IV SA/Gl 342/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. N. na decyzję Samorządowego kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczeń z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z dnia [...] adwokat K. H., działając jako kurator dla nieobecnego J. N., ustanowiony w postępowaniu administracyjnym zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Samorządowego kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji zobowiązującą J. N. do zwrotu należności wypłaconych uprawnionym z funduszu alimentacyjnego. Zarządzeniem z dnia 18 kwietnia 2012 r. adwokat została wezwana do uzupełnienie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącego w niniejszym postępowaniu. Jednocześnie Sąd wyjaśnił, że znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy postanowienie Sądu Rejonowego w M., Wydział [...] z dnia [...] sygn. akt [...] upoważnia adwokata jedynie do reprezentowania J. N. w postępowaniu administracyjnym. Wskazane wezwanie zostało skutecznie doręczone kuratorowi – adwokat K. H. w dniu 2 maja 2012 r., co wynika z dowodu doręczenia znajdującego się w aktach sprawy (k. 10). W zakreślonym przez Sąd terminie braki skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi Sąd zobligowany jest dokonać jej kontroli pod względem przedmiotowym, podmiotowym jak i pod względem spełnienia przez nią wymagań formalnych oraz jej terminowości. Jeżeli w toku tego wstępnego badania skargi Sąd dojdzie do wniosku, że nie spełnia ona któregokolwiek z wyżej wskazanych wymogów zobligowany jest ją odrzucić, chyba, że braki skargi dają się usunąć. W takim przypadku bowiem Sąd wzywa stronę do ich usunięcia stosownie do regulacji art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Zgodnie z treścią przywołanego przepisu w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w przypadku nieuzupełnienia przez skarżącego braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca. W niniejszej sprawie skarga została złożona przez adwokata, który w toku postępowania administracyjnego został ustanowiony dla strony postępowania kuratorem. Przyjąć zatem należało, że w świetle uregulowań zawartych w P.p.s.a. oraz K.p.a., adwokat ten w istocie składał skargę jako pełnomocnik strony bowiem wyznaczenie go w postępowaniu administracyjnym jako kuratora dla nieobecnego, nie umożliwia mu skutecznego powoływania się na to ustanowienie w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zatem Sąd wezwał adwokata do uzupełnienia braków skargi poprzez przedłożenie dokumentów z których będzie wynikać umocowanie do działania w imieniu skarżącego. W wyznaczonym przez Sąd terminie brak ten nie został jednak przez pełnomocnika uzupełniony. W tym miejscu przyjdzie stwierdzić, że znajdujące się aktach administracyjnych sprawy postanowienie Sądu Rejonowego w M. - Wydział [...] z dnia [...] na mocy którego adwokat –K. H. została ustanowiona kuratorem dla J. N. – celem reprezentowania jego interesów w postępowaniu administracyjnym o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego dla uprawnionego P. N. nie może zostać uznane za obejmujące również upoważnienie do reprezentowania interesów skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Postanowienie to bowiem zostało wydane w oparciu o regulacje art. 34 K.p.a. w związku z art. 184 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Zostało ono zatem wydane dla celów postępowania administracyjnego, co również w sposób niebudzący wątpliwości wynika już z samej sentencji omawianego rozstrzygnięcia. Dlatego należy przyjąć, ze udzielone adwokat upoważnienie zostało ograniczone, co do jego zakresu na postępowanie administracyjne i nie można go rozciągać na postępowanie sądowoadministracyjne. Postępowania te stanowią odrębne procedury regulowane zupełnie odrębnymi przepisami, a regulacje zamieszczone w ramach jednej z nich nie mogą być niejako inkorporowane do drugiej (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 lutego 2011 r., sygn. akt IV SA/Gl 945/10 publ. w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych). Przyjąć zatem należy, że adwokat nieposiadając upoważnienia do reprezentowania interesów skarżącego w niniejszym postępowaniu winna wykazać się stosownym umocowaniem, czego jednak w wyznaczonym przez Sąd terminie nie uczyniła zatem stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.