II SA/Kr 826/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski Sędziowie : WSA Mirosław Bator (spr.) WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant : Małgorzata Piwowar przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej K. –K. w K. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2012 r. sprawy ze skargi Miasto G. na decyzję Wojewody z dnia 23 marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Decyzją z dnia 21 września 2011 r. [....] Starosta G. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla M.K. na inwestycję pn. przebudowa i rozbudowa budynku mieszkalno-usługowego - zabudowa prześwitu przy ul. [....] na dz. nr [....] w G. Jako podstawę rozstrzygnięcia wskazano art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. Nr 243 z 23 grudnia 2010 r. poz. 1623 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr 98 z 2000 r. , poz. 1071 ze zm.). W uzasadnieniu organ wskazał, że planowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta G. - Plan Nr 3, zatwierdzonego uchwałą Nr 520/LY/2006 Rady Miasta G. z dnia 26 października 2006 r. (Dz. Urz. Woj. ....Nr 889, poz. 5400), a także z wymaganiami ochrony środowiska, oraz z innymi przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Dalej organ wyjaśnił, że z wniosku Miasta G. zostało wszczęte postępowanie administracyjne dotyczące bieżącej aktualizacji operatu ewidencyjnego dla Miasta G. w zakresie m. in. działki nr [....] , położonej przy ul. [....] . Termin zakończenia postępowania określono na IV kwartał br. Inwestor w dniu 9 czerwca 2011 r. pisemnie potwierdził posiadanie prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane tj. działką nr [....] , w tym również jej częścią przeznaczoną pod zabudowę, a w dniu 27 maja 2011 r. dołączył do akt sprawy zaświadczenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. o ostateczności decyzji z dnia 3 grudnia 2010 r. nakazującej doprowadzenie budynku mieszkalno-usługowego położonego na dz. nr [....] do stanu poprzedniego poprzez likwidację w ścianie usytuowanej w granicy z działką nr [....] otworu drzwiowego oraz demontaż pomostu o konstrukcji stalowej. Wobec poddania w wątpliwość co do treści złożonego oświadczenia zwrócono się do Inwestora o potwierdzenie posiadanego prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wyrażonego w oświadczeniu z dnia 29 kwietnia 2011 r. Jednocześnie zwrócono się do Wydziału Geodezji, Katastru i Gospodarki Nieruchomościami Starostwa Powiatowego o podanie bliższych informacji na temat toczącego się postępowania w sprawie bieżącej aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków. W odpowiedzi uzyskano informację, że z wniosku Miasta G. zostało wszczęte postępowanie administracyjne dotyczące bieżącej aktualizacji operatu ewidencyjnego dla Miasta G. w zakresie m. in. działki nr [....] , położonej przy ul. [....] . Termin zakończenia postępowania określono na IV kwartał br. Inwestor w dniu 9 czerwca 2011 r. pisemnie potwierdził posiadanie prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane tj. działką nr [....] w tym również jej częścią przeznaczoną pod zabudowę. Ujawnione w toku postępowania okoliczności, z których wynika uzasadniona wątpliwość co do prawidłowości złożonego oświadczenia stanowiły, w ocenie organu, przesłankę do zawieszenia postanowieniem z dnia 10 czerwca 2011 r. postępowania w sprawie pozwolenia na budowę do czasu rozstrzygnięcia w/w zagadnienia wstępnego tj. w trybie art. 97, § 1, pkt 4 k.p.a. W wyniku złożonego zażalenia, postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2011 r. Wojewoda [....] uchylił w całości zaskarżone postanowienie Starosty G. o zawieszeniu postępowania, argumentując, że decyzje z zakresu administracji architektoniczno-budowlanej i z zakresu administracji geodezyjnej i kartograficznej podejmuje ten sam starosta, wobec czego rozstrzygnięcie w sprawie bieżącej aktualizacji gruntów mającej bezpośredni związek z postępowaniem w sprawie pozwolenia na budowę nie stanowi zagadnienia wstępnego i nie ma zastosowania przepis art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Na końcu organ stwierdził, że projekt budowlany spełnia wymagania określone w art. 34 ust. 1, 2 i 3 ustawy Prawo budowlane i posiada wymagane przepisami szczególnymi uzgodnienia, pozwolenia i opinie innych organów, oraz został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami. Projekt zagospodarowania sporządzono na aktualnej mapie do celów projektowych przyjętej do zasobów Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej. Odwołanie od tej decyzji wniosło Miasta G. zarzucając naruszenie art. 7 i art. 77 k.p.a. polegające na braku dbałości o dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy przez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego przez organ nadzoru budowlanego, a w szczególności brak uwzględnienia podnoszonego przez stronę odwołującą Miasto G. braku (będącej w trakcie) aktualizacji operatu ewidencyjnego dla działek nr nr [....] celem ustalenia m.in. konfiguracji działek nr [....] i [....] ; naruszenie art. 80 k.p.a. w zw. z art. 84 k.p.a. w zw. z art. 64 c 2 k.p.a. polegające na nieprawidłowej ocenie stanu faktycznego na podstawie zebranego materiału dowodowego, w szczególności przez przyjęcie, że wcześniejsze uchylenie przez Wojewodę [....] ze względu na tożsamość kompetentnych organów postanowienia Starosty G. z dnia 10 czerwca 2011 r. o zawieszeniu postępowania oznacza automatycznie brak obowiązku badania przez organ kwestii niezgodności działek oraz aktualizacji operatu ewidencyjnego w przedmiotowym postępowaniu; naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak ustosunkowania się w uzasadnieniu decyzji do zarzutów skarżącego wnoszonych kilkukrotnie przed jej wydaniem, a dotyczących niezgodności granic działek oraz poprzez lakoniczną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, bez podania głębszej jego analizy i wyczerpującego wyjaśnienia przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia. W związku z powyższym strona odwołująca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Starosty G. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Decyzją z dnia 23 marca 2012 r. Wojewoda [....] działając na podstawie art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. – utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że w trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego, uznano za konieczne przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów w sprawie - zgodnie z art. 136 k.p.a. W związku z powyższym, w piśmie z dnia 12 grudnia 2011 r. zwrócono się do inwestora o uzupełnienie przedłożonego projektu budowlanego - 4 egzemplarze, który będzie zawierał wszystkie wymagane przepisami elementy. W wyznaczonym terminie inwestor uzupełnił zgromadzony materiał dowodowy, przesyłając m.in. oryginał odpisu zwykłego z księgi wieczystej [....] stan na dzień 20 grudnia 2011 r. Analizując ponownie przedłożony przez inwestorów projekt budowlany uznano, że obecnie spełnia on kryteria określone w obowiązujących przepisach. Ustalono, że przedstawiony projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta G. - plan NR 3, zatwierdzonego Uchwalą Nr 520/LY/2006 Rady Miasta G. , z dnia 26 października 2006 r. Organ zaznaczył, że inwestor do wniosku o wydanie przedmiotowego pozwolenia na budowę w dniu 29 kwietnia 2011 r. złożył - pod groźbą odpowiedzialności karnej wynikającą z art. 233 Kodeksu karnego - oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W dniu 9 czerwca 2011 r. inwestor potwierdził swoje prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wykazane w oświadczeniu z dnia 29 kwietnia 2011 r., w związku z wystąpieniem Urzędu Miejskiego w G. z dnia 20 maja 2011 r., dołączając m. in. kserokopie: odpisu zwykłego KW [....] z dnia 5.03.2009 r., wypisu z rejestru gruntów z dnia 15.09.2009 r., wyrysu z mapy ewidencyjnej oraz aktu notarialnego rep. Nr [....] z dnia 20.01.2010 r. potwierdzającego pełnomocnictwo udzielone wnioskodawcy przez R.T. W odniesieniu do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ wyjaśnił, że Wojewoda [....] postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2011 r. uchylił na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. zaskarżone przez M.K. postanowienie Starosty G. dnia 10 czerwca 2011 r. zawieszające z urzędu postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji i orzekł o braku podstaw do zawieszenia wszczętego w dniu 29 kwietnia 2011 r. postępowania administracyjnego w w/w sprawie. Jak wynika z przesłanych akt - w trakcie prowadzonego przed Starostą G. postępowania o wydanie przedmiotowego pozwolenia na budowę, w dniu 23 maja 2011 r. wpłynęło pismo Kierownika Wydziału Gospodarki Przestrzennej Urzędu Miejskiego w G. datowane na dzień 20 maja 2011 r. informujące o prowadzonym przez Starostwo Powiatowe w G. - Wydział Geodezji, Kartografii i Katastru postępowaniem w sprawie przeprowadzenia bieżącej aktualizacji operatu ewidencyjnego dla działek nr nr [....] celem uregulowania własności działki [....]. Dalej organ wyjaśnił, że Wydział Geodezji, Kartografii i Katastru w piśmie z dnia 8 czerwca 2011 r. potwierdził fakt wszczęcia postępowania dotyczącego bieżącej aktualizacji operatu ewidencyjnego dla Miasta G. w zakresie m. innymi działki nr [....] , informując jednocześnie o przewidywanym terminie zakończenia postępowania w IV- tym kwartale 2011 r. Nie udzielono natomiast żadnych bliższych informacji w tej kwestii. Organ podkreślił, że do dnia wydania niniejszej decyzji, Starosta G. nie podjął żadnego rozstrzygnięcia w opisanej sprawie. Miasto G. w żaden sposób nie wykazało, aby przed właściwym organem toczyło się postępowanie o rozgraniczenie wskazanych nieruchomości. Sam fakt kwestionowania przez Miasto G. przebiegu granicy pomiędzy działkami, czy prowadzenia przez Starostę G. bliżej nie sprecyzowanego postępowania, wszczynanego kilkakrotnie, od lipca 2009 r. i do dnia wydania niniejszej decyzji nie zakończonego stosownym rozstrzygnięciem, nie może mieć znaczenia, skoro nie przybrało formy konkretnego działania w kierunku ewentualnego wszczęcia postępowania przed organami kompetentnymi do orzekania w sprawach własności gruntu, przebiegu granicy nieruchomości. Z kolei w trakcie prowadzonego przed Wojewodą [....] postępowania zażaleniowego o którym mowa wyżej, M.K. złożył w [....] Urzędzie Wojewódzkim pismo wraz z kserokopiami dokumentów dotyczących trwającej od kilku lat bieżącej aktualizacji ewidencji gruntów działki nr [....] prowadzonej na zlecenie Miasta G. Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosło Miasto G. zarzucając naruszenie art. 7 i art. 77 k.p.a. polegające przede wszystkim na tym, iż Wojewoda [....] nie odniósł się w sposób nie budzący żadnych wątpliwości, co do podnoszonych przez Miasto G. okoliczności związanych z aktualizacją operatu ewidencyjnego dla działek o nr: [....] , [....] , realizowanego celem ustalenia między innymi konfiguracji działek o nr [....] i [....] . Z treści zaskarżonej decyzji, wynika, iż do dnia wydania niniejszej decyzji, Starosta G. nie podjął żadnego rozstrzygnięcia w opisanej sprawie, a zatem Wojewoda [....] posiada informacje w zakresie toczącego się postępowania, przez co wszelkie okoliczności, które dotyczą tego postępowania powinny zostać ustalone i wyjaśnione. Konieczność taka jest tym bardziej zasadna, że organ odwoławczy uznał za niezbędne przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów w sprawie. Zaniechanie przez organ administracji podjęcia czynności procesowych zmierzających do pełnego wyjaśnienia sprawy, zwłaszcza gdy strona powołuje się na określone i ważne dla niej okoliczności jest uchybieniem przepisom postępowania administracyjnego, skutkującym wadliwością decyzji. Z kolei naruszenie art. 107 k.p.a. polega zdaniem strony skarżącej na braku odniesienia się przez Wojewodę [....] do zarzutów podniesionych przez odwołującego się w jego odwołaniu. Strona skarżąca podkreśliła, że Starosta G. prowadzi postępowanie w sprawie bieżącej aktualizacji gruntów na wniosek Miasta G. , ponieważ zachodzi podejrzenie o tym, iż część terenu przeznaczonego pod zabudowę w przeszłości stanowiła własność Miasta G. Postępowanie to nie zostało zakończone, a pomimo to wydana została decyzja o pozwoleniu na budowę dotycząca tego spornego terenu. Wydane pozwolenie na budowę w tym kształcie, zdaniem Miasta G. może spowodować w przyszłości problemy w postaci nawet ewentualnej rozbiórki stosownych obiektów. Działka o nr [....] należąca do Miasta G. , składała się w przeszłości z kilku parcel, w tym ulicznej odnogi od placu o nazwie D. w G. Obecna ewidencja gruntów nie uwzględnia już tej parceli, co jest sprzeczne z interesem Miasta G. Ponadto parcela ta przestała figurować na mapach ewidencyjnych bez wiedzy Miasta G. Z tych względów organ administracyjny zobowiązany był do należytego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz do ustosunkowania się do zarzutów skarżącego. Mając na uwadze powyższe strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [....] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych – o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze jak i ponad te zarzuty – w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mającego wpływ na wynik postępowania. Przepis art. 151 p.p.s.a. stanowi z kolei, iż w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem rozpoznania sądu w niniejszej sprawie była decyzja Wojewody [....] utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji - Starosty G. w której zatwierdził on projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego przebudowie i rozbudowie budynku mieszkalno-usługowego - zabudowa prześwitu przy ul. [....] na dz. nr [....] w G. Zdaniem strony skarżącej, decyzja jest wadliwa ponieważ została wydana pomimo wątpliwości co do stanu prawnego działki na której ma być realizowane przedsięwzięcie i toczącym się w związku z tym postępowaniem w sprawie aktualizacji operatu ewidencyjnego. Stanowiska tego mnie sposób podzielić. Wskazać przede wszystkim należy, iż zgodnie z dyspozycją art. 32 ust 4 ustawy Prawo budowlane (Dz.U.06.156.1118) pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; 1a) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności pozwolenia, o którym mowa w art. 23 i art. 23a ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej, jeżeli jest ono wymagane; 2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Jak przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia z dnia 23 marca 2010 r. VII SA/Wa 2278/09 jeżeli inwestor spełnia wymogi określone w art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 p.b. to organ nie może odmówić mu wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Użyty zwrot "organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę" oznacza, że organ administracji architektoniczno-budowlanej, w razie spełnienia przesłanek zawartych w art. 32, jest związany powyższymi przepisami i ma obowiązek podjąć rozstrzygnięcie zgodnie z żądaniem wnioskodawcy. Dopiero brak którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 32 p.b. uniemożliwia podjęcie decyzji o pozwoleniu na budowę. Prezentowany wyżej pogląd sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela. Organ administracji architektoniczno-budowlanej ma obowiązek wydania pozwolenia na budowę w razie spełnienia przez inwestora warunków o których mowa wyżej. Dodać przy tym należy, iż wprawdzie art. 32 ust 4 pkt 2 stanowi, że pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod rygorem odpowiedzialności karnej - co sugerowało by, iż wolą ustawodawcy nigdy nie musiałby on wykazywać się tym prawem, tym niemniej orzecznictwo sądowe powszechnie przyjęło, iż w razie wątpliwości co do prawdziwości tego oświadczenia obowiązkiem organu jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w tym zakresie, które w zasadzie sprowadza się do nałożenia na wnioskodawcę obowiązku wykazania, że dysponuje on tym prawem. Przywołać tu wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 kwietnia 2007 roku, II OSK 577/06 w którym przyjęto, iż na inwestorze ciąży jedynie obowiązek złożenia oświadczenia, ale organ ma prawo i kompetencje do badania prawdziwości oświadczenia, które powinno zmierzać do ustalenia istnienia tytułu prawnego inwestora, w rozumieniu art. 3 pkt. 11 Prawa budowlanego oraz z dnia 11 maja 2007 roku, II OSK 775/06. w którym stwierdza, iż (...) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest skuteczne o tyle, o ile z materiału zebranego w sprawie nie wynika wniosek przeciwny. Z kolei w wyroku z dnia 16 marca 2012 r. II OSK 2554/10 Naczelny Sąd Administracyjny wyrzekł, iż złożenie oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w trybie art. 32 ust. 4 pkt 2 p.b. nie zwalnia organu administracji architektoniczno-budowlanej całkowicie z wyjaśnienia tej kwestii, o ile powstaną uzasadnione wątpliwości. Z drugiej strony, spory przed sądem powszechnym o prawo do nieruchomości, czy ustalenie granic nieruchomości, co do zasady, nie stanowią przesłanki do zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na budowę na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. W tym stanie rzeczy, jeżeli inwestor w związku z wątpliwościami organu co do prawdziwości złożonego oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, prawo to wykaże, brak jakichkolwiek przeszkód do dalszej zwłoki organu z wydaniem decyzji. Zwłoki tej co do zasady nie usprawiedliwia w szczególności postępowanie dotyczące np. przebiegu granic nieruchomości na której inwestycja ma być realizowana. Wskazuje na to Naczelny Sąd Administracyjny z przytoczonym wyżej wyroku z dnia 16 marca 2012 r. II OSK 2554/10 (identycznie orzeczono w wyroku z dnia 16 marca 2012 r. II OSK 8/11). Wskazać tu należy, iż organy administracji obligowane są do wydawania decyzji w terminach określanych w art. 35 k.p.a. Niezałatwienie sprawy w tym terminach skutkuje tym, iż organ pozostaje w bezczynności lub przewłoce – co stanowi uchybienie procesowe. Jedynie uznanie postępowania rozgraniczającego przed sądem powszechnym lub postępowania administracyjnego w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów jako zagadnienia wstępnego i zawieszenie na tej podstawie postępowania, uprawniałoby organ do wstrzymania się od wydaniem decyzji w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę. Sytuacja taka nie miała nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Wobec wątpliwości co do stanu prawnego nieruchomości na której inwestor miał według decyzji organu I instancji realizować inwestycję, organ odwoławczy na podstawie art. 136 k.p.a. przeprowadził dodatkowe postępowanie wyjaśniające w którym inwestor prawem tym się wykazał przedstawiając aktualny odpis z księgi wieczystej. Jego prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane potwierdzał także wypis z rejestru gruntów. W tym stanie rzeczy i wobec spełnienia przez inwestora pozostałych warunków o których mowa w art. 32 ust 4 ustawy prawo budowlane, organ nie miał żadnych podstaw do wstrzymywania się z wydaniem decyzji. Wskazać tu należy, iż Wojewoda [....] postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2011 r. uchylił postanowienie Starosty G. o zawieszeniu postępowania w sprawie udzielenia M.K. pozwolenia na budowę wskazują w uzasadnieniu , iż postępowanie w sprawie aktualizacji operatu ewidencyjnego dla uregulowania własności działki nr [....] jest już trzecim postępowaniem wszczynanym na zlecenie Gminy Miejskiej G. W tej sytuacji organ odwoławczy (w sprawie dotyczącej zawieszenia postępowania) nie uznał aby zachodziły przesłanki do zawieszenia postępowania. Wobec niezaskarżenia tego postanowienia do sądu uzyskało ono przymiot ostateczności a co za tym idzie wiązało organ I instancji, który był zobowiązany do wydania decyzji w ustawowym terminie. Nie mogła być to jednocześnie decyzja odmowna, bo jak mowa o tym wyżej inwestor wykazał, iż dysponuje nieruchomością na cele budowlane i spełnił pozostałe kryteria o których mowa w art. 32 ust 4 ustawy Prawo budowlane a organy po dokonaniu sprawdzenia rozwiązań projektowych o których mowa w art. 35 ustawy Prawo budowlane zasadnie stwierdziły, iż zachodzą wszelkie przesłanki do zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę należało oddalić.