VII SA/Wa 1497/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Protokolant st. ref. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2012 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od [...] na rzecz [...] kwotę 740 (siedemset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie miało następujący przebieg. Starosta [...] - rozstrzygając po raz kolejny sprawę wniosku D. M. z dnia [...] czerwca 2007r., o pozwolenie na budowę dwóch budynków hal montażowych kontenerów, na szczegółowo opisanych działkach, położonych w [...] - pismem z dnia [...] marca 2009 r., wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o pozwolenie na budowę poprzez złożenie decyzji na lokalizację zjazdu indywidualnego od zarządcy drogi i oryginału mapy do celów projektowych potwierdzającego wykonanie projektu zagospodarowania na jej kopii, a ponadto wezwał skarżącego do przedstawienia jednoznacznej informacji od organu ochrony środowiska (Burmistrza Miasta [...]) o odstąpieniu od konieczności przeprowadzenia procedury środowiskowej dla projektowanej inwestycji albo do przedłożenia decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia w przypadku uznania przez ten organ konieczności jej uzyskania. Następnie, organ decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...]/09, działając na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane z uwagi na niewykonanie obowiązku uzupełnienia dokumentacji budowlanej, odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wojewoda[...] decyzją z dnia [...] września 2009 r., nr [...]/2009 - uchylił decyzję Starosty i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Powołując się na treść art. 35 ustawy Prawo budowlane, stwierdził, iż organ I instancji nie wydał postanowienia w oparciu o ust. 3 tego przepisu, tylko "pismem informacyjnym" wezwał inwestora do przedstawienia informacji od organu ochrony środowiska. Zdaniem organu odwoławczego organ I instancji powinien ponadto w sposób bezsporny ustalić, czy planowana inwestycja wymaga przeprowadzenia odpowiedniej procedury, określonej w przepisach dotyczących ochrony środowiska. Wyrokiem z dnia 3 lutego 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 1931/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę inwestora na ww. decyzję Wojewody. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 sierpnia 2011 r. sygn. II OSK 1214/10, uchylił ww. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 listopada 2011r., w sprawie o sygnaturze akt VII SA/Wa 1944/11, którym uchylono decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2009r. Za wytycznymi zawartymi w uzasadnieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego , Sąd pierwszej instancji wskazał, że Wojewoda winien był w pierwszej kolejności rozważyć, czy pismo Starosty z dnia 17 marca 2009r. stanowiło faktycznie postanowienie określone w art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, ponieważ w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się bowiem, że brak w akcie administracyjnym niektórych elementów określonych w art. 107 § 1 k.p.a. nie pozbawia go charakteru decyzji czy postanowienia, jeżeli zawiera on co najmniej oznaczenie organu, oznaczenie strony, rozstrzygnięcie sprawy oraz podpis osoby upoważnionej do jej wydania. Ponadto, Sąd wskazał, że Wojewoda winien był też rozważyć, czy w ogóle możliwe było żądanie od inwestora informacji od Burmistrza Miasta [...] o odstąpieniu od konieczności przeprowadzenia procedury środowiskowej dla projektowanej inwestycji albo decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia. W trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej może domagać się od inwestora usunięcia naruszeń wyłącznie w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane, nie jest dopuszczalne nakładanie na inwestora obowiązków nieprzewidzianych w przepisach prawa. Po opisanym wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zapadła zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012r., nr [...]/2012 – organ uchylił decyzję organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał na przebieg postępowania w sprawie. Stwierdził, że pismo z dnia [...] marca 2009r., spełnia wymogi z art. 64 § 2 k.p.a., a skoro nałożone obowiązki nie zostały wykonane, to należało orzec o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji i umorzeniu postępowania, ponieważ uzupełnienie wniosku powinno nastąpić przed wszczęciem postępowania. Dodatkowo organ wskazał, że Burmistrz Miasta [...] zawiadomił inwestora o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji środowiskowej dla niniejszej inwestycji . Organ nie wskazał bliższych danych tego postępowania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniósł inwestor – D. M. Dochodząc uchylenia zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z redakcją jej rozstrzygnięcia. Podniósł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał na potrzebę oceny pisma, którym nałożono na inwestora obowiązki związane z uzupełnieniem wniosku, w trybie art. 35 ust 3 ustawy Prawo budowlane nie zaś, jak ocenił organ, w trybie art. 64 § 2 k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu . Rzeczą Sądu w niniejszym postępowaniu było poddanie ocenie, pod względem zgodności z prawem, zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Wskazać należy, że zaskarżona decyzja zapadła po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1944/11. Jak stanowi art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem ww. wymogu, Sąd w tym zakresie podziela zarzuty skargi. W świetle uzasadnienia opisanego wyżej wyroku Wojewoda [...] zobowiązany został do dokonania oceny pisma Starosty [...] z dnia [...] marca 2009r., pod kątem potraktowania go jako postanowienia wydanego w trybie art. 35 ust 3 ustawy Prawo budowlane. Tymczasem w zaskarżonej decyzji organ drugiej instancji wskazał na przepis art. 64 § 2 k.p.a. i jego regulację powiązał z pismem z dnia 17 marca 2009r. Rozpoznając sprawę ponownie organ oceni ww. pismo przez pryzmat art. 35 ust 3 ustawy Prawo budowlane. Oceni, czy nałożone na inwestora obowiązki odpowiadają przepisom prawa, ustali stan wykonania przez inwestora zawartych tam obowiązków na dzień wydawania kolejnego rozstrzygnięcia. Kierując się powyższą argumentacją - Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art.145 § 1 pkt 1 lit c, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270 ze zm.).