III SO/Gd 14/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 24 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. L. w przedmiocie wymierzenia Burmistrzowi Miasta grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy postanawia wymierzyć Burmistrzowi Miasta [...] grzywnę w kwocie 1.000 zł (jeden tysiąc złotych) złotych. Wnioskiem z dnia 3 sierpnia 2012 r. A. L. - powołując się na przepis art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi - zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta [...] za niewykonanie obowiązku przekazania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargi na niewykonanie wyroku WSA w Gdańsku z dnia 13 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 464/11, datowanej na dzień 5 czerwca 2012 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę . W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że mimo upływu terminu określonego w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, organ nie przekazał skargi Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W ocenie skarżącej wymierzenie organowi grzywny jest uzasadnione. Zarządzeniem z dnia 27 sierpnia 2012 r. wezwano Burmistrza Miasta do złożenia odpowiedzi na wniosek. W odpowiedzi pismem z dnia 20 września 2012 r. Burmistrz Miasta [...] wskazał, iż Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w P. działając z upoważnienia Burmistrza w powyższej sprawie wydał już decyzję administracyjną nr [...] z dnia 14 grudnia 2011 r. Organ wyjaśnił, iż wnioskodawczyni A. L. już wcześniej żądała wymierzenia grzywny Burmistrzowi Miasta, Przewodniczącej Rady Miasta, Mecenasowi Urzędu Miasta, Kierownikowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. oraz Sekretarce Urzędu Miasta P., które to skargi zostały przez Sąd odrzucone. Nadto organ podniósł, iż w jego ocenie działania wnioskodawczyni mają na celu wyłudzenie środków materialnych, które mogą zaspokoić jej potrzeby bez ponoszenia trudu zdobycia ich dzięki własnej aktywności na rynku pracy jak też bez przedłożenia organowi wymaganych dokumentów oraz informacji w celu prawidłowej oceny sytuacji materialnej osoby występującej o wypłatę świadczenia. Zarządzeniem z dnia 27 września 2012 r. ponownie zobowiązano organ do nadesłania w terminie 7 dni odpowiedzi na wniosek skarżącej z dnia 3 sierpnia 2012 r. o wymierzenie organowi grzywny z tytułu nieprzekazania Sądowi w terminie ustalonym skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Nadto wskazano, że przedmiotowa sprawa nie dotyczy skargi o wymierzenie grzywny z tytułu niewykonania wyroku Sądu. W odpowiedzi na powyższe Burmistrz Miasta poinformował, że skarga A. L. z dnia 3 sierpnia 2012 r. skierowana i przesłana przez zainteresowaną do WSA w Gdańsku została przekazana do Burmistrza Miasta pismem z dnia 27 sierpnia 2012 r. i odesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wraz z pismem z dnia 18 września 2012 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz 270, z 2012 r., - dalej jako ppsa) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten jest zobowiązany do przekazania skargi sądowi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zgodnie z art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się organu do wskazanego obowiązku, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Z powyższego wynika, iż wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenie stosownego wniosku przez stronę. Przesłanki te w niniejszej sprawie zostały spełnione. Jak wynika bowiem z akt sprawy skarżąca w dniu 6 czerwca 2012 r. złożyła do Urzędu Miasta w P. skargę datowaną na dzień 5 czerwca 2012 r. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 lipca 2011 r., sygn. akt III SA/Gd 464/11, która to skarga nie została przekazana do sądu, mimo bezwzględnego obowiązku zakreślonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Termin do jej przekazania upłynął z dniem 6 lipca 2012 r. Skarżąca prawidłowo wniosła skargę i obowiązkiem organu było przekazanie jej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W konsekwencji procedura wniesienia skargi do sądu administracyjnego została w sposób nieuprawniony wstrzymana, co skutkowało wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny. Pośrednictwo organu we wnoszeniu skargi do sądu administracyjnego ma co do zasady charakter jedynie techniczny i uzasadnione jest koniecznością skompletowania akt administracyjnych oraz zapewnienia organowi administracji publicznej możliwości ustosunkowania się do zarzutów skargi. Poza wymienionymi obowiązkami, na tym etapie postępowania sądowo-administracyjnego, ustawodawca przyznaje jedynie organowi uprawnienie do ewentualnego uwzględnienia skargi (art. 54 § 3 ppsa) oraz wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu (art. 61 § 2 ppsa). Żaden przepis ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie uprawnia organu administracji publicznej do innego rodzaju ocen, pozostawiając rozstrzygnięcie w tym zakresie wyłącznie wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu. W świetle powyższego stwierdzić należy, że działanie Burmistrza Miasta P. polegające na nieprzekazaniu skargi A. L. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, było działaniem pozbawionym podstaw prawnych i wyczerpującym przesłanki do nałożenia na organ grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Nie może bowiem budzić żadnych wątpliwości, że Burmistrz Miasta P. nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 ppsa. Nie wniósł również, będąc do tego dwukrotnie zobowiązanym, odpowiedzi na wniosek A. L. z dnia 3 sierpnia 2012 r. inicjujący postępowanie w niniejszej sprawie. W swoich pismach z dnia 20 września 2012 r. i 2 października 2012 r. organ ustosunkowywał się bowiem do skargi o wymierzenie grzywny z tytułu niewykonania wyroku, co nie jest przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie. W związku z powyższym Sąd uznał wniosek skarżącej za uzasadniony i na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. wymierzył Burmistrzowi Miasta [...] grzywnę w kwocie 1.000 ( jeden tysiąc) złotych, biorąc pod uwagę fakt, iż skarga A. L. datowana na dzień 5 czerwca 2012 r. wraz odpowiedzi na skargę i aktami sprawy nie została do dnia dzisiejszego przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W tym miejscu dodać należy również, że zgodnie z obwieszczeniem Prezesa GUS z dnia 17 lutego 2012 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2011 r. i w drugim półroczu 2011 r. (M.P. z 2012 r., poz. 94) przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej, pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe w 2011 r. wyniosło 2.974,69 zł, a w drugim półroczu 2011 r. wyniosło 3.075,27 zł. Mając na uwadze wysokość tej kwoty, Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie adekwatne do stopnia zaniedbania obowiązków przez organ jest wymierzenie grzywny w wysokości stosunkowo niskiej, w stosunku do jej maksymalnej dopuszczalnej wysokości. Na ustalenie wysokości grzywny miało wpływ także i to, że kolejna skarga A. L. na niewykonanie wyroku Sądu w sprawie sygn. akt II SA/Gd 464/11 – datowana na dzień 22 sierpnia 2012r. została do sądu przekazana i rozpoznawana jest pod sygnaturą akt III SA/Gd 621/12. Grzywna wymierzana na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. ma co prawda charakter represyjny, ale przede wszystkim dyscyplinujący. W ocenie Sądu grzywna w wysokości 1000 zł. wystarczająco powinna zdyscyplinować organ do działania w sposób określony w art. 54 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.