V SA/Wa 1218/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Protokolant specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2012 r. sprawy ze skargi D. P. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... marca 2012 r. nr ... w przedmiocie ustalenia nienależnie pobranych płatności finansowych z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt oddala skargę Przedmiotem skargi wniesionej przez D. P. jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z ... marca 2012r., Nr ... utrzymująca w mocy decyzję własną Nr ... z ... grudnia 2010 r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: Wnioskiem z ... kwietnia 2007 r. D. P.(zwana dalej Skarżącą) wystąpiła do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w I. z/s w L., (zwanego dalej Kierownikiem Biura ARiMR) o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na rok 2007. Decyzją z ... stycznia 2008 r. Kierownik Biura ARiMR przyznał wnioskodawczyni płatność w wysokości ... zł. W dniu ... kwietnia 2008 r. w gospodarstwie Skarżącej przeprowadzono kontrolę na miejscu. Kontroli podlegały wszystkie działki rolne wchodzące w skład gospodarstwa, tj. działki: A, B, C, D, i E. Na działkach rolnych A, B i D nie stwierdzono deklarowanej uprawy. Deklaracja obejmowała bowiem mieszankę wieloletnią z motylkowymi drobnonasiennymi stwierdzono zaś występowanie pastwiska trwałego. Ponadto na działkach A i C stwierdzono rozbieżności pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną dla działki rolniczej. Postanowieniem z ... stycznia 2009 r. Kierownik Biura ARiMR wznowił postępowanie zakończonego decyzją z ... stycznia 2008 r. i decyzją z ... sierpnia 2009 r. uchylił decyzję przyznającą wnioskodawczyni płatność z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt i wstrzymał przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2007. Następnie w dniu ... listopada 2010 r. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zwany dalej Prezesem Agencji) wszczął z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia nienależnie pobranych środków finansowych przyznanych Skarżącej na mocy decyzji z ... stycznia 2008 r. Decyzją z ... grudnia 2010 r. Prezes Agencji ustalił kwotę nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt. W dniu ... stycznia 2011 r. do Prezesa Agencji wpłynął wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku zostało dołączone pełnomocnictwo z ... kwietnia 2010r. Postanowieniem z ... marca 2011r. Prezes Agencji uznał, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest niedopuszczalny. Organ wyjaśnił, że w dniu ... czerwca 2010 r. do Bura Powiatowego ARiMR w I. z/s w L. wpłynęło pełnomocnictwo Skarżącej dla radcy prawnego M. B. upoważniające pełnomocnika do reprezentowania mocodawcy m.in. w sprawach dotyczących płatności rolnośrodowiskowych. Dlatego też w związku z ustanowieniem pełnomocnika, zarówno zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia Skarżącej kwoty nienależnie pobranych płatności, jak również decyzja z ... grudnia 2010 r. powinny zostać skierowane do pełnomocnika, a nie strony skarżącej. Organ stanął na stanowisku, że w związku z brakiem skutecznego doręczenia powyższego zawiadomienia z ... listopada 2010 r., jak i decyzji z ... grudnia 2010 r. akty te nie znalazły się w obiegu prawnym, a co za tym idzie nie zostało wszczęte postępowanie w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności. Na powyższe rozstrzygnięcie Prezesa Agencji z ... marca 2011 r. Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd prawomocnym wyrokiem z 21 października 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 1173/11 uchylił zaskarżone postanowienie. WSA w Warszawie stwierdził, że pełnomocnictwo z ... kwietnia 2010r. zostało złożone w Biurze Powiatowym ARiMR, zatem Prezes Agencji jak i Dyrektor właściwego Oddziału Regionalnego ARiMR nie musieli wiedzieć o istnieniu tegoż pełnomocnictwa i jak wynika z okoliczności sprawy de facto nie wiedzieli. Dlatego też prawidło organ doręczył zawiadomienie o wszczęciu postępowania i decyzję o ustaleniu nienależnie pobranych płatności do rąk Skarżącej, a co za tym idzie organ winien rozpoznać wniosek pełnomocnika Skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy. W między czasie, po wydaniu postanowienia z ... marca 2011r. Prezes Agencji pismem z ... czerwca 2011 r. ponownie wszczął z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności i następnie decyzją z ... czerwca 2011 r. ustalił kwotę tych nienależnych płatności. W uzasadnieniu tej decyzji wskazał, że dotychczasowe postępowanie – w szczególności kontrola w gospodarstwie strony – wykazało, iż pobrane przez stronę płatności były nienależne. Równocześnie nie wystąpiła żadna przesłanka skutkująca brakiem obowiązku zwrotu tych płatności. Składając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy Skarżąca podniosła, że decyzja z ... czerwca 2011 r. została wydana w sytuacji, gdy w obrocie prawnym znajduje się inna decyzja z ... grudnia 2010 r. nr ... zawierająca tożsame rozstrzygnięcie. W sprawie występuje zatem przesłanka wymieniona w art. 156 §1 pkt 3 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a. Decyzją z ... sierpnia 2011 r., nr ... Prezes Agencji utrzymał w mocy decyzję własną z ... czerwca 2011 r. podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu tej decyzji. W wyniku rozpoznania skargi na ww. decyzję Prezesa Agencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z 13 kwietnia 2012r., sygn. akt V SA/Wa 2286/11 stwierdził nieważność decyzji Prezesa Agencji z ... sierpnia 2011r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji z ... czerwca 2011r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że złożenie pełnomocnictwa do akt innej sprawy, nawet jeżeli pozostaje ona w związku ze sprawą, której dotyczy skarga, nie mogło być uznane za złożenie pełnomocnictwa w tej konkretnej sprawie. Pełnomocnictwo, na które powołuje się Prezes Agencji zostało złożone w dniu ... czerwca 2010 r., w zupełnie innej sprawie dotyczącej przyznania stronie płatności w ramach wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za rok 2009. Do akt sprawy dotyczącej ustalenia kwoty nienależnie pobranych środków finansowych przyznanych stronie na mocy decyzji z ... stycznia 2008 r. pełnomocnictwo to zostało złożone dopiero w dniu ... stycznia 2011 r. przy wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Prezesa Agencji z ... grudnia 2010 r. Sąd stanął na stanowisku, że bez znaczenia pozostawał fakt, że pełnomocnictwo zostało opatrzone datą ... kwietnia 2010 r. Dlatego też dopiero od ... stycznia 2011 r. organ zobowiązany był doręczać pełnomocnikowi strony wszystkie pisma w postępowaniu. Wcześniejsze doręczenie zawiadomienia z ... listopada 2010 r. oraz decyzji z ... grudnia 2010 r. stronie, a nie jej pełnomocnikowi było więc prawidłowe i rozstrzygnięcia te weszły do obrotu prawnego. W związku z powyższym wydanie decyzji z ... czerwca 2011 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na rok 2007, w sytuacji gdy w obrocie prawnym istniała już decyzja z ... grudnia 2010 r. rozstrzygająca tę sprawę stanowiło rażące naruszenie prawa, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Uchybienie to nie zostało dostrzeżone przez Prezesa Agencji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z ... sierpnia 2011 r. przez co i ta decyzja obciążona jest ww. wadą prawną. Rozpatrując sprawę ponownie, na skutek uchyleniem przez Sąd wyrokiem z 21 października 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 1173/11 postanowienia Prezesa Agencji z ... marca 2011 r. stwierdzającego niedopuszczalność złożonego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Prezes Agencji zaskarżoną decyzją z ... marca 2012r. utrzymał w mocy decyzję własną z ... grudnia 2010 r. o ustaleniu nienależnie pobranych płatności. W uzasadnieniu decyzji Prezes Agencji wskazał, że zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ( Dz. U. Nr 98 poz. 634, ze zm.) zwanej dalej "ustawą o Agencji", Prezes ARiMR ustala, w drodze decyzji administracyjnej, kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków: pochodzących z funduszy Unii Europejskiej; krajowych, przeznaczonych na: współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej, finansowanie przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji administracyjnej. Organ zauważył, że decyzją z ... sierpnia 2009 r. Kierownik Biura ARiMR uchylił decyzję o przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2007 i wstrzymał przyznanie płatności. Powyższa decyzja stanowi podstawę do ustalenia Skarżącej kwoty nienależnie pobranych płatności. Prezes Agencji, odnosząc się do zarzutu Skarżącej, że decyzją z ... grudnia 2010r. orzeczono wyłącznie o wstrzymaniu płatności za rok 2007 a nie o odmowie jej przyznania, to tym samym brak było przesłanek do stwierdzenia, że płatność pobrana została nienależnie wskazał, że jest on bezzasadny. Zgodnie z § 11 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 174, poz. 1809, ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem rolnośrodowiskowym", płatność rolnośrodowiskową przyznaje, zmniejsza i wstrzymuje, w drodze decyzji administracyjnej, kierownik biura powiatowego Agencji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta rolnego. Zdaniem Prezesa Agencji powyższy przepis zawiera enumeratywny katalog rozstrzygnięć Kierownika Biura ARiMR, do których niewątpliwie, zgodnie z powyższym, należy decyzja o wstrzymaniu płatności. Wskazał przy tym, że skutkiem wstrzymania płatności jest, tak jak w przypadku decyzji o odmowie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w danym roku, jej niewypłacenie za dany rok. Faktu wstrzymania płatności za dany rok nie można zatem interpretować w sposób sugerujący, że istnieje jeszcze jakieś zobowiązanie wobec Skarżącej. Fakt wstrzymania płatności za dany rok oznacza, że Skarżąca utraciła podstawę prawną do otrzymania płatności za ten rok, a jeśli płatności te zostały Stronie wypłacone, to są to płatności nienależne. Na powyższą decyzję Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji ... z ... grudnia 2010 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a. Zaskarżonej decyzji zarzucono obrazę: - art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. poprzez orzeczenie decyzją w sprawie rozstrzygniętej uprzednio inną decyzją ostateczną i funkcjonującą w obrocie prawnym; - art. 104 i 151 § 1 k.p.a. poprzez przyjęcie, że kierownik biura powiatowego Agencji nie posiada kompetencji do orzekania o odmowie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w świetle brzmienia § 11 rozporządzenia rolnośrodowiskowego; - art. 71 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 817/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z EFOGR (Dz.Urz. UE Nr l 153, s. 30) zwanego dalej "rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 817/2004" poprzez przyjęcie że orzeczenie o wstrzymaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych, które nie rozstrzyga sprawy wniosku o płatność, jest wystarczające dla stwierdzenia wystąpienia nienależnej płatności. W uzasadnieniu skargi Skarżąca podniosła, że postępowanie zakończone decyzją z ... stycznia 2008r. zostało wznowione i w jego efekcie decyzją z ... sierpnia 2009 r. uchylono decyzję z ... stycznia 2008r. i płatność wstrzymano. Do dnia dzisiejszego żaden organ nie stwierdził jednak ostatecznie, że Skarżącej żadna płatność za rok 2007 nie przysługuje i w związku z tym odmawia się jej przyznania płatności. Skarżąca wskazała, że w myśl przepisu art. 151 k.p.a. organ obowiązany jest wydać nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy, a więc w przedmiotowej sprawie orzec o przyznaniu płatności w określonej kwocie lub o odmowie jej przyznania. Brak takiego orzeczenia i poprzestanie na orzeczeniu o wstrzymaniu płatności dla adresata decyzji oznacza, że postępowania w sprawie przyznania płatności środowiskowej nie zostało zakończenie. Skarżąca godzi się z faktem wstrzymania płatności z powodu wystąpienia wątpliwości, które wymagają wyjaśnienia i z tego względu nie odwołała się od decyzji z ... sierpnia 2009 r. Skarżąca nie godzi się natomiast z tym, aby istnienie tych wątpliwości automatycznie oznaczało pozbawienie jej prawa do płatności i oczekuje odrębnego postępowania mającego na celu zakończenie sprawy przyznania płatności za rok 2007, aby w jego trakcie, a w ostateczności w odwołaniu od decyzji kończącej to postępowanie, wykazać niezasadność kierowanych wobec niej zarzutów. Zdaniem Skarżącej wstrzymanie płatności nie oznacza że strona utraciła podstawę prawną do otrzymania płatności za dany rok, a jedynie, że organ jest uprawniony do niezrealizowania (niewypłacenia) płatności przyznanej decyzją, ale jeszcze niedokonanej. W sprawie przyznania płatności postępowanie zostało wznowione, a następnie zakończone decyzją, w której nie odmówiono jej przyznania płatności. Zdaniem Skarżącej nie wystąpiły przesłanki do stwierdzenia, że płatność pobrana została nienależnie, co skutkuje brakiem podstaw prawnych do żądania zwrotu kwoty, która tytułem tej płatności została wypłacona. W tym stanie skarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja wydane zostały z rażącym naruszeniem przywołanego art. 71 ust. 1 rozporządzenia Komisji WE 817/2004, co skutkuje ich nieważnością. Skarżąca podniosła także, że ani organ orzekający w skarżonej decyzji i w decyzji ją poprzedzającej, ani Kierownik Biura ARiMR w trakcie postępowania zakończonego decyzją nr ..., nie wyjaśnili na jakiej podstawie (w oparciu o jakie kryteria) stwierdzono, że na działkach Skarżącej występuje trwałe pastwisko, a nie zadeklarowana przez nią mieszanka wieloletnia z motylkowymi. Ponadto wydając zaskarżoną decyzję, zdaniem Skarżącej, Prezes Agencji pominął, że na dzień jej wydania w obrocie prawnym znajdowała się decyzja wydana z upoważnienia Prezesa Agencji Nr ... z ... czerwca 2011 r. (decyzja ta została utrzymana w mocy decyzję z ... sierpnia 2011r.) w tym samym przedmiocie i skierowana do tego samego podmiotu. Zaskarżona decyzja została wydana dnia ... marca 2012 r. w sprawie zakończonej inną ostateczną decyzją z ... sierpnia 2011 r., co w świetle art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. stanowi wystarczającą podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z ... września 2012r. Skarżąca podtrzymała argumentację prezentowaną w środkach odwoławczych oraz podniosła zarzuty odnoszące się do decyzji wydanej w wyniku wznowienia postępowania z ... sierpnia 2009 r. uchylającej decyzję o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zaskarżona decyzja dotyczy obowiązku zwrotu przez Skarżąca nienależnie pobranych płatności finansowych z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt, przyznanych za 2007. Przechodząc do analizy sprawy należ w pierwszej kolejności zająć się zarzutem najdalej idącym dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Skarżąca przesłankę stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji upatruje w fakcie, że w dacie wydania tej decyzji w obiegu prawnym istniała inna ostateczna decyzja Prezesa Agencji z ... sierpnia 2011r. utrzymująca w mocy decyzję własną z ... czerwca 2011r. Decyzja z ... sierpnia 2011r. została wydana w tożsamej spawie w stosunku do decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie. Odnosząc się do powyższego należy zauważyć, że rację ma Skarżąca w zakresie istnienia w dniu orzekania ostatecznej decyzji wydanej w tożsamej sprawie. Jednakże Skarżąca nie zauważa, że prawomocnym wyrokiem z 13 kwietnia 2012r., sygn. akt V SA/Wa 2286/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność decyzji Prezesa Agencji z ... sierpnia 2011r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji z ... czerwca 2011r. Należy wyjaśnić, że stwierdzenia nieważności decyzji działa ze skutkiem ex tunc, tzn. usuwa skutki aktu od samego początku z mocą wsteczną. Inaczej rzecz ujmując powstaje skutek taki jakby decyzja, której nieważność stwierdzono, w ogóle nie została podjęta. Skutek ten polega na tym, że decyzja, której stwierdzono nieważność już z dniem jej wydania, była obarczona wadą nieważności, a więc w ogóle nie weszła do obrotu prawnego. W związku z powyższym zarzut Skarżącej jest niezasadny, gdyż ostateczna decyzja Prezesa Agencji z ... sierpnia 2011r. nie weszła do obrotu prawnego, a więc formalnie nie istniała w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Ponadto wyeliminowanie skarżonej decyzji byłoby również niezasadne z powodu tzw. ekonomii procesowej. Niewłaściwe byłoby bowiem działanie pozorne nie prowadzące do merytorycznego zakończenia postępowania. Wyeliminowanie skarżonej decyzji, z powyższego powodu, doprowadziłoby do wydania tożsamej decyzji. Zaskarżona decyzja mimo, że w dacie jej wydania naruszała przepisy postępowania, to naruszenie to aktualnie nie miało wpływu na wynik postępowania. Tym bardziej istotnego wpływu, a tylko takie uchybienie daje podstawę do uchylenia decyzji zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. art. 104 i 151 § 1 k.p.a. poprzez przyjęcie, że kierownik biura powiatowego Agencji nie posiada kompetencji do orzekania o odmowie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w świetle brzmienia § 11 rozporządzenia rolnośrodowiskowego, należy zauważyć, że nie ma on znaczenia dla rozpoznania przedmiotowej spraw. Należy zauważyć, że Kierownik Biura ARiMR decyzją z ... sierpnia 2009 r., Nr ... wydaną w wyniku wznowienia postępowania uchylił decyzję własną z ... stycznia 2008r. mocą, której Skarżąca otrzymała płatności rolnośrodowiskowe. Decyzja Kierownika Biura ARiMR z ... stycznia 2009r., wobec nie złożenia odwołania, jest decyzją ostateczną. W związku z powyższym odpadła podstawa prawna na mocy, której Skarżąca otrzymała płatności rolnośrodowiskowe. Dlatego też, zasadnie organ zaskarżoną decyzją ustalił kwotę nienależne pobranych płatności i zażądał ich zwrotu. Brak natomiast rozstrzygnięcia w decyzji wydanej w wyniku wznowienia postępowania (lub odrębnej decyzji) w zakresie uprawnień Skarżącej do przyznania płatności, bądź braku takich uprawnień (odmowa przyznania płatności) pozostaje poza kontrolą Sądu w tym postępowaniu. Jeżeli bowiem Skarżąca uważa, że organ winien wydać odrębną decyzję dotyczącą jej uprawnień, a nie ograniczyć się tylko do wstrzymania płatności, to winna wystąpić do organu z określonymi środkami mającymi na celu ponaglenie organu w rozpoznaniu sprawy. W ten sam sposób należy ocenić zarzuty dotyczące decyzji Kierownika Biura ARiMR z ... sierpnia 2009 r. (Skarżąca podnosiła, że decyzja zawierała niejasną sentencji oraz dokonywała nieprawidłowych ustaleń faktycznych dotyczących powierzchni i upraw) oraz naruszenia art. 71 ust. 1 rozporządzenia Komisji WE 817/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z EFOGR poprzez przyjęcie że orzeczenie o wstrzymaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych, które nie rozstrzyga sprawy wniosku o płatność, jest wystarczające dla stwierdzenia wystąpienia nienależnej płatności. Aktualne są bowiem rozważania Sądu wskazujące na fakt, że decyzja mocą której Skarżącej przyznano płatności rolnośrodowiskowe została wyeliminowana z obrotu prawnego, zatem przyznane płatności rolnośrodowiskowe winny zostać zwrócone. Przedmiotem postępowania nie jest decyzja Kierownika Biura ARiMR z ... sierpnia 2009 r., w związku z tym Sąd nie jest uprawniony do oceny tej decyzji. Uznając, że organ w toku postępowania nie naruszył przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania i wydał prawidłowe rozstrzygnięcie Sąd na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.