III SA/Wa 3322/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus, Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, Sędzia WSA Beata Sobocha (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2012 r. sprawy ze skargi J. J. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę Wnioskiem z 10 maja 2011 r., J. J. (dalej jako: Skarżący), zwrócił się do Ministra Finansów o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku 0% dla świadczonych przez Skarżącego usług. We wniosku przedstawił stan faktyczny, z którego wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, świadczy usługi polegające na remoncie, przebudowie i konserwacji samolotów oraz ich wyposażenia, a także sprzętu zainstalowanego na tych samolotach. Przedmiotem zleceń wykonywanych przez Skarżącego są samoloty pasażerskie o masie powyżej 5700 kg, w szczególności [...], używane przez operatorów lotniczych w transporcie międzynarodowym. Skarżący posiada wymagane certyfikaty i licencje do świadczenia ww. usług. Usługi świadczone są zazwyczaj na terenie Polski (samoloty przylatują do Polski celem wykonania okresowych przeglądów, planowanych remontów, konserwacji), lecz również w innych lokalizacjach, o ile takie zostaną wskazane w indywidualnych zleceniach. Bezpośrednim zleceniodawcą (i odbiorcą usługi) jest polski przedsiębiorca (Spółka L. Sp. z o.o. Sp. k.), który w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej przyjmuje zlecenia naprawy, remontu lub konserwacji od właścicieli środków transportu lotniczego, jak również od przewoźników (operatorów lotniczych zarówno polskich, jak i zagranicznych). Podmiotem, z którym rozlicza się Skarżący jest zatem polska spółka L., która następnie sprzedaje dalej wykonaną przez Skarżącego usługę. Skarżący otrzymuje każdorazowo od swojego bezpośredniego zleceniodawcy indywidualne zlecenie, określające szczegółowo przedmiot usługi (rodzaj czynności do wykonania) oraz dokładne oznaczenie samolotu, którego usługa ma dotyczyć. Wobec opisanego stanu faktycznego, Skarżący zadał następujące pytania: 1. Czy prawidłowe jest stanowisko, iż w świetle przedstawionego powyżej stanu faktycznego oraz brzmienia art. 83 ust. 1 pkt 16 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) – dalej jako: "ustawa o VAT", Skarżący, świadcząc usługi remontu, przebudowy lub konserwacji środków transportu lotniczego oraz ich wyposażenia i sprzętu zainstalowanego na nich, używanych głównie w transporcie międzynarodowym uprawniony jest do stosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% dla opodatkowania tych usług? 2. W razie pozytywnej odpowiedzi na ww. pytanie, czy dla stosowania stawki podatku 0% świadczący usługę może poprzestać na oświadczeniu bezpośredniego zleceniodawcy (L. Sp. z o.o. Sp. k.), co do wykorzystywania środków transportu lotniczego będących przedmiotem usługi w transporcie międzynarodowym czy też musi w jakiś inny, dodatkowy sposób wykazać fakt używania tego sprzętu w transporcie międzynarodowym? 3. Czy świadcząc powyższe usługi poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie zlecenia polskiego przedsiębiorcy (L. Sp. z o.o. Sp. k.) Skarżący uprawniony będzie do stosowania stawki podatku VAT w wysokości 0%? W kwestii pytania nr 1 Skarżący wskazał, że świadczone przez niego usługi spełniają obie przesłanki z art. 83 ust. 1 pkt 16 ustawy o VAT, a więc będzie wobec nich zastosowana stawka podatku VAT w wysokości 0%. Skarżący oświadczył, że każda usługa świadczona przez niego polega na remoncie i konserwacji tak całych samolotów, jaki i ich części oraz ich wyposażenia. Ponadto, w opinii Skarżącego, w przypadku, gdy z charakterystyki samolotu oraz z oświadczenia bezpośredniego zleceniodawcy wynika, iż dany samolot wykorzystywany jest głównie w transporcie międzynarodowym, jest on uprawniony do stosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% dla opodatkowania świadczonych przez siebie usług remontu i konserwacji. Jeśli natomiast ze zlecenia indywidualnego usługi wynikać będzie, iż Skarżący wykonywać będzie prace na samolocie niesłużącym do transportu międzynarodowego zastosowanie znajdzie stawka podatku VAT w wysokości 23%. Zdaniem Skarżącego, literalna wykładnia przepisu art. 83 ust. 1 pkt 16 ustawy o VAT wskazuje na to, że możliwość zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% nie będzie uzależniona od tego, czy dana usługa nastąpiła bezpośrednio na rzecz konkretnego podmiotu (np. przewoźnika lotniczego), a określa jedynie przeznaczenie środka transportu na którym ma być wykonana (w tym przypadku samolotu wykorzystywanego głównie do transportu międzynarodowego). Odnosząc się do pytania nr 2, Skarżący stwierdził, że wystarczającym do zastosowania stawki podatku VAT 0% są typ samolotu, wskazujący na jego przeznaczenie, tj. wykorzystywanie go jako środka transportu w transporcie międzynarodowym oraz oświadczenie bezpośrednio zlecającego usługę, iż dany samolot, którego zlecenie dotyczy, jest wykorzystywany głównie w transporcie międzynarodowym. Skarżący wskazał że, jako podmiot świadczący usługi na rzecz pośrednika, nie ma możliwości zweryfikowania w inny sposób niż poprzez oświadczenie złożone przez bezpośrednio zlecającego usługę, na jakie cele wykorzystywany jest samolot który remontuje, przebudowuje, czy konserwuje. Ciężar zbadania rzeczywistego wykorzystania danego samolotu spoczywa, zdaniem Skarżącego, na zlecającym usługę jako “korzystającym z dobrodziejstwa stawki 0% w podatku VAT". Odpowiadając na pytanie nr 3, Skarżący stwierdził, że bez względu na faktyczne miejsce świadczenia usługi remontu, przebudowy lub konserwacji samolotu (tj. na terytorium Polski lub poza nim), do usług świadczonych na rzecz przedsiębiorcy polskiego (L. Sp. z o.o. Sp. k.) zastosowanie mieć będzie stawka podatku VAT w wysokości 0%. Według Skarżącego, dla zastosowania tej stawki istotny jest rodzaj usługi oraz podmiotowość usługobiorcy. W interpretacji indywidualnej z [...] sierpnia 2011 r. Minister Finansów stanowisko Skarżącego uznał za nieprawidłowe. Analizując stan faktyczny przedstawiony w sprawie oraz obowiązujący stan prawny, Minister Finansów skoncentrował się na stwierdzeniu Skarżącego, według którego do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% wystarczające jest oświadczenie bezpośrednio zlecającego usługę, iż dany samolot, którego zlecenie dotyczy, jest wykorzystywany głównie w transporcie międzynarodowym. Organ rozpoczął przedstawienie swojego stanowiska od przytoczenia przepisów art. 83 ust. 1a-f ustawy o VAT, które definiują pojęcie “przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym". Następnie, na podstawie przepisu art. 83 ust. 2 ustawy o VAT, wskazał że prawo do zastosowania 0% stawki podatku do świadczenia usług wymienionych w art. 83 ust. 1 pkt 16 ustawy o VAT, ustawodawca uzależnił od prowadzenia przez podatnika dokumentacji, z której jednoznacznie wynika, że czynności te zostały wykonane przy zachowaniu warunków określonych w tym przepisie. W ocenie Ministra Finansów, ustawodawca nie określił katalogu takich dokumentów, w związku z czym należy uznać, że może nim być każdy dokument, który jednoznacznie potwierdza spełnienie warunków wynikających z art. 83 ust. 1 pkt 16 ustawy o VAT. Obowiązek udowodnienia spełnienia przesłanek spoczywa na podatniku chcącym skorzystać z opodatkowania stawką preferencyjną 0 %. To z prowadzonej przez podatnika dokumentacji w sposób jednoznaczny powinno wynikać, że usługa została wykonana dla podmiotów wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, a więc spełniających przesłanki art. 83 ust. 1a, lub art. 83 1f ustawy o VAT. Ponadto, Minister Finansów podkreślił, że kryterium wykonywania przez przewoźnika powietrznego głównie przewozów w transporcie międzynarodowym, o którym mowa w art. 83 ust. 1 pkt 16 ustawy o VAT, dotyczy całości działalności danego przewoźnika powietrznego, a nie przewozów wykonywanych określonym środkiem transportu. Wobec tego nieprawidłowe jest stanowisko Skarżącego, według którego wystarczającym do zastosowania 0% stawki podatku jest oświadczenie bezpośredniego zlecającego usługę, iż dany samolot, którego zlecenie dotyczy, jest wykorzystywany głównie w transporcie międzynarodowym. Odnosząc się do pytania dotyczącego zastosowania 0% stawki podatku VAT w przypadku świadczenia usług poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, Minister Finansów wskazał, iż zgodnie z zasadą ogólną zawartą w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności. Ponieważ zaś, usługobiorcą w danym stanie faktycznym jest spółka polska, to nie będzie miało znaczenia, czy przedmiotowe usługi świadczone są na terenie kraju czy poza jego granicami. Jednakże, Skarżący nie będzie uprawniony do zastosowania 0% stawki podatku dla świadczonych usług ze względu na brak udowodnienia, że usługa jest wykonywana na rzecz przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym. Pismem z 2 września 2011 r. Skarżący wezwał Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa polegającego na “zaniechaniu ustosunkowania się w treści interpretacji indywidualnej do zapytania Skarżącego sformułowanego w pytaniu 1". W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z [...] października 2011 r., Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany przedmiotowej interpretacji. Pismem z 4 listopada 2011 r. Skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niniejszą interpretację indywidualną. W skardze wniósł o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, a także o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. W skardze zarzucił naruszenie: - art. 83 ust. 1 pkt 16 ustawy o VAT - przez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, iż w opisanym we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji stanie faktycznym, nie przysługuje mu prawo do stosowania stawki podatku od towarów i usług w wysokości 0%; - art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.) - dalej jako: "O.p.", - przez nieprawidłowe zastosowanie i uchybienie obowiązkowi ustosunkowania się do zagadnień poruszonych we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej. Skarżący argumentował, że Minister Finansów w skarżonej interpretacji w ogóle się nie odniósł do postawionego przez niego pytania oznaczonego nr 1. Stwierdził, że samo przytoczenie abstrakcyjnej treści przepisów, bez równoczesnego odniesienia się do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i zawartego w nim zapytania nie może być uznane za wystarczające. Opierając się na sentencji wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 8 kwietnia 2011 roku, w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 249/11, Skarżący wskazał, iż “istota interpretacji udzielanej w trybie art. 14b Op polega na dokonaniu wykładni przepisów prawa podatkowego mających zastosowanie w przedstawionym przez podatnika we wniosku o wydanie interpretacji stanie faktycznym oraz ocenie prawidłowości stanowiska wnioskodawcy, co do stosowania w tym stanie faktycznym przepisów prawa podatkowego". W przedmiocie naruszenia przepisów prawa materialnego, Skarżący podtrzymał swoje stanowisko, dotyczące wykładni art. 83 ust. 1 pkt 16 ustawy o VAT. W ocenie Skarżącego, zastosowanie ww. przepisu w opisanym stanie faktycznym będzie zasadne i nie ma przy tym znaczenia fakt, że bezpośrednim nabywcą usługi (adresatem faktury VAT wystawianej przez Skarżącego) nie będzie w tym wypadku władający środkiem transportu lotniczego. Skarżący podkreślił, iż przepis art. 83 ust. 1 pkt 16 ustawy o VAT - w odróżnieniu od innych ustępów i punktów tego artykułu - nie jest ograniczony podmiotowo, tj. nie wymaga, aby usługa nastąpiła bezpośrednio na rzecz konkretnego podmiotu (tutaj: przewoźnika lotniczego), a określa jedynie przeznaczenie środka transportu, na którym ma być wykonana (w tym przypadku samolotu wykorzystywanego przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym). Skarżący wskazał, że w sytuacji, gdy art. 83 ustawy o VAT, zawęża katalog podmiotów, na rzecz których może nastąpić dostawa towarów lub świadczenie usług, jest to wyraźnie określone w przepisie. Skoro zaś art. 83 ust. 1 pkt 16 nie zawiera warunku, aby w celu zastosowania stawki 0% wykonanie usługi musiało następować na rzecz konkretnego podmiotu, to, w ocenie Skarżącego, dla stosowania stawki 0% w pełni dopuszczalne jest świadczenie usług remontu i konserwacji samolotów na rzecz pośrednika, w tym przypadku głównego zleceniobiorcy Skarżącego. W odpowiedzi na skargę, Minister Finansów podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji i wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wskazał, że mając na uwadze stanowisko Skarżącego oraz przedstawione we wniosku pytanie nr 2, zadane w kontekście pytania nr 1, nie mógł uznać za prawidłowe stanowiska do pytania pierwszego nie biorąc pod uwagę problemu przedstawionego w pytaniu drugim. W związku z tym, rozpatrzył czy w przedstawionym stanie faktycznym Skarżący spełnia kryterium wykonywania usług wymienionych w przepisie art. 83 ust. 1 pkt 16 ustawy o VAT oraz czy wykonuje usługi na rzecz przewoźnika powietrznego świadczącego głównie przewozy w transporcie międzynarodowym (obowiązek udowodnienia tego spoczywa zdaniem Ministra Finansów na Skarżącym, zgodnie z przepisem art. 83 ust. 2 ustawy o VAT). Minister Finansów wyjaśnił, że nie miał wątpliwości, co do spełniania przez Skarżącego pierwszego z powyższych kryteriów, jednakże Skarżący nie udowodnił dostatecznie tego, że wykonuje usługi na rzecz podmiotu spełniającego przesłanki z art. 83 ust. 1a ustawy o VAT. Kryterium zaś wykonywania przez przewoźnika powietrznego głównie przewozów w transporcie międzynarodowym, o którym mowa w art. 83 ust. 1 pkt 16 ustawy o VAT, dotyczy całości działalności danego przewoźnika powietrznego, a nie przewozów wykonywanych określonym środkiem transportu. Niewystarczające są więc oświadczenia dostarczane przez zleceniodawcę, które dotyczą konkretnych samolotów. W opinii Ministra Finansów zarzuty skargi należy uznać za bezpodstawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie bowiem z treścią art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 1997 r. Nr 137, poz. 926 ze zm., dalej jako O.p. lub Ordynacja podatkowa), składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Powyższe stanowi o istotnym ograniczeniu sądu w stosowaniu art. 134 § 1 p.p.s.a., przy instytucji interpretacji przepisów prawa podatkowego. Z art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej wynika bowiem, że interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. Z art. 14c § 2 Ordynacji podatkowej wynika zaś, że w razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. Z powyższych regulacji należy więc wywnioskować, że organ dokonuje jedynie oceny prawnej przedstawionego przez podatnika stanu faktycznego, bez możliwości jego modyfikowania czy też prowadzenia postępowania dowodowego w trybie przepisów działu IV Ordynacji podatkowej. Zatem kontrola sądu administracyjnego w swej istocie powinna polegać na ocenie, czy za podstawę udzielonej przez organ interpretacji podatkowej posłużył stan faktyczny przedstawiony przez skarżącego we wniosku o interpretację podatkową, a jeśli tak to, czy organ w sposób prawidłowy zinterpretował przepisy prawa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2009 r. sygn. akt II FSK 755/08, CBOS). Okoliczności powyższe sprawiają, że granice niniejszego postępowania zostały określane przez Stronę w przedstawionym we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego stanie faktycznym oraz sformułowanych pytaniach. W tej sytuacji należy przyjąć, że Minister Finansów rozpoznał sprawę w granicach stanu faktycznego określonego przez Wnioskodawcę (podatnika), w którym wskazał on, że przedmiotem świadczonych usług są samoloty pasażerskie, używane przez operatorów lotniczych w transporcie międzynarodowym, bezpośrednim zleceniodawcą jest spółka przyjmująca zlecenia naprawy od przewoźników lotniczych, a wystarczającym potwierdzeniem do zastosowania stawki podatku VAT 0 % jest oświadczenie zlecającego usługę, że dany samolot wykorzystywany jest głównie w transporcie międzynarodowym. Przechodząc do oceny sformułowanego w skardze zarzutu naruszenia prawa materialnego, tj. art. 83 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku od towarów i usług (obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej interpretacji) należy odnotować, że norma prawna zawarta w spornym przepisie uzależnia zastosowanie 0% stawki VAT od tego czy świadczone usługi polegające na remoncie, przebudowie lub konserwacji środków transportu lotniczego oraz ich wyposażenia i sprzętu zainstalowanego na nich dotyczą samolotów używanych przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie lotniczym międzynarodowym. Zgodnie natomiast z definicją zawartą w art. 83 ust. 1a ustawy o VAT przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, rozumie się przewoźników lotniczych, u których udział: 1) przychodów z działalności w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem, 2) zrealizowanej liczby lotów w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem, 3) liczby pasażerów lub ilości przewożonych towarów, lub ilości przewożonych przesyłek w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem - wynosił w każdej z tych trzech kategorii w poprzednim roku podatkowym co najmniej 60%. Przez tego rodzaju przewoźników rozumie się również przewoźników lotniczych nieposiadających siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, uznanych w państwie swojej siedziby za wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym (art. 86 ust. 1f ustawy o VAT). Zatem do zastosowania stawki 0% nie jest konieczne, aby dany środek transportu był wykorzystywany wyłącznie w transporcie międzynarodowym. W ocenie Sądu, także świadczenie za jego pomocą usług transportu krajowego, obok usług transportu międzynarodowego, może uprawniać do stosowania stawki 0%. Przesłankami dającymi możliwość korzystania z preferencyjnej 0% stawi VAT są niewątpliwie: rodzaj świadczonych usług oraz fakt ich wykonywania na samolotach używanych przez przewoźników wykonujących głównie przewozy międzynarodowe. Tymczasem Skarżący w opisie stanu faktycznego wskazuje, że świadczone przez niego usługi dotyczą samolotów używanych w transporcie międzynarodowym. Porównanie przedmiotowego opisu z dyspozycją normy prawnej art. 83 ust.1 pkt 16 ustawy o VAT prowadzi do wniosku, że Skarżący nie świadczy usług na samolotach używanych przez przewoźników wykonujących głównie przewozy międzynarodowe. Czym innym bowiem jest świadczenie usług na samolotach używanych w transporcie międzynarodowym oraz na samolotach używanych przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym. Używanie przez przewoźnika lotniczego konkretnego samolotu do przewozów międzynarodowych nie oznacza jeszcze, że taki przewoźnik może być unarny za wykonującego głównie przewozy międzynarodowe. Musi on niewątpliwie spełniać kryteria określone w art. 83 ust. 1a, ust. 1f ustawy o VAT. Wobec powyższego usługi świadczone przez Skarżącego nie spełniają istotnego warunku aby korzystać z 0% stawki VAT. Nie są bowiem one realizowane na samolotach używanych przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym. W tej sytuacji kwestią wtórną, pozostającą bez istotnego znaczenia dla zastosowania preferencyjnej stawki podatku VAT był fakt bezpośredniego zlecania usług przez spółkę pośredniczącą pomiędzy Skarżącym a przewoźnikiem lotniczym. Choć Skarżący prawidłowo zauważa, że przepis art. 83 ust. 1 pkt 16 "nie wymaga, aby usługa nastąpiła bezpośrednio na rzecz konkretnego podmiotu". Jednocześnie Sąd uznał za prawidłowe stanowisko organu, w zakresie konieczności dokumentowania czynności, celem potwierdzenia, że zostały spełnione warunki określone w art. 83 ust. 1 pkt 16 ustawy. Mimo, że ustawodawca nie określił w ustawie o podatku od towarów i usług katalogu dokumentów, które mają jednoznacznie potwierdzać spełnienie warunków dla zastosowania 0% stawki VAT - nie oznacza to, iż art. 83 ust. 2 ustawy jest "martwym" przepisem, a podatnik jest zwolniony z jakiegokolwiek wykazania - dokumentami - prawa do zastosowania stawki 0%. Należy podkreślić, że pomimo, iż Minister nie wydał rozporządzenia, to z mocy ustawy nadal obowiązuje podatnika obowiązek z art. 83 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Godzi się przy tym zauważyć, iż dokument w postaci oświadczenia zleceniodawcy mieści się w katalogu dowodów, o którym mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Natomiast wyrażone przez organ stanowisko dotyczy oświadczenia o konkretnej treści. W oświadczeniu tym zleceniodawca deklaruje, że przewoźnik powietrzny wykorzystuje konkretny samolot głównie w transporcie międzynarodowym. Z uwagi na taką treść oświadczenia, Minister Finansów zasadnie odmówił mu waloru dokumentu, potwierdzającego wykonanie świadczenia przy zachowaniu warunków określonych w przepisie art. 83 ust. 1 pkt 16 ustawy. Odpowiadając na trzecie z postawionych przez Skarżącego pytań, Minister Finansów nie mógł nie uwzględniać faktu, że świadczy on usługi na samolotach wykorzystywanych w transporcie międzynarodowym, a nie jak wymaga to omawiany przepis ustawy - na samolotach używanych przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym. Minister Finansów, kierując się ogólną zasadą wyrażoną w art. 28 a ustawy o VAT stwierdził, że miejscem świadczenia usług przez Skarżącego jest siedziba działalności gospodarczej zlecającego usługę pośrednika, czyli siedziba "spółki polskiej". Zatem świadcząc usługi na rzecz polskiego przedsiębiorcy, Skarżący winien je opodatkować na terytorium Polski, według stawki odpowiadającej dla tych usług. Jednakże z uwagi, że przedmiotowe usługi nie są świadczone na samolotach używanych przez przewoźników lotniczych wykonujących gównie przewozy w transporcie międzynarodowym, wobec tego Skarżący nie jest uprawniony do zastosowania 0% stawki VAT. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przez organ podatkowy art. 14b Ordynacji podatkowej poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W ocenie Sądu, organ podatkowy bazował na przedstawionym we wniosku stanie faktycznym. Wymaga tego bowiem specyfika postępowania w sprawach dotyczących indywidualnych interpretacji, w którym organ obowiązany jest odnieść się do stanowiska wnioskodawcy w danej sprawie, do określonego stanu faktycznego podanego we wniosku, a także do regulacji prawnych znajdujących w tym konkretnym stanie faktycznym zastosowanie. Nadto organ podatkowy rozpoznając wniosek o udzielenie interpretacji indywidualnej jest związany granicami zapytania i jedynie w razie wystąpienia wątpliwości ściśle z tym pytaniem związanych, które nie pozwalają na wydanie stosownej interpretacji indywidualnej, może wezwać wnioskodawcę do usunięcia braków. Organ podatkowy nie dokonuje abstrakcyjnej wykładni normy prawnej, lecz zawsze musi uwzględniać stan faktyczny opisany przez stronę we wniosku. To ten stan faktyczny wytycza zatem ramy wykładni i wskazuje, czy w ustalonym stanie faktycznym określony przepis prawa może znaleźć zastosowanie i w jakim zakresie. Mając powyższe na uwadze organ przede wszystkim kierował się tym, że w opisie stanu faktycznego Skarżący wskazał okoliczność wykonywania usług na samolotach używanych w transporcie międzynarodowym, która nie wypełniała ustawowej przesłanki świadczenia usług na samolotach używanych przez przewoźników wykonujących głownie przewozy w transporcie międzynarodowym. Ta okoliczność implikowała skutki w postaci uznania za nieprawidłowe stanowisko Skarżącego w zakresie postawionych pytań. Strona skarżąca zdaje się zupełnie nie dostrzegać tej istotnej różnicy pomiędzy stwierdzeniem "wykonywanie usług na samolotach używanych w transporcie międzynarodowym" a ustawową przesłanką świadczenia usług na samolotach używanych przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym. Zwrócenia uwagi wymaga to, iż powołane przez Skarżącego orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu I SA/Po 1124/09 wskazywało właśnie na obowiązek wnioskodawcy wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego. Dokładność opisu stanu faktycznego oraz sposób w jaki wnioskodawca formułuje pytania wpływają na treść odpowiedzi organu. Mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł jak w sentencji.