IV SA/Wa 1266/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2012 r. sprawy ze skargi M. M. i W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. solidarnie na rzecz skarżących M. M. i W. M. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją [...] z dnia [...] lutego 2011 r., wydaną po rozpatrzeniu wniosku M. M. i W. M., Zarząd [...] W. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego oraz budowie wjazdu od ul. [...], przewidzianej do realizacji na działkach o nr ew. [...] (inwestycja zasadnicza) oraz nr ew. [...] z obr. [...], położonych w W., przy ul. [...]. W szczególności, w decyzji tej ustalono wskaźnik powierzchni projektowanej zabudowy w stosunku do powierzchni działki - na maksymalnie [...]%, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki - do [...] m, wysokość głównej kalenicy - do [...] m, szerokość elewacji frontowej - "zgodnie z odległościami od granic działki określonymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie", geometrię dachu zaś - dach płaski lub wielospadowy o kącie nachylenia do [...]°. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli H. i S. R., podnosząc, iż planowany budynek "odbiega wielkością od sąsiednich budynków", ustalono dlań zawyżone parametry zabudowy - jedyna działka zabudowana w ponad [...]% to budynek usługowo-mieszkalny, a realizacja proponowanego wjazdu spowoduje zniszczenie istniejącego pasa zieleni. Po jego rozpatrzeniu, decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. (sygn. akt [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i przekazało zakończoną nią sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. M. M. i W. M. zaskarżyli powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 17 listopada 2011 r. (sygn. akt IV SA/Wa 1294/11) uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że w sprawie niniejszej nie zaistniały przesłanki wskazane w art. 138 §2 k.p.a., uzasadniające wydanie przez organ odwoławczy decyzji kasacyjnej. Zdaniem WSA, Kolegium, mając za podstawę zgromadzony materiał sprawy, powinien zbadać, czy ustalenie poszczególnych parametrów nastąpiło zgodnie z przepisami rozporządzenia, a w razie przeciwnego wniosku dokonać rozstrzygnięcia reformatoryjnego (...). Wyjaśnienia będzie wymagała - przy ponownym rozpoznawaniu sprawy - (...) kwestia związana z frontem działki, gdyż od właściwego ustalenia frontu działki inwestycyjnej zależy szerokość elewacji frontowej planowanej zabudowy i przyjęte granice obszaru analizowanego". Ponadto, w przekonaniu Sądu, Kolegium powinno w ramach posiadanych uprawnień dokonać samodzielnych ustaleń, czy w przypadku planowanej inwestycji budowlanej spełniony został warunek, o którym mowa w art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą", w zakresie zapotrzebowania na energię elektryczną. Wyrok powyższy, wraz z aktami sprawy, wpłynął do Kolegium w dniu 22 lutego 2012r. Decyzją z dnia [...] maja 2012r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po ponownym rozpatrzeniu odwołania H. i S. R. od decyzji Zarządu [...] W. Nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r., ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem, rozbiórce istniejącego budynku mieszkalnego oraz budowie wjazdu od ul. [...], przewidzianej do realizacji na działkach o nr ew. [...] (inwestycja zasadnicza) oraz nr ew. [...] z obr. [...], położonych w W., przy ul. [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.. w zw. z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U. z 2012 r., poz. 270), art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.. U.. Nr 80, poz.. 717, z późn.. zm. zw. w dalszej części ustawą o pzp) oraz § 4 ust. 4, § 5 ust. 2, § 6 ust. 1 i § 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588): I.1. uchyliło pkt 1.1 pierwszy tiret zaskarżonej decyzji i w tym zakresie orzekło: "linia zabudowy od strony Ul. [...] - jako przedłużenie linii zabudowy istniejącej na działce o nr ew. [...]", I.2. dokonało korekty załącznika nr 1 do zaskarżonej decyzji w zakresie wyznaczenia przebiegu linii zabudowy od strony ul. [...], stosownie do treści pkt 1.1 decyzji w brzmieniu nadanym przez pkt I.1. niniejszej decyzji, II. uchyliło pkt 1.1 drugi tiret zaskarżonej decyzji i w tym zakresie orzekło: wskaźnik powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki - maksymalnie [...]%", III. uchyliło pkt 1.1 czwarty tiret zaskarżonej decyzji i w tym zakresie orzekło: "układ połaci dachowych równoległy lub prostopadły do ulicy (dopuszczalny dach wielospadowy), o kącie nachylenia połaci dachowych w granicach [...]°; wysokości głównej kalenicy maksymalnie [...] m", IV. uchyliło pkt 1.1 piąty tiret zaskarżonej decyzji i w tym zakresie orzekło: "szerokość elewacji frontowej - w granicach [...] m"; V. w pozostałym zakresie zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że istotą postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy jest stwierdzenie, czy realizacja planowanej inwestycji budowlanej jest na danym terenie możliwa, przez co należy rozumieć zgodność planowanego zamierzenia z obowiązującym prawem, ze szczególnym uwzględnieniem art. 61 ust. 1 ustawy o pzp. Ustalenia takiego dokonuje się na podstawie wyników postępowania wyjaśniającego poprzedzającego wydanie decyzji w danej instancji, ze szczególnym uwzględnieniem analizy sposobu zabudowy terenu sąsiadującego z terenem planowanej inwestycji, przeprowadzonej w trybie przewidzianym przez przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588), zwanego dalej "rozporządzeniem". Stosownie do § 3 ust. 1 rozporządzenia, w celu ustalenia wymagań d/a nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy. Granice obszaru analizowanego wyznacza się - w myśl ust. 2 cytowanego przepisu - na kopii mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy, w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów. Pojęcie "frontu działki" zdefiniowane zostało w § 2 pkt 5 rozporządzenia; należy przez to rozumieć część działki budowlanej, która przylega do drogi, z której odbywa się główny wjazd lub wejście na działkę. Jak wynika z okoliczności niniejszej sprawy, główny wjazd na teren planowanej inwestycji ma odbywać się od ul. [...], a zatem to część owego terenu przylegającego do wymienionej ulicy stanowić będzie "front działki" w rozumieniu przytoczonych przepisów. Zdaniem Kolegium, granice obszaru objętego analizą wyznaczone zostały w niniejszej sprawie w sposób prawidłowy, tj. zgodny z § 3 ust. 2 rozporządzenia. Wyniki ponownej analizy treści zaskarżonej decyzji oraz akt postępowania poprzedzającego jej wydanie, z uwzględnieniem stanowiska zaprezentowanego przez WSA w przywołanym wyżej wyroku, nie pozwalają na uchylenie po raz kolejny owej decyzji z powodu niewystarczającego wyjaśnienia zaprezentowanego w niej stanowiska, i przekazanie niniejszej sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, w szczególności wobec konstatacji, iż w niniejszej sprawie Kolegium nie dopatrzyło się podstaw do odmowy ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji budowlanej. Planowane zamierzenie inwestycyjne nie jest w szczególności sprzeczne z jakimikolwiek przepisami odrębnymi, wszystkie zaś warunki określone w przepisie art. 61 ust. 1 ustawy zostały spełnione. W świetle ponownej analizy przedłożonych przez inwestorów dokumentów, w szczególności - pisma [...] Sp. z o.o. z dnia [...] grudnia 2010 r. (L. dz. [...]), z którego wynika, że przyłącze energetyczne dla budynku mieszkalnego istniejącego już na terenie planowanej inwestycji zostało wykonane i odebrane, jak również umowy z dnia [...] kwietnia 2008 r. o przyłączeniu do sieci elektroenergetycznej owego budynku, który to budynek planowany jest do rozbiórki, nie budzi wątpliwości, że warunek, o którym mowa w art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy, w zakresie zaopatrzenia planowanego budynku w energię elektryczną, został spełniony. W ocenie jednak Kolegium brak jest możliwości utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji w zakresie ustalenia: 1) linii zabudowy dla planowanej inwestycji od strony ul. [...], 2) wskaźnika powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki na poziomie [...]%, 3) szerokości elewacji frontowej, 4) geometrii dachu, dopuszczający jej realizację w sposób de facto całkowicie dowolny. Stosownie do § 4 ust. 1 rozporządzenia, obowiązującą linię nowej zabudowy na działce objętej wnioskiem wyznacza się jako przedłużenie linii istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich. Jeżeli linia istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich przebiega tworząc uskok, wówczas obowiązującą linię nowej zabudowy ustala się - w myśl ust. 3 wymienionego paragrafu - jako kontynuację linii zabudowy tego budynku, który znajduje się w większej odległości od pasa drogowego. I wreszcie, w myśl ust. 4 tego paragrafu, dopuszcza się inne wyznaczenie obowiązującej linii nowej zabudowy, jeżeli wynika to z analizy, o której mowa w § 3 ust. 1. O ile ustalona przez organ pierwszej instancji linia zabudowy od ul. [...] pozostaje w zgodzie z przytoczonymi przepisami, to linia zabudowy od ul. [...] nie stanowi przedłużenia linii istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich, brak jest także podstaw do uznania, że została ustalona zgodnie z którąś z dwóch pozostałych zasad wymienionych powyżej. Przyczyny przywołane przez organ pierwszej instancji, mające uzasadnić takie właśnie wyznaczenie wspomnianej linii, nie zasługują - jak nie znajdujące oparcia w przepisach rozporządzenia - na akceptację. Kolegium, postanowiło zmienić zaskarżoną decyzję w tej części i wyznaczyć linię zabudowy dla planowanej inwestycji od strony ul. [...] - jako przedłużenie linii zabudowy istniejącej na działce o nr ew. [...], stosownie do § 4 ust. 4 rozporządzenia, inne bowiem wyznaczenie owej linii, tj. w sposób zakreślony w ust. 3 i 4 wymienionego paragrafu, praktycznie uniemożliwiłoby realizację jakiejkolwiek zabudowy kubaturowej na działce objętej wnioskiem M. M. i W. M. Ponadto wskazano, że zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia, wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu wyznacza się na podstawie średniego wskaźnika tej wielkości dla obszaru analizowanego, w myśl zaś ust. 2 owego paragrafu - dopuszcza się wyznaczenie innego wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu, jeżeli wynika to z analizy, o której mowa w 3 ust. 1. Jak wynika z analizy obszarowej, średni wskaźnik dla działek znajdujących się w obszarze analizowanym wynosi około [...]%, a dla działek znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie terenu planowanej inwestycji wskaźnik ten wynosi [...]% i [...]%. W granicach obszaru analizowanego znajduje się nadto jedna działka ze wskaźnikiem na poziomie [...]% i jedna na poziomie [...]%. Powyższe, zdaniem Kolegium, nie daje podstaw do ustalenia omawianego wskaźnika na poziomie [...]%, tak, jak zrobiono to w zaskarżonej decyzji. Zważywszy na fakt, iż wartość rzeczonego wskaźnika, obliczona na podstawie danych zawartych we wniosku inwestorów ([...] m2 - powierzchnia działki, [...] m2 - powierzchnia zabudowy), wynosi [...]%, również w tym zakresie Kolegium postanowiło zmienić zaskarżoną decyzję i ustalić wskaźnik powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni terenu inwestycji na poziomie maksymalnie [...]%, stosownie do dyspozycji § 5 ust. 2 rozporządzenia oraz zgodnie z treścią wspomnianego wniosku. Kolegium wskazało, że w zaskarżonej decyzji w ogóle nie ustalono szerokości elewacji frontowej planowanego budynku, bo za takie ustalenie z pewnością nie da się uznać niewiele mówiącego odwołania do przepisów prawa budowlanego. Przypomnieć w tym miejscu należy, iż, zgodnie z § 6 ust. 1 rozporządzenia, szerokość elewacji frontowej znajdującej się od strony frontu działki, wyznacza się dla nowej zabudowy na podstawie średniej szerokości elewacji frontowych istniejącej zabudowy na działkach w obszarze analizowanym, z tolerancją do 20%, w myśl zaś ust. 2 owego paragrafu - dopuszcza się wyznaczenie innej szerokości elewacji frontowej; jeżeli wynika to z analizy, o której mowa w 3 ust. 1. W wyroku z dnia 23 listopada 2007 r. (sygn. akt IV SA/Wa 1601/06, Lex nr 424613) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podkreślił, iż przepisy § 4 do § 8 rozporządzenia (...) nie dają podstaw do określenia w części pisemnej analizy poszczególnych parametrów technicznych planowanej inwestycji w sposób niejednoznaczny, umożliwiający ich zmianę na plus lub minus. Również decyzja o warunkach zabudowy nie może określać parametrów technicznych planowanego zamierzenia inwestycyjnego w sposób umożliwiający ich zmianę na plus lub minus. W sprawie niniejszej doszło do takiego nieprecyzyjnego, dopuszczającego daleko idącą dowolność, ustalenia dotyczącego szerokości elewacji frontowej planowanej inwestycji. Kierując się poglądem zaprezentowanym przez WSA, Kolegium postanowiło wyznaczyć dopuszczalną szerokość elewacji frontowej (tj. elewacji zwróconej do ul. [...]), jako średnią szerokości elewacji frontowych istniejącej zabudowy na działkach w obszarze analizowanym, z tolerancją do [...]%, tj. stosownie do postanowień § 6 ust. 1 rozporządzenia. Kolegium dokonało analizy szerokości elewacji frontowych istniejącej zabudowy na działkach w obszarze analizowanym, wskazując, że szerokość elewacji frontowej planowanego budynku zawierać się powinna w granicach [...] m. Ponadto wskazało, że stosownie do § 8 rozporządzenia, geometrię dachu (kąt nachylenia, wysokość głównej kalenicy i układ połaci dachowych, a także kierunek głównej kalenicy dachu w stosunku do frontu działki) ustala się odpowiednio do geometrii dachów występujących na obszarze analizowanym. Jak wynika z części graficznej analizy obszarowej, kąt nachylenia połaci dachowych budynków występujących na obszarze analizowanym jest zróżnicowany, jednakże w bezpośrednim sąsiedztwie terenu planowanej inwestycji znajdują się budynki z połaciami dachowymi o kącie nachylenia zawierającym się w granicach [...] o Oznacza to, zdaniem Kolegium, że dopuszczenie możliwości realizacji budynku z dachem wielospadowym o kącie nachylenia "do [...]o", z jednoczesnym dopuszczeniem możliwości realizacji dachu płaskiego, nie jest możliwe; pozostawienie tak opisanego parametru pozwoliłoby zresztą zrealizować praktycznie dowolny dach, o ile kąt nachylenia jego połaci dachowych nie byłby wyższy niż [...]o Wobec powyższego Kolegium również w tym zakresie postanowiło zmienić zaskarżoną decyzję i ustalić, że "układ połaci dachowych równoległy lub prostopadły do ulicy (dopuszczalny dach wielospadowy), o kącie nachylenia połaci dachowych w granicach [...]°; wysokość głównej kalenicy - maksymalnie [...] m". Odnosząc się do podniesionej przez odwołujących się kwestii ewentualnych szkód w roślinności, które może wywołać realizacja planowanej inwestycji, Kolegium wskazało, że wykracza to poza granice postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, niebezpieczeństwo powstania takiej szkody nie może też stać się samoistną podstawą odmowy ustalenia takich warunków. Nie oznacza to, rzecz jasna, że inwestorowi pozostawia się w tym względzie całkowitą swobodę. Ewentualne usunięcie drzew czy krzewów w związku z realizacją inwestycji będzie musiało zostać dokonane zgodnie z obowiązującymi w tej mierze przepisami ochrony przyrody, w szczególności zostać poprzedzone uzyskaniem odpowiedniego zezwolenia, o którym mowa w art. 83 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r., Nr 151, poz. 1220, z późn. zm.). Skargę na powyższą decyzję wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. i W. M. zarzucając jej naruszenie interesu prawnego strony- inwestora z uwagi na uniemożliwienie uzyskania im warunków zabudowy. Brak analizy istniejącego stanu faktycznego w obszarze analizowanym, pominięcie wskazań zawartych w wyrku Sądu oraz przekroczenie uprawnień odnośnie określenia technicznych parametrów wokół działki. Skarżący nie zgadzają się z ustaleniem linii zabudowy od strony ul. [...] jako przedłużenie linii zabudowy istniejącej na działce o nr ew. [...]. Wskazują, że działka o nr ew. [...] leży jest to [...] działka za działką objętą inwestycją leżącą w odległości [...] metrów. SKO nie wzięło zaś pod uwagę najbliżej ([...] m między elewacjami) usytuowanego budynku na działce [...] róg [...], który jest zrównany elewacją od ul. [...] z granicą działki skarżących, a kolejny budynek od ul. [...] na działce [...] wysunięty jest poza granicę naszej działki (odległość między granicami działek /wynosi [...] metrów/. Zaznaczyli, że na sąsiadującej z działką [...] (nieruchomości, [...]z kolei działka od naszej, wzdłuż ul [...], elewacja zrównana [...] jest z granicą naszej działki. W myśl §3 i § 4 ust.4 rozporządzenia, dopuszcza się inne wyznaczenie linii zabudowy, jeżeli wynika to z przeprowadzonej analizy, która naszym zdaniem, powinna umożliwiać realizację planowanej inwestycji. Cofnięcie linii zabudowy aż o [...] m od granicy działki, przy jednoczesnym usytuowaniu elewacji w odległości [...] m od granicy z sąsiadem, pozostawi pas na zabudowę węższy, niż [...]m, do tego bez możliwości zaprojektowania okien w ścianie południowej, co powoduje bardzo niekorzystny dla inwestora układ domu. Nadto linia zabudowy określona w decyzji nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r. została ustalona właściwie w myśl § 4 w/w rozporządzenia i zgodnie z ustawą o drogach publicznych oraz zgodnie z warunkami określonymi przez zarządcę drogi w opinii pozytywnej WIR, z dnia [...] stycznia 2011 r. Ponadto zdaniem skarżących przyjęty przez SKO wskaźnik powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki jako max [...]%, jest niezasadny i narusza przepisy prawa budowlanego. [...] % powierzchni zabudowy tj. [...] m2 pow. zabudowy przy jednoczesnym ustaleniu [...]mb frontu daje [...] mb długości "budynku" zamiast planowanej przez inwestora dł. [...]mb. Tymczasem działka inwestycyjna jest długa i wąska, dlatego też przyjęty procent zabudowy o powierzchni działki w [...] % zdaje się być właściwym dla tak małej działki i zgodny z § 5 rozporządzenia Minstra1nfrastruktury dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Dz U. Nr 164 poz. 1588). Skarżący zakwestionowali także ustalenia SKO dotyczące szerokości elewacji frontowej w granicach [...] m, wskazując, że są to wysokości niefunkcjonalne bowiem zgodnie z tymi ustaleniami nowy budynek miałby od [...]m2 (obecny, do rozbiórki ma ponad [...] m2 zabudowy) do [...] m2. Jednocześnie skarżący podkreślili, że front działki zawsze był i jest od strony ul. [...], do której działka przylega i posiada główne wejście, zgodnie z adresem. Tymczasem Kolegium narzuciło front działki i wyznaczyło szerokość elewacji frontowej od ul. [...], co jest dla nich bardzo krzywdzące , a jednocześnie stoi w sprzeczności z obowiązującym prawem (uprawnienia urbanistyczne). Tym samym w ocenie skarżących wydana decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie ma żadnego merytorycznego uzasadnienia, narusza ich interes prawny, a ponadto nie pozwala na wybudowanie funkcjonalnego domu oraz skorzystania z prawa zabudowy nieruchomości gruntowej. Wcześniejsze warunki, chociaż rygorystyczne, umożliwiały wybudowanie w miarę funkcjonalnego i estetycznego domu, nie zaburzającego ładu przestrzennego. Obecne warunki pozwolą na wybudowanie długiej "[...]" za wąskiej nawet na garażowanie samochodu osobowego przy uwzględnieniu wjazdu od ul. [...]. Z powyższych względów wnieśli o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2012 r. [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270 zwanej w dalszej części p.p.s.a. ), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane ustawie. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji i w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa wyeliminowanie takiego aktu z obrotu prawnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Ponadto rozpoznając niniejszą sprawę Sąd związany był stosownie do dyspozycji art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2011 r. (sygn. akt IV SA/Wa 1294/11). Dokonana według powyższych kryteriów analiza zaskarżonej decyzji wskazuje, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Jedną z podstawowych kwestii, do ustalenia której zobowiązał Sąd w wyroku z dnia 17 listopada 2011 r. (sygn. akt IV SA/Wa 1294/11) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. było właściwe ustalenie frontu działki inwestycyjnej. Zgodnie z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588 zw. w dalszej części rozporządzeniem) pod pojęciem "front działki"; należy rozumieć część działki budowlanej, która przylega do drogi, z której odbywa się główny wjazd lub wejście na działkę. Wskazać należy, że stosownie do § 3 ust. 1 rozporządzenia, w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, z późn. zm. zwanej w dalszej części ustawą). Granice obszaru analizowanego wyznacza się - w myśl ust. 2 cytowanego przepisu - na kopii mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy, w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów. Tym samym od właściwego ustalenia frontu działki uzależniona jest poprawność przeprowadzonej analizy i dokonanych na jej podstawie ustaleń warunkujących wydanie decyzji w niniejszej sprawie. W ocenie Sądu pomimo zobowiązania organu do ustalenia gdzie w niniejszej sprawie znajduje się front działki, organ nie przeprowadził w tym zakresie rzetelnej analizy akt sprawy, ani nie wystąpił do wnioskodawców o ewentualne wyjaśnienie przedmiotowej kwestii, przyjmując w sposób nieuprawniony, iż znajduje się on od strony ul. [...]. Tymczasem już we wniosku wszczynającym postępowanie skarżący wskazali, że działka [...] na terenie której planowana jest inwestycja zlokalizowana jest przy ul. [...], w skardze podkreślono, że to od tej ulicy znajduje się front działki i zlokalizowane jest główne wejście. Z uwagi na ukształtowanie działki (długi prostokąt) skarżący w celu jej optymalnego zagospodarowania planują wybudować jedynie wjazd od ul. [...], co jednak jak podkreślono na rozprawie nie ma wpływu na to, że front działki i główne wejście zlokalizowane jest od ul. [...]. Tym samym błędne ustalenie przez organ odwoławczy frontu działki doprowadziło w ocenie Sądu do niewłaściwego ustalenia linii zabudowy od strony ul. [...] co z kolei przyczyniło się do wprowadzenia przez organ odwoławczy zaskarżoną decyzją zmian w zakresie wielkości powierzchni biologicznie czynnej i mogło mieć wpływ na określenie pozostałych wskaźników. Powyższe prowadzi do uznania, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 7 i 77 § 1 oraz 107 § 3 k.p.a. Ponadto w ocenie Sądu zaskarżona decyzja wydana została także z naruszeniem art. 60 ust. 4 ustawy. Przepis ten stanowi, że sporządzenie projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy powierza się osobie wpisanej na listę izby samorządu zawodowego urbanistów albo architektów. Projekt decyzji podpisany przez osobę, o której mowa w art. 60 ust. 4 u. p. z. p. oraz dowód potwierdzający jej członkostwo w samorządzie urbanistów lub architektów powinny zostać dołączone do akt sprawy. Brak podpisu takiej osoby lub brak dowodu potwierdzającego jej członkostwo w samorządzie urbanistów lub architektów stanowi przesłankę stanowiąca podstawę do wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego. Powyższe ma szczególne znaczenie, gdy tak jak w niniejszej sprawie organ odwoławczy wydaje decyzję reformatoryjną o ustaleniu warunków zabudowy, dokonując m.in zmiany podstawowego elementu decydującego o ustaleniu warunków zabudowy a mianowicie frontu działki. W ocenie Sądu dokonując wskazanych w zaskarżonej decyzji zmian w zakresie ustalenia frontu działki oraz analogicznie nowych wskaźników zabudowy organ wydał praktycznie nową decyzję, co uzasadniało konieczność sporządzenia jej projektu przez uprawnioną osobę o której mowa w art. 60 ust. 4 ustawy. Na marginesie należy wskazać, iż zdaniem Sądu okoliczność, gdy organ odwoławczy w wyniku ponownego rozpoznania sprawy uzna, że w sprawie ustalenia warunków zabudowy organ pierwszej instancji błędnie określił front działki, co z kolei prowadzi do wniosku, że w sprawie błędnie wyznaczono obszar analizowany a w konsekwencji błędnie ustalono wskaźniki planowanej inwestycji określone w rozporządzeniu, winien wydać decyzję kasatoryjną w oparciu o art. 138 § 2 k.p.a. W sytuacji bowiem, gdy istnieje konieczność wydania zupełnie nowej decyzji wydanie jej przez organ odwoławczy prowadziłoby do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 k.p.a) oraz jak wskazano powyżej art. 60 ust. 4 ustawy. W takich okolicznościach zastosowanie nakazu wynikającego z art. 60 ust. 4 ustawy ma znaczenie szczególne i nie jest możliwe zaakceptowanie jakiegokolwiek odstępstwa od tego wymogu. Rozpoznając ponownie sprawę organ zobowiązany będzie uwzględnić wniosek skarżących, w zakresie ustalenia, iż front działki znajduje się od ul. [...] i w oparciu o powyższe dokonać ponownie oceny sprawy w zakresie m.in ustalenie dopuszczalności tak jak domagają się tego skarżący lokalizacji budynku w granicy działki [...] od strony ul. [...]. Mając powyższe na uwadze Sąd w pkt 1 sentencji wyroku uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy p. p. s. a. O kosztach postępowania rozstrzygnięto w pkt 3 sentencji wyroku na podstawie art. 200 p. p. s. a