III SA/Wr 616/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia WSA Marcin Miemiec, Sędzia NSA Bogumiła Kalinowska, Józef Kremis (sprawozdawca), , Protokolant Halina Rosłan, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 13 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z o.o. w O. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z dnia 20 lipca 2011 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 266/11 oddala skargę. W piśmie z dnia [...] czerwca 2011 r. (wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu [...] października 2011 r.) "A" Spółka z o.o., z siedzibą w O., zawarła wniosek o "wznowienie postępowania, ponieważ zawiadomienie o rozprawie końcowej nie zostało doręczone Spółce. Zawiadomienie odebrała osoba, która nie jest członkiem władz ani pełnomocnikiem Spółki, nie jest pracownikiem Spółki ani nie jest "domownikiem" Spółki, natomiast ma sprzeczne ze Spółką interesy ekonomiczne. Płatność za 2009 r. do przedmiotowych gruntów może przysługiwać wyłącznie Spółce, albo wyłącznie osobie, która odebrała przesyłkę Sądu z zawiadomieniem o terminie rozprawy." Po wezwaniu Sądu do skonkretyzowania przesłanek, na podstawie których strona skarżąca żąda wznowienia postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...] lipca 2011 r. (III SA/Wr 266/11), oddalającym skargę spółki na decyzję Dyrektora Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] marca 2011 r. (nr [...]) w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego, strona skarżąca wskazała na: 1) art. 271 pkt 2 p.p.s.a (a nie ust. 2, bo takiego nie ma) – spółka nie była należycie reprezentowana na rozprawie w dniu [...] lipca 2011 r. i wskutek tego naruszenia prawa została pozbawiona możności działania na tej rozprawie i po niej; 2) art. 273 § 2 p.p.s.a. ("może być również") – z powodu późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W odpowiedzi na wniosek spółki pełnomocnik Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. wniósł o oddalenie skargi, wskazując na niewystąpienie po stronie spółki niewłaściwej reprezentacji tego podmiotu. W sprawie o sygnaturze akt III SA/ 266/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r., odrzucił wniosek spółki o przywróceniu terminu do złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku. Spółka wiedziała zatem o prowadzonym postępowaniu i wydanym wyroku. Nie wystąpiła także żadna z przesłanek ujętych w art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga spółki o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Wojewódzkiego we Wrocławiu z dnia [...] lipca 2011 r. (III SA/Wr 266/11) nie ma uzasadnionych podstaw, albowiem podmiot ten był nie tylko należycie reprezentowany w postępowaniu sądowym, ale również nie doszło w tym postępowaniu do naruszenia prawa pozbawiającego spółkę możności działania (art. 271 p.p.s.a.). Wbrew powoływaniu się strony skarżącej na art. 273 § 2 u.p.p.s.a., spółka nie wykazała późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Należy przede wszystkim zauważyć, że z akt sądowych zarówno w postępowaniu w sprawie o sygnaturze III SA/Wr 266/Wr, jak i w sprawie w wznowienia tegoż postępowania, jednoznacznie wynika, że każde wysyłane przez Sąd zawiadomienie czy też pismo (a więc także pismo informujące o terminie rozprawy) było kierowane na adres siedziby spółki wskazany w Krajowym Rejestrze Sądowym (nr KRS [...],[...] O., ul. [...]), każdorazowo zaś odbierała je B. G.. W aktach obu spraw nie ma bowiem żadnego zawiadomienia czy też pisma kierowanego do spółki, którego doręczenie byłoby potwierdzone przez inną osobę niż B. G. Akta sprawy o sygnaturze III SA/Wr 266/11 wskazują, że: 1. wezwanie spółki do uiszczenia wpisu odebrała B. G. [...] czerwca 2011 r. (k. 11); 2. zawiadomienie o rozprawie odebrała B. G. [...] czerwca 2011 r. (k. 20); 3. wezwanie o opłatę kancelaryjną za odpis wyroku odebrała B. G. [...] listopada 2011 r. (k. 44); 4. przesłany spółce wyrok (sentencję) odebrała K. G. [...] listopada 2011 r. (k. 57). Z akt rozpoznawanej sprawy (III SA/Wr 616/11) wynika, że: 1. wezwanie o wpis sądowy odebrała B. G. [...] listopada 2011 r. (k. 6); 2. zawiadomienie o rozprawie odebrała B. G. [...] sierpnia 2012 r. (k.16); 3. kolejne zawiadomienie o rozprawie odebrała B. G. [...] listopada 2012 r. (k. 44). Dla oceny żądania strony nie jest obojętne, że "A" spółka z o.o. jest w istocie spółką rodzinną, gdyż jej wspólnikami są wyłącznie dwie osoby, będące jednocześnie członkami zarządu tej osoby prawnej: T. G. – pełniący funkcję prezesa zarządu, i K. G. – będąca członkiem zarządu, córka T. G. Korespondencję urzędową kierowaną na adres siedziby spółki odbierała natomiast każdorazowo B. G. – małżonka T. G. i matka K. G. (co jest zrozumiałe w sytuacji działalności spółki rodzinnej, gdy żona prezesa zarządu i matka członkini zarządu przyjmuje pisma w siedzibie spółki). W sytuacji gdy wszystkie pisma kierowane przez Sąd do spółki "A" odbierane są przez B. G. (czynną w siedzibie spółki – bo każdorazowo doręczyciel zastawał ją w dniach doręczeń, a więc co najmniej w siedmiu przypadkach wynikających z akt sądowych, co wskazuje, że działanie B. G. nie było incydentalne), spółka zaś – ani przez prezesa zarządu, ani przez członka zarządu – nie zgłaszała jakichkolwiek zastrzeżeń co do takiej praktyki przez okres (co najmniej) od czerwca 2011 r. do listopada 2012 r. (a więc przez niemal półtora roku) i nagle w zbiorze doręczeń sięga do daty [...] czerwca 2011 r. (zawiadomienie o rozprawie w sprawie merytorycznej odebrane i podpisane przez B. G.), by usiłować wzruszyć prawidłowość, poprawność właśnie tego doręczenia (też przecież podpisanego przez B. G.), wywodząc, że (akurat tego dnia – [...] czerwca 2011 r.) nie była to osoba uprawniona przez spółkę do odbioru kierowanych do niej przesyłek, nie wykazując przy tym, by B. G. w terminie przed [...] czerwca 2011 r. i po tej dacie nie miała takiego uprawnienia (czyli w całym okresie działania B. G., bo w sześciu przypadkach na jeden – z [...] czerwca 2011 r. – jej działania były akceptowane przez spółkę, co spotykało się z odzewem tego podmiotu na wezwania i zawiadomienia), to nie sposób takich wywodów i twierdzeń uznać za wiarygodne, które mogłyby stanowić podstawę do wznowienia postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem WSA (III SA/Wr 266/11). W takiej sytuacji, gdy zawiadomienie spółki o rozprawie odebrała B. G. (podpis na zwrotnym poświadczeniu odbioru), czyniąc tak wcześniej i później (łącznie siedem razy, a więc nie było to przypadek incydentalny) bez jakiegokolwiek, choćby nawet zasygnalizowanego sprzeciwu ze strony organów reprezentujących spółkę, nie można ani nadawcy przesyłek (Sądowi), ani doręczycielowi czynić zarzutu niezawiadomienia spółki bo rozprawie i wywodzenia z tego dalszych skutków, w szczególności w zakresie wznowienia postępowania sądowego przed WSA. W orzecznictwie trafnie stwierdzono, że nie do przyjęcia jest nałożenie na organ doręczający obowiązku sprawdzania "za każdym razem", czy kwitujący odbiór przesyłki posiada formalne upoważnienie do obioru pism. Zapewnienie prawidłowego funkcjonowania jednostek, o których mowa w art. 67 § 2 p.p.s.a., nakłada na kierujących nimi obowiązek podjęcia takich działań organizacyjnych, ażeby wykluczyć możliwość odbioru przesyłek przez osoby nieuprawnione (post. NSA z dnia 10 maja 1995 r., V SA 1692/94; post. NSA z dnia 7 lipca 2011 r., I OZ 474/11; post. NSA z dnia 20 grudnia 2011 r., II GSK 2325/11). To zaś oznacza, że ewentualne uchybienia w działaniu osób funkcjonujących w siedzibie spółki "A" obciążają adresata, a tym samym nie mają wpływu na skuteczność doręczenia. Niezależnie od wywodów dotyczących przesłanek ujętych w art. 271 pkt 2 p.p.s.a., należy zauważyć, że spółka nie wykazała, z jakich to – później wykrytych, a mogących mieć wpływ na wynik sprawy – okoliczności faktycznych lub środków dowodowych (które mogłyby mieć na wynik sprawy) nie mogła skorzystać strona w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 p.p.s.a.). Z tych względów – stosownie do dyspozycji art. 151 p.p.s.a. – należało orzec jak w sentencji wyroku.