II SA/Bk 695/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 września 2012 r. sprawy ze skargi R. T. na wynik wyboru zawarty w informacji Burmistrza S. z dnia [...] września 2011r., nr [...] w przedmiocie wyniku konkursu na stanowisko kierownika Komunalnego Zakładu Budżetowego postanawia odrzucić skargę. W dniu 21 maja 2012r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wpłynęła skarga R. T. na zarządzenie nr [...] w sprawie powołania Komisji Konkursowej na stanowisko Kierownika Komunalnego Zakładu Budżetowego w S. oraz regulaminu pracy komisji a także na wynik wyboru, zawarty w informacji Burmistrza S. z dnia [...] września 2011r. w przedmiocie wyniku konkursu na stanowisko Kierownika Komunalnego Zakładu Budżetowego. Skarga została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Bk 408/12. Na rozprawie w dniu 4 września 2012r. Sąd rozdzielił skargę w ten sposób, że pod dotychczasową sygnaturą pozostawiono sprawę skargi w przedmiocie zarządzenia Burmistrza S. Sąd wyłączył zaś do odrębnego rozpoznania skargę na wynik wyboru zawarty w informacji o wynikach konkursu na stanowisko kierownika Komunalnego Zakładu Budżetowego z dnia [...] września 2011r., Nr [...][. i skardze tej nadano sygnaturę II SA/Bk 695/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez badania jej zarzutów merytorycznych. Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi Sąd jest zobligowany do badania jej wymogów formalnych oraz dopuszczalności, zarówno z przyczyn podmiotowych, jak i przedmiotowych. Z mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Oznacza to, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi, przede wszystkim jednak dokonuje oceny dopuszczalności skargi. W tym ostatnim aspekcie chodzi głównie o to, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego. Właściwość sądu określa przepis art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.), który stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Nadto granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 p.p.s.a., jak też wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4. W myśl § 3 cyt. przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem niniejszej sprawy jest czynność wyboru kandydata na stanowisko kierownika Komunalnego Zakładu Budżetowego w S., podjęta przez powołaną przez Burmistrza S. komisję konkursową. Należy zauważyć, że z mocy art. 4 ust. 1 pkt 3 oraz art. 7 pkt 3 ustawy z dnia 21 listopada 2008r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 223, poz. 1458 ze zm.), kierownik Komunalnego Zakładu Budżetowego jest zatrudniany na podstawie umowy o pracę, a czynności z zakresu prawa pracy wykonuje wobec niego wójt (burmistrz, prezydent). Należy wyjaśnić, iż samorządowy pracodawca – w tym przypadku Burmistrz S.– decydując się na przeprowadzenie naboru na wolne stanowisko urzędnicze powołuje komisję konkursową, która działa zgodnie z regulaminem ustalonym przez powołującego. Jednakże komisja konkursowa, chociaż wykonuje zadania z zakresu administracji publicznej, nie jest organem administracji publicznej, a tym samym nie korzysta z władztwa administracyjnego i nie podejmuje decyzji o charakterze wiążącym podmioty znajdujące się poza jej strukturą. Jej funkcja sprowadza się do pomocy pracodawcy samorządowemu, tj. spełnia ona rolę jedynie pomocniczą przy organizacji naboru. Nie jest także podmiotem czy organem wykonującym za pracodawcę samorządowego czynności z zakresu prawa pracy, bowiem postępowanie, które ona prowadzi, zmierza jedynie do późniejszego nawiązania stosunku pracy z wybraną osobą, przy czym decyzję w tym zakresie podejmuje już właściwy organ samorządu terytorialnego, w niniejszej sprawie – Burmistrz S. (por. red. A. Szewc, A. Jochymczyk, R. Majewska, T. Szewc, Ustawa o pracownikach samorządowych. Komentarz, System Informacji Legalis). Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie utrwalił się pogląd, że decyzje podejmowane przez komisje konkursową, jako podjęte przez podmiot nie będący organem administracji publicznej, nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego ( por. op cit., a także postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2010r. sygn. akt I OSK 51/10). Podkreśla się, że poszczególne czynności podejmowane w postępowaniu konkursowym przez komisję konkursową, w tym czynność polegająca na odmowie dopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego, bądź też czynność wyboru określonej osoby, która przyjmuje formę uchwały (§ 4 w/w rozporządzenia), nie mieszczą się w kategoriach aktów oraz czynności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Podejmowane przez komisję konkursową czynności nie są ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie są aktem prawa miejscowego lub też "innym aktem podjętym w sprawie z zakresu administracji publicznej". Rozstrzygnięcie komisji nie może też być kwalifikowane jako "inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa". Celem przeprowadzenia konkursu jest wyłonienie kandydata na stanowisko kierownika Komunalnego Zakładu Budżetowego, a następnie doprowadzenie do nawiązania stosunku pracy. Nie istnieją żadne wynikające wprost z przepisów prawa uprawnienia kandydata na to stanowisko. Czynności komisji konkursowej pozostają zatem poza zakresem art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 10 grudnia 2007r., II SA/Sz 1153/07 oraz postanowienie WSA w Gliwicach z 13 grudnia 2010r., IV SA/GL 767/10). Tutejszy Sąd podziela w pełni to stanowisko, co stanowi podstawę do odrzucenia w tym zakresie wniesionej przez Skarżącego skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.