VI SA/Wa 1518/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Protokolant st. sek. sąd. Jadwiga Rytych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2012 r. sprawy ze skargi G. W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz G. W. kwotę 1617 (jeden tysiąc sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z [...] czerwca 2012 r. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej; Urząd Patentowy) na podstawie art. 245 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 , z późn. zm.- dalej p.w.p.), w związku z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] stycznia 2012 r. o odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak CONVERSATION CAFE KAWIARNIA KONWERSACYJNA zgłoszony 27 października 2009 r. pod numerem [...] przez G. W. (skarżący). Odmowa dotyczyła następujących usług z klasy 43: usługi gastronomiczne i barowe, usługi w zakresie prowadzenia restauracji i kawiarni, wynajmowanie sal na posiedzenia i spotkania towarzyskie. Do powyższego rozstrzygnięcia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Skarżący G. W. w dniu 27 października 2009 r. wystąpił do Urzędu Patentowego z wnioskiem o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy słowny "CONVERSATION CAFE KAWIARNIA KONWERSACYJNA" przeznaczony do oznaczania następujących usług z klasy 35, 41 i 43: profesionalne zarządzanie działalnością artystyczną, doradztwo w zakresie organizacji i zarządzania działalnością gospodarczą, reklama, rozpowszechnianie materiałów reklamowych, usługi w zakresie organizowania galerii, wystaw artystycznych, pokazów filmowych, koncertów i widowisk artystycznych, prowadzenie klubów towarzyskich i edukacyjnych, publikacja tekstów innych niż reklamowe, usługi tłumaczenia, usługi gastronomiczne i barowe, usługi w zakresie prowadzenia restauracji i kawiarni, wynajmowanie sal na posiedzenia i spotkania towarzyskie. Decyzją z [...] stycznia 20012 r. Urząd Patentowy odmówił rejestracji wskazując, że znak ten jest podobny w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. do znaku towarowego słownego "CONVERSATION CAFE", zarejestrowanego jako znak towarowy wspólnotowy pod numerem [...] z pierwszeństwem od dnia 25 lipca 2006 r. na rzecz A. C., [...] i przeznaczonego do oznaczania towarów z klasy 29, 30 oraz następujących usług z klasy 43: usługi polegające na zapewnianiu napojów i żywności, usługi barów, kawiarnia, kafeterii i restauracji, tymczasowe zakwaterowanie. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż usługi z klasy 43 objęte przedmiotowym zgłoszeniem, są identyczne i adresowane do tych samych odbiorców oraz zaspokajają te same potrzeby potencjalnych konsumentów, zatem zakresy ochrony w/w znaków pokrywają się. Oznacza to ,że usługi są podobne, co potwierdza orzecznictwo, że jeżeli towary, czy usługi znajdują się w tych samych klasach, to można uznać ich identyczność pomimo różnic w sformułowaniu konkretnych wyrażeń (wyrok z 22 czerwca 2010 r. w sprawie T-563/08). Zdaniem Urzędu Patentowego porównywane znaki są także podobne w warstwie słownej, fonetycznej i znaczeniowej. Znak zgłoszony to znak słowny składający się z czterech elementów słownych. Dwa z nich to słowa pochodzące z języka angielskiego; CONVERSATION CAFE, pozostałe; KAWIARNIA KONWERSACYJNA to ich tłumaczenie na język polski. Znak wspólnotowy to natomiast dwa wyrazy angielskie; CONVERSATION CAFE. Porównywane znaki posiadają zatem dwa wspólne elementy, a z zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą Trybunału Sprawiedliwości UE - dwa znaki towarowe są podobne, jeżeli z punktu widzenia właściwego kręgu odbiorców są one przynajmniej częściowo identyczne w jednym lub kilku z istotnych aspektów (wyrok Sądu UE z 23 października 2002 r., T-6/01). W przedmiotowej sprawie organ uznał, iż znak chroniony (wspólnotowy) w całości zawiera się w znaku zgłoszonym, a pozostałe elementy znaku zgłoszonego to polskie tłumaczenie zwrotu w języku angielskim, które nie stanowią fantazyjnego elementu znaku, mogącego wyeliminować możliwość pomyłki pomiędzy znakami. W ocenie Urzędu Patentowego zastosowanie wersji polskiej czyli niejako powtórzenie pewnego elementu znaku, w sposób istotny wpływa na prawdopodobieństwo wprowadzenia odbiorców w błąd, co do pochodzenia tak oznaczanych towarów. W tej sytuacji znaki są podobne i mogą wprowadzić w błąd potencjalnych odbiorców co do ich pochodzenia. Co do warstwy fonetycznej organ uznał, że szybki rozwój technik multimedialnych oraz wzrost intensywności reklamy radiowej i telewizyjnej, będącej najskuteczniejszą formą dotarcia do klienta spowodował , iż nie tylko wygląd znaku, lecz często jego brzmienie decydują o rozpoznawalności danej marki na rynku. Dlatego też znak zgłoszony, który wykorzystuje elementy charakterystyczne dla znaku chronionego z wcześniejszym pierwszeństwem, należy uznać za podobny w stopniu powodującym ryzyko pomyłki miedzy nimi. W ocenie Urzędu Patentowego różnica pomiędzy znakami nie zachodzi także w warstwie graficznej, gdyż porównywane oznaczenia to znaki słowne. W przypadku znaków słownych, zapis ma znaczenie drugorzędne, gdyż stanowi jedynie graficzne przedstawienie znaku, co jest warunkiem sine qua non uznania oznaczenia za znak towarowy. Wobec braku elementów graficznych w znaku zgłoszonym organ uznał, iż to element słowny jest bardziej nośny, gdyż znak słowny może być odbierany za pomocą zmysłu słuchu, zaś aby stwierdzić formę graficzną znaku trzeba go zobaczyć. Ponadto element słowny znaku towarowego nadaje się znacznie lepiej niż jego grafika do oddziaływania na potencjalnego klienta, zwłaszcza w dominującej obecnie formie reklamy i promocji, jaką jest radio i telewizja, gdyż potencjalny nabywca o wiele łatwiej zapamiętuje dane wyrażenie niż kompozycję graficzną. Organ wskazał, że kupujący na ogół nie ma możliwości porównania znaków w tym samym czasie, decydujące znaczenie ma ocena pewnego wrażenia, jakie wywiera na nabywcy znak. Wobec tego, zdaniem organu, podobieństwo na wszystkich płaszczyznach, przesądza o uznaniu znaków za podobne w sposób mogący wprowadzić w błąd odbiorców. Pojawienie się w obrocie znaku podobnego może sugerować, że znak jest tylko odmianą wcześniej zarejestrowanego znaku towarowego i pochodzi od tego samego przedsiębiorcy, który dodając towary jednorodzajowe w poszerza ten sposób swoją ofertę na rynku. Tym samym nie zostaje wyeliminowana możliwości pomyłki wśród odbiorców, którzy mogą uznać, że oznaczenie choć inaczej zapisane jest elementem serii znaków tego samego przedsiębiorstwa, czy też nową wersją dotychczasowego oznaczenia, co często stanowi popularny chwyt marketingowy i klasyczne "odświeżenie" marki na rynku. Z drugiej strony pojawienie się na rynku znaku identycznego może wywołać mylne wrażenie wśród nabywców. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący zarzucił, iż organ pomylił nazwę przeciwstawionego znaku wspólnotowego i w ramach tej pomyłki dokonał błędnego uzasadnienia decyzji. Skarżący wskazał, że znaki posiadają różne znaczenie bowiem CONVERSATION CAFE KAWIARNIA KONWERSACYJNA to rozmowa, natomiast znak wspólnotowy to CONSERVATION CAFE oznaczający konserwację, ochronę. Z tych względów nie można uznać obu oznaczeń za podobne na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. W dniu [...] czerwca 2012 r. Urząd Patentowy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ zgodził się z argumentacją strony, że została błędnie przedstawiona nazwa zarejestrowanego oznaczenia wspólnotowego. Wspólnotowy znak towarowy to CONSERVATION CAFE, w tłumaczeniu oznaczający "kafejka konserwacyjna", a nie, jak wskazał Urząd, CONVERSATION CAFE. Pomyłka w nazwie oznaczenia spowodowała, iż organ w uzasadnieniu swojej decyzji przez cały czas posługiwał się błędną nazwą znaku przeciwstawionego. Natomiast organ nie zgodził się z poglądem, iż omawiane znaki, ze względu na znaczenie swoich głównych słów, nie są podobne i nie można zastosować względem nich artykułu 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p stanowiącego o podobieństwie tych oznaczeń. W dalszej części decyzji organ dokonał oceny podobieństwa znaku zgłoszonego CONVERSATION CAFE KAWIARNIA KONWERSACYJNA o numerze [...] z przeciwstawionym znakiem wspólnotowym CONSERVATION CAFE o numerze [...] z punktu widzenia art. 132 ust. 2 pkt. 2 p.w.p. Organ doszedł do przekonania, że w przedmiotowej sprawie fakt jednorodzajowości usług z klasy 43 jest bezsporny. W przypadku przedmiotowego znaku są to; usługi gastronomiczne i barowe, usługi w zakresie prowadzenia restaurarcji i kawiarni,wynajmowanie sal na posiedzenia i spotkania towarzyskie, a więc precyzyjnie określone usługi mieszczące się w klasie 43. Natomiast znak przeciwstawiony służy do ochrony szeroko pojętych usług gastronomicznych świadczonych poprzez prowadzenie restauracji, barów i innych placówek gastronomicznych (services for providing food and drink, bar, cafe, caftteria and restaurant services, temporary accommodation - usługi polegające na zapewnianiu napojów i żywności, usługi barów, kawiarni, kafeterii i restaurarcji, tymczasowe zakwaterowanie). Organ stwierdził, że usługi z klasy 43 objęte przedmiotowym zgłoszeniem, są identyczne, podobne i komplementarne oraz, że będą adresowane do tych samych odbiorców zaspokajając te same potrzeby potencjalnych konsumentów. Odnosząc się do oceny podobieństwa oznaczeń, przy istnieniu prawdopodobieństwa wprowadzenia odbiorców w błąd organ uznał, że znaki należy oceniać całościowo (wyrok Sądu z dnia 14 października 2003 r. w sprawie T-292/01, wyrok SPI z 23 października 2002 r. w sprawie T-104/01). Zdaniem organu w warstwie słownej, mimo innego znaczenia głównego słowa CONVERSATION/CONSERVATION porównywane znaki są podobne. Znak zgłoszony składa się z czterech elementów słownych CONVERSATION CAFE KAWIARNIA KONWERSACYJNA, natomiast znak wspólnotowy zawiera dwa wyrazy w języku angielskim CONSERVATION CAFE. Drugi człon w obu znakach, oznaczenie CAFE jest identyczne, znak zgłoszony posiada dodatkowo tłumaczenie w języku polskim członu anglojęzycznego, wyrażenie KAWIARNIA KONWERSACYJNA, które wbrew twierdzeniom zgłaszającego nie nadaje oznaczeniu charakteru odróżniającego. W ocenie organu mimo innego znaczenia pierwszych słów, znaki te wykazują wysokie podobieństwo, bowiem ich zbieżne wyrazy CONVERSATION i CONSERVATION są podobne. Zbudowane są z tej samej ilości liter, ułożonych w niemal identycznej kolejności, posiadających ten sam rdzeń CON - oraz tą samą końcówkę - ATION. Środek słowa również wykazuje dużą zbieżność. Główny wyraz znaku zgłoszonego CONVERSATION, jeżeli rozdzielić go na trzy części - początek CON, środek VERS, koniec ATION, różni się od słowa "conservation", występującego w znaku zarejestrowanym, tylko dwoma literkami, "v" i "s", ułożonych odwrotnie niż w porównywanym słowie. Wyrazy CON VERS ATION / CON SERV ATION różnią się ustawieniem dwóch literek w szyku całego wyrazu - literkami "v" i "s" / "s" i "v" w ich środkowej części. Organ wyjaśnił , że ta subtelna różnica w wyrazach o zupełnie innym znaczeniu, spowodowała, że nawet ekspert Urzędu Patentowego sam pomylił znaki dokonując błędnej analizy porównawczej w wydanej decyzji z [...] stycznia 2012 r. W związku z tym podobieństwem również polski odbiorca może nie zauważyć różnic w znakach dotyczących przestawienia dwóch literek, szczególnie, że najczęściej nie ma możliwości porównania oznaczeń w tym samym momencie. Odbiorca będzie jedynie przywoływał w pamięci obraz znaku dłużej istniejącego na rynku i to mimo występowania w znaku zgłoszonym dwóch pozostałych wyrazów, które są tłumaczeniem na język polski dwóch pierwszych, anglojęzycznych słów. Podobieństwo zachodzi także w warstwie graficznej chociaż w przypadku znaków słownych, zapis ma znaczenie drugorzędne, gdyż stanowi jedynie graficzne przedstawienie znaku natomiast element słowny jest bardziej nośny. Analizując warstwę fonetyczną Urząd Patentowy uznał, że z uwagi na brak możliwości porównania znaków w tej samej chwili, odbiorcy mogą odnieść mylne wrażenie co do pochodzenia towarów. Urząd Patentowy powołał się na zasadę sformułowaną przez Trybunał Europejski w orzeczeniu z dnia 29 września 1998 r., w sprawie C-39/97 Canon Kabushiki Kaisha przeciwko Metro-Goldwyn Mayer Inc., iż w ocenie ryzyka wprowadzenia w błąd odbiorców mniejszy stopień podobieństwa między towarami może być zrównoważony przez większy stopień podobieństwa między znakami, jak i odwrotnie mniejszy stopień podobieństwa między znakami może być zrównoważony przez większy stopień podobieństwa między towarami., Zdaniem organu w rozpoznawanym przypadku z uwagi na identyczność/podobieństwo towarów znaki można uznać za podobne, iż odbiorcy wskazanych usług mogą uznać, że pochodzą one z tego samego przedsiębiorstwa. W ocenie organu odbiorcy mogą też odnieść nieuzasadnione wrażenie, iż wskazane znaki są swoimi wariantami, a prawo ochronne przysługuje jednemu uprawnionemu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie strona – G. W. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi zwrócono uwagę, iż Urząd Patentowy w dniu [...] października 2010 r. w piśmie informującym o podobieństwie zgłoszonego znaku CONVERSATION CAFE KAWIARNIA KONWERSACYJNA o numerze [...] do wcześniej zarejestrowanego wspólnotowego znaku słownego "CONVERSATION CAFE" jednocześnie przesyłał odpis dokumentu o nazwie znaku "CONSERVATION CAFE ". Ponadto według strony zachodzi różnica w ocenie zdolności rejestrowej znaku z następujących powodów: - zapytany przechodzień natychmiast rozróżnił oba wyrażenia stanowiące angielski zwrot "conservation i conversation", – znak zgłoszony składa się z dwóch członów, które odróżniają oba znaki; "CONVERSATION CAFE KAWIARNIA KONWERSACYJNA" ma człon angielski i polski, – znak zgłoszony dotyczy rynku lokalnego ma część polską i będzie występował na terenie Polski, – zarejestrowane są znaki wspólnotowe, które rozróżniają część conversation - 34 znaki, conservation - 33 znaki i funkcjonują na rynku mimo podobieństw w warstwie fonetycznej i graficznej, – znaki są różne w warstwie fonetycznej, oba wymawiane są inaczej, a jednocześnie istnieje część polska, która występuje wspólnie z nazwą angielską i nie można jej pomijać, – nie są to znaki adresowane do tych samych odbiorców, bowiem będą skierowane do tych co mają na uwadze konwersację językową, a nie spożywających kawę. Znak zgłoszony nie sugeruje odbiorcom usług gastronomicznych, a rozmowę, konwersacje co jest elementem dominującym w znaku, – różnica liter jest niezwykle istotna dla znaczenia wyrazów, a ponadto istnieje część polska w znaku, – w warstwie słownej oba znaki są różne, inaczej się je wymawia i trudno je identyfikować jako takie same, a ponadto wymawia się część polską, – nie występuje w znaku zgłoszonym i przeciwstawionym "ten sam element słowny" jak sugeruje Urząd, zdaniem zgłaszającego są on różne, różnica ta określa, że oba znaki są rozróżnialne i odróżnialne jako inne. Z tych przyczyn skarżący uważa, że nie istnieje możliwość pomylenia obu znaków towarowych. Mimo zbliżonych towarów i usług w klasie 43 zgłoszony znak ma różne cechy w odniesieniu do przeciwstawionego i traktowany łącznie ma dostateczne znamiona odróżniające. Znak stosowany w innych krajach wspólnoty europejskiej nie ma cech porównywalnych ze względu na użycie części polskiej znaku, jednocześnie nie ma znaczenia dla przeciętnego odbiorcy, który nie jest polskojęzyczny. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Na rozprawie przed Sądem pełnomocnik organu wyjaśnił, że błąd w nazwie znaku w decyzji I instancji co do określenia znaku [...] "CONSERVATION CAFE" jako "CONVERSATION CAFE " był błędem pisarskim. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, w grę wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.). Kontrolując zaskarżoną decyzję pod kątem powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Należy podkreślić, że Urząd Patentowy RP wydając zaskarżoną decyzję był związany rygorami procedury administracyjnej, określającej jego obowiązki w zakresie sposobu przeprowadzenia postępowania, a następnie końcowego rozstrzygnięcia sprawy bowiem w myśl art. 252 p.w.p. w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania przed Urzędem Patentowym stosuje się, z zastrzeżeniem art. 253, odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 245 ust. 1 p.w.p. w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Urząd Patentowy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo uchyla ją w całości lub w części i rozstrzyga co do istoty sprawy. Oznacza to, że w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy w trybie art. 245 ust. 1 p.w.p. Urząd Patentowy RP może uchylić zaskarżoną decyzję w całości lub w części ale przy tym zobligowany jest rozstrzygnąć sprawę co do istoty w zakresie uchylenia (wyrok WSA z a 8 grudnia 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 1674/08). Zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym przepis art. 245 ust. 1 p.w.p. zawiera zamknięty katalog decyzji Urzędu Patentowego wydawanych w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy. W związku z tym organ, rozstrzygając w trybie odwoławczym nie jest uprawniony do wydania decyzji o sentencji innej, niż wymienione w komentowanym przepisie. Ze względu więc na uregulowanie w art. 245 ust. 1 p.w.p. zakresu rozstrzygnięć Urzędu Patentowego, przepis ten, stosownie do art. 252 p.w.p., wyłącza w tym zakresie stosowanie przepisu art. 138 k.p.a. W szczególności nie ma zastosowania art. 138 § 2 k.p.a., który określa przesłanki wydania przez organ odwoławczy decyzji o charakterze kasacyjnym, a więc uchylającej zaskarżoną decyzję i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części (wyrok WSA z 5 września 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 1063/08, z 24 sierpnia 2004 r., sygn. akt II SA 2415/03). Z akt sprawy wynika, że decyzją z [...] stycznia 2012 r. Urząd Patentowy odmówił skarżącemu rejestracji oznaczenia "CONVERSATION CAFE KAWIARNIA KONWERSACYJNA" zgłoszony 27 października 2009 r. pod numerem [...] w części dotyczącej usług z klasy 43: usługi gastronomiczne i barowe, usługi w zakresie prowadzenia restauracji i kawiarni, wynajmowanie sal na posiedzenia i spotkania towarzyskie wskazując, że znak ten jest podobny w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. do znaku towarowego słownego "CONVERSATION CAFE", zarejestrowanego jako znak towarowy wspólnotowy pod numerem [...] z pierwszeństwem od dnia 25 lipca 2006 r. na rzecz A. C., [...] i przeznaczonego do oznaczania towarów z klasy 29, 30 oraz następujących usług z klasy 43: usługi polegające na zapewnianiu napojów i żywności, usługi barów, kawiarnia, kafeterii i restauracji, tymczasowe zakwaterowanie. Następnie decyzją z [...] czerwca 2012 r. na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Urząd Patentowy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu tej decyzji organ zgodził się z argumentacją strony, że została błędnie przedstawiona nazwa zarejestrowanego oznaczenia wspólnotowego. Wspólnotowy znak towarowy to CONSERVATION CAFE, w tłumaczeniu oznaczający "kafejka konserwacyjna", a nie, jak wskazał Urząd, CONVERSATION CAFE. Urząd Patentowy przyznał rację skarżącemu, że pomyłka w nazwie oznaczenia spowodowała, iż organ w uzasadnieniu swojej decyzji z [...] stycznia 2012 r. o częściowej odmowie przez cały czas posługiwał się błędną nazwą znaku przeciwstawionego. Jednocześnie Urząd Patentowy nie zgodził się z poglądem, iż omawiane znaki, ze względu na znaczenie swoich głównych słów, nie są podobne i nie można zastosować względem nich artykułu 132 ust. 2 pkt 2 ustawy p.w.p. stanowiącego o podobieństwie tych oznaczeń. W dalszej części decyzji organ dokonał oceny podobieństwa znaku zgłoszonego CONVERSATION CAFE KAWIARNIA KONWERSACYJNA o numerze [...] z przeciwstawionym znakiem wspólnotowym CONSERVATION CAFE o numerze [...]. W ocenie Sądu wydając powyższe rozstrzygnięcie organ dopuścił się niewątpliwie istotnego naruszenia art. 245 ust. 1 p.w.p. w zw. z art. 107 § 1 k.p.a., albowiem w sposób nieprawidłowy rozpatrzył środek odwoławczy. Nieprawidłowość ta polegała na tym, że stan faktyczny będący punktem wyjścia dla oceny przedmiotowego zgłoszenia ustalony w decyzji z [...] stycznia 2012 r. był inny niż stan faktyczny przyjęty w decyzji z [...] czerwca 2012 r. W pierwszej decyzji o częściowej odmowie rejestracji organ porównał znaki; zgłoszony CONVERSATION CAFE KAWIARNIA KONWERSACYJNA o numerze [...] z przeciwstawionym znakiem wspólnotowym CONVERSATION CAFE o numerze [...], zaś w decyzji utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję organ przyznając się do pomyłki dokonał porównania znaków; zgłoszonego CONVERSATION CAFE KAWIARNIA KONWERSACYJNA o numerze [...] ze znakiem wspólnotowym CONSERVATION CAFE o numerze [...]. Zdaniem Sądu taka sytuacja nie powinna mieć miejsca. W wypadku przyjęcia przez organ ponownie rozpatrujący sprawę innego stanu faktycznego czyli konieczności porównania innych znaków, Urząd Patentowy, stosownie do treści powoływanego wyżej art. 245 ust. 1 p.w.p. powinien był uchylić zaskarżoną decyzję w całości lub w części i ponownie orzec co do istoty sprawy. Natomiast ustalenie innego stanu faktycznego (porównanie innych znaków) i jednocześnie wydanie decyzji utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję stanowi naruszenie przepisów p.w.p. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Uzupełniająco należy wskazać, iż taka pomyłka nie jest oczywistą pomyłką podlegającą sprostowaniu z urzędu w trybie art. 113 § 1 k.p.a. w związku z art. 252 p.w.p. Przepis art. 113 § 1 k.p.a. nie może być wykorzystywany jako instrument pozwalający na nową ocenę stanu faktycznego lub prawnego bądź powodować merytoryczną zmianę rozstrzygnięcia (wyrok WSA z 9 września 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 658/10). Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż wada polegająca na takiej pomyłce powoduje konieczność uchylenia decyzji z dnia [...] czerwca 2012 r. celem ponownego prawidłowego sformułowania zarówno jej osnowy, jak i w konsekwencji jej uzasadnienia. Powyższe powoduje, iż na tym etapie postępowania brak jest możliwości dokonania przez Sąd merytorycznej (materialnoprawnej) oceny legalności decyzji odmawiającej częściowej rejestracji znaku zgłoszonego CONVERSATION CAFE KAWIARNIA KONWERSACYJNA o numerze [...]. Należy w tej sytuacji uznać, iż w toku ponownego rozpatrzenia sprawy organ zobowiązany będzie w sposób prawidłowy zastosować przepisy ustawy - Prawo własności przemysłowej, rozstrzygając w oparciu o ustalony stan faktyczny i prawny. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stwierdzając, iż uchylona decyzja nie podlega wykonaniu, Sąd oparł się na dyspozycji przepisu art. 152 p.p.s.a. Zasądzając zwrot uiszczonego wpisu sądowego oraz poniesionych przez stronę skarżącą kosztów zastępstwa procesowego, orzeczono na podstawie przepisów art. 200 i art. 205 § 2 i 4 p.p.s.a.