II SA/Sz 605/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Jankowski (spr.),, Sędzia NSA Iwona Tomaszewska, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2012r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości oddala skargę Starosta decyzją z dnia [...] po rozpoznaniu wniosku Spółki A zezwolił wnioskodawcy na podstawie art. 124 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości stanowiącej własność A.B. w celu realizacji inwestycji polegającej na założeniu i przeprowadzeniu na części nieruchomości napowietrznej dwutorowej linii elektroenergetycznej 110kV relacji [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzją z dnia [...] ograniczył sposób korzystania z części działki A.B. w celu realizacji przedmiotowej inwestycji. Nadto planowana inwestycja jest inwestycją celu publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W odwołaniu od ww. decyzji A.B. reprezentowany przez pełnomocnika zarzucił naruszenie art. 108 K.p.a., art.. 64 ust. 3 Konstytucji RP i art. 124 ust. 1 a ustawy o gospodarce nieruchomościami. Nadto wskazał na fakt wydania decyzji przez osobę nieupoważnioną do jej wydania, ponieważ w decyzji Starosty nie powołano się na upoważnienie wydane przez właściwy organ. Wojewoda decyzją z [...] na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. oraz art. 124 ust.1a u.g.n. uchylił ww. decyzję przekazując sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji z uwagi na uchylenie decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości, od której bytu uzależniona jest decyzja zezwalająca na zajęcie nieruchomości. Decyzja wydana w trybie art. 124 ust. 1a u.g.n. ma o tyle rację bytu, o ile istnieje w obrocie prawnym decyzja o wywłaszczeniu, jest decyzją od tamtej w tym sensie zależną, iż jej celem jest umożliwienie wykonania decyzji wywłaszczeniowej jeszcze w toku kontroli instancyjnej. Zatem pozostawanie w obrocie prawnym decyzji wywłaszczeniowej stanowi warunek wydania decyzji w trybie art. 124 ust. 1a u.g.n. W konsekwencji uchylenie decyzji wywłaszczeniowej przesądza o konieczności wyeliminowania z obrotu prawnego także decyzji zezwalającej na zajęcie nieruchomości. Na powyższą decyzję A.B. wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Kwestionowanej decyzji skarżący zarzucił naruszenie art. 138 § 2 K.p.a. w związku z art. 124 ust. 1a u.g.n. poprzez jego błędne zastosowanie, ponieważ nie istnieją jakiekolwiek okoliczności, które powinny być rozpatrzone przez organ I instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 15 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 927/11 uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody. W swoich rozważaniach Sąd wyjaśnił, że Starosta wydał w dniu [...] decyzję ograniczającą sposób korzystania z nieruchomości przez A.B. oraz zezwalającą na niezwłoczne zajęcie nieruchomości, której sposób korzystania został ograniczony. Decyzjami z dnia [...] Wojewoda uchylił obydwie decyzje organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Działanie takie choć nie do końca zgodne z art. 138 § 2 K.p.a. było prawidłowe. Jednakże mając na uwadze uchylenie przez Sąd wyrokiem z dnia 15 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 926/11 decyzji Wojewody z dnia [...] uchylającej decyzje Starosty w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, zasadnym było również uchylenie przedmiotowej decyzji. Po rozpoznaniu sprawy na skutek wydanego wyroku, Wojewoda decyzją z dnia [...] w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w związku z art. 124 ust. 1a u.g.n. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu podjętego aktu organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 124 ust. 1a u.g.n. w przypadkach określonych w art. 108 K.p.a. lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela w drodze decyzji zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji wywłaszczeniowej. Ustawodawca przesądził, że rozstrzygnięciu o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Wojewoda wyjaśnił, że przedmiotowa inwestycja polega na ograniczeniu sposobu korzystania z części ww. nieruchomości w celu realizacji inwestycji dotyczącej założenia i przeprowadzenia na części tej nieruchomości napowietrznej dwutorowej linii elektroenergetycznej 110kV relacji [...]. Dzięki zrealizowaniu tej strategicznej inwestycji zostanie zlikwidowanych większość problemów związanych z zasilaniem w energię elektryczną dużej części województwa, w tym aglomeracji [...]. Przesłanki uzasadniające budowę tej linii znalazły potwierdzenie między innymi w Raporcie [...] powołanego zarządzeniem Wojewody [...] nr [...]. W aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo L.Z., naczelnika Wydziału Gospodarki Nieruchomości i Nadzoru Właścicielskiego Starostwa Powiatowego potwierdzające jej umocowanie do wydawania decyzji administracyjnych w imieniu Starosty. Poddając natomiast analizie prawidłowość przeprowadzonego postępowania administracyjnego organ II instancji stwierdził, że Starosta w prawidłowy sposób wyjaśnił powody dla udzielenia zezwolenia na niezwłoczne zajęcie ww. części nieruchomości, a także przed wydaniem decyzji zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym w sprawie. A.B. reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego K.B. zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając jej naruszenie art. 124 ust.1a u.g.n. oraz art. 108 K.p.a. W ocenie skarżącego Wojewoda bezzasadnie ocenił, że decyzja organu I instancji jest zgodna z przepisami prawa, ponieważ organ ten nie wykazał, że konieczne jest niezwłoczne zajęcie nieruchomości. Celem decyzji jest ułatwienie, wykonawcy inwestycji wykonania swoich zobowiązań umownych w stosunku do inwestora. Przyczyny te nie spełniają natomiast wymogów z art. 108 K.p.a. W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał stanowisko zajęte w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje: Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 j.t.) doprowadziła do stwierdzenia, że skarga nie jest zasadna. W ocenie Sądu organy prowadząc powyższe postępowanie prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego oraz nie naruszyły przepisów procedury administracyjnej. W myśl art. 124 ust.1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010r. poz. 651 j.t.) zwanej dalej "ustawą", starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w przypadkach określonych w art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, na podstawie art. 124 ust. 1ustawy. Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. W sprawie mamy do czynienia zarówno z ważnym interesem społecznym jak i ważnym interesem gospodarczym, gdyż budowa sieci zapewni stały dopływ energii do licznych gospodarstw domowych oraz przedsiębiorstw na znacznym obszarze. W ocenie Sądu w uzasadnieniu decyzji organu II instancji podkreślono, iż wydanie decyzji było uzasadnione ważnym interesem gospodarczym oraz społecznym i ta argumentacja nie budzi zastrzeżeń. Jak wynika z pisma z dnia [...] Wojewody planowane przedsięwzięcie polegające na budowie napowietrznej, dwutorowej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji [...], zostało zaliczone do inwestycji strategicznych dla dużej części województwa, w tym aglomeracji [...], niezbędnej dla zapobieżenia katastrofom energetycznym, jak awaria z [...]. W Raporcie [...] powołanego Zarządzeniem Wojewody z [...] wskazano, że budowa linii zwiększy bezpieczeństwo energetyczne poprzez zagwarantowanie możliwości zabezpieczenia zwiększonego zapotrzebowania na energię przez odbiorców i zwiększenia bezpieczeństwa dostaw. Decyzja wydana w oparciu o art. 124 ust. 1a ustawy jest decyzją zależną od bytu decyzji, o której mowa w art. 124 ust. 1 ustawy, tj. decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości, jednak nie oznacza to, że wydanie decyzji w trybie art. 124 ust. 1a ustawy jest możliwe dopiero, gdy decyzja ograniczająca sposób korzystania z nieruchomości stanie się ostateczna. Zdaniem Sądu przepis art. 124 ust. 1a ustawy przesądza o obligatoryjnym wydaniu decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości oraz o nadaniu tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Sąd nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji i stąd działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.