II SA/Bk 674/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 listopada 2012 r. sprawy ze skargi D. C. B. na czynność Wójta Gminy N. z dnia [...] maja 2012 r. Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.- Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności. Decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. Wójt Gminy N. odmówił J. P. ustalenia warunków zabudowy na realizację inwestycji polegającej na budowie wiaty na rowery i wiaty na kajaki zlokalizowanych we wsi A. gmina N. na działce o numerze geodezyjnym 40/11. W trakcie prowadzonego postępowania w dniu 6 września 2011 r. organ sporządził wykaz stron przedmiotowego postępowania w którym znalazł się między innymi współwłaściciel działki D. B. Od powyższej decyzji odwołanie złożyli J. P. i D. B. Rozstrzygnięcie zostało uchylone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r., między innymi z powodu rozpoznania sprawy w oparciu o niekompletny wniosek. W związku z powyższym rozpoznając sprawę ponownie, organ I instancji postanowieniem z 16 lutego 2012 r., wezwał wnioskodawcę J. P. do usunięcia w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia braków wniosku pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Z uwagi na nieuzupełnienie wniosku w wyznaczonym terminie, organ pismem z [...] maja 2012 r. nr [...] poinformował J. P., że wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, na podstawie art. 64 § 2 kpa, pozostawiono bez rozpoznania. Pismo to do wiadomości przesłano również między innymi D. B., który odebrał je w dniu 4 maja 2012 r. W dniu 16 maja 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) D. B. złożył do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Podał, że art. 64 § 2 kpa nie mógł stanowić podstawy prawnej pozostawienia wniosku bez rozpoznania w sprawie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy w sytuacji gdy uprzednio organ nie wskazał jakie konkretnie braki formalne mają być uzupełnione i z jakich ściśle określonych przepisów prawa wynikają wskazane braki. Regulacja ta służy wyłącznie usunięciu braków formalnych wynikających ze ściśle oznaczonych przepisów prawa i nie może zmierzać do merytorycznej oceny przedstawionego wniosku oraz jego załączników. W odpowiedzi na to wezwanie organ w piśmie z 21 czerwca 2012 r. poinformował, że jest ono bezzasadne ponieważ zostało złożone po zakończeniu postępowania w przedmiotowej sprawie. Odpowiedź ta do wiadomości została przesłana również wnioskodawcy J. P. W dniu 24 lipca 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) D. B. złożył skargę do sądu administracyjnego na czynność Wójta Gminy N. z [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku J. P. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. W uzasadnieniu skargi powtórzono argumentację zawartą w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Dodatkowo skarżący podniósł, że jest stroną postępowania administracyjnego ponieważ jest współwłaścicielem działki na której miała być zrealizowana przedmiotowa inwestycja. Podał przy tym, że wnioskodawca miał zgodę wszystkich współwłaścicieli działki na realizację inwestycji. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Na wstępie podać należy, że Sąd orzekający w sprawie niniejszej stoi na stanowisku, że czynność pozostawienia podania bez rozpoznania posiada wszystkie cechy pozwalające na zakwalifikowanie jej do czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) i może być przedmiotem skargi wnoszonej do sądu administracyjnego. Pozostawiając wniosek strony bez rozpoznania (art. 64 § 2 kpa) organ administracji wypowiada się na temat przeszkód w realizacji wynikającego wprost z prawa uprawnienia strony do żądania merytorycznego załatwienia jej sprawy. Prawo strony do tego żądania wynika z art. 61 § 1 kpa. Czynność z art. 64 § 2 kpa jest też czynnością jednostronną i władczą w tym sensie, że zamyka drogę do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy co do jej istoty, jest wreszcie podejmowana w sprawie indywidualnej. Takie stanowisko dotyczące charakteru prawnego czynności pozostawienia podania bez rozpoznania jest dominujące w najnowszym orzecznictwie sądowym (vide: wyrok NSA z 14 września 2011 r., II GKS 873/10, Lex nr 996976, wyrok NSA z 2 marca 2011 r., II FSK 2624/10, Lex 842886). W dalszej kolejności należy stwierdzić, że skarżący spełnił warunki formalne, albowiem złożenie skargi do sądu poprzedził wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie to wystosowano w ustawowym terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o czynności (zawiadomienie o pozostawieniu podania bez rozpoznania doręczono skarżącemu w dniu 4 maja 2012 r. a wezwanie złożono w dniu 16 maja 2012 r.). Odpowiedź organu na to wezwanie została doręczona skarżącemu w dniu 27 czerwca 2012 r. a skarga do sądu została wniesiona w dniu 24 lipca 2012 r. a więc z zachowaniem terminu o którym mowa w art. 53 § 2 ppsa (30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa). W świetle powyższego stwierdzić należy, że co do zasady skarga powinna zostać rozpoznana merytorycznie przez Sąd. Okoliczności sprawy niniejszej prowadzą jednak do wniosku, że skarga złożona przez D. B. na czynność pozostawienia bez rozpoznania wniosku J. P. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest niedopuszczalna, albowiem nie posiada on legitymacji skargowej. Skarżący swoje prawo do zaskarżenia tej czynności wywodzi z tego, że jest współwłaścicielem działki której dotyczy wniosek złożony przez J. P. Zgodnie z art. 63 ust. 2 zd. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2012 r., nr 647) decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Zarówno w piśmiennictwie, jak i orzecznictwie sądowym nie budzi żadnych wątpliwości, że uzyskać warunki zabudowy można nie mając żadnego związku prawnego z nieruchomością, a uzyskanie tych warunków nie jest uzależnione od zgody właściciela nieruchomości, a zatem dopuszczalne jest nawet pomimo jego wyraźnego sprzeciwu. Wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy pozostaje bez wpływu na stan prawny nieruchomości, a gwarancją dla właściciela, że bez jego zgody nie nastąpi zabudowa nieruchomości jest wymóg legitymowania się tytułem prawnym do nieruchomości przy ubieganiu się o pozwolenie na budowę (vide: wyrok NSA z 30 sierpnia 2011 r., II OSK 725/11, Lex nr 1069068). Stwierdzić zatem należy, że pozostawienie bez rozpoznania wniosku J. P. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy nie ma żadnego wpływu na uprawnienia D. B. Nie zamyka mu bowiem drogi do wydania decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Ma on bowiem możliwość jako współwłaściciel działki do wystąpienia z własnym wnioskiem o wydanie takiej decyzji. Przyjęcie legitymacji skargowej D. B. w sprawie niniejszej prowadziłoby do sytuacji w której współwłaściciel działki niejako "wymuszałby" na wnioskodawcy kontynuowanie postępowania w sprawie w której faktycznie nie jest on zainteresowany jej merytorycznym rozstrzygnięciem. Nie uzupełnił bowiem braków wniosku w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze skargę D. B. jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.