III SO/Lu 10/12
PostanowienieWSA w Lublinie2012-10-10
Skład orzekający: Sędzia WSA Jerzy Drwal
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wymierzenia grzywny Prezesowi Sądu Rejonowego za nieprzekazanie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, jeśli skarga ta nie podlegała właściwości sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie ma podstaw do wymierzenia grzywny Prezesowi Sądu Rejonowego za nieprzekazanie skargi, jeśli skarga ta dotyczy sprawy należącej do właściwości sądów powszechnych, a nie sądów administracyjnych. W takiej sytuacji skarga podlega odrzuceniu przez sąd administracyjny, a obowiązek przekazania skargi przez organ do sądu administracyjnego nie powstaje.Stan faktyczny
K. S. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Prezesowi Sądu Rejonowego w Zamościu za nieprzekazanie jego skargi z dnia 29 czerwca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarga dotyczyła postanowienia Sądu Rejonowego w Zamościu utrzymującego w mocy postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela. Prezes Sądu Rejonowego w Zamościu wniósł o oddalenie wniosku, wyjaśniając, że skarga dotyczyła sprawy należącej do właściwości sądów powszechnych i została przekazana do WSA w Lublinie dopiero 1 października 2012 r., a ponadto podlegała odrzuceniu jako sprawa nieobjęta właściwością sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 10 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. S. w przedmiocie wymierzenia grzywny Prezesowi Sądu Rejonowego w Z. za nieprzekazanie skargi do Sądu postanawia: oddalić wniosek o wymierzenie grzywny.
K. S. pismem z dnia 12 września 2012 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosek o wymierzenie Prezesowi Sądu Rejonowego w Z. grzywny za nieprzekazanie jego skargi
z dnia 29 czerwca 2012 r. na postanowienie Sądu Rejonowego w Zamościu z dnia 19 czerwca 2012 r., sygn. akt II [...], w części dotyczącej utrzymania w mocy postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela. W uzasadnieniu wnioskodawca podał, że powyższą skargę złożył w Sądzie Rejonowym w Zamościu i pomimo upływu trzydziestodniowego terminu, organ nie wywiązał się z obowiązku przekazania jej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, określonego
w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270).
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 13 września 2012 r. przesłano Prezesowi Sadu Rejonowego w Z. odpis wniosku K. S. z dnia 12 września 2012 r. i zobowiązano do złożenia odpowiedzi na wniosek.
W odpowiedzi na wniosek Prezes Sądu Rejonowego w Z. wniósł o oddalenie wniosku. Wyjaśnił, że skarga z dnia 29 czerwca 2012 r. dotyczy sprawy II KP [...], w której 19 czerwca 2012 r. wydano postanowienie prawomocnie kończące postępowanie odwoławcze. K. S. w dniu 2 lipca 2012 r. złożył w Sekretariacie II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w Zamościu pismo z dnia 29 czerwca 2012 r., stanowiące skargę na postanowienie Sądu Rejonowego w Zamościu z dnia 19 czerwca 2012 r., II Kp [...], w części dotyczącej utrzymania w mocy postanowienia w sprawie zajęcia stanowiska wierzyciela. Powyższe pismo potraktowano jako środek odwoławczy od prawomocnego postanowienia Sądu z dnia 19 czerwca 2012 r. i zarządzono złożenie go do akt sprawy. Skarżącego pouczono, że postanowienie Sądu z 19 czerwca 2012 r. jest już prawomocne i wyczerpano drogę instancyjną. Skarżący pouczenie odebrał 10 lipca 2012 r.
Prezes Sądu poinformował dodatkowo, że skarga K. S. z dnia 29 czerwca 2012 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy II Kp [...]/12 została przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie 1 października 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenia postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.).
W razie niezastosowania się do obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może - na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. - orzec o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 P.p.s.a).
Powyższa regulacja zmierza do zdyscyplinowania organów administracji publicznej do terminowego przedstawiania sądowi skargi z aktami sprawy. Jednakże sam fakt ziszczenia się przesłanek określonych w art. 55 § 1 p.p.s.a. nie obliguje sądu do nałożenia na organ administracji grzywny. Wydanie rozstrzygnięcia w tym przedmiocie na podstawie powołanego przepisu ustawodawca pozostawił bowiem do uznania sądu administracyjnego, który przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności rozpoznawanej sprawy orzeka czy należy wymierzyć organowi grzywnę, czy też w danej sprawie nie ma podstaw do zastosowania takiej sankcji.
W ocenie Sądu brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku K. S. i wymierzenia Prezesowi Sądu Rejonowego w Zamościu grzywny.
Analiza wniosku o wymierzenie organowi grzywny, odpowiedzi na wniosek, postanowienia z dnia 19 czerwca 2012 r., sygn. akt II Kp 85/12, skargi K. S. z dnia 29 czerwca 2012 r. oraz akt sprawy II Kp 85/12, dołączonych do sprawy o sygn. akt III SA/Lu 698/12, świadczy o tym, że przedmiotem skargi K. S. z dnia 29 czerwca 2012 r. jest postanowienie Sądu Rejonowego w Zamościu z dnia 19 czerwca 2012 r., sygn. akt II Kp 85/12, w przedmiocie utrzymania w mocy postanowienia Prokuratora Okręgowego w Zamościu z dnia 8 lutego 2012 r. w sprawie stanowiska wierzyciela. Z akt sprawy II Kp 85/12 wynika, że stanowisko Prokuratora Okręgowego w Zamościu z dnia 8 lutego 2012 r. w sprawie zarzutów zobowiązanego zostało zajęte w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gdyni, a dotyczącego egzekucji należności wynikających z postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym wydanego w toku postępowania karnego prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w Zamościu w sprawie przeciwko skarżącemu.
Z powyższego wynika, że sprawa należy do kognicji sądu powszechnego – Sądu Rejonowego w Zamościu II Wydział Karny. Działalność sądów powszechnych nie jest objęta właściwością wojewódzkich sądów administracyjnych, ponieważ nie wymienia jej art. 3 p.p.s.a. Sądy powszechne nie są organami administracji, lecz organami władzy sądowniczej, sprawują one wymiar sprawiedliwości w zakresie nienależącym do sądów administracyjnych, sądów wojskowych oraz Sądu Najwyższego (art. 1 § 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych - Dz. U. z 2001 Nr 98, poz. 1070 z późn. zm.).
Skarga K. S. z dnia 29 czerwca 2012 r. została złożona w Sekretariacie II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w Zamościu w dniu 2 lipca 2012 r. Skarga ta nie została przekazana do Sądu w terminie określonym w przepisie art. 54 § 2 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że ww. skarga podlegała odrzuceniu odrębnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 października 2012 r., sygn. akt III SA/Lu 698/12 (sprawa ze skargi na postanowienie Sądu Rejonowego w Zamościu II Wydział Karny, jako nieobjętej zakresem właściwości sądu administracyjnego, nie podlega rozpoznaniu przez Sąd). W tych okolicznościach nie ma podstaw do wymierzenia Prezesowi Sądu Rejonowego w Zamościu grzywny za nieprzekazanie skargi K. S. z dnia 29 czerwca 2012 r. w terminie określonym w art. 54 § 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło