejawia się "szczególnie uzasadniony przypadek" nakazujący odsunięcie dyrektora w trakcie roku szkolnego od wykonywanych przez niego obowiązków. Natomiast ogólnikowe powołanie treści art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty nie spełnia standardów prawidłowego uzasadnienia aktu o odwołaniu dyrektora szkoły i skutkuje jego nieważnością. Naruszenie prawa przez dyrektora musi być należycie wywiedzione, udokumentowane i uargumentowane w uzasadnieniu podjętego przez organ rozstrzygnięcia. Charakter prawny zarządzenia o odwołaniu dyrektora szkoły ze stanowiska przemawia za koniecznością traktowania go na równi z decyzją administracyjną, co uzasadnia zastosowanie w tej sprawie - na zasadzie analogii legis -wymogów z art. 107 § 3 k.p.a. oraz zapewnienia stronie możliwości czynnego udziału na każdym etapie postępowania (art. 10 § 1 k.p.a.), tak aby strona przed podjęciem decyzji miała prawo do przedstawienia swego stanowiska w sprawie. Tym samym Wojewoda wskazał, że organ prowadzący szkołę nie uzasadniając w sposób wymagany prawem swego stanowiska spowodował, iż przedmiotowe zarządzenie uznać należy za rozstrzygnięcie arbitralne, co w ocenie organu nadzoru jest niedopuszczalne wyrażając pogląd, że wątpliwości budzi również uznanie wskazanych przez Prezydenta Miasta w piśmie do Kuratora Oświaty przyczyn odwołania dyrektora CKUiP za "szczególnie uzasadniony przypadek", o którym stanowi art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty, bowiem tryb odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego przewidziany w omawianym przepisie może być uzasadniony albo nagłym zdarzeniem powodującym niemożność pełnienia stanowiska kierowniczego, ewentualnie naruszeniem prawa, które musi być na tyle istotne, że nie pozwala na dalsze wykonywanie obowiązków przez daną osobę, gdyż stanowi zagrożenie dla interesu publicznego. Tymczasem wskazana przez Prezydenta Miasta okoliczność nie uzasadniała zastosowania szczególnego trybu odwołania nauczyciela z funkcji dyrektora CKUiP na podstawie art.38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty. Na podstawie zarządzenia z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] Prezydent Miasta wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. ze skargą na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze, zarzucając naruszenie art. 38 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty przez przyjęcie, że dyrektor Centrum Kształcenia Ustawicznego i Praktycznego przed otrzymaniem odwołania ze stanowiska nie miała możliwości wypowiedzenia się co do faktów stanowiących podstawę jej odwołania, oraz nie otrzymała uzasadnienia wręczonego odwołania oraz art. 91 ustawy z dnia 8 marca 2009 r. o samorządzie gminnym, przez przyjęcie, że przedmiotowe zarządzenie Prezydenta Miasta zostało podjęte z istotnym naruszeniem prawa, gdyż nie zawierało w swojej treści uzasadnienia. Na tej podstawie Prezydent Miasta, wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego aktu nadzoru oraz obciążenie Wojewody kosztami postępowania w sprawie wskazując, że zarzut Wojewody zawarty w rozstrzygnięciu nadzorczym, iż uzasadnienie odwołania winno być zawarte w samej treści zarządzenia nie znajduje oparcia w przepisach ustrojowych samorządu gminnego, bowiem organy gminy podejmują uchwały i zarządzenia zgodnie z obowiązującymi przepisami, w tym z obowiązującymi zasadami techniki legislacyjnej, a uzasadnienie do tych przepisów sporządza się odrębnie (§ 131 ust.1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20.06.2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej " - Dz. U. Nr 100, poz.908). Zdaniem strony skarżącej zarządzenie nr [...] zostało wydane zgodnie z techniką legislacyjną, a zainteresowana została poinformowana o przyczynach odwołania ze stanowiska przy wręczaniu odwołania, więc zarzut arbitralności nie jest zasadny. Ponadto zdaniem skarżącego trudny też do obrony jest zarzut Wojewody, że odwołanie dyrektora nie było poprzedzone jej czynnym udziałem i brakiem możliwości przedstawienia swojego stanowiska w sprawie, a podane w piśmie do Kuratora przyczyny odwołania dyrektora CKUiP nie stanowią "szczególnie uzasadnionego przypadku", o którym mowa w art. 38 ust, 1, pkt 2 ustawy o systemie oświaty. Wojewoda wnosząc odpowiedź na skargę potrzymał swoje stanowisko zawarte w rozstrzygnięciu nadzorczym i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U, z 2012 r. poz. 270) - dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art.3 § 2 pkt.7 wymienionej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. W myśl art.148 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę jednostki samorządu terytorialnego na akt nadzoru uchyla ten akt. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił przepis art.38 ust.1 pkt. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004r. Nr 256, poz. 2572, ze zm.) - dalej jako "ustawa", zgodnie z którym organ, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze w szkole lub placówce w przypadkach szczególnie uzasadnionych, po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, a w przypadku szkoły i placówki artystycznej oraz placówki, o której mowa w art. 2 pkt. 7, dla uczniów szkół artystycznych prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego - ministra do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, może odwołać nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Zarzuty i argumenty skargi nie podważają w ocenie Sądu legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego, dlatego też skarga podlegała oddaleniu. Dla rozstrzygnięcia sporu pomiędzy organem samorządu terytorialnego a organem nadzoru, co do legalności odwołania dyrektora szkoły na podstawie przepisu art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty, podstawowe znaczenie ma wykładnia, zawartej w tym przepisie, klauzuli "w przypadkach szczególnie uzasadnionych" jako podstawy odwołania dyrektora szkoły, czy tak jak w rozpatrywanej sprawie Centrum Kształcenia Ustawicznego i Praktycznego z zajmowanego stanowiska w ciągu roku szkolnego bez wypowiedzenia. Dokonując wykładni regulacji ustawowej stwierdzić należy przede wszystkim, iż zgodnie z przepisami art. 38 ust. 1 pkt 1 ustawy, organ, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze w danej placówce ma dwojaką możliwość odwołania bez wypowiedzenia nauczyciela ze stanowiska, a mianowicie: 1. odwołuje nauczyciela w razie ustalenia negatywnej oceny pracy lub negatywnej oceny wykonania zadań wymienionych w art. 34 a ust. 2 w trybie określonym przepisami w sprawie oceny pracy nauczycieli, 2. odwołuje nauczyciela w razie złożenia przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny wniosku, o którym mowa w art. 34 ust. 2 a. Przy czym zadania wymienione w art. 34 "a" ust, 2, których wykonanie podlega ocenie organu prowadzącego szkołę obejmują w szczególności prawidłowość dysponowania przyznanymi przez szkołę środkami pochodzącymi z innych źródeł, a także gospodarowania mieniem, przestrzeganie obowiązujących przepisów dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy pracowników i uczniów oraz przestrzeganie przepisów dotyczących organizacji pracy szkoły i placówki (art. 34 "a" ust. 2). Natomiast przepis art. 34 ust. 2 "a" ustawy obliguje wręcz organ prowadzący szkołę do odwołania dyrektora szkoły, z końcem albo w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia, gdy z wnioskiem o odwołanie wystąpi organ sprawujący nadzór pedagogiczny zarzucając dyrektorowi brak efektów kształcenia lub wychowania. Z analizy przepisów art. 38 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie oświaty wynika konstatacja, iż przepisy te mogą stanowić podstawę prawną do odwołania dyrektora szkoły z zajmowanego stanowiska, w ciągu roku szkolnego bez wypowiedzenia, zarówno w razie negatywnej oceny jego pracy, jak i w przypadku naruszenia w działalności szkoły przepisów w zakresie spraw finansowych, administracyjnych i organizacyjnych, a także gdy w działalności szkoły brak dostatecznych efektów kształcenia lub wychowania (art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. "b" i "c" w zw. z art. 34 ust. 2 "a" oraz art. 34 "a" ust. 2 ustawy). Podstawy do odwołania dyrektora szkoły określone dyspozycjami w/w przepisów ustawy obejmują praktycznie pełny zakres działania nauczyciela pełniącego funkcję dyrektora szkoły. Ma to istotne znaczenie z punktu widzenia ustalenia dyrektywy interpretacyjnej, gdy chodzi o wykładnię przepisu art. 38 ust. 1 pkt. 2 ustawy o systemie oświaty. W przepisie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy przewidziana jest możliwość odwołania nauczyciela ze stanowiska kierującego "w przypadkach szczególnie uzasadnionych", to stwierdzić można, że podstawy odwołania dyrektora określone w pkt 1 ust. 1 art. 38 ustawodawca uznaje za przypadki zwyczajne, typowe - bazujące na negatywnej ocenie pracy czy wykonania bieżących zadań nauczyciela - dyrektora szkoły. W takim zaś ujęciu pojęcie "przypadki szczególnie uzasadnione" jako pojęcie ogólne, winno być interpretowane wąsko. W orzecznictwie sądów administracyjnych od dawna przyjmuje się, że przepis ten stanowi wyjątek od zasady stabilności stosunku zatrudnienia, a zatem jego wykładnia rozszerzająca jest niedopuszczalna (wyrok NSA w Warszawie z dnia 1 września 2010 r. ! OSK 933/10, LEX nr 602589; podobnie wyrok NSA w Warszawie z 19 listopada 2010 r., I OSK 1530/10 LEX nr 745066). Mając na uwadze dotychczasowe orzecznictwo sądów administracyjnych odnoszące się do interpretacji pojęcia "przypadków szczególnie uzasadnionych" w rozumieniu art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty, można zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie - wskazać, że za przypadki szczególnie uzasadnione należy uznać: 1. zdarzenia (działanie lub zaniechanie) o charakterze zupełnie wyjątkowym, nadzwyczajnym (wykraczającym poza działanie rutynowe, codzienne), 2. mające charakter niedopełnienia obowiązków lub naruszenia uprawnień, określonych prawem, przez nauczyciela - dyrektora szkoły, 3. przy czym stwierdzone uchybienie nauczyciela są tego rodzaju, że powodują destabilizację w realizacji funkcji (dydaktycznej, wychowawczej i oświatowej) szkoły i dlatego 4. konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie wykonywania funkcji dyrektora, albowiem dalsze zajmowanie stanowiska dyrektora godzi w interes szkoły jako interes publiczny. Zaistnienie tak rozumianego, szczególnie uzasadnionego przypadku, upoważnia organ prowadzący szkołę, po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, do odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Przyczyny leżące u podstaw zarządzenia o odwołaniu ze stanowiska kierowniczego winny być dokładnie i szczegółowo wywiedzione i uargumentowane w uzasadnieniu podjętego zarządzenia. Przyczyną odwołania w tym trybie nie mogą być tylko takie zaniedbania obowiązków dyrektora, które mogą prowadzić do destabilizacji funkcjonowania szkoły (wyrok WSA w Gliwicach z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt IV SA/GI 862/04; wyrok NSA z 19 września 2001 r. sygn. akt II SA 1657/01; wyrok NSA z 12 lutego 2002 r. sygn. akt I SA 2743/01; wyrok NSA z 18 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OSK 86/08). Odnosząc wreszcie powyższe wywody na temat wykładni pojęcia "przypadków szczególnie uzasadnionych" do realiów rozpatrywanej sprawy, stwierdzić należy, że dokonana przez Wojewodę ocena zarządzenia Prezydenta Miasta jest prawidłowa, a wydane rozstrzygnięcie nadzorcze - zgodne z prawem, albowiem zarządzenie Prezydenta Miasta z dnia [...] marca 2012 r. w sprawie odwołania ze stanowiska Dyrektora Centrum Kształcenia Ustawicznego i Praktycznego w istotny sposób narusza dyspozycję art. 38 ust. 1 pkt. 2 ustawy o systemie oświaty. Jak słusznie zauważył organ nadzoru, zarządzenie nie zawierało żadnego uzasadnienia, pozwalającego na odtworzenie przyczyn odwołania M.O.-K. z zajmowanego stanowiska. Tymczasem w orzecznictwie podkreśla się, że brak uzasadnienia uniemożliwia zarówno organowi nadzoru, jak również sądowi merytoryczne skontrolowanie tego aktu, w szczególności w aspekcie wystąpienia "szczególnie uzasadnionego przypadku" uprawniającego organ do zastosowania tego szczególnego trybu odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego. Brak odpowiedniego uzasadnienia rozstrzygnięcia uniemożliwia dokonanie oceny jego legalności, a z drugiej strony powoduje niemożność poznania motywów takiego, a nie innego rozstrzygnięcia (wyrok WSA w Łodzi z dnia 10 grudnia 2010 r. sygn. akt Ml SA/Łd 546/10, wyrok NSA z dnia 7 czerwca 2011 r. sygn. akt I OSK 314/11, z dnia 25 lutego 2011 r. sygn. akt I OSK 2032/10). Zarzuty podniesione przez stronę skarżącą nie znajdują tym samym oparcia w obowiązujących przepisach prawa. W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, iż stwierdzenie nieważności zarządzenia nastąpiło ze względu na jego sprzeczność z cytowanym wyżej przepisem. Ponadto zauważyć należy, że organ nadzoru, w uzasadnieniu rozstrzygnięcia nadzorczego, ustosunkował się do podniesionych w piśmie skierowanym do Kuratora Oświaty przyczyn odwołania dyrektora CKUiP stwierdzając, iż budzi wątpliwości czy spełniają one warunków pozwalające na zakwalifikowanie ich jako "szczególnie uzasadniony przypadek", nie jest to bowiem przypadek nagły czy też przypadek istotnego naruszenia przepisów prawa, który uniemożliwiałby dalsze wykonywanie obowiązków przez daną osobę. W tym stanie rzeczy skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło