I SA/Bk 298/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 października 2012 r. sprawy ze skargi P. P. M. i Wspólnicy Sp. j. w B. na negatywną ocenę wniosku wydaną przez Zarząd Województwa P. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie wniosku o dofinansowanie projektu dotyczącego budowy biogazowni rolniczej oddala skargę Skarga została wywiedziona na tle następujących okoliczności. Wyrokiem z dnia 29 grudnia 2011r. wydanym w sprawie o sygnaturze I SA/Bk 461/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku stwierdził, że dokonana przez Zarząd Województwa P. negatywna ocena projektu "P." P. M. i Wspólnicy Sp. Jawnej w B. o dofinansowanie budowy biogazowni rolniczej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. na lata 2007-2013, wyrażona pismem z [...].07.2011 r., została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i orzekł o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa P. Z akt sprawy wynikało, że przedmiotem oceny Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa P. (dalej określanej skrótem IZ RPOWP) był wniosek skarżącej spółki złożony 26.10.2010 r. o dofinansowanie realizacji projektu pt. "Innowacyjna Biogazownia Ś. Budowa Biogazowni rolniczej o mocy 1,98 M, wyposażonej w moduł produkcji biogazu wyłącznie z jednego substratu – wywaru pogorzelnianego". Uchybienia formalne wniosku na skutek wezwania IZ RPOWP były dwukrotnie usuwane przez wnioskodawcę, który ostatecznie uzupełniony wniosek przedłożył do oceny przy piśmie z 16.03.2011r. Pierwsza ocena wniosku zakończyła się jego odrzuceniem z uwagi na niespełnienie kryteriów formalnych. Po negatywnym rozpatrzeniu wniosku spółki o ponowne rozpatrzenie sprawy, spółka wywiodła skargę do WSA w Białymstoku, która została zarejestrowana pod sygnaturą I SA/Bk 315/11. Postanowieniem z dnia 7.09.2011r. WSA w Białymstoku pozostawił skargę bez rozpatrzenia na podstawie art. 30 "c" ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju tj. w następstwie uznania, że spółka nie przedłożyła kompletnej dokumentacji w sprawie. Na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4.11.2011 r. (sygn. II GSK 2070/11) uchylił postanowienie WSA stwierdzając, że dostarczona przez stronę ze skargą dokumentacja zawierała wszystkie elementy wymienione w art. 30 "c" ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i jako taka była kompletna, co nie pozwalało na pozostawienie skargi bez rozpatrzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uwzględniając skargę wyrokiem z 29 grudnia 2011 r., stwierdził, że odrzucenie wniosku o dofinansowanie projektu w następstwie uznania, że nie spełnia on kryteriów formalnych, naruszyło prawo, albowiem nie miało w sprawie miejsca dokonanie zmian wniosku wykraczających poza zakres uwag Instytucji Zarządzającej ani niedostarczenie zaktualizowanego oświadczenia o zabezpieczeniu środków na realizację projektu. Po powyższym wyroku, w ramach powtórnej oceny wniosku oraz dokumentacji konkursowej, Instytucja Zarządzająca RPOWP pismem z dnia [...] lutego 2012 r. poinformowała wnioskodawcę, że jej wniosek o dofinansowanie projektu pozytywnie przeszedł ocenę formalną i został przekazany do następnego etapu oceny. Pismem z dnia 30.04.2012 r. podpisanym z upoważnienia Marszałka Województwa przez Dyrektora Departamentu Zarządzania Regionalnym Programem Operacyjnym, Instytucja Zarządzająca RPOWP poinformowała skarżącą spółkę o merytorycznym odrzuceniu projektu z powodu niespełnienia kryteriów merytoryczno – technicznych dopuszczających ogólnych oraz merytoryczno – technicznych dopuszczających szczególnych. Pismo zawierało pouczenie o prawie wniesienia protestu do Departamentu Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa P. Wnioskodawca taki protest złożył. Organ odwoławczy pismem z 19.06.2012 r. rozpatrzył go pozytywnie uznając ocenę projektu za przeprowadzoną z naruszeniem art. 30 "b" ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju tj. bez wykluczenia od oceny merytorycznej wniosku - Dyrektora Departamentu Zarządzania Regionalnym Programem Operacyjnym, podpisanego również pod wcześniejszym pismem zawierającym informację o odrzuceniu projektu z powodu niespełnienia kryteriów formalnych. Do merytorycznych zarzutów protestu organ odwoławczy się nie odnosił z powodu dostrzeżenia potrzeby ponownej oceny wniosku z wyłączeniem osoby Dyrektora Departamentu Zarządzania Regionalnym Programem Operacyjnym. Pismem z dnia 31.08.2012 r., podpisanym przez Wicemarszałka Województwa P., Instytucja Zarządzająca RPOWP, po raz kolejny poinformowała wnioskodawcę o merytorycznym odrzuceniu projektu z powodu niespełnienia kryteriów merytoryczno – technicznych dopuszczających ogólnych i merytoryczno – technicznych dopuszczających szczególnych. Pismo zawierało także informację stanowiącą odpowiedź na wniosek spółki z 10.07.2012 r., o braku możliwości aktualizacji wniosku o dofinansowanie w trakcie trwania procesu oceny z uwagi na potrzebę równego traktowania wszystkich wnioskodawców. Szczegółowe uzasadnienie powodów uznania za niespełnione kryteriów merytoryczno – technicznych poszczególnych oceniających, zostało zamieszczone w kartach z oceny merytorycznej projektu. W skardze wywiedzionej do sądu administracyjnego na powyższą negatywną merytoryczną ocenę projektu, Spółka Jawna "P." P. M. i Wspólnicy w B., podniosła zarzuty: 1. naruszenia art. 31 ust. 3 Konstytucji RP oraz 5 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej poprzez złamanie zasady proporcjonalności w postaci odrzucenia wniosku o pomoc publiczną: a) z powodu błędów we wniosku, podczas gdy takie błędy nie istnieją a uznając nawet, że zaistniały, poprzez niezwrócenie się przez organ o wyjaśnienie ich przez wnioskodawcę, b) z powodu rozstrzygania wszelkich wątpliwości oceniającego na niekorzyść skarżącego, c) z powodu uniemożliwienia aktualizacji wniosku – pomimo upływu 2 lat od jego złożenia i braku faktycznej aktualności, 2. naruszenia art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez niezapewnienie równego dostępu do pomocy publicznej, wyrażające się w: a) odmowie aktualizacji wniosku, b) braku żądania wyjaśnienia kwestii uznanych przez oceniających za niejasne, c) dokonanie oceny wniosku na podstawie zdezaktualizowanych danych, 3. naruszenia art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez złamanie zasady przejrzystości reguł wyboru projektu, wyrażające się w: a) odmowie aktualizacji wniosku, b) braku żądania wyjaśnień kwestii uznanych za niejasne, c) dokonanie oceny wniosku na podstawie zdezaktualizowanych danych, d) braku szczegółowej argumentacji podstaw negatywnej oceny poszczególnych kryteriów. Podnosząc powyższe zarzuty strona skarżąca wniosła o stwierdzenie przez sąd dokonania oceny projektu w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownej oceny przez Zarząd Województwa P. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca szczegółowo odniosła się do dokonanej przez Instytucję Zarządzającą oceny poszczególnych elementów projektu, wykazując błędność rozumowania organu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z uwagi na niezasadność zawartych w skardze zarzutów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu, bowiem zaskarżona, negatywna ocena spornego projektu, została przeprowadzona bez naruszenia przepisów prawa. Kontrolując w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi sąd ocenił, że nie jest ona dotknięta żadnymi uchybieniami formalnymi. Została wniesiona po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego, w ustawowym terminie 14 dni od doręczenia informacji o negatywnym wyniku oceny (przedmiotowy termin w sprawie niniejszej został przywrócony postanowieniem z dnia 11 października 2012 r., k. 50) oraz zawiera kompletną dokumentację. Opisana sytuacja spełnia wymagania przepisu art. 30 "c" ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 z późn. zm.), dalej jako u.p.p.r. Przechodząc do oceny legalności działania Instytucji Zarządzającej wskazać należy, że kontrola sądowa sprawowana w sprawie niniejszej jest kolejną dotyczącą postępowania o dofinansowanie projektu budowy "Innowacyjnej Biogazowni Ś.". Poprzednia kontrola, dokonana wyrokiem z dnia 29 grudnia 2011 r. w sprawie I SA/Bk 461/11, zakończyła się negatywnie dla Instytucji Zarządzającej – stwierdzono bowiem przeprowadzenie oceny postępowania w sprawie dofinansowania z naruszeniem zasady przejrzystości reguł wyboru projektów. Przedłożony projekt oceniono negatywnie pod względem formalnym, z którą to oceną sąd się nie zgodził, wskazując że: brak było podstaw do ustalenia niezłożenia zaktualizowanego oświadczenia o zabezpieczeniu środków na realizację projektu, zbyt daleko idąca była negatywna ocena zmian w biznes planie jako wykraczających poza żądanie jego uzupełnienia, nieprawidłowo przyjęto niepoinformowanie Instytucji o przedmiotowych zmianach, a w efekcie bezpodstawnie zmodyfikowano na etapie odwoławczym podstawy i przyczyny odrzucenia wniosku o dofinansowanie. Końcowo sąd w sprawie I SA/Bk 461/11 sformułował następującą ocenę: "Instytucja Zarządzająca ponownie rozpatrując wniosek wraz z dokumentacją konkursową wnioskodawcy, winna o ile nie wystąpią ku temu przeszkody prawne, poddać ocenie merytorycznej tenże wniosek". Obecnie rozpoznający sprawę skład orzekający, jak i Instytucja Zarządzająca przy ponownej ocenie wniosku z dnia 26 października 2010 r., powyższą oceną na podstawie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a, były związane. Faktycznie oznaczało to w stosunku do przedmiotowej Instytucji, brak możliwości odmiennej oceny kwestii wskazanych w uzasadnieniu wyroku w sprawie I SA/Bk 461/11, a następnie – w braku nowych przeszkód natury formalnej – merytoryczne rozpoznanie wniosku. Z powyższego obowiązku Instytucja Zarządzająca wywiązała się w sposób, który nie pozwala twierdzić, aby miały miejsce naruszenia zarzucone w skardze, jak również inne, w skardze nie wskazane. Przede wszystkim sąd nie dostrzegł uchybień formalnych w rozpoznaniu wniosku. Wskazać należy, że o pozytywnej jego ocenie formalnej i przekazaniu do następnego, merytorycznego etapu oceny, aplikujący został poinformowany pismem Instytucji z dnia [...] lutego 2012 r., zgodnie z wymaganiem punktu 9.4. Regulaminu Oceny i Wyboru Projektów. Również o pierwszym - po wyroku w sprawie I SA/Bk 461/11 - negatywnym wyniku oceny merytorycznej projektu poinformowano stronę (pismo z dnia 30 kwietnia 2012 r.) pouczając o sposobie zakwestionowania tej oceny. Z tej możliwości strona skorzystała, bowiem w dniu 19 czerwca 2012 r. Marszałek Województwa P. pozytywnie rozpatrzył jej protest podzielając zarzut uczestniczenia w procedurze konkursowej - na jej etapie merytorycznym - osoby uczestniczącej w tej procedurze na etapie formalnym. W następnej kolejności ponownie, tym razem bez udziału podmiotów nieuprawnionych, rozpoznano merytorycznie wniosek skarżącej Spółki – oceniając go negatywnie, o czym także została poinformowana niezwłocznie, pismem z dnia 31 sierpnia 2012 r. wraz z przesłaniem, jak tego wymaga punkt 9.5. Regulaminu Oceny i Wyboru Projektów, kserokopii pełnej treści kart oceny merytorycznej wraz z pouczeniem o możliwości zaskarżenia do sądu. W takiej sytuacji wnioskodawcy, jak wynika z pkt 10 powyższego Regulaminu, nie przysługiwał już wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Powyższe wskazuje, że postępowanie pod względem formalnym zostało przeprowadzone prawidłowo. Natomiast co do poprawności formalnej samego wniosku to, jak wyżej wskazano, Instytucja Zarządzająca była związana pozytywną jego oceną sformułowaną przez sąd w sprawie I SA/Bk 461/11. Nie budzi również wątpliwości sądu dokonana przez organ ocena projektu pod względem kryteriów merytoryczno – technicznych dopuszczających ogólnych i dopuszczających szczególnych. Zwłaszcza sąd nie podziela zarzutów sformułowanych w skardze odnośnie kwestionowanej, negatywnej oceny projektu. Jak wynika ze skargi, zarzuty naruszenia art. 31 ust. 3 Konstytucji RP (zasady proporcjonalności), art. 5 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej oraz przepisu art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. sprowadzają się do następujących twierdzeń: dokonania oceny wniosku na podstawie zdezaktualizowanych, bo pochodzących sprzed dwóch lat danych (wniosek zgłoszono 26 października 2010 r. a zaskarżona informacja o ocenie nosi datę 31 sierpnia 2012 r.), niewezwania aplikującego do zaktualizowania tych danych, a nawet odmowy ich aktualizacji (mimo że wnosił o to w piśmie z dnia 10 lipca 2012 r.) oraz braku zażądania od wnioskodawcy wyjaśnień kwestii, które Instytucja Zarządzająca uznała za niejasne. Inaczej i precyzyjniej rzecz ujmując, zdaniem skarżącej przedmiotowa Instytucja nie pozwoliła jej zaktualizować wniosku o elementy wytknięte w kartach oceny merytorycznej jako nieprawidłowe. Zwrócić należy jednak uwagę, że zwłaszcza na etapie oceny merytorycznej wniosku (opisanej w punkcie 9.5. Regulaminu Oceny Wniosków i Wyboru Projektu znajdującego się w aktach administracyjnych na płycie CD) obowiązują ściśle określone zasady działania organu. We wskazanym punkcie Regulaminu wskazano, że korekta wniosku "nie może obejmować innych kwestii niż finansowe elementy we wniosku, chyba że poprawa ogranicza się do uzyskania właściwego zrozumienia intencji Beneficjenta (oczywiste omyłki w treści wniosku i dokumentacji)". Nadto korekta wniosku "jest możliwa także w sytuacji, gdy treść złożonych przez Wnioskodawcę wyjaśnień zdaniem KOP (Komisji Oceny Projektu – przyp. sądu) powinna znaleźć odzwierciedlenie wprost w zapisach wniosku", a co najważniejsze "Dokonana korekta nie może skutkować zmianą oceny na pozytywną w ramach kryteriów merytoryczno – technicznych dopuszczających lub podwyższeniem liczby punktów, które przyznał oceniający na podstawie danych zawartych we wniosku". Powyższe trafnie skonkludował pełnomocnik organu wskazując, że "pewne kwestie dotyczące projektu mogą być wyjaśniane na etapie oceny merytorycznej, ale na zasadzie potwierdzenia pewnych stwierdzeń lub kwestii niedostatecznie jednoznacznie opisanych, i te wyjaśnienia nie mogą skutkować naprawą dostrzeżonych błędów" (k. 71). Jeszcze precyzyjniej rzecz ujmując należy stwierdzić, że etap oceny merytorycznej może być wyłącznie etapem wyjaśniania wątpliwości i to tylko co do zapisów już w projekcie się znajdujących, ale nie może być etapem naprawy wniosku pod żadnym istotnym i mającym wpływ na jego poprawność merytoryczną względem (np. co do zmiany parametrów inwestycji). Zauważyć należy, na co również trafnie zwrócił uwagę pełnomocnik organu, że powyższe zasady wynikające z Regulaminu są stosowane wobec wszystkich uczestników konkursu, bowiem jest to jedyna droga zapewnienia równego dostępu do pomocy wszystkim kategoriom beneficjentów w ramach programu oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, a więc realizacji zarówno zasady równości, jak i przejrzystości (art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r.). Biorąc pod uwagę różnorodność i ilość przedkładanych projektów, dopuszczenie w stosunku do każdego z nich wzywania – na etapie merytorycznej oceny – do poprawy wniosku pod względem merytorycznym, a nie wyłącznie wyjaśniającym i eliminującym wątpliwości, prowadziłoby do dowolności ocen. Utraciłyby one również w znacznym stopniu element obiektywizmu, konieczny dla zachowania zasady równości dostępu do pomocy. Temu właśnie ma przeciwdziałać ocena wyłącznie literalnej treści wniosku już przedłożonego organowi. Podniesione w skardze zarzuty świadczą o niezrozumieniu przez skarżącego wyżej opisanego mechanizmu lub też nieakceptowaniu tego sposobu działania Instytucji Zarządzającej, mimo że przystąpienie do konkursu oznaczało po stronie skarżącego akceptację Regulaminu, w którym powyższe zasady są opisane (vide ogłoszenie internetowe o konkursie dostarczone na płycie CD). Zdaniem sądu prawidłowo Instytucja Zarządzająca oceniła, że uchybienia merytoryczne stwierdzone w kartach oceny merytorycznej projektu wykraczają poza dopuszczalne granice korekty wniosku wyżej opisane, wynikające z punktu 9.5. Regulaminu Oceny Wniosków i Wyboru Projektu. Przykładowo zakwestionowanie takich cech jak wykonalność techniczna czy finansowa projektu (stwierdzono wręcz niezgodność wersji elektronicznej biznes planu z wersją papierową, czy niejednoznaczność wyboru technologii), brak możliwości zapewnienia trwałości projektu, brak spójności informacji zawartych w różnych częściach projektu (kryteria merytoryczno – techniczne dopuszczające ogólne) oraz zakwestionowanie analizy ekonomicznej projektu czy zarzut niewykonania testu realizacji pomocy publicznej (kryteria merytoryczno – techniczne dopuszczające szczegółowe) – są to braki, które nie mogą zostać uzupełnione wyłącznie poprzez wyjaśnienia aplikującego. Nie wynikają też wyłącznie z błędnego zrozumienia projektu przez oceniających na skutek nieprecyzyjnego sformułowania jego poszczególnych części. Są to uchybienia dotyczące istoty, czy inaczej konstrukcji projektu, niepoddające się uzupełnieniu w drodze dopuszczalnej w punkcie 9.5. Regulaminu korekcie, polegającej na wyjaśnieniu czy sprecyzowaniu. Nadto zarzucona przez oceniających niejednoznaczność wyboru technologii inwestycji uniemożliwia w przyszłości sprawdzenie, czy jest ona realizowana zgodnie z projektem, a więc czy zasadnie wydatkowano środki finansowe na jej zrealizowanie. Skarżący nazywa zakres koniecznych uzupełnień "aktualizacją". Domagał się jej przeprowadzenia w piśmie z dnia 10 lipca 2012 r. Zauważyć jednak należy, że wskazywany Regulamin nie przewiduje na żadnym etapie procedury aplikacyjnej trybu aktualizacji wniosku o dofinansowanie, a wyłącznie jego korektę w ograniczonym, wyżej scharakteryzowanym zakresie. Żądana "aktualizacja", jak wyżej wskazano, przekracza natomiast dopuszczalne granice korekty, bowiem – jeszcze raz należy to podkreślić – dotyka konstrukcji projektu (np. wyboru technologii). Niewątpliwie faktem jest długotrwałość postępowania, którego przedmiotem była ocena wniosku skarżącego. Wniosek złożono prawie dwa lata wstecz licząc od daty obecnie zaskarżonej, negatywnej oceny. Z tej okoliczności skarżący wywodzi pośrednio swoje prawo do aktualizacji wniosku. Zauważyć jednak należy, że długość procedowania nie miała wpływu na wynik rozstrzygnięcia. Stwierdzone uchybienia są takiej wagi, że nie mogły prowadzić do innego rozstrzygnięcia jak negatywna ocena wniosku o dofinansowanie, a w szczególności nie mogły zostać poddane korekcie i to niezależnie od momentu ich stwierdzenia. Na marginesie dodać też trzeba, że w międzyczasie sprawa była dwukrotnie rozpoznawana przez tutejszy sąd oraz przez NSA, zatem długotrwałość postępowania nie wynikała wyłącznie z zaniechania organu w rozpoznaniu wniosku. Sąd nie widzi również podstaw do kwestionowania samego sposobu przeprowadzenia oceny. Dokonały jej dwa niezależne podmioty, wyniki oceny zamieszczono, jak wymaga tego Regulamin, w kartach oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie oraz każda z ocen poszczególnych kryteriów została, wbrew zarzutom skargi, wyczerpująco uzasadniona. Świadczy to o dochowaniu procedury oraz wymagań należytej staranności i dokładności. Z powyżej wskazanych względów sąd nie widzi także podstaw do podzielenia zarzutu naruszenia zasady proporcjonalności (art. 31 ust. 3 Konstytucji), równego dostępu do pomocy oraz zasady przejrzystości (art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r.). Odnośnie konstytucyjnej zasady proporcjonalności to wskazać należy, że ma ona zastosowanie w każdej prawnie ujętej procedurze, wprowadzając dyrektywę określającą sposób w jaki organy administracyjne mogą czynić użytek z przysługujących im kompetencji. Ma ona zagwarantować, że stosowane przez władzę środki nie będą wykraczały poza miarę niezbędną i uzasadnioną celami postępowania i indywidualną sytuacją strony oraz że nie będą stosowane środki niewspółmierne do celu, który ma być osiągnięty dzięki ograniczeniu praw strony (Z. Kmieciak (red.), Postępowanie administracyjne w Europie, Warszawa 2005, s. 45 oraz wyrok WSA w Białymstoku z dnia 12 kwietnia 2011 r., I SA/Bk 85/11, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA). W tym kontekście jeszcze raz przypomnieć należy, że strona skarżąca przystępując do konkursu zaakceptowała zasady jego prowadzenia, w tym treść Regulaminu, który przewiduje na etapie oceny merytorycznej wyłącznie korektę wniosku. Celem tego ograniczenia, jak już wyżej wyjaśniono, jest zapewnienie obiektywizmu i bezstronności oceny wniosków, równego dostępu do pomocy i przejrzystości procedury, a więc jednocześnie ochronę uczestników konkursu (także skarżącego) przed subiektywizmem i arbitralnością oceniających projekt. Cel wprowadzonego ograniczenia na etapie merytorycznej oceny wniosku jest więc uzasadniony i właśnie dzięki niemu wykluczone zostają środki i zachowania mające naruszać prawa uczestników konkursu. Stąd też działanie Instytucji Zarządzającej, literalnie wedle Regulaminu, było działaniem niebudzącym zastrzeżeń z punktu widzenia zasad, których naruszenie zarzucono w skardze. Jednocześnie sąd nie stwierdził, jak i w skardze nie wskazano, innych wadliwości, które mogłyby stanowić przesłankę zakwestionowania zaskarżonej oceny. Odnośnie pisma skarżącej Spółki z dnia 25 września 2012 r. zatytułowanego "Załącznik do protokołu rozprawy z dnia 25 października 2012 r." wskazać należy, że jego treść oraz sformułowane w nim wnioski nie mogły spowodować uwzględnienia skargi z przyczyn wskazanych już w niniejszym uzasadnieniu. Reasumując stwierdzić należy, że brak jest podstaw w sprawie niniejszej do stwierdzenia naruszenia przez Instytucję Zarządzającą zasad i reguł wyboru projektów. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 30 "c" ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju orzeczono jak w sentencji.