II OSK 3044/12

Dnia 9 maja 2013 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zofia Flasińska (spr.) sędzia NSA Maria Czapska-Górnikiewicz sędzia del. NSA Tomasz Zbrojewski Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Połoczańska po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2013 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej D. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 września 2012 r. sygn. akt II SA/Wr 404/12 w sprawie ze skargi D. W. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Jeleniej Górze za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 maja 2008r., sygn. akt II SA.Wr 781/06 oddala skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia 19 września 2012 r. (II SA/Wr 404/12) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę D. W. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Jeleniej Górze za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 781/06. Wyrok ten został wydany w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2004 r. Marszałek Województwa Dolnośląskiego, po rozpoznaniu wniosku Burmistrza Gminy Trzebnica, uzgodnił w odniesieniu do melioracji wodnych warunki zabudowy dla inwestycji B. Z., E. Z. i J. Z. polegającej na budowie zbiornika na nieczystości płynne. Postanowienie to skierowano do Burmistrza Gminy Trzebnica oraz do wnioskodawców. Pismem z dnia 8 lipca 2005 r. D. W. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Postanowieniem z dnia [...] września 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Jeleniej Górze utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Wyrokiem z dnia 16 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 781/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił postanowienie organu odwoławczego. Odpis tego wyroku wraz z aktami sprawy został doręczony Kolegium w dniu 22 września 2008 r. W dniu 23 października 2008 r. D. W. - za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze - wniosła skargę w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), dalej w skrócie p.p.s.a., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na niewykonanie przez organ tego wyroku. W dniu 22 grudnia 2008 r. D. W. przesłała bezpośrednio do Sądu datowaną na ten dzień skargę, w której wniosła o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Jeleniej Górze kary grzywny za niewykonanie wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 16 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 781/06 oraz wskazała, iż organ nie przekazał do sądu administracyjnego jej skargi z dnia 23 października 2008 r. Po przekazaniu tej skargi przez Sąd do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze, organ w udzielonej odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Kolegium przedstawiło przebieg czynności dokonanych po doręczeniu mu wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 16 maja 2008 r. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku przekazania Sądowi skargi D. W. z dnia 23 października 2008 r. Kolegium poinformowało, że złożona skarga ta wpłynęła do organu w dniu 27 października 2008 r. W dniu 25 listopada 2008 r. została na nią udzielona odpowiedź, którą wysłano do Sądu w dniu 26 listopada 2008 r., a zatem z zachowaniem 30-dniowego terminu na udzielenie odpowiedzi na skargę. Postanowieniem z dnia 14 lutego 2012 r. (sygn. akt II SA/Wr 57/09) WSA we Wrocławiu odrzucił skargę D. W. Sąd uznał, że skarżąca nie wezwała skutecznie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze do wykonania wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 16 maja 2008 r. Wskazano, że wezwanie, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. musi być skierowane do organu będącego w zwłoce, czyli dopiero po upływie terminu do załatwienia sprawy, a Kolegium otrzymało akta celem wykonania wyroku dopiero 22 września 2008 r., czyli blisko miesiąc później od skierowanego przez skarżącą wezwania z dnia 22 sierpnia 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 czerwca 2012 r. (sygn. akt II OSK 1218/12) uchylił zaskarżone przez D. W. postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 14 lutego 2012 r. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazano, że w myśl art. 154 § 1 p.p.s.a. dopuszczalność wniesienia skargi w rozpoznawanej sprawie nie jest uwarunkowana upływem określonego okresu od dnia doręczenia organowi wezwania do wykonania wyroku. Jedynym warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi na podstawie przywołanego przepisu jest uprzednie wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, a warunek ten został przez skarżącą w tej sprawie dopełniony. Po rozpoznaniu skargi D. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał ją za nieuzasadnioną. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę tę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (§ 6). Sąd wskazał, że wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 16 maja 2008 r. (sygn. akt II SA/Wr 781/06) miał charakter kasacyjny, albowiem Sąd uchylił zaskarżone wówczas postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia [...] września 2006 r. Jak wynika z uzasadnienia tego wyroku, organ nie wyjaśnił należycie, czy skarżąca skutecznie wniosła zażalenie na postanowienie Marszałka Województwa Dolnośląskiego, a mimo to je rozpatrzył. Nadto wskazano, że organ nie wyjaśnił, czy i kiedy postanowienie Marszałka zostało stronom postępowania doręczone. Sąd I instancji wskazał, że wykonanie wyroku z dnia 16 maja 2008 r. (sygn. akt II SA/Wr 781/06) polegało więc na załatwieniu sprawy pisma D. W. z dnia 8 lipca 2005 r. Sąd ustalił, że postępowanie organu odwoławczego po doręczeniu mu w dniu 22 września 2008 r. prawomocnego wyroku z dnia 16 maja 2008 r. przebiegało następująco: 1) Kolegium pismem z dnia 22 października 2008 r. zawiadomiło D. W., że z uwagi na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego sprawa zostanie zakończona w terminie do dnia 28 listopada 2008 r.; 2) pismem z dnia 3 listopada 2008 r. Marszałek Województwa Dolnośląskiego poinformował Kolegium, że nie dysponuje dowodami doręczenia stronom swojego postanowienia z dnia [...] lipca 2004 r.; 3) pismem z dnia 18 listopada 2008 r. D. W. oświadczyła, że postanowienie Marszałka z dnia [...] lipca 2004 r. nie zostało jej doręczone; 4) pismem z dnia 27 listopada 2008 r. Kolegium ponownie wezwało Marszałka do wyjaśnienia kwestii sposobu doręczenia ww. postanowienia; 5) pismem z dnia 27 listopada 2008 r. Kolegium zawiadomiło strony postępowania (w tym skarżącą), że wobec dalszej konieczności uzupełnienia materiału dowodowego sprawa zostanie zakończona w terminie do dnia 30 stycznia 2009 r., ponadto pismem z tego samego dnia wezwano E., B. i J. Z. do wyjaśnienia, kiedy doręczone im zostało postanowienie Marszałka z dnia [...] lipca 2004 r.; 6) pismem z dnia 17 grudnia 2008 r. Marszałek Województwa Dolnośląskiego wyjaśnił, iż nie jest w stanie ustalić, czy jego postanowienie zostało doręczone E., B. i J. Z. listem poleconym; 7) pismami z dnia 30 stycznia 2009 r. Kolegium poinformowało, że dalsza konieczność uzupełnienia materiału dowodowego powoduje, iż sprawa zostanie zakończona w terminie do dnia 31 marca 2009 r., nadto wezwano D. W. do sprecyzowania czy jej pismo z dnia 8 lipca 2005 r. stanowi zażalenie na postanowienie Marszałka czy wniosek o wznowienie postępowania objętego wskazanym postanowieniem. Sąd I instancji stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie termin do załatwienia pisma D. W. z dnia 8 lipca 2005 r. zatytułowanego "zażalenie" biegł dla organu od dnia 22 września 2008 r. i wynosił miesiąc (art. 35 § 3 k.p.a. in fine). W ocenie Sądu, organ z dochowaniem terminów zawiadamiał skarżącą, że sprawa nie będzie rozpoznana w ciągu miesiąca i wskazywał kolejne terminy jej załatwienia. Zdaniem Sądu terminy te odpowiadały realiom postępowania administracyjnego i były wyznaczane zgodnie z przepisami art. 35 § 3 i art. 36 § 1 k.p.a. W ocenie Sądu, na dzień wniesienia skargi w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny, tj. na dzień 27 października 2008 r. (data wpływu do Kolegium skargi sporządzonej w dniu 23 października 2008 r.), a także na dzień złożenia skargi bezpośrednio do Sądu, tj. 22 grudnia 2008 r., nie można było mówić o tym, aby organ ten nie wykonywał wyroku WSA z dnia 16 maja 2008 r. Prowadzone przez organ postępowanie miało na celu wyjaśnienie okoliczności faktycznych, które zostały wskazane w przedmiotowym wyroku jako najistotniejsze w sprawie. Prowadzona korespondencja zmierzała do ustalenia kwestii doręczenia postanowienia Marszałka Województwa Dolnośląskiego stronom postępowania, a także do wyjaśnienia, jaka była intencja wnoszącej podanie z dnia 8 lipca 2005 r. Organ działając zgodnie ze wskazaniami Sądu zawartymi w wyroku z dnia 16 maja 2008 r. zmierzał zatem do załatwienia sprawy w jednej z prawem przewidzianych form. Sąd podkreślił dodatkowo, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Jeleniej Górze w dniu 30 kwietnia 2009 r. wydało postanowienie, w którym po rozpatrzeniu zażalenia D. W. z dnia 8 lipca 2005 r., utrzymało w mocy postanowienie Marszałka Województwa Dolnośląskiego z dnia [...] lipca 2004 r. WSA we Wrocławiu w dniu 2 lutego 2012 r. oddalił skargę D. W. na to postanowienie (sygn. akt II SA/Wr 327/09). Na skutek skargi kasacyjnej akta sprawy przekazano Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Skargę kasacyjną od tego wyroku wniosła D. W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, podnosząc zarzuty: - nieważności postępowania sądowego, o której mowa w art. 183 § 1 i § 2 pkt 2,4,5 p.p.s.a., - rażącego naruszenia art. 134, art. 135, art. 154 § 1 i 6, art. 145 § 1 pkt 1 lit. a,b,c, pkt 2 i 3, art. 146 § 1 i 2, art. 3 § 1 i 2 pkt 1,2,4,8, art. 55 § 1 p.p.s.a., - niezastosowania się przez Sąd I instancji do zaleceń Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazanych w postanowieniu wydanym w sprawie II OSK 1218/12, - niezastosowania się w wydanych postanowieniach SKO i wyroku II SA/Wr 781/06 do uchwały NSA z dnia 22 lutego 2007 r., II GPS 2/06, z której wynika, że w składzie samorządowego kolegium odwoławczego ponownie rozpoznającego sprawę nie może zasiadać członek kolegium, który brał udział w wydaniu pierwszej decyzji. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i zasądzenie od organu na jej rzecz kary grzywny z art. 154 § 1 i 6 p.p.s.a. w najwyższej możliwej wysokości oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania kasacyjnego poniesionych przez nią w sprawie o sygn. akt II OSK 1218/12 i w sprawie obecnej. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca wskazała, że Marszałek Województwa Dolnośląskiego nie doręczył jej postanowienia z dnia [...] lipca 2004 r., które dotyczyło uzgodnienia na wniosek Burmistrza Gminy w Trzebnicy postępowań w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji celu publicznego polegającej na budowie szamba do obsługi gospodarstwa rolnego rodziny Z. Skarżąca podniosła szereg zarzutów dotyczących tego postępowania, a zwłaszcza zarzut niedopuszczenia jej do udziału w tym postępowaniu. Skarżąca podniosła, że w dniu 22 sierpnia 2008 r. wezwała Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Jeleniej Górze do wykonania wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 16 maja r. 2008 r., jednak organ nie zastosował się do tego wezwania. W dniu 23 października 2008 r. wniosła skargę do WSA we Wrocławiu za pośrednictwem tego organu, lecz skarga ta nie została przekazana Sądowi. W związku z tym wniosła w dniu 22 grudnia 2008 r. skargę bezpośrednio do Sądu. Sąd przekazał tę skargę organowi celem nadesłania akt i odpowiedzi na skargę, lecz organ wywiązał się z tego obowiązku dopiero w dniu 2 lutego 2009 r., a więc z naruszeniem art. 54 § 1 i art. 55 § 2 i 3 p.p.s.a. Organ przekroczył termin ustawowy o ponad trzy miesiące. W piśmie procesowym z dnia 3 maja 2013 r. skarżąca podniosła, że w składzie orzekającym w tej sprawie (II SA/Wr 404/12) była sędzia Anna Siedlecka, która orzekała również w składzie, który wydał wyrok z dnia 16 maja 2008 r. (II SA/Wr 781/06) oraz postanowienie w sprawie II SA/Wr 27/07. W dniu 16 maja 2008 r., po wydaniu wyroku w sprawie II SA/Wr 781/06 Sąd orzekał w takim samym składzie w sprawie II SA/Wr 27/07. Skarżąca podniosła ponadto, że sędzia Olga Białek, która orzekała w sprawie II SA/Wr 781/06 orzekała również w składzie, który wydał postanowienie w tej sprawie (II SA/Wr 57/09) o odrzuceniu skargi. Sędzia Andrzej Wawrzyniak orzekał w sprawie II SA/Wr 27/07 oraz w tej sprawie II SA/Wr 404/12. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej: p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W skardze kasacyjnej podniesiono zarzut nieważności postępowania sądowego, o której mowa w art. 183 § 2 pkt 2,4,5 p.p.s.a. Zgodnie z tymi przepisami nieważność postępowania zachodzi: jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej, organu powołanego do jej reprezentowania lub przedstawiciela ustawowego, albo gdy pełnomocnik strony nie był należycie umocowany (pkt 2), jeżeli skład sądu orzekającego był sprzeczny z przepisami prawa albo jeżeli w rozpoznaniu sprawy brał udział sędzia wyłączony z mocy ustawy (pkt 4), jeżeli strona została pozbawiona możności obrony swych praw (pkt 5). Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się, aby w tej sprawie zachodziły wskazane przesłanki nieważności postępowania, jak również pozostałe przesłanki wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. W szczególności nie można zgodzić się z zarzutami skarżącej zawartymi w piśmie z dnia 3 maja 2013 r., iż w rozpoznaniu tej sprawy (II SA/Wr 404/12) brali udział sędziowie wyłączeni z mocy ustawy na podstawie art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. Celem tego przepisu było wyłączenie możliwości orzekania przez sędziego dwukrotnie w tej samej sprawie pod względem merytorycznym, a więc w dokonywania przez sędziego dwukrotnie merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji lub postanowienia wydanych czy to w trybie zwykłym postępowania administracyjnego, czy też w trybie nadzwyczajnym, lecz w tej samej sprawie. W przepisie art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. mowa jest o wyłączeniu sędziego z mocy samej ustawy w sprawach dotyczących "skargi na decyzję albo postanowienie". Wyłączenie to nie dotyczy więc orzekania w sprawach skargi o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. za niewykonanie wyroku sądu. Nie można więc zgodzić się z zarzutem skarżącej, że w przedmiotowej sprawie (II SA/Wr 404/12, a poprzednio w sprawie II SA/Wr 57/09 zakończonej odrzuceniem skargi) orzekali sędziowie wyłączeni z mocy ustawy na podstawie art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a., gdyż zasiadali oni w składzie orzekającym, który wydał wyrok w dniu 16 maja 2008 r. w sprawie II SA/Wr 781/06. Sprawa II SA/Wr 781/06 dotyczyła postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia [...] września 2006 r. wydanego w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy. Natomiast rozpoznawana sprawa dotyczy wykonania przez organ odwoławczy wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 16 maja 2008 r. (II SA/Wr 781/06). Sprawy te, choć są ze sobą powiązane, mają inny przedmiot, gdyż w pierwszej z nich Sąd dokonywał oceny zgodności z prawem postanowienia wydanego w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy, a w drugiej przedmiotem oceny Sądu była sprawność i terminowość postępowania prowadzonego przez organ administracji w celu wykonania wyroku z dnia 16 maja 2008 r. (II SA/Wr 781/06). Nie można zatem uznać, że w tej sytuacji procesowej sędziowie Anna Siedlecka i Olga Białek, którzy orzekali w sprawie II SA/Wr 781/06 byli wyłączeni od orzekania w tej sprawie z mocy ustawy. Natomiast w sprawie II SA/Wr 27/07 WSA we Wrocławiu w dniu 16 maja 2006 r. wydał postanowienie, którym umorzył postępowanie ze skargi D. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia [...] września 2006 r., gdyż była to druga skarga wniesiona w tej samej sprawie co skarga rozpoznana w tym samym dniu na rozprawie w sprawie II SA/Wr 781/06. Rozstrzygnięcie wydane w sprawie II SA/Wr 27/07 było rozstrzygnięciem czysto procesowym, skład orzekający nie oceniał w tej sprawie zgodności z prawem postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia [...] września 2006 r. Ponadto sprawa II SA/Wr 27/07, podobnie jak sprawa II SA/Wr 781/06 miały inny przedmiot niż obecnie rozpoznawana sprawa II SA/Wr 404/12. Tym samym nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej, że w tej sytuacji procesowej sędziowie Andrzej Wawrzyniak i Olga Białek, którzy orzekali w sprawie II SA/Wr 27/07 byli wyłączeni od orzekania w tej sprawie z mocy ustawy. W skardze kasacyjnej podniesiono szereg zarzutów naruszenia przez Sąd I instancji przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 134, art. 135, art. 154 § 1 i 6, art. 145 § 1 pkt 1 lit. a,b,c, pkt 2 i 3, art. 146 § 1 i 2, art. 3 § 1 i 2 pkt 1,2,4,8 p.p.s.a., lecz w uzasadnieniu tego środka odwoławczego strona skarżąca nie wskazała na czym - jej zdaniem - polegało naruszenie przez Sąd I instancji tego przepisu. Zgodnie z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), skarga kasacyjna powinna zawierać m. in. przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Brak uzasadnienia w skardze kasacyjnej podniesionych zarzutów uniemożliwia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu odniesienie się do nich i dokonanie kontroli wyroku Sądu I instancji pod kątem wskazanych przez stronę naruszeń. W skardze kasacyjnej podniesiono ponadto zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 55 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. W odniesieniu do poniesionego zarzutu wskazać należy, iż przedmiotem tej sprawy jest skarga wniesiona w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. na niewykonanie przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 781/06. Wniosek o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest odrębnym środkiem prawnym. Nawet jeżeli w tej sprawie organ przekazałby akta wraz z odpowiedzią na skargę z naruszeniem terminu z art. 54 § 2 p.p.s.a., to kwestia ta nie ma żadnego wpływu na wynik tej sprawy dotyczącej niewykonania przez organ wyroku z dnia 16 maja 2008 r. Nie ma racji skarżąca, że Sąd I instancji nie zastosował się do zaleceń Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazanych w postanowieniu z dnia 5 czerwca 2012 r. wydanym w sprawie II OSK 1218/12, albowiem Sąd, będąc związanym wykładnią prawa zaprezentowaną przez NSA wskazał, że warunkiem dopuszczalności skargi w przedmiocie wymierzenia organowi administracji grzywny za niewykonanie wyroku sądu jest wyłącznie uprzednie wezwanie tego organu do wykonania wyroku. W niniejszej sprawie skarżąca wezwanie do wykonania wyroku skierowała do organu w dniu 22 sierpnia 2008 r., a zatem przed wniesieniem skargi do WSA we Wrocławiu (skargę nadano pocztą w dniu 22 grudnia 2008 r. bezpośrednio do Sądu, a do organu wpłynęła w dniu 27 października 2008 r.). Sąd uznał, że w związku z tym skarga ta jest dopuszczalna i może być merytorycznie rozpoznana. W odniesieniu do zarzutu skargi kasacyjnej, iż w wydanych postanowieniach SKO i wyroku II SA/Wr 781/06 nie zastosowano się do uchwały NSA z dnia 22 lutego 2007 r., II GPS 2/06 wskazać należy, iż przedmiotem kontroli w tej sprawie nie jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 781/06, lecz kwestia wykonania przez organ tego wyroku. Zatem w tej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie może dokonywać kontroli zgodności z prawem tego orzeczenia, a tym bardziej kontroli legalności postanowień Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze wydanych w sprawie dotyczącej uzgodnienia warunków zabudowy kwestionowanej przez skarżącą inwestycji. Podkreślić należy, iż kontroli tych postanowień dokonał Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 327/09, który wyrokiem z dnia 2 lutego 2012 r. oddalił skargę D. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia [...] kwietnia 2009 r., którym, po rozpatrzeniu zażalenia D. W. z dnia 8 lipca 2005 r., utrzymano w mocy postanowienie Marszałka Województwa Dolnośląskiego z dnia [...] lipca 2004 r. Sprawa ta obecnie oczekuje na rozpoznanie skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt II OSK 1385/12). Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.