II GSK 1759/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Jagielska Sędziowie NSA Joanna Kabat-Rembelska (spr.) Małgorzata Korycińska Protokolant Karolina Mamcarz po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2012 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "C." Spółki z o.o. w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 15 marca 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 1268/10 w sprawie ze skargi "C." Spółki z o.o. w Ł. na uchwałę Rady Miasta Gdyni z dnia 17 lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji 1. uchyla zaskarżony wyrok w części oddalającej skargę o stwierdzenie nieważności § 9 pkt 2 Załącznika nr 1 do Uchwały nr XL/899/10 Rady Miasta Gdyni z dnia 17 lutego 2010 r.; 2. stwierdza nieważność § 9 pkt 2 Załącznika nr 1 do Uchwały nr XL/899/10 Rady Miasta Gdyni z dnia 17 lutego 2010 r.; 3. w pozostałym zakresie oddala skargę kasacyjną; 4. zasądza od Rady Miasta Gdyni na rzecz "C." Spółki z o.o. w Ł. 370 (trzysta siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wyrokiem z 15 marca 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 1268/10 odrzucił skargę C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na uchwałę Rady Miasta G. z dnia 17 lutego 2010 r. nr [...] w zakresie żądania stwierdzenia nieważności § 8 pkt 3 załącznika nr 1 uchwały dotyczącej dotacji placówek oświatowych zaś w pozostałym zakresie oddalił skargę. Sąd pierwszej instancji orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym: Rada Miasta G. w dniu 17 lutego 2010 r. na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), 4 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1592 ze zm.) oraz art. 80 ust. 1-4 i art. 90 ust. 1-4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r., nr 256, poz. 2572 ze zm., dalej: u.s.o.), podjęła uchwałę nr XL/899/10 w sprawie zmiany treści załącznika nr 1 Uchwały Nr XXXII/724/09 Rady Miasta G. z dnia 27 maja 2009 r. w sprawie ustalenia zasad udzielania i rozliczania dotacji dla publicznych niesamorządowych i niepublicznych (szkoły/placówki o uprawnieniach publicznych): przedszkoli, szkół podstawowych, szkół gimnazjalnych, szkół ponadgimnazjalnych, ośrodków rewalidacyjno-wychowawczych (dalej: Uchwała). W załączniku do powyższej uchwały zawarto m.in. następujące postanowienia: § 8 pkt 3 – "W przypadku nie złożenia w terminie rozliczenia dotacji, o której mowa w pkt 2, dotacja zostanie wstrzymana do czasu złożenia sprawozdania przez szkołę/placówkę." § 9 pkt 2 – "Każda z faktur (rachunków) potwierdzająca poniesione wydatki powinna być opatrzona na odwrocie pieczęcią szkoły/placówki oraz zawierać sporządzony w sposób trwały opis zawierający informacje: w jakiej części poniesiony wydatek został sfinansowany z otrzymanej dotacji i jakie było przeznaczenie wydatku." § 10 pkt 2 – "Sprawozdanie powinno zawierać: nazwę szkoły/placówki, wysokość otrzymanej dotacji i za jaki miesiąc została ona wypłacona, wysokość dotacji narastająco od początku roku kalendarzowego oraz zestawienie faktur (rachunków) zgodnie ze wzorem nr 3." C. Spółka z o.o. pismem z dnia 18 sierpnia 2010 r. wezwała Radę Miasta G.do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę lub uchylenie § 8 pkt 3, §9 pkt 2 i § 10 pkt 2 załącznika nr 1 do Uchwały. Rada Miasta G. uchwałą z 29 września 2010 r. nr XLVI/1104/10 nie uwzględniła wezwania Spółki do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. podniósł, że kwestia zgodności z prawem § 8 pkt 3 załącznika do Uchwały była już przedmiotem rozstrzygnięcia sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wyrokiem z 27 października 2010 r. stwierdził nieważność powołanego przepisu, uznając, że stanowi on obejście prawa prowadzące do naruszenia ustawowych uprawnień podmiotu prowadzącego szkołę niepubliczną o uprawnieniach szkoły publicznej. Sąd pierwszej instancji uznał, że pod względem procesowym wyrok sądu administracyjnego stwierdzający nieważność uchwały organu gminy korzysta z powagi rzeczy osądzonej w rozumieniu art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym i odrzucił skargę C. Spółki z o.o. w zakresie żądania stwierdzenia nieważności § 8 pkt 3 załącznika do Uchwały. Następnie WSA stwierdził, że zakwestionowane postanowienia załącznika do Uchwały nie są sprzeczne z przepisami ustawy o systemie oświaty. Ustanowienie obowiązku opisywania faktur w sposób określony w § 9 pkt 2 załącznika do Uchwały odpowiada kompetencjom jednostek samorządu terytorialnego do określenia niezbędnych elementów przeprowadzania kontroli wykorzystania środków otrzymanych w ramach dotacji. Obowiązek wykazania przeznaczenia wydatku poniesionego ze środków uzyskanych z dotacji umożliwia porównanie, czy poniesienie tego wydatku jest zgodne z celami określonymi w art. 90 ust. 3d u.s.o. W ocenie Sądu pierwszej instancji takie rozwiązanie pozwala na przyporządkowanie sumy wydatkowanej ze środków publicznych do oznaczonego wydatku i sprawdzenia, czy udzielona dotacja została wykorzystana w sposób prawidłowy, a więc na dofinansowanie realizacji zadań szkoły lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Zestawienie treści faktury z umieszczoną na niej adnotacją pozwala zweryfikować, czy podniesiony wydatek był przeznaczony na zaspokojenie bieżących potrzeb szkoły lub placówki, czy też udzielona dotacja służyła pokryciu zaległych zobowiązań. Jest to istotne, gdyż ze środków pochodzących z dotacji można pokrywać wyłącznie te wydatki, które związane są z zaspokajaniem aktualnych potrzeb szkoły lub placówki. Sąd podkreślił, że ustanowienie w § 10 pkt 2 załącznika obowiązku sprawozdawczości mieści się w granicach ustawowego upoważnienia zawartego w art. 90 ust.4 u.s.o. Elementy obowiązkowe sprawozdania z wykorzystania środków publicznych, które określono w § 10 pkt 2 są zgodne z zakresem regulacji zawartej w art. 90 ust. 4 u.s.o. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, art. 90 ust. 3c u.s.o. wskazuje jedynie na częstotliwość i termin przekazywania dotacji na rachunek beneficjenta. Przepis ten określa zatem sposób postępowania organu samorządu terytorialnego przy wypłacaniu dotacji, nie ustanawia natomiast zasad i terminu, zgodnie z którymi ma ona być rozliczana. Sąd pierwszej instancji zaznaczył, że rocznego sposobu rozliczania nie można również wywieść z art. 251 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, gdyż przepis ten określa wyłącznie termin do zwrotu niewykorzystanej części udzielonej dotacji. W konkluzji Sąd pierwszej instancji stwierdził, że na mocy upoważnienia ustawowego zawartego w art. 90 ust. 3f i ust. 4 u.s.o. organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego zostały umocowane do określania szczegółowych warunków co do sposobu prowadzenia kontroli oraz oznaczenia granic tej kontroli. W ramach przyznanego prawa, dopuszczalne jest więc określenie w aktach prawa miejscowego innych warunków niezbędnych do realizacji celu w postaci kontroli prawidłowości wykorzystania środków publicznych. W ocenie Sądu pierwszej instancji, cel ten może być osiągnięty poprzez ustanowienie obowiązku prowadzenia sprawozdawczości z wykorzystania środków pieniężnych oraz obowiązku odpowiedniego opisywania faktur. C. Spółka z o.o. zaskarżyła wyrok Sądu pierwszej instancji w części oddalającej skargę i zarzuciła naruszenie art. 90 ust. 4 oraz art. 90 ust. 3 f u.s.o. poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że na podstawie powołanych przepisów ustawodawca upoważnił organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego do nałożenia na dotowany podmiot obowiązków w postaci opisywania faktur i rachunków potwierdzających poniesienie z otrzymywanej dotacji wydatków oraz prowadzenia określonej przez Radę Miasta G. sprawozdawczości z wydatkowania dotacji, a w konsekwencji wyjście poza zakres upoważnienia ustawowego przewidzianego dla aktów prawa miejscowego w art. 90 ust. 4 u.s.o. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w G., ewentualnie uchylenie wyroku w zaskarżonej części i uwzględnienie skargi oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że art. 90 ust. 3 u.s.o. przyznaje organom dotującym prawo do wglądu do dokumentacji organizacyjnej, finansowej i przebiegu nauczania dotowanych szkół. Z art. 90 u.s.o. wynika jedynie uprawnienie kontrolne dla jednostek samorządu terytorialnego nad prawidłowością wykorzystania dotacji, natomiast nie wprowadza dla beneficjenta żadnych dodatkowych obowiązków w postaci prowadzenia dokumentacji finansowej w szczególnej formie a za taką należy uznać nałożenie obowiązku opisywania dokumentów księgowych we wskazany w uchwale sposób oraz składania miesięcznych sprawozdań. Wprowadzenie aktem prawa miejscowego takiego obowiązku zbyt daleko ingeruje w działalność podmiotu prowadzącego placówki niepubliczne, gdyż sposób prowadzenia dokumentacji finansowo-księgowej uregulowany został w odrębnych przepisach tj. w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223). Zdaniem skarżącej, argumentacja Sądu pierwszej instancji zmierza do wykazania, że otrzymana dotacja ma charakter celowy a nie podmiotowy, co jest sprzeczne z definicją dotacji zawartą w art.131 ustawy o finansach publicznych. Obowiązek opisywania faktur i rachunków sprowadza się w praktyce do prowadzenia wyodrębnionej rachunkowości dla każdej z dotowanych placówek, co z kolei jest charakterystyczne dla dotacji celowej oraz dotacji unijnych. Gdyby wolą ustawodawcy był szczegółowy wymóg rozliczenia środków otrzymywanych w oparciu o ustawę o systemie oświaty, wówczas dotacja ta miałaby charakter celowy lub taki obowiązek wynikałby wprost z ustawy. W ocenie skarżącej rozliczenie dotacji zgodnie z ustawą o systemie oświaty powinno następować rocznie. Zgodnie z treścią art. 251 ust.1 ustawy o finansach publicznych dotacja ma charakter roczny zaś jest przekazywana beneficjentowi w 12 częściach. Rozliczenie dotacji powinno zatem następować w rocznie. Wobec tego ustanowienie w § 10 pkt 2 załącznika nr 1 do uchwały obowiązku miesięcznego rozliczania dotacji poprzez tworzenie sprawozdań odpowiadających kryteriom podanym w uchwale narusza art. 90 ust. 4 u.s.o. oraz art. 251 ustawy o finansach publicznych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod uwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, która w rozpatrywanej sprawie nie wystąpiła. Granice skargi są wyznaczone przez zawarte w niej podstawy i wnioski. Związanie podstawami skargi kasacyjnej polega na tym, że wskazanie przez stronę skarżącą naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, określa zakres kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd ten uprawniony jest bowiem jedynie do zbadania, czy podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty polegające na naruszeniu przez wojewódzki sąd administracyjny konkretnych przepisów prawa materialnego, czy też procesowego w rzeczywistości zaistniały. Nie ma on natomiast prawa badania, czy w sprawie wystąpiły inne, niż podniesione przez skarżącego naruszenia prawa, które mogłyby prowadzić do uchylenia zaskarżonego wyroku. Zakres kontroli wyznacza zatem sam autor skargi kasacyjnej wskazując, które normy prawa zostały naruszone. W skardze kasacyjnej podniesiony został wyłącznie zarzut naruszenia prawa materialnego – art. 90 ust. 4 i art. 90 ust. 3f u.s.o. poprzez błędne uznanie, że powołane przepisy upoważniały organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego do nałożenia na podmiot otrzymujący dotację, o której mowa w art. 90 ust. 3 u.s.o., obowiązków w postaci opisywania faktur i rachunków potwierdzających poniesienie z otrzymywanej dotacji wydatków oraz prowadzenia sprawozdawczości z wydatkowania dotacji. W tym miejscu należy przypomnieć, że zgodnie z art. 90 ust. 4 u.s.o. organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego ustala tryb udzielania i rozliczania dotacji, o których mowa w art. 90 ust. 1a i 2a – 3b, oraz tryb i zakres kontroli prawidłowości ich wykorzystywania, uwzględniając w szczególności podstawę obliczania dotacji, zakres danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji i w rozliczeniu jej wykorzystania, oraz termin i sposób rozliczenia dotacji. Sąd pierwszej instancji uznał, że w upoważnieniu ustawowym zawartym w art. 90 ust. 4 u.s.o. mieści się określenie przez Radę Miasta G. obowiązków podmiotów otrzymujących dotacje dotyczących opisywania faktur i rachunków oraz prowadzenia sprawozdawczości z wydatkowania dotacji. W ocenie Sądu, wspomniane obowiązki pozostają w ścisłym związku z realizacją uprawnień organów jednostek samorządu terytorialnego kontrolowania prawidłowości wykorzystania dotacji przyznanych szkołom i placówkom z budżetów tych jednostek (art. 90 ust. 3e u.s.o.). Z art. 90 ust. 4 u.s.o. wprost wynika, że ustawodawca upoważnił organy stanowiące samorządu terytorialnego do szczegółowego określenia trybu i zakresu kontroli, jaka może zostać przeprowadzona z punktu widzenia prawidłowości wykorzystania środków uzyskanych z udzielonej dotacji. Ustanowienie obowiązku opisywania faktur w sposób, o jakim mowa w § 9 pkt 2 załącznika do Uchwały, wpisuje się w uprawnienia organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego do określenia elementów niezbędnych do przeprowadzania kontroli prawidłowości wykorzystania środków. Zdaniem WSA, obowiązek wskazania przeznaczenia wydatku poniesionego ze środków uzyskanych z dotacji pozwala ustalić, czy poniesienie konkretnego wydatku pozostaje w zgodzie z realizacją celów, o jakich mowa w art. 90 ust. 3d u.s.o. Daje to możliwość przyporządkowania sumy wydatkowanej ze środków publicznych do oznaczonego wydatku i sprawdzenia, czy udzielona dotacja jest wykorzystywana w sposób prawidłowy, to jest na dofinansowanie realizacji zadań szkoły lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Sąd podkreślił, że zestawienie treści faktury z umieszczoną na niej adnotacją pozwala także zweryfikować, czy przeznaczeniem poniesionego wydatku było zaspokojenie bieżących potrzeb szkoły lub placówki, czy też udzielona dotacja służyła pokryciu zaległych zobowiązań. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska Sądu pierwszej instancji. Przede wszystkim należy zauważyć, że rozważając kwestię dopuszczalności nałożenia obowiązku opisywania faktur i rachunków WSA przyjął, że mieści się ono w ustawowym upoważnieniu do szczegółowego określenia trybu i zakresu kontroli prawidłowości wykorzystywania dotacji. Formułując powyższe stanowisko Sąd pierwszej instancji pominął systematykę załącznika do uchwały, a zwłaszcza okoliczność, że § 9 stanowi jednostkę redakcyjną rozdziału II zatytułowanego "Rozliczanie dotacji". W związku z tym argumentację Sądu pierwszej instancji przytoczoną na poparcie tezy o zgodności § 9 pkt 2 załącznika do Uchwały z zakresem upoważnienia ustawowego do ustalania trybu i zakresu kontroli prawidłowości wykorzystywania dotacji należy uznać za chybioną. Rada Miasta G. ustanowiła bowiem obowiązek opisywania faktur i rachunków na potrzeby rozliczania dotacji, a nie kontroli prawidłowości wykorzystywania dotacji (problematyka ta została uregulowana w rozdziale III załącznika do uchwały). W związku z tym należało rozważyć, czy § 9 pkt 2 załącznika do uchwały mieści się w zakresie upoważnienia ustawowego do ustalania trybu rozliczania dotacji, w tym terminu i sposobu rozliczenia dotacji. W tym miejscu należy zauważyć, że przepis ustawy ustanawiający upoważnienie do wydania aktu prawa miejscowego podlega ścisłej wykładni językowej i nie może prowadzić do objęcia zakresem upoważnienia materii w nim niewymienionych w drodze wykładni celowościowej (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 25 maja 1998 r., sygn. U 19/97, OTK ZU nr 4/1998 r., poz. 48, s. 262). Organ wykonujący kompetencję prawodawczą zawartą w upoważnieniu ustawowym jest obowiązany działać ściśle w granicach tego upoważnienia. Nie jest upoważniony ani do regulowania tego, co zostało już uregulowane ustawowo, ani też do wychodzenia poza zakres upoważnienia ustawowego. Użyte w art. 90 ust. 4 u.s.o. określenie "tryb rozliczania dotacji... oraz termin i sposób rozliczenia dotacji", należy odnosić do czynności o charakterze materialno-technicznym z zakresu księgowości i rachunkowości. Tryb rozliczania oznacza zwłaszcza zasady i terminy zgłaszania korekty danych stanowiących podstawę naliczenia dotacji oraz sprawozdawczości dla organu dotującego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w tak rozumianym upoważnieniu nie mieści się ustanawianie obowiązku opatrywania pieczęcią i opisem o określonej treści faktur (rachunków). Taką ingerencję organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego w sposób opisu (dekretacji) dokumentów źródłowych należy uznać za pozbawioną podstaw prawnych. Należy zauważyć, że dekretacja wspomnianych dokumentów stanowi w istocie element rachunkowości beneficjenta dotacji, zaś ani z art. 90 ust. 4 u.s.o., ani innego przepisu ustawy nie wynika upoważnienie do tego, aby organy stanowiące jednostki samorządu terytorialnego mogły regulować aktem prawa miejscowego zasady prowadzenia dokumentacji finansowo - księgowej przez podmioty otrzymujące dotacje. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Rada Miasta G. ustanawiając obowiązek, o którym mowa w § 9 pkt 2 załącznika do Uchwały, przekroczyła upoważnienie ustawowe do stanowienia aktów prawa miejscowego wynikające z art. 90 ust. 4 u.s.o. Zgodnie z art. 188 p.p.s.a., jeżeli nie ma naruszeń przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zachodzi zaś jedynie naruszenie prawa materialnego, Naczelny Sąd Administracyjny może uchylić zaskarżone orzeczenie i rozpoznać skargę. W tym przypadku Sąd orzeka na podstawie stanu faktycznego przyjętego w zaskarżonym wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny z podanych wyżej powodów uznał, że wyrok Sądu pierwszej instancji, w części oddalającej skargę o stwierdzenie nieważności § 9 pkt 2 załącznika do Uchwały, został wydany z naruszeniem art. 90 ust. 4 u.s.o., co uzasadniało uchylenie zaskarżonego wyroku i uwzględnienie skargi w tej części na podstawie art. 188 w związku z art. 147 § 1 p.p.s.a. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, chybione jest stanowisko strony wnoszącej skargę kasacyjnej w zakresie, w jakim kwestionuje ona § 10 pkt 2 załącznika do Uchwały. Powołany przepis określa elementy jakie powinny być ujęte w sprawozdaniu z wydatkowania otrzymanej dotacji ("Sprawozdanie powinno zawierać: nazwę szkoły/placówki, wysokość otrzymanej dotacji i za jaki miesiąc została ona wypłacona, wysokość dotacji narastająco od początku roku kalendarzowego oraz zestawienie faktur (rachunków) zgodnie ze wzorem nr 3."). Z uzasadnienia skargi kasacyjnej w części odnoszącej się do § 10 pkt 2 załącznika do Uchwały wynika, że skarżąca w istocie nie zgadza się z nałożeniem na beneficjentów obowiązku tworzenia miesięcznych sprawozdań z wydatkowania środków pochodzących z dotacji. Według skarżącej sformułowanie takiego obowiązku nie tylko wykracza poza zakres upoważnienia ustawowego zawartego w art. 90 ust. 4 u.s.o., ale jest także sprzeczne z art. 251 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.) oraz charakterem dotacji. W związku z powyższym stwierdzić należy, że argumenty podniesione przez skarżącą w żadnym stopniu nie uzasadniają stanowiska o niezgodności z prawem § 10 pkt 2 załącznika do Uchwały. Skarżąca skoncentrowała się na kwestiach, które dotyczą § 10 pkt 1 załącznika do Uchwały. Zasadność tych argumentów podlegałaby ocenie, gdyby skarga i wyrok Sądu pierwszej instancji odnosiły się do tego ostatnio wymienionego przepisu. Kwestionowany przez skarżącą obowiązek przedstawiania przez beneficjenta miesięcznych sprawozdań z wydatkowania otrzymanej dotacji został ustanowiony w § 10 pkt 1 załącznika do Uchwały, jednak Uchwała w tej części nie została zaskarżona. W sytuacji gdy skarżąca nie poddała kontroli sądowej zasadniczego postanowienia uchwały dotyczącego obowiązku przedstawiania sprawozdania z wydatkowania otrzymanej dotacji (§ 10 pkt 1), brak jest podstaw do uznania, że § 10 pkt 2 załącznika do Uchwały, określający wyłącznie co powinno zawierać sprawozdanie narusza prawo. Z tych przyczyn skargę kasacyjną w tej części należało oddalić na podstawie art. 184 p.p.s.a. jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw. O kosztach postępowania Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 203 pkt 1 i art. 200 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) i pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).