II SA/Rz 875/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik Sędziowie NSA Maria Piórkowska /spr./ NSA Stanisław Śliwa Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi T. C. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie zaliczenia do wysługi lat okresu pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję – rozkaz personalny nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r. wydaną przez Komendanta Powiatowego Policji. II SA/Rz 875/12 U Z A S A D N I E N I E Komendant Wojewódzki Policji (zwany także PKWP) decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. oraz § 4 ust. 1 pkt 5 i § 5 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego /Dz.U. Nr 152, poz. 1732 ze zm.- zwanego dalej rozporządzeniem/, po rozpatrzeniu odwołania T.C. uchylił decyzję - rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w N. nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r. w części określającej, że nabycie prawa do wzrostu uposażenia z uwzględnieniem nowego wymiaru wysługi lat następuje od 1 grudnia 2010 r. i określił, że prawo to powstaje od dnia 29 listopada 2010 r., w pozostałym zakresie utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Z uzasadnienia i akt administracyjnych wynika, że w dniu [...] listopada 2010 r. T.C. zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w N. z raportem o wliczenie okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym dziadka J. C. od 10 marca 1994 r. do 28 grudnia 1997 r. oraz ojca J.C. od 29 grudnia 1997 r. do 31 maja 1999 r., do wysługi lat, uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego oraz nagrody jubileuszowej. Komendant Powiatowy Policji w N. rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. odmówił zaliczenia okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców w charakterze domownika do łącznej wysługi lat ustalanej dla celów uposażeniowych nagrody jubileuszowej. Po rozpoznaniu odwołania od tej decyzji, Komendant Wojewódzki Policji decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. [...] uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ wskazał, że sprawa wliczenia bądź odmowy wliczenia okresu pracy policjanta w gospodarstwie rolnym przed przyjęciem do służby nie jest samodzielną sprawą administracyjną. Jest ona elementem postępowania w przedmiocie określenia terminu nabycia prawa do wzrostu uposażenia i nie powinna być więc rozstrzygnięta decyzją. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Komendant Powiatowy Policji w N. pismem z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] odmówił T.C. zaliczenia okresu wskazanego w raporcie z dnia [...] listopada 2010 r. do wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego. W uzasadnieniu stwierdził, że brak podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników jest negatywną przesłanką do zaliczenia okresu pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym w charakterze domownika. Odwołanie od tej decyzji (pisma) złożył T.C. Po jego rozpoznaniu w piśmie z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...]Komendant Wojewódzki Policji stwierdził, że w jego ocenie Komendant Powiatowy Policji w N. właściwie rozpatrzył raport T. C. z dnia [...] listopada 2010 r. i właściwie odmówił zaliczenia do wysługi lat okresu pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym. Podał, że T.C. nie posiada zaświadczenia potwierdzającego opłacanie składek na ubezpieczenie społeczne w okresie od 10 marca 1994 r. do 31 maja 1999 r. Brak zaświadczenia o odprowadzaniu składek na ubezpieczenie społeczne jest negatywną przesłanką do zaliczenia pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym w charakterze domownika. Skargę na powyższe pismo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożył T.C. Była ona przedmiotem sprawy zawisłej przed tut. Sądem pod sygn. II SA/Rz 584/11, w której postanowieniem z dnia 14 października 2011 r. została prawomocnie odrzucona z uwagi na przekroczenie terminu do jego zaskarżenia. Jednakże z uwagi na fakt, że skarżący w piśmie PKWP z dnia [...] kwietnia 2011 r. nie został pouczony o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, Sąd postanowieniem z dnia 9 listopada 2011 r. na jego wniosek przywrócił mu termin do złożenia skargi. Następnie skarga została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Rz 1082/11. Po jej rozpoznaniu wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 1082/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił zaskarżoną decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Rzeszowie z dnia [...] kwietnia 2011 r. oraz poprzedzającą ja decyzję Komendanta Powiatowego Policji w N. z dnia [...] lutego 2011 r. W uzasadnieniu Sąd wyraził pogląd, że w aktualnym stanie prawnym nie budzi wątpliwości, że sprawa wliczenia policjantowi okresu pracy w gospodarstwie rolnym, sprzed przyjęcia do służby w Policji, do okresu wysługi lat jest sprawą administracyjną, która powinna być rozstrzygnięta przez organy decyzją. Należy więc do spraw określonych w art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.) tj. spraw załatwianych decyzją (rozkazem personalnym), a okresy zaliczone do wysługi lat określa § 4 rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r. W ocenie Sądu pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] kwietnia 2011 r. spełniało minimum pozwalające je uznać za decyzję administracyjną. Sąd wskazał, że z przedstawionych akt administracyjnych wynikało, że skarżący został przyjęty do służby w Policji rozkazem personalnym Nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w N. z dnia [...] listopada 2000 r. W decyzji tej ustalono łączną wysługę lat pracy w Policji dla celów uposażenia i nagrody jubileuszowej na dzień 20.11.2000 r. na 1 rok 5 miesięcy i 6 dni. Powołując się na art. 101 ustawy o Policji podał, że wysokość uposażenia zasadniczego policjanta jest uzależniona od grupy zaszeregowania jego stanowiska służbowego oraz od posiadanej wysługi lat. Na podstawie tego przepisu Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wydał rozporządzenie z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego. Na mocy § 4 ust. 1 pkt 5 tego rozporządzenia, do wysługi lat uwzględnianej przy ustalania wzrostu uposażenia zasadniczego zalicza się inne okresy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów podlegają wliczeniu do okresu pracy lub służby, od którego zależą uprawnienia pracownicze lub wynikające ze stosunku służbowego. Problematykę wliczania okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu reguluje natomiast także ustawa z dnia 20 lipca 1990 r. o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy /Dz.U. Nr 54, poz. 310/, która pozwala zaliczyć okresy pracy w gospodarstwie rolnym pod warunkiem spełniania kryterium domownika. Na mocy bowiem art. 1 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, ilekroć przepisy prawa lub postanowienia układu zbiorowego pracy albo porozumienia w sprawie zakładowego systemu wynagradzania przewidują wliczanie do stażu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownika wynikające ze stosunku pracy, okresów zatrudnienia w innych zakładach pracy, do stażu tego wlicza się pracownikowi także przypadające po dniu 31 grudnia 1982 r. okresy pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym w charakterze domownika w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin. Sąd podkreślił, że w okresie, którego zaliczenia do stażu pracy domaga się skarżący, kwestie powyższe regulowała ustawa z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników /Dz.U. z 2008 r. Nr 50, poz. 291 ze zm. – zwana dalej "u.u.s.r."/. W okolicznościach sprawy istotę sporu stanowi wykładnia pojęcia "domownik" zawarta w/w ustawie. Sąd zauważył, że organy stanęły na stanowisku, że wykładania literalna przepisu art. 6 pkt 2 ustawy u.u.s.r. nie jest wystarczająca. Stąd też, zdaniem Komendanta, należy przy interpretacji tej normy prawnej wziąć pod uwagę również zapisy art. 7 ust. 1 pkt 2 i art. 16 ust. 1 pkt 1 i 2 wskazanej ustawy. Powoduje to uznanie, że "domownikiem" w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników jest osoba spełniająca wymogi określone w art. 6 pkt 2 tej ustawy, a ponadto podlegająca jako domownik obowiązkowi ubezpieczenia, za którą były opłacane składki na ubezpieczenie społeczne rolników. W ocenie Sądu takie stanowisko nie znajdowało oparcia w obowiązujących przepisach. Po pierwsze zauważył, że żaden z organów nie dokonał oceny przedstawionych przez T.C. dokumentów (protokołów zeznań świadków) mających dowodzić jego pracy w gospodarstwie rolnym we wskazanym w raporcie okresie jako domownika w rozumieniu art. 6 pkt 2 u.u.s.r. Po drugie wskazał na definicję terminu "domownik" zawartą w art. 6 pkt 2 u.u.s.r. i podkreślił, że analiza tych przepisów prowadzi do wniosku, że aby skarżącemu funkcjonariuszowi Policji zaliczyć do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego wnioskowany przez niego okres pracy w gospodarstwie rolnym rodziców, należało ustalić, czy w podanym okresie wnioskodawca posiadał ukończone 16 lat, pozostawał z rolnikiem w gospodarstwie domowym lub zamieszkiwał na terenie jego gospodarstwa rolnego albo w bliskim sąsiedztwie oraz stale pracował w tym gospodarstwie, nie będąc przy tym związany z rolnikiem stosunkiem pracy. Innych przesłanek, niż zostały powyżej wymienione, skarżący spełniać nie musi, bowiem nie wymienia ich zarówno przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 1990 r. o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy, jak i przepis art. 6 pkt 2 ustawy u.u.s.r., definiujący pojęcie "domownika". Za niezasadny Sąd uznał wyrażony przez organy Policji pogląd, że aby uznać osobę pracującą w gospodarstwie rolnym za domownika w rozumieniu ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, osoba taka musi legitymować się opłaceniem składek na ubezpieczenie wypadkowe, chorobowe i macierzyńskie, o którym mowa w art. 7 tej ustawy. Gdyby taki warunek był niezbędny dla posiadania statusu domownika, ustawodawca zawarłby dodatkową przesłankę w samej definicji, bądź też uczyniłby stosowne odesłanie także do innego przepisu ustawowego. Sąd podkreślił, że brak opłaty składek na ubezpieczenie społeczne rolników nie powoduje utraty statusu rolnika, czy też domownika, bowiem nie przewiduje tego jakikolwiek przepis ustawy, lecz ma to jedynie wpływ na nabycie uprawnień do świadczeń, o których mowa w art. 9 tej ustawy. Końcowo Sąd wskazał, że ponownie rozpoznając wniosek skarżącego o zaliczenie pracy w gospodarstwie rolnym dziadka i ojca we wskazanym przez skarżącego okresie organ powinien wziąć pod uwagę ocenę prawną wyrażoną w uzasadnieniu wyroku i rozważyć zastosowanie regulacji zawartej w § 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r. oraz art. 6 pkt 2 u.u.s.r. Ponownie rozpoznając sprawę Komendant Powiatowy Policji w N. decyzją (rozkazem personalnym) z dnia [...] maja 2012 r., [...] postanowił zaliczyć T. C. do wysługi lat okresy pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym dziadka i rodziców w charakterze domownika w okresie od 10 marca 1994 r. do 31 maja 1999 r. Na skutek złożonego przez T.C. odwołania decyzją ta została przez Komendanta Wojewódzkiego Policji decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] uchylona a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ odwoławczy wytknął, że rozpoznając sprawę pominięto w zupełności ocenę prawną wyrażoną w prawomocnym wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 26 stycznia 2012 r. W dalszej kolejności Komendant Powiatowy Policji w N. decyzją – rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r. postanowił: 1/ zmienić sierż. szt. T.C. wysługę lat uwzględnianą przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego, poprzez dodanie do tej wysługi, ustalonej na dzień przyjęcia do służby w Policji tj. [...] listopada 2000 r., nieudokumentowanego dotychczas okresu pracy w gospodarstwach rolnych dziadka J.C. od 10 marca 1994 r. do 28 grudnia 1997 r. i ojca J.C. od 29 grudnia 1997 r. do 31 maja 1999 r., w wymiarze 5 lat, 2 miesięcy i 22 dni, co spowodowało wzrost łącznej wysługi lat na dzień przyjęcia do służby do 6 lat, 7 miesięcy i 28 dni, a na dzień złożenia wniosku (29 listopada 2010 r. ) do 16 lat, 8 miesięcy i 8 dni. 2/ określił procentowy wskaźnik wzrostu uposażenia na 16 % i ustalił, że prawo do wzrostu uposażenia z uwzględnieniem ww. okresu wysługi powstało od dnia 1 grudnia 2010 r. W uzasadnieniu organ stwierdził, że wnioskodawca spełnił wszystkie przesłanki umożliwiające zaliczenie pracy w gospodarstwie rolnym do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego, określone w art. 6 pkt 2 u.u.s.r. Wskazując na okresy zatrudnienia zaliczone do wysługi lat organ podał, że T.C. przysługuje wzrost uposażenia w wysokości 16%. Natomiast stosownie do art. 105 ust. 2 i art. 106 ust. 1 ustawy o Policji roszczenie o wypłatę zwiększonego uposażenia stało się wymagalne w dniu 1 grudnia 2010 r. Odwołanie od tej decyzji złożył T.C. wnosząc o jej uchylenie. Zarzucił błędna interpretację art. 106 ustawy o Policji, bowiem prawo do wzrostu uposażenia z tytułu wysługi lat w pracy w gospodarstwie rolnym stało się wymagalne z dniem 29 listopada 2010 r., zgodnie z dyspozycją art. 107 ustawy o Policji. Uznając, że odwołanie zasługuje na uwzględnienie w zakresie w jakim kwestionuje początkową datę nabycia prawa do wzrostu uposażenia z uwzględnieniem nowego wymiaru wysługi lat, Komendant Wojewódzki Policji decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...], uchylił decyzję organu I instancji w części określającej, że nabycie prawa do wzrostu uposażenia z uwzględnieniem nowego wymiaru wysługi lat następuje od 1 grudnia 2010 r. i określił, że prawo to powstaje od dnia 29 listopada 2010 r., w pozostałym zakresie utrzymał decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał, że zaskarżona decyzja w części w jakiej uwzględnia w okresie wysługi lat dodatkowy, dotychczas nieudokumentowany okres pracy w gospodarstwach rolnych i ustala łączny wymiar wysługi lat i wskaźnik procentowy wzrostu uposażenia na 16 %, jest prawidłowa. Natomiast za nieprawidłowe i wewnętrznie sprzeczne organ uznał rozstrzygnięcie w zakresie określenia terminu nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat. Podał, że rozstrzygniecie to sformułowano w oparciu o § 5 ust. 4 rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r. Organ zauważył, że kluczowe znaczenie w zakresie dotyczącym terminu nabycia prawa do wzrostu uposażenia z uwzględnieniem wysługi lat, ma funkcja przypisywana postępowaniu prowadzonemu w oparciu o art. § 5 ust. 3 rozporządzenia z 6 grudnia 2001 r. Postępowanie to opiera się na zasadzie oficjalności. To funkcjonariusz policji ubiegający się o ustalenie wysługi lat obowiązany jest przedstawić w komórce kadrowej organu dokumenty, stanowiące dowody legitymowania się okresami wysługi - § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia. Jeżeli takimi dokumentami nie dysponował podczas przyjmowania do służby wówczas może, po ich uzyskaniu, ubiegać się o zmianę wysługi poprzez doliczenie do niej dotychczas nieudokumentowanych przez siebie okresów - § 5 ust. 3 rozporządzenia z 6 grudnia 2001 r. Korzystanie z prawa do wzrostu uposażenia może nastąpić od dnia, w którym funkcjonariusz skutecznie wykazał, że posiada wymagane prawem okresy zaliczane do wysługi lat. Udowodnienie okresów wysługi lat stanowi okoliczność uzasadniającą zmianę wysokości wypłacanego uposażenia, w rozumieniu art. 106 ust. 1 ustawy o Policji. PKWP wskazał, że w przedmiotowej sprawie wniosek wraz z niezbędnymi dokumentami został przez T.C. złożony w dniu [...] listopada 2010 r., zatem z tym dniem nabył on prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego. Data ta stanowi początkowy termin korzystania z uprawnienia do wzrostu uposażenia, wymagany przez § 5 ust. 4 rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r. Zdaniem organu tak rozumiany wzrost uposażenia stanowi jego zmianę w rozumieniu art. 106 ust. 2 ustawy o Policji. Organ zauważył, że nie nastąpiło przy tym przedawnienie zakreślone terminem trzyletnim określonym w art. 107 ust. 1 ustawy. Niezgadzając się z powyższą decyzją T.C. zaskarżył ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie i wniósł o jej uchylenie w całości oraz uchylenie poprzedzających ją wcześniejszych decyzji. Zawnioskował również o uwzględnienie wysługi lat w gospodarstwie rolnym na dzień wstąpienia do Policji z uwzględnieniem dyspozycji art. 107 ustawy o Policji. W skardze zarzucił, że pobawiony został prawa do nabycia wzrostu uposażenia z tytułu pracy w gospodarstwie rolnym na dzień przyjęcia do Policji tj. [...] listopada 2000 r. Zarzucił również błędną interpretację art. 106 ustawy o Policji, bez uwzględnienia dyspozycji art. 107 ust. 1 tej ustawy. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U., Nr 153, poz. 1269 ze zm./ sąd administracyjny kontroluje zaskarżone decyzje, postanowienia i akty lub czynności zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w zakresie ich legalności, rozumianej jako zgodność tych aktów w powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, zaś na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270/ nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga podlega uwzględnieniu z przyczyn w niej wywiedzionych. Przedmiotem skargi jest decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] sierpnia 2012 r. utrzymująca w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w N. z dnia [...] lipca 2012 r. w zakresie zaliczenia do okresu zatrudnienia skarżącego pracy w gospodarstwie rolnym oraz reformująca nabycie tego uprawnienia z dniem 29 listopada 2010 r. W tym miejscu naprowadzić należy, że zaskarżone decyzje zapadły w wyniku wykonania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 1082/11, uchylającego zaskarżone decyzje odmawiające zaliczenia pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do okresu służby. W uzasadnieniu w/w wyroku Sąd wskazał między innymi, że w rozdziale 2 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego /Dz. U., Nr 152, poz. 1732 ze zm./ uregulowano kwestie dotyczące okresów zaliczanych do wysługi lat oraz tryb postępowania w tych sprawach. Z przepisów dotyczących trybu postępowania wynika, że policjant obowiązany jest złożyć w komórce organizacyjnej jednostki Policji, właściwej do spraw kadr, dokumenty potwierdzające okresy zaliczane do wysługi lat, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt. 2 - 5 Rozporządzenia - § 5 ust. 1 Rozporządzenia. Wysługę lat oraz poszczególne jej okresy składowe ustala się na dzień przyjęcia policjanta do służby, chyba że z przepisów odrębnych wynika inny termin zaliczenia danego okresu /§ 5 ust. 2/. Jak stanowi przepis § 5 ust. 4 Rozporządzenia , termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat oraz procentowa jego wysokość określa się w decyzji ustalającej lub zmieniającej wysługę lat w trybie określonym w ust 2 i 3 z uwzględnieniem przepisów o przedawnieniu. Powyższe oznacza, że policjanci przyjmowani do służby pod rządami przepisów tego Rozporządzenia mają ustalane okresy zaliczane do wysługi lat w Policji. Przepis § 5 ust. 2 Rozporządzenia znajduje odpowiednie zastosowanie w przypadku zmiany wysługi lat w związku z zaliczeniem policjantowi dotychczas nieudokumentowanych okresów, o których mowa w ust. 1 /§ 5 ust. 3/. To z kolei oznacza, że policjant który nie dysponował przy przyjęciu do służby odpowiednimi dokumentami dotyczącymi okresów zaliczanych do wysługi lat w Policji, to po ich dostarczeniu możliwa jest zmiana ustaleń w tym zakresie i zaliczenie mu dalszych udokumentowanych okresów. Odbywa się to w drodze decyzji ustalającej lub zmieniającej wysługę lat w trybie określonym w § 5 ust. 2 i 3 Rozporządzenia, która określa termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat oraz procentową jego wysokość z uwzględnieniem przepisów o przedawnieniu, przy czym dalszy wzrost uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat w Policji nie wymaga wydania odrębnej decyzji /§ 5 ust. 4 i 5/. A zatem, zaliczenie okresów, o których mowa w § 4 ust 1 Rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r. następuje w myśl § 5 ust. 4 Rozporządzenia w decyzji administracyjnej. W ocenie Sądu zawartej w wyroku z dnia 26 stycznia 2012 r. decyzję ustalającą w tym zakresie wydaje się w przypadku braku decyzji, którą należałoby zmienić. Mając na uwadze powyższy wyrok, przywołać należy treść art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a który stanowi, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Przez ocenę prawną rozumieć należy powszechne wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie /W. Siedlecki, System prawa procesowego cywilnego, Zaskarżanie orzeczeń sądowych, Ossolineum 1986, s. 318/. Wskazania co do dalszego postępowania, stanowiąc z reguły konsekwencje oceny prawnej, dotyczą sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie choć nie mogą z góry narzucać sposobu rozstrzygnięcia konkretnych kwestii związanych z treścią przyszłego rozstrzygnięcia sprawy. Mając na uwadze powyższe uwagi należy zauważyć, że orzekające w sprawie organa nie wykonały w sposób pełny zaleceń zawartych w prawomocnym wyroku WSA z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn akt II SA/Rz 1082/11. Wbrew bowiem oczywistemu brzmieniu przepisu § 5 ust. 2 Rozporządzenia, w świetle którego wysługę lat oraz poszczególne jej okresy składowe ustala się na dzień przyjęcia policjanta do służby, ustaliły termin uzyskania tego uprawnienia przez skarżącego na dzień 29 listopada 2010 r., tj. na dzień złożenia przez skarżącego wniosku w tym przedmiocie. Orzekające w ten sposób organa nie wskazały przy tym podstawy prawnej takiego stanowiska pomimo że przepis § 5 ust. 2 Rozporządzenia przewiduje odstąpienie od zasady ustalania wysługi lat na dzień przyjęcia policjanta do służby jedynie w przypadkach uregulowanych przepisami odrębnymi. W tym stanie sprawy, jedynym ograniczeniem ustalenia wysługi lat na dzień przyjęcia skarżącego do służby może być, zgodnie z uregulowaniem zawartym w § 5 ust. 4 Rozporządzenia - przedawnienie. Odnosząc się do przywołanego przez organ w tej kwestii uregulowania zawartego w art. 106 ustawy o Policji podnieść należy, że podstawą prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia są przepisy Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego. Rozporządzenie to, wydane zostało z delegacji ustawowej zawartej w art. 101 ust. 2, art. 102 i art. 104 ust. 6 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji. Mający zastosowanie w rozpoznawanej sprawie przepis art. 102 tej ustawy upoważnia ministra do uregulowania w drodze rozporządzenia, szczegółowych zasad ustalania wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego, uwzględniając rodzaje okresów służby, pracy i innych okresów podlegających zaliczeniu do wysługi, sposób ich udokumentowania oraz tryb postępowania w tych sprawach. Taka treść ustawowej delegacji oraz przepisy wydanego rozporządzenia przesądzają o tym, że uregulowania w zakresie trybu zaliczania wysługi lat są kompletne, a ich stosowanie, w zakresie nimi uregulowanymi na potrzeby rozpoznawanej sprawy - nie wymaga posiłkowania się innymi, ogólnymi przepisami. Marginesowo zauważyć należy, że instytucja przedawnienia do stosowania której, wprost w tym przedmiocie, odsyła przepis § 5 ust. 4 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r., uregulowana została w art. 107 ustawy z dnia 6 kwietnia o Policji /Dz. U. z 2011 r., nr 287, poz. 1687 ze zm./ stanowiąc w ust. 1, że roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych ulegają przedawnienie upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Stosownie zaś do treści art. 107 § 3 tej ustawy, bieg przedawnienia roszczenia z tytułu uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych przerywa każda czynność przed kierownikiem jednostki organizacyjnej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, właściwym do rozpatrywania roszczeń, podjęta bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia roszczenia /pkt 1/ oraz - uznanie roszczenia /pkt 2/. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze powyższe uwagi, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 / orzekł jak w sentencji.