I SA/Łd 472/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Joanna Tarno Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Porczyńska (spr.) Sędzia WSA Cezary Koziński Protokolant: Asystent sędziego Paweł Pijewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi K. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług oddala skargę. I SA/Łd 472/12 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. wydaną na podstawie art.14b § 5 pkt.1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa w brzmieniu obowiązującym w dacie wniesienia wniosku o udzielenie interpretacji (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz.60 ze zm.; dalej "O.p.") w zw. z art.4 ust.2 oraz art.7 ustawy z dnia 16.11.2006 r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 217, poz.1590) oraz przy uwzględnieniu oceny prawnej i wskazań zawartych w wydawanych w tej sprawie wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia [...] r. sygn. akt [...] i z dnia [...] r. sygn. akt [...], Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. po rozpatrzeniu zażalenia K. Z. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] r. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym. Wnioskiem z dnia 28 lutego 2007r. skarżący K. Z. wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. o wydanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego. Przedstawiając stan faktyczny sprawy wyjaśnił, że w dniu 3 lipca 2006 r., będąc stanu wolnego, nabył jako współwłaściciel w udziale wynoszącym 1/3 części, zabudowaną działkę gruntu. W sierpniu 2006 r. zmienił stan cywilny i na dzień wystąpienia ze wskazanym wnioskiem pozostawał w związku małżeńskim. W listopadzie 2006 r. Burmistrz Miasta O. wydał decyzję zatwierdzającą projekt podziału nieruchomości na 16 działek, z których każda posiada klasyfikację w ewidencji gruntów jako rola. W dniu 25 stycznia 2007 r. skarżący sprzedał swoje udziały w jednej z działek osobom fizycznym za kwotę 15.667,00 zł. W dniu 23 lutego 2007 r. dokonał sprzedaży swych udziałów w kolejnych trzech działkach, na podstawie dwóch aktów notarialnych, za kwoty 10.000,00 zł (jedna działka) i 26.667,00 zł (dwie działki). Wyjaśnił dalej, że na dzień złożenia niniejszego wniosku łącznie uzyskał przychód ze sprzedaży swoich udziałów w czterech nieruchomościach w kwocie 52.334,00 zł. Z treści wniosku wynika, że skarżący złoży deklarację PIT-23 i zapłaci należny zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 10% uzyskanego przychodu, bądź załączy do deklaracji oświadczenie, że przychody z odpłatnego zbycia nieruchomości przeznaczy na budowę budynku mieszkalnego lub zakup działki. W tak przedstawionym stanie faktycznym skarżący wniósł o ustosunkowanie się do następujących kwestii. Czy żona skarżącego powinna złożyć również PIT-23, mimo że dokonał sprzedaży udziałów w nieruchomościach będąc stanu wolnego? Czy honorowane będą faktury od towarów zakupionych na terytorium Unii Europejskiej, które zostaną przywiezione przez wnioskodawcę do Polski i użyte do budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terytorium RP zgodnie z oświadczeniem złożonym do PIT-23 ? Czy do faktury od towarów zakupionych na terytorium Unii Europejskiej w momencie rozliczenia się z Urzędem Skarbowym z PIT-23 konieczne jest załączenie tłumaczenia faktury na język polski ? Czy zwolnienie z zapłaty 10% zryczałtowanego podatku dochodowego od osiągniętych przychodów dotyczy również przypadku przeznaczenia kwoty uzyskanej ze sprzedaży powyższych działek na zakup działki rolnej, dla której nie ma miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy ? Jaki powinien zostać zastosowany przelicznik walutowy ? Czy oprócz 10% zryczałtowanego podatku dochodowego od osiągniętych przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości obowiązuje wnioskodawcę jakiś inny podatek (np. podatek VAT lub inny podatek) ? Czy sprzedaż udziałów w pozostałych nieruchomościach przed upływem pięciu lat od daty dokonania zakupu rodzi tylko obowiązek złożenia PIT-23 i uiszczenia 10% zryczałtowanego podatku dochodowego ? Czy sprzedaż udziałów w pozostałych nieruchomościach po upływie pięciu lat od daty zakupu skutkuje zwolnieniem z konieczności odprowadzenia 10% zryczałtowanego podatku dochodowego od osiągniętych przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości ? Prezentując własne stanowisko w sprawie skarżący wyraził pogląd, że jego żona nie musi rozliczać się z Urzędem Skarbowym i składać deklaracji PIT-23, skoro podzielona nieruchomość stanowi majątek odrębny skarżącego. Stwierdził również, że skoro jesteśmy członkiem Unii Europejskiej to przysługuje nam możliwość dokonywania zakupów np. materiałów budowlanych niedostępnych jeszcze na rynku polskim i przywozu ich do Polski. Podkreślił jednocześnie, że towar zakupiony za granicą zostanie wykorzystany do budowy budynku jednorodzinnego na terytorium RP. Z powyższego wywodzi, że istnieje możliwość odliczania kwot wydatkowanych za granicą przy uwzględnieniu przelicznika walutowego według średniego kursu danej waluty, określonego w Uchwale Zarządu NBP na dzień wystawienia faktury. Zdaniem skarżącego jedyny podatek jaki powinien zapłacić to 10% zryczałtowany podatek od przychodów osiągniętych z odpłatnego zbycia nieruchomości, lub ewentualne skorzystanie ze zwolnienia poprzez złożenie oświadczenia, że powyższe przychody przeznaczone zostaną na cele związane z budową budynku mieszkalnego i rozliczenie wydatkowanej kwoty przedłożonymi fakturami zakupu towarów lub zakup działki. Według skarżącego dokonanie sprzedaży nieruchomości po upływie pięciu lat od daty dokonania zakupu nieruchomości całkowicie zwalnia wnioskodawcę z konieczności odprowadzania jakiegokolwiek podatku, jeśli nawet dokona sprzedaży pozostałych działek w odstępach np. tygodniowych, a łączna kwota ze sprzedaży przekroczy kwotę 10.000 €. Do wniosku skarżący załączył 3 akty notarialne o nr Repertorium A [...], [...] i [...] dokumentujące sprzedaż udziałów skarżącego w poszczególnych działkach na które podzielona została nieruchomość. W piśmie z dnia 13 marca 2007 r. skarżący uzupełnił wniosek informując, że w sprawie nie toczy się postępowanie podatkowe ani kontrola podatkowa. Wyjaśnił także, że budynek, który został sprzedany aktem notarialnym Rep. A nr [...], znajdujący się na działce nr. ewidencyjny [...] jest budynkiem, którego budowę ukończono co najmniej 10 lat temu. Uwzględniając treść wniosku o udzielenie interpretacji oraz treść załączonych do wniosku aktów notarialnych w zaskarżonej decyzji wskazano, że nabyta 3 lipca 2006 r. zbudowana działka gruntu została podzielona napięć działek o numerach: [...], [...], [...], [...] i [...]. Zgodnie z decyzją Burmistrza Miasta O. z dnia [...] r. o ustaleniu warunków zabudowy dla nieruchomości [...], [...], [...] i [...] określono sposób zabudowy i warunki zagospodarowania terenu dla inwestycji obejmującej budowę 16 domów jednorodzinnych wraz z elementami infrastruktury technicznej w zakresie przyłączy wodociągowych i kanalizacji. W listopadzie 2006 r. Burmistrz Miasta O. wydał decyzję, w której zatwierdził projekt podziału tych nieruchomości na 16 działek. Wskazano, że jak wynika z aktów notarialnych potwierdzających sprzedaż przez skarżącego udziałów w czterech z 16 działek wymienionych w tych aktach, brak jest dla nich obowiązujących ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a działki te stanowią grunty rolne. Dyrektor stwierdził, że w zakresie pytań dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych orzeczono w odrębnym i ostatecznym postanowieniu Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] r. nr [...]. Dyrektor nie uwzględnił zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego, który udzielając interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie uznał za nieprawidłowe stanowisko skarżącego przedstawione we wniosku, że sprzedaż udziałów w działkach gruntu nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (dalej "podatkiem VAT"). Z uzasadnienia decyzji wynika, że sprzedaż udziałów w działkach gruntu organy udzielające interpretacji potraktowały we wcześniejszych aktach jako dostawę towaru podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT (decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r.). Decyzja ta uchylona została wyrokiem WSA w Ł. z dnia [...] r. sygn. akt [...], ale z innych przyczyn niż podniesione w skardze wniesionej przez skarżącą stronę. Sąd stwierdził we wskazanym wyroku, że sprzedaż udziału we współwłasności nieruchomości nie może być uznana za dostawę towaru. Uchylając kolejną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. oraz poprzedzające ją postanowienie organu I instancji, Sąd w wyroku z dnia [...] r. sygn.. akt [...] stwierdził, że sprzedaż udziału we współwłasności nieruchomości stanowi świadczenie usługi, o której mowa w art.8 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług. Wyrok ten utrzymany został w mocy wyrokiem NSA z dnia [...] r. [...]. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że pozostaje związany wyrokiem WSA z dnia [...] r. Dokonując ponownej oceny stanowiska strony skarżącej zaprezentowanego we wniosku o udzielenie interpretacji Naczelnik Urzędu Skarbowego uznał to stanowisko za nieprawidłowe (postanowienie z dnia [...] r.). W zażaleniu na to postanowienie strona skarżąca podniosła, że dokonanie sprzedaży udziałów w gruncie nie stanowi działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Podkreślono, że skarżący nie jest przedsiębiorcą, nie prowadził zarejestrowanej działalności gospodarczej, a wyprzedaż udziałów w działkach nie ma charakteru czynności powtarzalnej. Skarżący podniósł, że nie działał w charakterze handlowca, nie miał zamiaru wykonywać sprzedaży działek w sposób częstotliwy, a sprzedaży dokonał w związku z koniecznością pozyskania środków na budowę domu Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji nie uwzględniając zażalenia. Decyzja ta została uchylona wyrokiem WSA z dnia [...] r. sygn.. akt [...]. Sąd stwierdził, że organy podatkowe odniosły się tylko do kwestii czy sprzedaż udziałów jest świadczeniem usług i czy podlega opodatkowaniu ze względu na swoją powtarzalność, a nie wypowiedziano się w zakresie kwestii dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych. Wyrok ten stał się prawomocny z dniem [...] r. Wobec powyższego Dyrektor Izby Skarbowej ponownie rozpatrzył zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] r. Odwołując się do oceny prawnej i wytycznych zawartych w treści wyroku WSA z dnia[...]r. sygn.. akt [...] Dyrektor stwierdził, że sprzedaż udziału we współwłasności nieruchomości stanowi świadczenie usługi, o której mowa w art.8 ust.1 ustawy z dnia 11.04.2004 r. o podatku od towarów i usług (j.t. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz.1054 ze zm.; dalej ustawa VAT). Dokonując analizy czy sprzedaż udziałów podlega opodatkowaniu podatkiem Dyrektor wskazał na art.15 ust. 1 i 2 ustawy VAT, z których to przepisów wynika, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Natomiast działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W ocenie Dyrektora okoliczności stanu faktycznego sprawy pozwalają na uznanie, że sprzedając udziały w nieruchomości skarżący występował w charakterze podatnika, angażującego środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, a nie jako osoba wykonująca prawo własności do gruntu. Dyrektor wskazał na wyrok NSA z [...]r. sygn.. akt [...]. Poglądy zaprezentowane w uzasadnieniu tego wyroku dają podstawę zdaniem Dyrektora do stwierdzenia, że uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zabudowy wskazuje na gospodarczy charakter działalności. Dyrektor podkreślił, że uzyskanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji obejmującej budowę 16 domów jednorodzinnych wraz z elementami infrastruktury technicznej w zakresie budowy przyłączy wodociągowych, kanalizacji, świadczy o tym, że działki zostały wyodrębnione z zamiarem sprzedaży udziałów w tych działkach. W decyzji wskazano także, że jeden z udziałów zbyto zaledwie w 6 miesięcy od zakupu nieruchomości, a kolejno udziały zbyto w niewielkich odstępach czasu na rzecz więcej niż jednego podmiotu, co przesądza o istnieniu po stronie zbywcy zamiaru przeprowadzenia transakcji w sposób częstotliwy. Podejmowane przez skarżącego działania (nabycie w celu zbycia i osiągnięcia zysku na sfinansowanie budowy domu lub zakup działki jak i podział nieruchomości) wskazują , że sprzedaż udziałów w nieruchomości to czynności stanowiące działalność gospodarczą. Organ odwoławczy podniósł także, że dla statusu podatnika podatku VAT nie ma znaczenia fakt rejestracji działalności gospodarczej. Zważywszy na związanie oceną prawną zawartą we wskazanych wyżej prawomocnych wyrokach (art.153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zmianami dalej "p.p.s.a."), że sprzedaż udziałów we współwłasności nieruchomości stanowi świadczenie usługi a nie dostawy, Dyrektor uznał że zwolnienia wymienione w art.43 ustawy VAT nie mają zastosowania do świadczeń usług bowiem dotyczą dostawy towarów. W skardze na powyższą decyzję skarżący wniósł o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania zarzucając naruszenie art.43 ust.1 pkt.9 ustawy VAT przez przyjęcie, że do sprzedanych działek nie stosuje się zwolnienia uregulowanego w tym przepisie, art.15 ust.1 i 2 tej ustawy przez przyjęcie, że czynności polegające na sprzedaży działek należy kwalifikować jako działalność gospodarczą, art.14a – 14e O.p. przez wyjście poza stan faktyczny podany we wniosku i dokonywanie własnych ustaleń w sprawie, pomimo że przepisy te nie przewidują prowadzenia przez organ postępowania dowodowego, oraz art.153 i 170 O.p. poprzez niezastosowanie się do prawomocnych wyroków zapadłych w tej sprawie oceniających, że sprzedaż udziału we współwłasności nieruchomości nie może być uznana za dostawę towaru. Skarżący wywodzi, że zgodnie z ewidencją działki, w których udziały sprzedał to grunty rolne podlegające zwolnieniu z podatku VAT na mocy art.43 ust.1 pkt.9 ustawy VAT. Podnosi, że nawet gdyby uznać przedmiotowe grunty za grunty przeznaczone pod zabudowę, to sprzedaż udziałów w tych gruntach nie mogła być uznana za działalność gospodarczą, o której mowa w art.15 ustawy VAT. Zdaniem skarżącego nie ma podstaw do uznania, że nabył nieruchomość z zamiarem jej odsprzedaży, podejmując działania jak handlowiec. Sprzedaż kilku wydzielonych działek z własnego majątku nie spełnia też przesłanki "częstotliwości". W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zaprezentowane w zaskarżonej interpretacji. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do przepisów O.p. (aktualnie art.14c § 1 O.p. j.t. Dz.U. z 2012 r. poz.749), interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. W postępowaniu interpretacyjnym nie prowadzi się żadnego postępowania dowodowego, przyjmując - dla potrzeb wydania interpretacji - stan faktyczny przedstawiony przez wnioskodawcę. W analizowanej sprawie wnioskodawca dołączył do wniosku z własnej inicjatywy, a nie na żądanie organu udzielającego interpretacji, akty notarialne. Treść wniosku zawierała dane dotyczące stanu faktycznego, istotne dla potrzeb interpretacji. Dane te to fakt zakupu udziału we współwłasności nieruchomości, podziału tych nieruchomości na działki gruntu o charakterze rolnym w liczbie 16 i sprzedaży udziałów w tych nieruchomościach przez wnioskodawcę. We wniosku nie wskazano, że zgodnie z decyzją Burmistrza Miasta O. z dnia [...] r. o ustaleniu warunków zabudowy dla nieruchomości [...],[...],[...]i [...] określono sposób zabudowy i warunki zagospodarowania terenu dla inwestycji obejmującej budowę 16 domów jednorodzinnych wraz z elementami infrastruktury technicznej w zakresie przyłączy wodociągowych i kanalizacji. Uwzględnienie tej informacji w stanie faktycznym podlegającym ocenie dla potrzeb udzielenia interpretacji, nie oznacza prowadzenia przez organ udzielający interpretacji, postępowania skutkującego dokonaniem własnych ustaleń, skoro informacja ta wynika z aktów notarialnych załączonych do wniosku przez wnioskodawcę, a więc stanowiących część wniosku i obrazujących stan faktyczny sprawy. Niezasadny jest w tej sytuacji zarzut naruszenia art.14a – 14e O.p. poprzez wyjście poza stan faktyczny przedstawiony we wniosku i dokonywanie własnych ustaleń. Nieuzasadniony jest także zarzut naruszenia art.153 i 170 p.p.s.a. Wbrew podnoszonym w skardze zarzutom organ interpretacyjny uwzględnił zaprezentowaną w wydanych w tej sprawie wyrokach WSA w Ł. ocenę prawną co do uznania sprzedaży udziału we współwłasności nieruchomości za usługę stosownie do art.8 ust.1 ustawy VAT. Podnieść tu jednak należy, że zgodnie z uchwałą NSA w składzie siedmiu sędziów z dnia 24.10.2011 r. sygn. akt I FPS 2/11 (publ. ONSA i WSA z 2012 r. nr 1, poz.4), sprzedaż udziału w prawie użytkowania wieczystego gruntu oraz udziału we współwłasności budynków stanowi dostawę towarów w rozumieniu art.7 ust.1 ustawy VAT w zw. z art.2 pkt.6 tej ustawy. Uchwała ta znajduje zastosowanie w stanie faktycznym tej sprawy, dotyczącym sprzedaży udziału we współwłasności nieruchomości. Jak wynika z uzasadnienia uchwały, przy rozstrzyganiu czy dana czynność jest dostawą towarów czy też usługą należy w pierwszym rzędzie badać gospodarczy charakter takiej czynności opisany w art. 7 ust.1 ustawy VAT, to jest ustalać czy dochodzi do odpłatnego przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W przypadku sprzedaży udziału we współwłasności nieruchomości takie przeniesienie prawa występuje. Jak wynika z art.195 Kodeksu cywilnego współwłasność stanowi rodzaj własności, który charakteryzuje się tym, że jedno i to samo prawo własności tej samej rzeczy (w tym przypadku nieruchomości) przysługuje więcej niż jednej osobie. Każdemu ze współuprawnionych przysługuje to samo prawo, a zakres tego prawa może się jedynie różnić sposobem jego podziału tzn. wielkością udziału. Zatem sprzedaż udziału we współwłasności nieruchomości prowadzi do przeniesienia na nabywcę tego udziału prawa do rozporządzania nieruchomością jak właściciel, co oznacza przyjęcie na gruncie ustawy VAT, że sprzedaż udziału we współwłasności nieruchomości stanowi dostawę towarów. Na mocy przepisu art. 269 § 1 p.p.s.a. stanowisko zajęte w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego wiąże pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych (np. wyrok NSA z 23.09.2010 r. II FSK 1141/09, LEX nr 745509, wyrok NSA z 7.06.2011 r. II FSK 29/10, LEX nr 1098660). Respektując pogląd wyrażony w uchwale Sąd rozpoznający sprawę stwierdza, że przedmiotem interpretacji jest ocena stanowiska wnioskodawcy co do obowiązku zapłaty podatku VAT od sprzedaży udziału we współwłasności nieruchomości w przedstawionym w tej sprawie stanie faktycznym. Istotne jest tu więc ustalenie, czy w odniesieniu do czynności sprzedaży udziału skarżący występował w charakterze podatnika, tj. jako osoba angażująca środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, czy jako osoba wykonująca prawo własności w stosunku do tego gruntu. Ustalenie, że skarżący występował w charakterze podatnika rodzi obowiązek zapłaty podatku zarówno w przypadku odpłatnej dostawy towarów jak i odpłatnego świadczenia usług (art.5 ust.1 pkt.1 ustawy VAT). Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą. Nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego (prywatnego), który nie został nabyty w celach odsprzedaży (w celach handlowych), lecz spożytkowania w celach prywatnych. Liczba i zakres transakcji sprzedaży gruntów nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem opodatkowania, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. W świetle dotychczas przedstawionych uwag trzeba przyjąć, że istotna jest ocena, czy z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że skarżący w celu dokonania spornej sprzedaży gruntów podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkowałoby koniecznością uznania go za podmiot prowadzący "działalność gospodarczą" w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika VAT, czy też sprzedaż ta nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Podjęcie, np. takich czynności jak uzbrojenie terenu czy wydzielenie dróg wewnętrznych stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną, Na taki rodzaj działalności wskazywać mogą także takie działania jak uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy) (np. wyrok NSA z 19.04.2012 r. I FSK 1118/11, wyrok NSA z 22.02.2012 r I FSK 1909/11; publik.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Przenosząc te rozważania na grunt analizowanej sprawy stwierdzić należy, że działania podjęte w krótkim terminie liczonym od daty zakupu udziału w nieruchomości w celu podziału nieruchomości oraz uzyskania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji obejmującej budowę 16 domów jednorodzinnych wraz z elementami infrastruktury technicznej w zakresie budowy przyłączy wodociągowych, kanalizacji, świadczą o tym, że działki zostały wyodrębnione z zamiarem sprzedaży udziałów w tych działkach. W tej sytuacji dokonana przez organ udzielający interpretacji ocena prawna nie narusza art.15 ust.1 i 2ustawy VAT. Charakter dokonanej czynności (dostawa towarów czy świadczenie usług) ma znaczenie dla możliwości stosowania zwolnień od podatku wymienionych w art.43 VAT dotyczącym dostawy. Przyjmując, że dla oceny stanowiska skarżącego co do zwolnienia od podatku określonego w art.43 ust.1 pkt.9 w zaskarżonej decyzji wadliwie określono charakter prawny dokonanych przez skarżącego czynności sprzedaży udziału we współwłasności Sąd stwierdza, że nie ma to wpływu na kierunek oceny stanowiska wnioskodawcy. Ze stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę wynika, że dla nieruchomości wydana została decyzja o warunkach zabudowy. Zwolnienie uregulowane w art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u. przysługuje wyłącznie względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane czy też pod zabudowę. Oznacza to, że ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym lub działek rekreacyjnych (np. wyrok NSA z 28.10.2011 I FSK 1628/10, LEX Nr 1069296). Zwolnienie nie przysługuje zatem w odniesieniu do nieruchomości gruntowej, dla której ustalono warunki zabudowy. Zważywszy na przebieg postępowania w tej sprawie oraz prawidłową ocenę stanowiska wnioskodawcy mimo wadliwie przyjętego charakteru prawnego czynności sprzedaży udziału we współwłasności, Sąd nie stwierdza naruszenia art.43 ust.1 pkt.9 ustawy VAT poprzez przyjęcie, że w analizowanym przypadku wskazanego w tym przepisie zwolnienia nie stosuje się. Brak bowiem podstaw do zaprezentowania oceny, że w tym stanie faktycznym skarżący mógłby z tego zwolnienia skorzystać. Wobec powyższego Skargę oddalono na podstawie art.151 p.p.s.a. pc