I GSK 82/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Anna Stec Sędzia NSA Jan Bała Sędzia del. WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz (spr.) Protokolant Beata Kołosowska po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Celnej w B. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 7 września 2012 r. sygn. akt I SA/Lu 595/12 w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania oddala skargę kasacyjną. Objętym skargą kasacyjną wyrokiem z dnia 7 września 2012 r., sygn. akt I GSK 82/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. po rozpoznaniu skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B.P. (w skrócie: DIC) z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu osobowego uchylił zaskarżoną decyzję i zasądził od organu na rzecz K. B. koszty postępowania. Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia: Decyzją z dnia [...] marca 2008 r. Naczelnik Urzędu Celnego w B. P. (dalej – NUC) określił K. B. (aktualnie B., dalej – skarżąca, strona) zobowiązanie w podatku akcyzowym w kwocie 1495 zł oraz w podatku od towarów usług w kwocie 835 zł. Decyzja ta została wydana wskutek decyzji tego organu z dnia [...] listopada 2007 r., na mocy której (wskutek negatywnej weryfikacji świadectwa pochodzenia pojazdu), przy zastosowaniu właściwej stawki określono stronie kwotę długu celnego w wysokości 202 zł w związku z przyjęciem zgłoszenia celnego z dnia [...] stycznia 2006 r. z tytułu importu ze Sz. samochodu osobowego BMW, rok produkcji 2000 r., o pojemności sinika powyżej 2000 cm3. Następnie, po wydaniu w dniu [...] kwietnia 2009 r. kolejnej decyzji w sprawie określenia stronie kwoty należności, wynikających z długu celnego w kwocie 1432 zł, (w związku z przyjęciem przez organ celny w tym rozstrzygnięciu wyższej wartości celnej importowanego samochodu - 16340 zł), NUC postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. wznowił postępowanie podatkowe w sprawie określenia stronie zobowiązania w podatku akcyzowym i w podatku od towarów i usług. Powodem opisanych czynności było ponowne uzyskanie przez NUC pisma szwajcarskich władz celnych w sprawie negatywnej weryfikacji świadectwa pochodzenia sprowadzonego przez stronę pojazdu. Po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego, decyzją z dnia [...] października 2009 r. NUC uchylił swoją decyzję z dnia [...] marca 2008 r. i określił stronie z tytułu tego importu zobowiązanie w podatku akcyzowym w kwocie 11683 zł, a w podatku od towarów i usług w kwocie 6525 zł. Po rozpatrzeniu odwołania, DIC w B. P. decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Stwierdził, że przyjęcie wyższej wartości celnej przez organ celny było wiążące dla organu podatkowego. Organ podatkowy wyjaśnił, iż nie był uprawniony do przyjęcia innej wartości celnej importowanego samochodu, jako elementu kalkulacyjnego importowanego samochodu niż ta przyjęta przez organ celny. Podkreślił, że opodatkowanie podatkiem akcyzowym podlegało stawce 65 % stosownie do § 7 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825, dalej – "rozporządzenie z 22 kwietnia 2004 r.") wydanego na podstawie upoważnienia zawartego w ustawie z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 z późn. zm., dalej: "u.p.a."). Przyjęcie wyższej wartości celnej pojazdu oznaczało także wzrost podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług z tytułu importu, stosownie do art. 29 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm., dalej: "u.p.t.u."). Po złożeniu przez stronę skargi na powyższą decyzję, Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. wyrokiem z dnia 29 września 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 308/10, uchylił to rozstrzygnięcie. Sąd stwierdził, że import samochodu osobowego został dokonany w styczniu 2006 r., w okresie wskazanym w art. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego (Dz. U. Nr 118, poz. 745, dalej: "u.z.n."). Sąd podkreślił, że w tym stanie prawnym obowiązek organu podatkowego zwrotu nadpłaty w zapłaconym podatku akcyzowym z tytułu importu przewidziany w ustawie wyłącza uprawnienie organu podatkowego do określenia decyzją zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu importu dokonanego w wysokości obejmującej kwotę odpowiadającą kwocie nadpłaty w rozumieniu u.z.n. Według Sądu organ podatkowy nie był uprawniony do samodzielnego podejmowania czynności dowodowych, prowadzenia postępowania wyjaśniającego w celu podważenia, zakwestionowania wartości celnej ustalonej w sposób wiążący i przyjętej przez organ celny. Od powyższego wyroku DIC wniósł skargę kasacyjną, w której zaskarżył powyższy wyrok w całości i wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Wyrokiem z dnia 16 maja 2012 r., sygn. akt I GSK 522/11, Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za zasadną i uchylił zaskarżony wyrok oraz przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w L. NSA nie podzielił stanowiska Sądu I instancji odnośnie możliwości stosowania w tej sprawie przepisów ustawy o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego. W akcie tym określono zasady zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego, dokonanego w okresie od dnia [...] maja 2004 r. do dnia [...] listopada 2006 r., na podstawie ustawy o podatku akcyzowym. Powołana regulacja prawna nie ustanowiła natomiast odmiennych zasad obliczania podatku akcyzowego w okresie, którego dotyczy ustawa o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego. Biorąc pod uwagę treść art. 9 u.z.n., NSA przyjął, iż przepis ten wskazuje, że zastosowanie tej ustawy zostało zawężone do postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty, a zatem do sytuacji, kiedy najpierw doszło do wpłaty podatku w większej wysokości niż należna lub wpłaty kwoty w ogóle. W związku z powyższym przepisy ustawy o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego nie eliminują istnienia stosunku prawnego w postaci powstałego wcześniej zobowiązania podatkowego. Zatem organy były zobowiązane do zastosowania, obowiązujących w dniu objęcia sprowadzonego samochodu procedurą dopuszczenia do obrotu, przepisów i zastosowania stawki akcyzy zgodnie z treścią § 7 ust. 2 rozporządzenia z 22 kwietnia 2004 r. Oznacza to, że postępowanie w sprawie nadpłaty jest postępowaniem odrębnym. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w pierwszej kolejności musi zaistnieć fakt zapłaty podatku, aby można było wdrożyć postępowanie o stwierdzenie nadpłaty. Ponownie rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem o sygn. I SA/Lu 595/12 uchylił decyzję DIC z dnia 25 stycznia 2010 r. Sąd uwzględnił zarzut naruszenia art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm., dalej: "O.p."), co, zdaniem WSA, powodowało niecelowość oceny naruszenia pozostałych podniesionych w skardze zarzutów, koncentrujących się na wadliwości dokonanych przez organy celne ustaleń związanych z zakwestionowaną przez NUC fakturą. Sąd I instancji wskazał, że w ramach podstawy wznowienia postępowania, jako okoliczność nową, istotną dla wyniku sprawy i nieznaną w dacie wydania decyzji organ wskazał uznaną za dokument urzędowy w rozumieniu art. 194 O.p. informację szwajcarskich władz celnych, że wystawca faktury sprzedający skarżącej samochód - spółka A.– E., A..[...], [...] R., nie funkcjonuje na rynku szwajcarskim, co oznacza, że firma jest fikcyjna, podobnie jak pieczątki, rachunki i podpisy sprzedawców zawartych na umowach wskazują na ich również fikcyjny charakter. Sąd zauważył jednak, że powoływane jako podstawa wznowienia dowody i okoliczności istniały i były organowi znane w dacie wydania pierwotnej decyzji. Jak bowiem wynika z zaskarżonej decyzji i z akt sprawy NUC decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. określił stronie kwotę długu celnego w wysokości 202 zł w związku z przyjęciem zgłoszenia celnego z dnia [...] stycznia 2006 r. z tytułu importu ze Szwajcarii samochodu osobowego. Następnie decyzją z dnia [...] marca 2008 r. określił stronie zobowiązanie w podatku akcyzowym w kwocie 1495 zł i w podatku od towarów usług w kwocie 835 zł. Podstawą wydania tych decyzji i zastosowania właściwej stawki celnej, był wynik weryfikacji deklaracji o pochodzeniu, przeprowadzonej przez szwajcarskie władze celne, w którym ustalono, że firma wymieniona na fakturze jako eksporter "nie jest osiągalna pod podanym adresem. Z tego powodu nie można było sprawdzić pochodzenia pojazdu. Tak więc pojazd jest takim, który ma nieokreślone pochodzenie i jego dokument pochodzenia jest nieważny". Sąd uznał, że następne pismo szwajcarskich władz celnych z dnia [...] lutego 2008 r., na które powołują się organy w postępowaniu wznowieniowym, jedynie potwierdzało informacje wcześniej przekazane polskim organom. W tej sytuacji WSA stwierdził, że istotna dla wyniku sprawy okoliczność faktyczna, udokumentowana dowodem znajdującym się w aktach sprawy administracyjnej, nie mogła zostać uznana za okoliczność nową, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 5 O.p., jeśli wznawiający postępowanie organ, prowadząc wcześniej inne postępowanie, dysponował pełną wiedzą o stanowiącej podstawę wznowienia okoliczności wywiedzionej wszakże z innego dokumentu. Za chybione Sąd ocenił zarzuty naruszenia art. 29 ust. 1 oraz art. 78 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U UE L 302 z dnia 19.10.1992 r. s. 1, dalej: "WKC"). Kontrolowana decyzja bowiem dotyczy postępowania podatkowego, a postępowanie celne, w którym ustalono wartość celną sprowadzonego pojazdu oraz określono niezaksięgowaną kwotę należności wynikających z długu celnego zostało ostatecznie zakończone. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Dyrektor Izby Celnej w B. P. Organ domagał się w niej uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego według norm przepisanych, w tym o kosztach zastępstwa prawnego. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: - naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., poz. 270, dalej: "p.p.s.a.") w związku z art. 240 § 1 pkt 5 O.p. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy poprzez uznanie, że w dniu wydawania decyzji przez Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] października 2009 r. określającej kwotę podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu osobowego w wyniku wznowienia postępowania podatkowego organ posiadał już wiedzę o okolicznościach i dowodach stanowiących podstawę wszczęcia powyższego postępowania w związku z przyjęciem, że tymi okolicznościami są wyniki weryfikacji pochodzenia towaru przedstawione przez szwajcarskie organy celne stanowiące podstawę do wydania decyzji celnej z dnia [...] listopada 2007 r. - naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. w związku z art. 240 § 1 pkt 5 O.p. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy poprzez uznanie, że nowymi istotnymi okolicznościami faktycznymi lub dowodami są ustalenia szwajcarskich organów celnych o nieosiągalności pod wskazanym w dokumentacji adresem eksportera skutkującej uznaniem nieokreśloności pochodzenia importowanego samochodu osobowego przez skarżącą i nieważnością dokumentu jego pochodzenia, gdy tymczasem nową istotną okolicznością faktyczną lub nowym dowodem w postępowaniu podatkowym wobec niekwestionowanej współzależności pomiędzy wysokością podstaw opodatkowania w obu podatkach, a wartością celną towaru jest ostateczna wysokość wartości celnej oraz wysokość długu celnego, którą to okoliczność Sąd I instancji zupełnie pominął, co w konsekwencji skutkowało naruszeniem art. 245 § 1 pkt 1 O.p. obligującej organ do uchylenia dotychczasowej decyzji w związku zaistnieniem ustawowych przesłanek wznowieniowych określonych w art. 240 § 1 pkt 5 tej ustawy. K. B. nie zajęła stanowiska w formie odpowiedzi na skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Należy dodać, że zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, co oznacza, iż strona wnosząca ten środek odwoławczy, zarzucając naruszenie konkretnych przepisów prawa w określonej formie, sama wyznacza obszar kontroli kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny bierze zaś pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, której przesłanki zostały określone w art. 183 § 2 p.p.s.a., a która nie zachodzi w tej sprawie. Ponadto zgodnie z art. 176 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna spełniać wymogi formalne przewidziane dla pism procesowych w postępowaniu sądowym. Ponadto jej obligatoryjnym elementem, jest przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Przez przytoczenie podstawy kasacyjnej należy rozumieć podanie konkretnego przepisu (konkretnej jednostki redakcyjnej określonego aktu prawnego), który zdaniem strony został naruszony przez sąd pierwszej instancji (por. postanowienia NSA z 8 marca 2004 r., sygn. akt FSK 41/04; z 1 września 2004 r., sygn. akt FSK 161/04; z 24 maja 2005 r., sygn. akt FSK 2302/04) oraz wskazanie na czym polegała ich błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie oraz jaka powinna być prawidłowa wykładnia i właściwe zastosowanie, a w przypadku naruszenia prawa procesowego dodatkowo wykazanie wpływu naruszenia na wynik sprawy. Z kolei uzasadnienie skargi kasacyjnej winno zawierać rozwinięcie zarzutów kasacyjnych. Uzasadnienie skargi kasacyjnej ma zawierać rozwinięcie podniesionych zarzutów kasacyjnych przez wyjaśnienie na czym naruszenie polegało i przedstawienie argumentacji na poparcie odmiennej wykładni przepisu niż zastosowana w zaskarżonym orzeczeniu lub uzasadnienie zarzutu niewłaściwego zastosowania przepisu, a w odniesieniu do uchybień przepisom procesowym - wykazanie, że zarzucane uchybienie rzeczywiście mogło mieć wpływ na wynik sprawy (por. wyrok NSA z 12 października 2005 r., sygn. akt I FSK 155/05, także por. J. Drachal, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera, Warszawa 2011, s. 600). Z kolei uzasadnienie skargi kasacyjnej powinno przede wszystkim przedstawiać argumenty mające na celu wskazanie słuszności podstaw kasacyjnych (por. A. Skoczylas, Glosa do postanowienia NSA z 5 sierpnia 2004 r., sygn. akt FSK 299/04). Kierując się powyższym należy zauważyć, że w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, Dyrektor Izby Celnej nie zawarł uzupełnień czy wyjaśnień co do podniesionych w tej skardze zarzutów. Uzasadnienie kończy się na str. 4, przy czym strony 3 i 4 zawiera tę samą treść, a ostatnie na tych stronach zdanie pozostaje "niedokończone". Zatem zająć można było stanowisko jedynie co do sformułowań samych zarzutów. Kontrolowanym kasacyjnie wyrokiem Sąd I instancji zakwestionował wznowienie przez organ celny na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 O.p. postępowania w przedmiocie określenia kwot podatków: akcyzowego oraz od towarów i usług z tytułu importu samochodu osobowego, zakończone decyzją DIC z dnia [...] stycznia 2010r. Przede wszystkim zarzut ujęty jako pierwszy został nieprawidłowo sformułowany. Organ w skardze kasacyjnej odnosił badanie przesłanek wznowienia postępowania do daty [...] października 2009 r. (daty wydania przez NUC decyzji wskutek wznowienia postępowania), choć Sąd I instancji przesłanki te badał na dzień [...] marca 2008 r. (datę wydania decyzji ostatecznej w przedmiocie podatku akcyzowego i VAT), podobnie jak wcześniej organ w zaskarżonej decyzji. Należy zauważyć, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową dającą możliwość ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy podatkowej zakończonej ostateczną decyzją (od której nie służy odwołanie w administracyjnym toku postępowania), jeżeli postępowanie, w którym została ona wydana, było dotknięte wadą (przesłanki wznowienia) określoną w art. 240 O.p. (por. Sł. Presnarowicz, Komentarz do art. 240 Ordynacji podatkowej, Lex 2013). Powyższa instytucja nie może być wykorzystywana do ponownej pełnej merytorycznej kontroli decyzji ostatecznej wydanej w postępowaniu zwykłym, bowiem nie jest to kontynuacja postępowania zwykłego, a odrębne postępowanie nadzwyczajne (por. wyroki NSA z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt I FSK 240/12, Lex nr 1295748 i z dnia 30 stycznia 2013 r., sygn. akt II FSK 1211/11, Lex nr 1298438). Nie budziło wątpliwości, że w dniu [...] października 2009 r. - dacie wydania przez NUC decyzji kończącej w I instancji postępowanie wznowieniowe były już znane wyjaśnienia szwajcarskich służb celnych nadesłane w formie pisma z dnia [...] lutego 2008 r. Wiedza organu w dniu [...] października 2009 r. o dokumentach weryfikujących pochodzenie towaru (samochodu BMW) nie miała znaczenia dla rozstrzygnięcia czy prawidłowo zostało wszczęte postępowanie wznowieniowe na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 O.p. i wydana decyzja merytoryczna. Sąd tego faktu nie kwestionował. Dla ustalenia istnienia przesłanek wznowienia postępowania ważna bowiem była data [...] marca 2008 r., kiedy wydano decyzję określającą kwotę podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług, będącą konsekwencją decyzji tego samego organu z dnia [...] listopada 2007 r. określającej niezaksięgowaną kwotę należności wynikających z długu celnego. Jak prawidłowo podkreślił WSA, właśnie podczas postępowania zakończonego decyzją NUC z dnia [...] listopada 2007 r. organ uzyskał informacje, że Spółka widniejąca na fakturze jako eksporter nie jest osiągalna pod podanym adresem, nie można było ustalić pochodzenia pojazdu, a dokument pochodzenia jest nieważny (decyzja, k. - 10 akt adm.). W tej sytuacji pismo władz szwajcarskich z dnia [...] lutego 2008 r. stanowiło powtórzenie wyżej przedstawionych wiadomości; odwoływało się zresztą do wcześniejszych informacji tych władz (k. – 19). Z kolei informacje w omawianym piśmie władz szwajcarskich co do różnego rodzaju rachunków, umów, pieczątek, częstych zmian podpisów sprzedawców, w świetle wcześniejszych informacji tych samych władz były możliwe do samodzielnego ustalenia przez NUC poprzez porównanie posiadanych dokumentów z transakcji, co do których NUC wystąpił z wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2006r. o udzielenie pomocy przez władze szwajcarskie (k. – 11 – 15 akt adm.). Okoliczność, że informacje od szwajcarskich władz celnych weryfikujące deklarację o pochodzeniu towaru, uzyskane przed wydaniem przez NUC decyzji z dnia [...] listopada 2007 r. zostały uzyskane w postępowaniu celnym, nie mogło oznaczać, że informacje pochodzące od tych samych władz zawarte w piśmie z dnia [...] lutego 2008 r. należało potraktować jako nowe i istotne okoliczności faktyczne nieznane (w rozumieniu art. 240 § 1 pkt 5 O.p.) organowi podatkowemu, gdyż i te ostatnie wyjaśnienia zostały uzyskane w ramach pomocy prawnej także w sprawach celnych (pismo władz szwajcarskich, k. – 19 akt adm., pismo Ministerstwa Finansów z dnia [...] kwietnia 2008 r., k. – 21 akt adm.) i spowodowały wszczęcie przez NUC postępowania dotyczącego ustalenia wartości celnej oraz kwoty wynikającej z długu celnego od sprowadzonego przez stronę samochodu osobowego BMW, zakończonego decyzją NUC z dnia [...] kwietnia 2009 r. (k. – 72 – 74 akt adm.). Istotna w tej sytuacji była okoliczność, że organem celnym, jak i organem podatkowym był ten sam organ – Naczelnik Urzędu Celnego w B. P. Wobec tego istotna dla wyniku sprawy okoliczność faktyczna, udokumentowana dowodem znajdującym się w aktach sprawy administracyjnej, nie mogła zostać uznana za okoliczność nową, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 5 O.p., jeśli wznawiający postępowanie organ, prowadząc wcześniej inne postępowanie, dysponował pełną wiedzą o stanowiącej podstawę wznowienia okoliczności wywiedzionej wszakże z innego dokumentu (por. wyrok NSA z dnia 9 maja 2012 r., sygn. akt I GSK 295/11, opubl. orzeczenia.nsa.gov.pl). Pod pojęciem dowodów lub okoliczności nieznanych organowi, który wydał decyzję pierwotną rozumieć trzeba tylko takie dowody, które nie były przedmiotem badania w postępowaniu zwyczajnym oraz tylko takie okoliczności, które z badanego materiału nie wynikały (por. wyroki NSA z dnia 9 stycznia 2013 r., sygn. akt II FSK 993/11 i 994/11, Lex nr 1341504 i 1341505). Co do zarzutu drugiego, że nową okolicznością w rozumieniu art. 240 § 1 pkt 5 O.p. nie są ustalenia szwajcarskich organów celnych, a dopiero - ostateczna wysokość wartości celnej i długu celnego na nowo ustalone w formie decyzji, z uwagi na ścisłą zależność między wartością celną a wysokością podstaw podatkowych (w podatku akcyzowym i podatku od towarów i usług), co powodowało obowiązek organu ustalenia na nowo wysokości obu podatków, którą - zdaniem skarżącego kasacyjnie - WSA pominął, należy zauważyć, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. NUC określił ponownie kwotę należności wynikających z długu celnego. Zatem dowód ten nie istniał w dacie [...] marca 2008 r. – dniu wydania przez NUC decyzji w przedmiocie podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług. Choćby z tego powodu decyzja NUC z dnia [...] kwietnia 2009 r. nie mogła być traktowana jako nowy dowód w rozumieniu art. 240 § 1 pkt 5 O.p. Ponadto powoływana decyzja NUC z dnia [...] kwietnia 2009 r. została wydana po przeprowadzeniu postępowania i wśród dowodów, które miały zasadnicze znaczenie dla poczynionych ustaleń faktycznych były m.in. omawiane pismo władz szwajcarskich z dnia [...] lutego 2008 r., które nie ujawniało okoliczności, o których NUC nie wiedziałby z wcześniejszych pism szwajcarskich służb celnych (wyjaśnienia, k. – 19 akt adm.), a także opinia biegłego. Uzależnienie podstawy opodatkowania w imporcie w przypadku podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług od wartości celnej towaru nie jest okolicznością faktyczną, o jakiej mowa w art. 240 § 1 pkt 5 O.p. Zauważyć bowiem należy, że konieczne jest wcześniejsze uznanie, że dokonano prawidłowego zgłoszenia celnego albo wydanie decyzji w przedmiocie określenia należności wynikającej z długu celnego, zgodnie z art. 51 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 z późn. zm.). Okolicznościami faktycznymi (w rozumieniu art. 240 § 1 pkt 5 O.p.) są natomiast okoliczności dotyczące stanu faktycznego sprawy, czyli zdarzenia niezależne od treści przepisów prawa, a co za tym idzie, i od wykładni prawa (por. K. Komorniczak, Doradca podatkowy, z 1999 r., z. 11, s.17; Tomasz Nowak, Piotr Stanisławiszyn, Istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody jako przesłanka wznowienia postępowania podatkowego, [w:] Prawo celne i podatek akcyzowy. Kierunki przeobrażeń i zmian, Lex 2014). Zatem i zarzut opisany jako drugi także należało uznać za niezasadny. Z powyższych względów, uznając że skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, na mocy art. 184 p.p.s.a. należało ją oddalić.